Tibetan
ས་སྲིད་པའི་ཆུ་བོར་ལྷུང་བ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཤི་བའི་འཇིགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་རབ་ཅེས་བྱའོ། །དེད་དཔོན་དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དུས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ཀྱིས་བར་རམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཞལ་དུ་མེད་པ་རང་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་ནས་བྲལ་ཐོབ་དང་བསླུ་བ་སྤངས་པ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་གནས་ལ་རེག་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གསུམ་དུ་བཞག་པ་ཡང་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་ཐ་དད་པ་གསུམ་གྱི་འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་སྟེ། དེའང་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་བློ་ཅན་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་གཙང་སྦྲ་དང༌། འཚེ་བ་སྤང་པ་དང༌། ཆོས་སྤྱོད་པས་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཡོད་དེ། གཅེར་བུ་པའི་བུ་བདེན་སྨྲས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རབ་སྣང་ལ་མི་དགེ་བ་བཅུ་ལས་ལྡོག་པའི་གཏམ་བྱས་པས་ཤེས་ལ། ནང་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་དགེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཕག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ལྷ་ཡི་བུས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱས་པས་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་དག་པར་གྱུར་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། གང་དག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་སོང་བ། དེ་དག་ངན་འགྲོར་འགྲོ་མི་འགྱུར། །མི་ཡི་ལུས་ནི་སྤངས་ནས་སུ། །དེ་དག་ལྷ་ཡི་ལུས་ཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མཚོན་ནོ། །གཉིས་ཀའང་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་བཅུ་དང་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ལ་ བརྟེན་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་མཐོ་རིས་སུ་མི་བགྲོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་གྲངས་ཅན་པའི་ལུགས་ནི་ཐར་པའང་དངོས་དང་ཕྱོགས་འདྲ་རུང་བ་ཙམ་ཡོད་པས་པཎྜི་ཏ་སའི་སྙིང་པོ་ཙམ་ཡང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་ལ་ཞུགས་པས་མགོ་རྨོངས་པར་གྱུར་ན། སྐྱེ་བོ་གྲུབ་མཐའ་ལ་མ་ཞུགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱུགས་དང་མཚུངས་ལ། གལ་ཏེ་ཞུགས་ཀྱང་རྨོངས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་དང༌། ལས་དང་ལས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལ་ཅང་མི་སེམས་པའི་ལས་མཐའ་ལོག་པ་དག་ནི་ཚེ་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱིས་བདེ་འབྲས་ཀྱང་ཉམས་པར་བྱེད་པས་གྲངས་ཅན་པ་ལས་ཐ་ཤལ་པའོ། །སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ནི་ཉན་རང་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་སློང་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་བཞིན་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད། གཞན་དུ་ཆུང་འབྲིང་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མངོན་མཐོ་དང༌། ངེས་ལེགས་ཙམ་པོ་བའི་ཕན་ཡོད་ལ་དམིགས་པས་ཆེན་པོའི་ལམ་སྟེགས་སུ་འདོད་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདིར་ནི་དམན་ལམ་གྱི་ཉེས་དམིགས་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས་ན
Chinese
为了那些沉溺于轮回苦海之中的众生，完全舍弃自身死亡的恐惧而皈依者，被称为最上等的人。被称为殊胜的舵手。如是说。时间也直到抵达菩提树王座之间，或者在自相续中成就佛陀的无量智慧，直至证得无离系、断绝欺惑的果位皈依处之间。如是安立为三种补特伽罗，也是将成办果位的不同三种发心之果名，安立于因之上。其中，小士夫之智者，认为外道之洁净、断除损害、行持正法就能往生善趣，这可以从裸体子真实语国王对暴恶极光讲述断除十不善业的故事中得知。而内道皈依三宝后，仅以少许善业就能往生善趣，就如同将转生为猪的天子之子，通过皈依而清净恶趣之因一样。如是说道：凡是皈依佛，彼等终不堕恶趣，舍弃人身后，彼等将获天人身。如是所说即是例证。二者都需要依靠顺福分之十善业和无色禅定，若无此二者，则无法前往善趣。总的来说，数论派的观点认为，解脱也仅仅是与自性相似即可，因此，班智达地的精华也同时涉足内外两道，以至于头脑昏聩。没有进入宗派的众生，如同牲畜一般。如果进入宗派，也被愚昧所压倒，对于业和业之果报毫无思虑的邪命外道，甚至会损害来世的安乐果报，比数论派更加低劣。中士夫则是声闻、独觉和从大乘道中出离者。如是，虽然不一定像三种发心的差别一样，在道的次第中也必须如此安立，但另一方面，也有人认为小士夫和中士夫的暂时增上生和决定胜的少许利益，可以作为大乘道的阶梯。而在此处，则是为了了知下劣道的过患和大乘道的差别功德。
English
For those who are drowning in the ocean of worldly existence, abandoning all fear of their own death and taking refuge is called the supreme person. It is called the excellent helmsman. Thus it is said. The time is until reaching the Bodhi tree throne, or until the immeasurable wisdom of the Buddha is accomplished in one's own mind, and until reaching the refuge of the fruit, having attained separation and abandoned deception. Thus, the three types of individuals are established, which is also the naming of the fruit of the three different intentions to accomplish the fruit, and establishing it on the cause. Among them, those with the minds of lesser individuals believe that going to higher realms through the cleanliness of outsiders, abandoning harm, and practicing Dharma is possible. This can be known from the story of the naked son, the truthful king, telling the fierce and radiant one about turning away from the ten non-virtuous deeds. And going to higher realms with a little virtue after taking refuge in the Three Jewels of the inner path is like the son of a god who will be born as a pig, purifying the cause of bad destinies by taking refuge. Thus it is said: "Whoever has gone for refuge to the Buddha, they will not go to bad destinies. Having abandoned the human body, they will obtain the body of gods." What is said is an example. Both need to rely on the ten virtuous deeds of merit and the formless meditations, because without them, one cannot go to higher realms. In general, the view of the Samkhya school is that liberation is only about being similar to nature, so even the essence of the Pandit earth has entered both the inner and outer paths, so that the head is confused. Those who have not entered the sect are like livestock. If they enter the sect, they are overwhelmed by ignorance, and the heretics who do not think about the results of karma and karma will even damage the happiness of future lives, and are inferior to the Samkhya. The middle person is the Shravaka, Pratyekabuddha, and those who emerge from the Mahayana path. Thus, although it is not necessary to establish the stages of the path in the same way as the difference between the three motivations, on the other hand, some people think that the temporary higher life and the slightly beneficial benefits of the definite goodness of the small and medium individuals can be regarded as the steps of the Mahayana path. But here, it is to know the faults of the inferior path and the qualities of the difference between the Mahayana.
Tibetan
ས་དེ་ལ་འཇུག་པའི་དགོས་དབང་གིས་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པར་བྱའོ། །ལམ་དུས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི། །ཁམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད། །བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་ཀྱང༌། །མཐའ་དག་བརྗོད་པས་མ་ཐུག་ནམ་མཁའ་ལྡིང༌། ། བྱ་ལམ་གྲུབ་མཐའ་མ་སྙོགས་སླར་འབབ་འདྲ། །ཞེས་སྨོས་ནས་དེ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ལམ། བག་ཆགས་ཀྱི་ལམ། ལས་ཀྱི་མཐའི་ལམ། འཁྲུལ་འཁོར་མ་ངེས་པའི་ལམ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སོ་སོར་མ་ངེས་པའི་ལམ་སྟེ་རྒྱུད་ལྔས་བསྡུས་པའི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་མ་བཅོལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གིས་ཐུགས་དྲངས་པའི་གྲོགས་མཛད་པ་ལ་ལེ་ལོ་དང་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་ཞིང༌། རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། ང་ནི་མགོན་མེད་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། །གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་སྒྲོགས་ཤིང༌། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་ནི། །མཐའ་དག་འཁྱུད་པ་བཞིན་དུ་བཞུགས། །སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་མངའ་བ། །བརྩེ་བར་ལྡན་ཞིང་ཐུགས་བརྩེར་མཛད། །དེར་བརྩོན་ལེ་ལོ་མི་མངའ་བ། །ཁྱོད་དང་འདྲ་བ་གཞན་སུ་མཆིས། །ཁྱོད་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་མགོན། །སྤྱི་ཡི་རྩ་ལག་བཟང་པོ་ལགས། །མགོན་དུ་ཁྱོད་བཞུགས་མ་འཚལ་བས། །དེ་སླད་སྐྱེ་བོ་བྱིང་བར་གྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། མདོར་བསྡུ་ན། ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆགས་ཐོགས་མེད་པར་འཇུག་པས་ཤེས་བྱ་རྒྱ་ཆེ་ལ་ཤེས་པ་རྒྱ་ཆུང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པས་སྔ་མ་ལས། ཁྱོད་འབའ་ཞིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ཁྱབ་ལགས་ཀྱི། །ཁྱོད་ལས་གཞན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། ཤེས་བྱ་ཁོ་ན་ལྷག་པ་ལགས། །ཞེས་དང༌། བརྩེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་ཞགས་པས་རང་དབང་དང་བྲལ་བར་བཅིངས་པ་བཞིན་དུ། ཐུབ་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བར་གཟིགས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་བཅིངས་པའི་ཚུལ། བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཁྱད་མེད་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་བཅིངས། །ཁྱོད་ནི་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་དག །དགྲོལ་སླད་ཡུན་རིང་ཐུགས་རྗེས་བསྡམས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། བརྩེ་བའི་ཐུགས་རྗེ་དང༌། མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་གསུམ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ཕན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྲེལ་བས་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆ་ནས་གཞལ་ན་ངག་གི་རང་བཞིན་ལ་སྤོབས་པའི་ག
Chinese
因此，进入那个状态的必要条件应被理解为教法本身。处于道位时的诸佛，对于有情众生的，悲悯之心永不超越时限。即使仅仅是一个毛孔的功德，也无法通过完全的言说穷尽，如同虚空般浩瀚。
English
Therefore, the necessity of entering that state should be understood as the doctrine itself. The Buddhas in the state of the path, their compassion for sentient beings never exceeds the time limit. Even the qualities of a single pore cannot be exhausted by complete expression, like the vastness of space.
Tibetan
ཏེར་ཆེན་པོ་གྲོལ་བ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། གཟུངས་ལ་དབང་ཐོབ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་གཞན་སུས་ཀྱང་སྤོབས་པའི་རྒྱུན་གཅོད་མི་ནུས་པ་དགེ་བསྙེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལི་ཙ་བྱི་དྲི་མེད་གྲགས་པ་ལྟ་བུས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་བརྗོད་པ་ལ་ཞུགས་ན། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དར་ལ་བབས་པའི་ལང་ཚོས་དྲེགས་པ་ཞིག་ནམ་མཁའི་ཕ་མཐའ་གཞལ་ བ་ལ་ཞུགས་པ་བཞིན། རང་ཉིད་ལ་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པ་གཉིས་ཐོབ་ནས་སླར་འབབ་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པས་ན་ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། བྱ་ལམ་ནམ་མཁའ་དཔག་པར་ནུས་ཀྱང་སྲིད། །རྒྱ་མཚོ་བུམ་པས་གཞལ་དུ་རུང་ཡང་སྲིད། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཕ་མཐའ་རྟོགས་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། ཡང༌། འདི་ན་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་ཡང་ནས་ཡང༌། །བརྒྱུད་དེ་ལས་ངན་བསགས་པའི་མཚང་ཅན་རྣམས། །འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ། །སྐྱབས་གཞན་གང་གིས་བསླུ་བར་མཐོང་ནས་ནི། །འཇིགས་དང་དད་དང་སྙིང་རྗེ་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །གཞན་དོན་སེམས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་བློས། །དཀོན་མཆོག་རྗེས་སུ་དྲན་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །དེ་ལ་བདག་ཅག་ནི་ཉེས་ཅན་ཁྲི་མུན་ལས་ཡར་བའི་ཕྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་གནོད་པ་ཅན་གྱིས་བསྐོར་ནས་ཡོད་པ་ལྟར་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེས་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་འདམ་རྫབ་ཆེན་པོར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཁ་བརྒྱུད་ཅིང༌། དམྱལ་བར་འགྲོ་བ་དང༌། ཡི་དྭགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། དུད་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང༌། ལྷ་མ་ཡིན་དུ་འགྲོ་བ་དང་མི་དབུལ་པོ་དང༌། ཉམ་ཐག་པ་དང༌། སྲོག་གི་འཇིགས་པས་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་པ་དུ་མའི་ནང་དུ་ངེས་པར་འགྲོ་དགོས་པའི་ལས་ངན་རྒྱ་ཆེ་ལ་གཏིང་ ཟབ་པ་ཤ་སྟག་བྱས་ཤིང་བསགས་པའི་མཚང་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་མེས་པོ་ཚངས་པ་དང༌། ལྷ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་མ་རུངས་པའི་སྡེ་ཚོགས་རང་ཉིད་ཀྱང་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མ་མཐོང་པ། འཇིགས་པའི་གཡང་ས་ལ་རྒྱུ་བ། གནས་སྐབས་ཙམ་དུའང་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་འདྲེས་མར་སྦྱིན་པའི་རང་བཞིན་དག་གིས་ནི་སྐྱོབ་པར་མི་ནུས་ཤིང་བསླུ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་ན་སྐྱབས་སུ་འོས་པ་ནི་གཅིག་ལས་གཉིས་པ་མེད་དེ་མདོ་ལས། རྐང་གཉིས་དམ་པ་མ་གཏོགས་པ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་སྐྱབས་གཞན་མེད། །ཅེས་སོ། །རྒྱུ་གང་གིས་ན། སངས་རྒྱས་ནི་རང་ཉིད་འཇི
Chinese
大掘藏师解脱圣妙吉祥，智慧，胜智，忆念，总持获得自在，如来以外的任何人都无法切断其雄辩的延续，像居士菩萨离车毗·无垢称那样的人，如果开始讲述如来一毛孔的所有功德，就像一只刚长出翅膀，骄傲自满的小鸟，开始测量天空的尽头一样。自己徒劳无功，最终一无所获，又落回原地一样。因此在《父子相会经》中说：鸟迹虽能测度虚空界，大海虽能以瓶量，然佛功德难穷尽。又，于此轮回之轮中，辗转流连，积聚恶业之罪人，认为转轮王与自在天等，任何其他救护者皆能欺骗自己，以恐惧、信心与慈悲这三种心态，以利他之心，大士之智慧，忆念三宝而皈依。对此，我等犹如罪人，被无边无际的黑暗所包围，轮回的自性是烦恼，又如身陷百千种罪恶的大泥潭中，辗转沉溺，必定会堕入地狱、饿鬼、畜生、非天以及贫穷困苦、为死亡所怖畏等等诸多痛苦与损害之中，造作并积聚了广阔而深重的恶业，具有极大的罪过。因此，转轮圣王，世间之父梵天，大自在天，以及凶恶夜叉的眷属们，他们自己也在轮回中流转，没有见到究竟的真谛，在恐怖的悬崖上行走，其本性是暂时给予混合着利益与损害的事物，因此他们不能救护，具有欺骗的自性，所以值得皈依的只有一位，别无其他，如经中所说：除了两足尊，世间无他怙。为什么呢？因为佛陀自己
English
The great Terton, the liberated holy Manjushri, having obtained mastery over wisdom, supreme wisdom, mindfulness, and retention, no one other than the Tathagata can cut off the continuation of his eloquence. Even someone like the lay bodhisattva Licchavi Vimalakirti, if he were to begin to describe all the qualities of a single pore of the Tathagata, it would be like a fledgling bird, arrogant with its newly grown wings, attempting to measure the end of the sky. It would only exhaust itself and ultimately return with nothing gained. Therefore, in the Sutra of the Meeting of Father and Son, it is said: 'The path of birds may be able to measure the sky, the ocean may be measured with a vase, but the qualities of the Buddha cannot be fathomed.' Furthermore, in this wheel of samsara, repeatedly transmigrating, those stained with the accumulation of evil deeds, thinking that a universal monarch or Ishvara, etc., any other protector can deceive them, with the three attitudes of fear, faith, and compassion, with the mind of benefiting others, with the wisdom of a great being, they take refuge by remembering the Three Jewels. Regarding this, we are like sinners, surrounded by the outer edges of the rising darkness of a hundred thousand, the nature of samsara is affliction, and like being repeatedly submerged in a great swamp of hundreds of thousands of faults, we will certainly fall into hell, the realm of hungry ghosts, the realm of animals, the realm of asuras, and into poverty, destitution, and fear of death, etc., into many sufferings and harms, having committed and accumulated vast and deep evil deeds, possessing great faults. Therefore, the universal monarch, the father of the world Brahma, the great Ishvara, and the hosts of fierce yakshas, they themselves also wander in samsara, not having seen the ultimate truth, walking on a terrifying precipice, their nature is to temporarily give things mixed with benefit and harm, therefore they cannot protect, having a deceptive nature, so there is only one worthy of refuge, there is no other, as it is said in the sutra: 'Other than the two-legged supreme one, there is no other protector in the world.' Why? Because the Buddha himself