Tibetan
་ལ་ཟིན་པ་ལྟ་བུའམ། མི་རྒོད་དང་གདོང་ཐུག་ཕྲད་པ་ལྟ་བུའམ། ཆུ་སྲིན་གྱི་གྲེ་བར་ཚུད་པ་ལྟ་བུའམ། སྲིན་མོའི་གླིང་དུ་ཚུད་པ་ལྟར་འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་ཡིད་འབྱུང་གཏིང་ནས་སྐྱེས་པའི་ཚེ། རྟག་འཛིན་གྱི་བློ་ལས་ལོག །དགྲ་གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས་འཇིག །རྣམ་གཡེང་གི་ཐག་པ་ཆད། བརྩོན་འགྲུས་ཤུགས་ལ་འབྱུང༌། ཅི་བྱས་ཆོས་སུ་འགྲོ། ཚོགས་གཉིས་གོང་དུ་འཕེལ། སྔོན་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་དགོངས། ཡོན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དགེ་སློང་བརྒྱ་ལ་གདུགས་ཚོད་ཡོན་དང་བཅས་པ་བྱིན་པ་བས། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་སེམས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མཆོག་གོ །ཞེས་གསུངས་ལ། མདོར་ན་ཟང་ཟིང་གི་ནོར་དང༌། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ལུང་གི་ཡོན་ཏན་དང༌། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་བར་མ་དོར་ཆུད་འཛའ་བའི་རྒྱུའང་མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། བདོག་པ་ལ་ཆོག་ཤེས་མེད་པས་བརྐམ་ཆགས་བསོད་ནམས་སུ་མི་ འགྱུར། ངེས་འབྱུང་གི་དམ་ལ་མ་བཞག་པས་སོ་ཐར་མཚན་ཉིད་པ་ལས་ཉམས་འདིར་སྣང་ཆགས་སྡང་གིས་བསླུས་པས་ཐོས་བསམ་བདུད་ལས་སུ་སོང༌། གྲོང་འཁྱམ་འདྲེ་འདུལ་ལ་ཞེན་པས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་བགྲིབ་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པ་འདི་ནི་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་འགྲོ་བའི་ཅང་ཤེས་ཀྱི་སྲབ་མདའ་ལྟ་བུར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། མི་རྟག་པའི་ཚོམས་ཏེ་རབ་བྱེད་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། ལེའུ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པ། སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་སོན་པ་རྣམས། །གོ་འཕང་གང་གི་ཐ་གུས་འདོགས་པའི་ཚུལ། །དགེ་སྤྱད་སྡིག་གོམས་ཁོ་ནས་ཉེ་བར་ལེན། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་གནས་སུ་སོན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་གཏན་མེད་པའམ། སྟེས་དབང་གི་གནས་རིས་མཐོ་དམར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པར། ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་མཐོ་དམའ་རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་པད་དཀར་ལས། འཇིག་རྟེན་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱས་པ། ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ལས་ ཀྱིས་བྱས་པ། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ། ལས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དགེ་བ་ལས་ནི་བདེ་བ་དང༌
Chinese
犹如被套索抓住，犹如与野人迎面相遇，犹如落入鳄鱼的喉咙，犹如进入罗刹女的岛屿一般，对于轮回之法从内心深处生起厌离之时，从常执的念头中转变。敌友的偏袒瓦解。散乱的绳索断裂。精进自然而然地产生。所作所为皆成为佛法。二资粮更上一层楼。前所未有的功德产生。诸佛和菩萨们也总是这样思量。也是功德中最殊胜的。在《律藏》中说：“布施给一百个比丘伞盖和食物，不如思维有为法无常的瞬间。”总而言之，世间的财物，持守的戒律，闻法的功德，生起次第和圆满次第的瑜伽，所有这些在中有中耗尽的原因，都是因为没有从相续中生起无常。因为对财产没有知足少欲，贪恋就不会转为福德。因为没有放在出离心的誓言上，所以别解脱戒会从具相上退失，在此显现被贪嗔所欺骗，闻思成为魔业。因为执着于游荡村落降伏鬼神，所以被遮蔽了殊胜的成就。因此，在所有念头中最为殊胜的，就是修持无常，这要确信如同走向增上生和决定胜道的缰绳和辔头一般。在《功德宝藏论》中说：无常品，第二品之释。第三章之释。 总义第三，安立因果之相：如是到达来世者，以何等地位之绳索系缚之方式？唯有善行恶习亲近之，世俗谛无有欺骗。任何到达来世境地者，并非如执持邪见般一无所有，也不是随意的地位高低，而是来世的高低跟随因果不虚的规律，如《悲悯白莲经》所说：“世界为业所造，为业所化。众生为业所造，从业之因所生，为业所分别。”以及《宝鬘论》所说：“从善业生快乐，
English
Like being caught in a snare, like encountering a wild man face to face, like falling into the throat of a crocodile, like entering the island of a Rakshasi, when a deep sense of disillusionment with the ways of samsara arises from the depths of one's heart, one turns away from the mind of clinging to permanence. The partiality towards enemies and friends collapses. The rope of distraction is severed. Diligence arises naturally. Whatever one does becomes Dharma. The two accumulations increase. Unprecedented qualities are born. The Buddhas and Bodhisattvas also always contemplate this. It is also the most supreme among qualities. In the Vinaya Sutra, it is said, "Better than giving umbrellas and food to a hundred monks is a single moment of contemplating the impermanence of conditioned things." In short, the cause of all worldly wealth, the discipline of vows, the qualities of learning, and the yoga of generation and completion stages being exhausted in the bardo is because impermanence has not arisen from the mindstream. Because there is no contentment with possessions, attachment does not turn into merit. Because it is not placed on the vow of renunciation, the Pratimoksha vows will degenerate from their qualities. Here, being deceived by attachment and aversion, hearing and thinking become the work of demons. Because of clinging to wandering villages and subduing ghosts, one is obscured from supreme accomplishment. Therefore, among all thoughts, the most supreme is the practice of impermanence, which should be ascertained as being like the reins and bridle for going on the path of higher realms and definite goodness. In the Treasury of Qualities, it is said: The Chapter on Impermanence, the commentary on the second chapter. The commentary on the third chapter. The third general meaning, the establishment of the aspect of cause and effect: Thus, those who have reached the other world, in what way are they bound by the rope of what status? Only good deeds and bad habits are closely taken, the conventional truth is without deception. Whoever reaches the state of the afterlife is not non-existent like holding wrong views, nor is it going to high or low status by chance, but the high or low of the afterlife follows the infallible law of cause and effect, as stated in the White Lotus of Compassion Sutra: "The world is made by karma, transformed by karma. Sentient beings are made by karma, born from the cause of karma, distinguished by karma." And as stated in the Jewel Garland Sutra: "From good deeds comes happiness,
Tibetan
། །དེ་བཞིན་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་དཔེ་དོན་གྱིས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་ས་བོན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མཐུ། །ཞིང་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་ལ་གསལ་བ་བཞིན། །སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་འདྲིས་ཤིང་གོམས་བྱས་བའི། །ལས་ཚུལ་མང་པོས་འགྲོ་འདི་སྣ་ཚོགས་བྱས། །དཔེར་ན་ལོ་ཐོག་རྣམས་ནི་ས་བོན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང༌། །དེའང་ཏིག་ཏ་དང་པི་པི་ལིང་ལ་སོགས་རོ་ཁ་བ་དང༌། ཚ་བའི་ས་བོན་བཏབ་ན་འབྲས་བུའང་ཁ་བ་དང༌། ཚ་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་ལ། རྒུན་འབྲུའམ། ཨ་མྲ་ལ་སོགས་བཏབ་ན་རོ་མངར་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། ལས་མི་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་དང་ངན་འགྲོ། ལས་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་མཐོ་རིས་ཉིད་དེ། འཕགས་པ་ངེས་པའི་མདོ་ལས། ས་བོན་ཚ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འབྲས་བུ་ཚ་བ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །ས་བོན་མངར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འབྲས་བུ་མངར་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དཔེ་ཟླར་བྱ་བ་འདི་ཡིས་ནི། །སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་ཚ་བ་དང༌། ། དཀར་པོའི་འབྲས་བུ་མངར་བ་ཡང༌། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་བྱས་ལ། །སྡིག་པ་རྣམ་གསུམ་མི་བྱ་ཞིང༌། །གཞན་དག་བྱེད་ཀྱང་མཁས་པ་ཡིས། །རྗེས་སུ་དགའ་བར་མི་བྱའོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྣམས་ཀྱིས། །དཀར་པོ་རྣམ་གསུམ་རྟག་ཏུ་བྱ། །གང་དག་དགེ་བ་སྤྱོད་བྱེད་པ། །གཞན་དག་ལའང་ཡི་རངས་བྱ། །ཞེས་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བླང་དོར་གྱི་གནས་གཉིས་ཀ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གཞན་དབང་ལ་སྤྱོད། དེའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་པ་ཡིན་པས་གནས་རིགས་དང་བདེ་སྡུག་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། སེམས་ཅན་མོས་པ་ཐ་དད་པས། །དེ་ཡིས་འགྲོ་འདི་སྣ་ཚོགས་བྱས། །ཞེས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་མིའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་བརྟག་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ཀྱང་འབྲས་བུ་ནི་འཆོལ་བ་མེད་པར་སྨིན་པའི་ཚུལ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། མི་ནི་ཨ་མྲའི་འབྲས་བཞིན་མ་སྨིན་ལ། །སྨིན་པ་དང་འདྲ་སྨིན་ལ་མ་སྨིན་འདྲ། །མ་སྨིན་མ་སྨིན་པར་སྣང་སྨིན་ལ་ནི། །སྨིན་པར་སྣང་ཞེས་བགྱི་བ་འདྲར་རྟོགས་མཛོད། །ཅེས་བཤད་པའི་ཕྱོགས་ དང་པོ་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ནང་མ་སྨིན་ཡང་ཕྱི་སྨིན་པ་ལྟ་བུ་ནི་བསམ་པ་ཉམས་ལ་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ནོ། །སྨིན་ལ་མ་སྨིན་འདྲ་བ་ནང་སྨིན་ཡང་ཕྱི་སྔོན་པོའི་ངོ་བོ་དང་མ་བྲལ་བ་ནི།
Chinese
同样，一切善趣也是如此。从不善业产生痛苦，同样，一切恶趣也是如此。如是说。为了用比喻说明其意义，如同各种各样的种子，在农夫们的田地上显现一样，在其他生世中串习和习惯的，以多种业的方式，使此有情成为多种多样。例如，庄稼等都是跟随种子的，如果播种了苦味和荜茇等味道辛辣的种子，那么果实也只会是苦味和辛辣的。如果播种了葡萄或芒果等，那么只会产生甜味。同样，从不善业产生痛苦和恶趣的果报，从善业产生安乐和善趣的果报。如圣者《决定经》中所说：辛辣的种子，会产生辛辣的果实。甜美的种子，会产生甜美的果实。以此比喻，罪恶的异熟是辛辣的， 善行的果实是甜美的，智者们应该了知。不要做三种罪恶，即使他人做，智者也不应该随喜。以身语意，恒时行持三种善业。对于行持善业者，也应随喜。这说明了从因产生果的规律，以及应取舍之处。虽然如此，但众生从无始以来，就受到业和烦恼的支配。因为跟随它们，所以形成了住处、种类和苦乐的差别。众生因意乐不同，因此使此世间成为多种多样。特别是人类的行为和想法的差别难以衡量，但果报成熟时却不会错乱。如《亲友书》中所说：人如芒果，未熟似熟，熟似未熟，未熟似未熟，熟似熟，应如是理解。所说的第一种，芒果的果实内部未成熟，但外部看起来成熟，这样的人是思想用于修行，且修行圆满的人。看起来成熟但实际上未成熟，内部成熟但外部的本质还是青色的，这样的人是……
English
Likewise, all happy migrations are the same. Suffering arises from non-virtue, and likewise, all bad migrations are the same. Thus it is said. In order to illustrate this with an example, just as various kinds of seeds are evident in the fields of farmers, this sentient being is made diverse by many kinds of actions that have been familiarized and accustomed to in other lifetimes. For example, crops and the like follow the seeds themselves, and if bitter and pungent seeds such as long pepper are planted, the fruits will only be bitter and pungent. If grapes or mangoes are planted, only sweet tastes will arise. Similarly, from non-virtuous actions come the fruits of suffering and bad migrations, and from virtuous actions come the fruits of happiness and higher realms. As it says in the Noble Certainty Sutra: "Spicy seeds will produce spicy fruits. Sweet seeds will produce sweet fruits." By this example, the ripening of sin is spicy, and the fruit of virtue is sweet, which the wise should understand. Do not commit the three sins, and even if others do, the wise should not rejoice in them. Always perform the three virtues with body, speech, and mind. Rejoice in those who practice virtue. This shows both the characteristic of how the fruit arises from the cause and what should be adopted and abandoned. Although this is so, sentient beings have been under the control of karma and afflictions since beginningless time. Because they follow them, differences in dwelling, kind, and happiness and suffering are formed. Because sentient beings have different inclinations, this makes the world diverse. In particular, the differences in the actions and thoughts of human beings are difficult to fathom, but the ripening of the fruit is unerring. As it says in the "Letter to a Friend": "People are like mangoes, unripe but seeming ripe, ripe but seeming unripe, unripe seeming unripe, and ripe seeming ripe, understand it to be like that." The first of these, the mango fruit is unripe inside but looks ripe outside, is a person whose mind is applied to practice and whose practice is perfect. Seeming ripe but actually unripe, ripe inside but the essence of the outside is still green, is...