Tibetan
་རབ་དང་ནི་འདོད་ལྷར་བཅས། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ལ་ནི། །སྟོང་ནི་སྤྱི་ཕུད་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གཉིས་པ། །བར་མའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གསུམ་སྟེ། །མཉམ་དུ་འཇིག་ཅིང་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཅེས་པས་སྟོང་གསུམ་དེ་དག་བགྲང་གཞིའི་ངོས་ནས་ཐ་དད་པར་སྣང་ཀྱང༌། འོག་གཞི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་བརྟེན་པས་ན་གནས་པ་དང་འཇིག་པའི་དུས་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་པོ་ ཆགས་པ་ལ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་གཅིག་སྟེ། དེའི་རིང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་འགྲོ་བ་མེད་པ། རྩི་ཤིང་མེ་ཏོག་དང་འཇག་མའི་གླིང་དུ་གནས་སོ། །དེ་ནས་བཅུད་ཆགས་ཚུལ་ནི་ཡས་ནས་རིམ་བཞིན་ཏེ། བདུད་རྩིའི་ཆར་བབས་པས་ས་ལས་རླངས་བྱུང༌། རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་རང་བཞིན་དུ་སྨིན་པར་བྱས་པས། ཐོག་མའི་སྣོད་ཀྱི་རྟེན་གཞིའི་འབྱུང་བ་བཞི་ཆགས་པའི་དུས་སོ་སོའི་འདབ་འབྱོར་དུ་རང་བྱུང་བའི་སྲིད་པའི་སེམས་ཅན་རླུང་གི་ལྷ་མོ་བཞི་དང༌། ཆུའི་ལྷ་མོ་གར་བྱེད་པ་མང་པོ། སའི་ལྷ་མོ་བཞི་དང༌། ཀླུའི་བུ་སྟོབས་ལྡན་བཞི་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཞུགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྒྲས་སྲིད་རྩེའི་གཟུགས་མེད་སྨིན་རུང་གི་རྣམ་ཤེས་བག་ལ་ཉལ་མངོན་གྱུར་ཏུ་སད་པའི་རྐྱེན་བྱེད་པར་བཤད་པ་ནི་སྲིད་པ་ཆགས་ཚུལ་རང་སའི་གྲུབ་མཐའ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དབྱིངས་ཀྱི་རིག་པ་ལུང་མ་བསྟན་དེ་གཡོས་པ་ལས་སེམས་ཅན་གློ་བུར་བའི་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ངེས་ཏེ། གསང་སྙིང་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། རང་རང་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ། །ཞེས་པས་སོ། །འདི་སེམས་ཅན་གསར་སྐྱེ་འདྲ་ཡང༌། རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལས་བྱུང་བའི་གསར་སྐྱེ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་ པའི་དབྱིངས་ལ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་མ་རིག་པས་དབྱིངས་སུ་བསྒྲིབས་པ་ཉིད། རྐྱེན་གློ་བུར་བས་དངོས་སུ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཙམ་ལས་དང་པོ་དག་པ་ཕྱིས་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་མེད་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མའི་རྒྱུའང་དབྱིངས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལུང་མ་བསྟན་མཚུངས་ལྡན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་ཤིང༌། ཅི་ཡང་མི་སེམས་པ་སྒོ་ང་ལྟ་བུའི་གདྭངས་མངོན་གྱུར་ཏུ་སད་མ་ཐག་པ་དེ་བསམ་གཏན་རིགས་བཞིའི་རྒྱར་འཐུམས་པ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་ཕྲ་བ་བག་ལ་ཉལ་དུ་གནས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་ལུས་རང་སྣང་ཙམ་ཟང་ཐལ་བས་ལུས་ཀྱི་ཆར་གཏན་ནས་མེད་པའང་མ་ཡིན། ཕྲ་བ་ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་ཡི་དྭགས་དང་བར་སྲིད་ལྟ་བུའམ། རགས་པ་ཤ་ཁྲག་གི་ལུས་འདོད་ཁམས་པ་ལྟ་བུའམ། དྭངས་པ་འོད་ཀྱི་ལུས་གཟུགས་ཁམས་པ་ལྟ་བུར་ཡོད་པའང་མ་ཡིན། ཐོག་མར་རང་བཞིན་དང༌། ཕྱི་ནས་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུས་བསྐྱེད་པའི་རང་ཆས་སྤྲུལ་སྣང་གི་གཟུགས་རང་ས་དང་གོང་མར་སྣང་ཙམ་ལས་གཞན་གྱིས་བལྟར་མི་མངོན་པས་གཟུགས་མེད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆ་ནས་བཏགས་ན། ཡུལ་མི་གསལ་རྟོག་དཔྱོད་ཡོད་མེད་གཉིས་ཆར་མ་ཡིན་པའི་བློའི་རོ་མྱོང་ལ་ཞེན་པས་སྲིད་པའི་ རྩེ་མོ་ཡོད་མིན་མེད་མིན་དུ་གྱུར་པའོ། །གོང་མ་ལས་འདུ་ཤེས་ཙམ་དུ་ཡོད་ལ་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་པར་གནས་པ་དེ་ལས་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་མཆེད་པས་ཅི་ཡང་མེད་པའམ། རྟོག་དཔྱོད་ཞི་བའི་དགའ་བདེས་བརླན་པ་ཅིར་ཡང་མི་སེམས་པའི་ངང་དུ་ཡུལ་དང་བྲལ་བར་བསྒོམས་པས་ཅིར་ཡང་མེད་པའོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་ལས་བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་ལུས་སྡུད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་འགྲོ་བའི་གཟུགས་མཐའ་ཡས་པར་མཆེད་པའམ། དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་གསལ་བ་བྱུང་ཚོར་བཀག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་བསྒོམས་པས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སུ་གོལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཉམས་པས་གོང་མ་ལས་ལུས་བོངས་ཆུང་ཞིང་འོད་མི་གསལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དམན་པའི་རང་སྣང་ལ་ཤར་བའི་སྤྲིན་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའི་དུམ་བུས་ལིང་ཚེར་ཁྱབ་ཅིང༌། ཤེས་པ་མཆེད་པ་ལས་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་མཆེད་པས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སམ། རྟོག་བཅས་རགས་པའི་འདུ་ཤེས་ནུབ་པ་ཡུལ་མི་གསལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་དངོས་མེད་ཕྱང་ཆད་དུ་བསྒོམས་པས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱའོ། །རང་རང་བཞི་པོ་ནང་འཁོར་དུས་སྔར་གྱི་རྟེན་ལ་བསམ་གཏན་དེ་དང་དེའི་སེམས་གཞི་གང་གྲུབ་པ་དེར་སྐྱེ་བ་ ནི། དེར་འཕེན་བྱེད་དང་རྫོགས་བྱེད་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བཅུས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་རང་སའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དེས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་བ་ལ་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བཤེས་པའི་འཕྲིན་ཡིག་གི་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་ཕལ་ཆེར་འོག་མ་ནས་འོག་མར་ལྟུང་བ་མང་སྟེ། རང་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཉམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དམན་པར་འགྲོ་སླ་བའི་ཚུལ། འཆི་ཀར་སྲིད་རྩེའི་ཏིང་འཛིན་ཞིག་པའི་དུས། ཅི་ཡང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཙམ་དུ་ཤར་བས་ཅུང་ཟད་སྔར་བས་རགས་པར་སོང་ལ། དེ་ཉིད་ཚོར་བ་བདེ་བས་དེའི་ངང་ལ་ཆགས་པས་ལྟུང་བ་བཞིན། འོག་མ་འོག་མའི་སེམས་རགས་པ་ཚོར་
Chinese
以及天神等。梵天的世界一千个，一千被认为是总的精华。那一千个世界再乘以一千，是中等的世界。那一千个世界再乘以一千，就是三千大千世界，一同坏灭，一同产生。这样看来，这三千大千世界从计数的角度来看似乎是不同的，但由于它们都依赖于下方的风轮，所以存在和坏灭的时间是相同的。像这样的一百亿个娑婆世界，形成需要一个中劫。在那期间，器世界以空性的自性存在，没有移动，存在于植物、花朵和芦苇丛中。之后，有情众生形成的顺序是从上到下逐渐形成的。由于降下了甘露之雨，土地产生了蒸汽。各种珍宝树像莲花一样成熟。因此，在最初的器世界的基础形成的四个元素各自形成的时期，自然产生的有情众生，四位风神，许多嬉戏的水神，四位地神，以及四个强大的龙子，他们的心融入其中，据说这些声音是使有顶天的无色界中可以成熟的潜意识显现出来的原因。这是关于世界如何形成的自宗观点。否则，从空性的觉性中产生的未被预言的运动，导致了众生突然的错觉，这是不确定的。如《秘密藏续》所说：唉玛吙！如来藏中，各自的分别念由业力所化现。这看起来像是新生的众生，但不是由其他原因和条件产生的新生，而是觉性的空性被相应的无明所遮蔽。仅仅是由于突发的原因才使其显现出来，而不是最初清净后来才产生错觉。因此，无色界众生的最初原因也是空性的阿赖耶识，未被预言，被相应的俱生无明所遮蔽。什么也不想，就像一个卵，刚刚从显现的清澈中醒来，被四种禅定的范围所覆盖。烦恼没有显现的原因，但微细的习气存在于潜意识中，由三摩地所化的身体仅仅是自显现，完全通透，所以根本没有身体的部分。
English
And with the gods of desire. A thousand Brahma's worlds, a thousand are considered the general essence. That thousand times a thousand is the intermediate world realm. That thousand times a thousand is the three thousand, which perish and arise together. Thus, although these three thousand great thousands appear different from the point of view of counting, since they all depend on the lower circle of wind, the time of existence and destruction is the same. One intermediate kalpa is needed for the formation of such a hundred billion Saha worlds. During that time, this container world exists in its empty nature, without moving, in plants, flowers, and reed thickets. Then, the formation of beings is gradual from above. As nectar rain falls, steam arises from the earth. Various precious trees ripen in the nature of lotuses. Thus, at the time when the four elements of the initial container's foundation are formed, the naturally arising sentient beings, four wind goddesses, many dancing water goddesses, four earth goddesses, and four powerful dragon sons, with their minds absorbed in them, are said to be the cause of awakening the latent consciousness of the formless, ripenable state of existence into manifestation. This is the self-tradition's view on how existence arises. Otherwise, the unpredicted movement of the awareness of space, the sudden delusion of sentient beings, is uncertain. As the Guhyagarbha Tantra says: Emaho! From the essence of the Sugata, each's own conceptualization is transformed by karma. This seems like a newly born sentient being, but it is not a newly born one arising from other causes and conditions, but rather the very essence of awareness is obscured by coemergent ignorance. It is merely that a sudden cause makes it manifest, not that it was initially pure and later deluded. Therefore, the initial cause of the formless ones is also the unpredicted alaya of space, obscured by coemergent, coexisting ignorance. Not thinking anything, like an egg, just awakened from the manifestation of clarity, covered by the scope of the four meditations. Although there is no cause for the manifestation of afflictions, subtle habitual tendencies remain latent, and the body transformed by samadhi is merely a self-appearance, completely transparent, so there is absolutely no part of the body.
Chinese
也不是说，微细如意之身，如同饿鬼和中阴身；粗大如血肉之躯，如同欲界众生；清净如光明之身，如同色界众生。最初是自性，之后由福德相应的果实所生的自成化现之身，仅显现于自身和上方，他人无法看见，因此是无色。从禅定的角度来说，因为执着于非有非无、既非清晰也非思辨的心的体验，所以变成了有顶，非有非无。从上方仅有意识存在，除此之外一无所有地安住，由此生出无数众生，因此是无所有。以寂静喜乐滋润的思辨止息，在什么也不想的状态中，远离对境而修习，因此是无所有。于一境之上仅有分别识，而没有执着于我的身体的物质，由此生出无边众生的形色。或者，以仅有思辨的禅定，生起明晰，阻断感受，仅修习为分别识，因此误入无边识。由于福德之力衰退，身体比上方小，光芒不清晰。由于禅定低劣，自显现上生起各种颜色的云朵碎片，遍布闪烁。由于意识扩展，生出无数众生，因此是无边虚空。或者，有思辨的粗大意识消失，对境不清晰，如虚空般修习为无实有，因此称为无边虚空。各自四者在内循环时，以前的所依，在那样的禅定和心之基础上，无论成就什么，都将转生于彼处。 因为在那里，并非由投生和圆满的福德相应的十善业所为，而是由自身禅定所为。因彼之故，在有色和无色之处行持的善业，被称为不动摇，这是《亲友书》的注释中所说的。其中，大多是从下往下堕落，因为自性上福德之力衰退，禅定也容易变得低劣。临终时，有顶的禅定消失之际，仅显现出无所有的意识，稍微比之前粗大。那本身因为感受安乐，而执着于那种状态，如同堕落一般。下方下方的心是粗大的感受
English
It is not that the subtle mind-body is like a hungry ghost or a bardo being; the coarse flesh-and-blood body is like a desire realm being; or the clear light body is like a form realm being. Initially, it is self-nature, and later, the self-arising manifestation body produced by the fruit of corresponding merit, which only appears to oneself and above, and cannot be seen by others, is therefore formless. From the perspective of samadhi, because of attachment to the experience of a mind that is neither existent nor non-existent, neither clear nor speculative, it becomes the peak of existence, neither existent nor non-existent. From above, only consciousness exists, and nothing else remains, from which countless beings arise, therefore it is nothingness. Speculation pacified by tranquil joy is moistened, and in a state of not thinking about anything, one meditates away from objects, therefore it is nothingness. On one object, there is only discriminating consciousness, and there is no substance that clings to the body as self, from which infinite forms of beings arise. Or, with meditation that only includes speculation, clarity arises, sensation is blocked, and one meditates only as discriminating consciousness, therefore one mistakenly enters infinite consciousness. Because the power of merit declines, the body is smaller than above, and the light is not clear. Because samadhi is inferior, fragments of clouds of various colors arise in self-appearance, covering and flickering. Because consciousness expands, countless beings arise, therefore it is infinite space. Or, the speculative coarse consciousness disappears, the object is not clear, and one meditates as emptiness like space, therefore it is called infinite space. When each of the four revolves internally, the previous basis, whatever is accomplished on that basis of meditation and mind, will be reborn there. Because there, it is not done by the ten virtues corresponding to the merit of projection and completion, but by one's own samadhi. Because of that cause, the virtuous deeds practiced in the form and formless realms are called unwavering, as stated in the commentary on the Letter to a Friend. Among them, it is mostly falling from below to below, because the power of merit declines in self-nature, and samadhi also easily becomes inferior. At the time of death, when the samadhi of the peak of existence disappears, only the consciousness of nothingness appears, which is slightly coarser than before. That itself, because of feeling pleasure, clings to that state, like falling. The lower and lower mind is a coarse feeling.