Tibetan
་གཞག་ཤེས་པར་འདོད་ན་གྲུབ་མཐའ་རིན་པོ་ཆེར་བལྟའོ། །འདིར་ནི་དེ་དག་གི་ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ས་དང་པོའི་ངེས་པ་ཅུང་ཟད་བཞག་ན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཉེ་བ་དང༌། །སེམས་ཅན་དོན་འགྲུབ་མཐོང་བ་ལ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་རབ་དགའ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཞེས་པ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོག་མར་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་སྤང་བྱ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་འགག་པ་དུས་མཉམ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྟོགས། སྔོན་མེད་པའི་དགའ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པས་ན་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་སྐད་ཅིག་མ་ གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་བརྒྱའི་ཞལ་བལྟ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་བརྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཤེས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་འགྱེད་པ་དང༌། དུས་བསྐལ་པ་བརྒྱར་སྟོན་པ་དང༌། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་གནས་བརྒྱ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་འཇུག་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་བརྒྱ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཞིང་ཁམས་བརྒྱ་གཡོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཞིང་ཁམས་བརྒྱ་འོད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་བརྒྱ་འབྱེད་པ་དང༌། རང་གི་ལུས་བརྒྱར་སྟོན་པ་དང༌། ལུས་རེ་རེ་ལ་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྒྱ་བརྒྱས་བསྐོར་བར་སྟོན་པ་དང༌། འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བའི་སྐྱེ་བ་འཛིན་ནུས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་ཟིན་བསྒོམ་པར་བྱེད་པས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་རྫོགས་པའི་ཕྱི་ནས་འབྱུང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་བས་བསྡུས་པ་གང་ཞིག་ཐེག་ཆེན་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །ལུས་ཀྱི་རྟེན་ནི་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་དང་བཅས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ཤས་ཆེ་ཞིང༌། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བསམས་བཞིན་སྲིད་པ་ལེན་པ་དང༌། །ཞེས་པས་གཞན་ལའང་སྐྱེ་མི་རུང་བའི་མཐའ་མ་བཀག་གོ །བསམ་པའི་རྟེན་ནི་བསམ་གཏན་ བཞི་པའོ། །དེའང་མཚན་གཞི་ས་བཅུའི་རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་དུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཡིན་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཡང་དག་ལྟ་དང་འཚོ་དང་རྩོལ་བ་དང༌། །དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ངག་དང་ལས་མཐའ་དང༌
Chinese
如果想了解详细情况，请参阅《宗义宝鬘论》。这里略去那些细节，从果位的智慧生起的角度，稍微确定一下初地的含义。如《现观庄严论》所说：“于菩提近及，见众生成就，生起极欢喜，故说名极喜。”就像这样，最初获得超世间的智慧时，所断的习气种子同时断灭。以分别智现量证悟二无我。法界周遍于自他一切众生，并且通过殊胜的证悟，证悟自他平等的菩提心。由于获得前所未有的大欢喜，所以第一地称为极喜地。在一瞬间，能见到一百位佛的容颜，知道一百位佛加持自己，能化现一百个化身，能示现一百个劫的时间，能以智慧照见过去和未来的各一百个处所，能入定和出定各一百次，能成熟一百个众生，能震动一百个刹土，能以光明照亮一百个刹土，能开启一百个法门，能示现一百个自身，每个自身都示现有一百个圆满的眷属围绕，并且能够获得统治赡部洲的生处。第四是：像这样，已经见到了智慧的自性，所以要修习，因此是修道。它的定义是：从大乘见道圆满之后产生，并且是大乘善法所摄持，能够成为大乘无学道第一个刹那在相续中生起的因。身体的所依主要是三洲的男女以及欲界和色界的诸天。如《现观庄严论》所说：“随欲受生故。”因此并没有遮止不能生于其他地方。心的所依是第四禅。它的本体是属于十地自性之轮的善法，即八圣道分。如《亲友书》所说：“正见与正命，正勤与正念，正定语及业，”
English
If you want to know the details, please refer to the "Garland of Tenets." Here, omitting those details, from the perspective of the arising of wisdom as the fruit, let's slightly define the meaning of the first ground. As stated in the Ornament for Clear Realization: "Being close to enlightenment, and seeing the accomplishment of beings, great joy arises, therefore it is called the Extremely Joyful." Just like this, when one initially obtains transcendent wisdom, the seeds of what is to be abandoned are simultaneously extinguished. With discriminating wisdom, one directly realizes the two selflessnesses. The Dharmadhatu pervades all beings, self and other, and through special realization, one realizes the Bodhicitta of equality between self and other. Because one obtains unprecedented great joy, the first ground is called the Extremely Joyful Ground. In a single moment, one can see the faces of a hundred Buddhas, know that a hundred Buddhas bless oneself, emanate a hundred emanations, demonstrate a hundred eons of time, with wisdom see a hundred places in the past and future, enter and arise from a hundred samadhis, ripen a hundred beings, shake a hundred pure lands, illuminate a hundred pure lands with light, open a hundred Dharma doors, manifest a hundred bodies, each body manifesting a hundred perfect retinues surrounding it, and be able to obtain a birth that has dominion over Jambudvipa. Fourth is: Like this, having seen the nature of wisdom, one must cultivate it, therefore it is the path of cultivation. Its definition is: it arises after the completion of the Mahayana path of seeing, and is encompassed by Mahayana virtuous qualities, which can become the cause for the first moment of the Mahayana path of no more learning to arise in the mindstream. The physical basis is mostly the men and women of the three continents, and the gods of the desire and form realms. As stated in the Ornament for Clear Realization: "Because one takes birth according to desire." Therefore, it does not preclude the possibility of being born in other places. The mental basis is the fourth dhyana. Its essence is the virtuous qualities belonging to the wheel of the nature of the ten grounds, which are the eightfold noble path. As stated in the Letter to a Friend: "Right view and right livelihood, right effort and right mindfulness, right concentration, speech, and action,"
Tibetan
། །ཡང་དག་རྟོག་ཉིད་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད། །ཞེས་པ་ལས། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་ཁ་གསགས་དང་ལོག་པའི་འཚོ་བ་སྤངས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། དེ་ཡང་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའོ། །འདི་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང་མཐུན་ཏེ། དྲན་པ་ཉིད་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡང་དག་གི་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བཤེས་སྤྲིང་གི་འགྲེལ་པར། གང་དག་འདིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཞེས་འཆད་པ་དེ་དག་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཤེས་རབ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་ངག་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཞིའོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི་ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་སྤོང་བའི་ རང་བཞིན་གསུམ་མོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་གནོད་སེམས་མེད་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་སྙེད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་འདི་ནི་ཞི་བའི་གནས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པས་ན། འདི་ནི་ཞི་བར་བགྱི་སླད་བསྒོམ་པར་བགྱི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེའང་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བཅུ་སེལ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ས་བཅུར་ངེས་པ་ནི། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཅུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུས་ལྷག་པར་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་པོར་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཙོ་ཆེར་སྤྱོད་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཅི་ནུས་སུ་མི་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དེས་འགྲེ་བར་གསུངས་སོ། །དེའི་སྤང་བྱ་བཅུ་ནི། སེར་སྣང་དང༌། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ལེ་ལོ་དང༌། རྣམ་གཡེང་དང༌། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་དང༌། ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་དང༌། སྟོབས་ལ་སྒྲིབ་པ་དང༌། སྨོན་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ་སྤང་བྱ་བཅུ་སྤངས་པ་གང་ཞིག་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དབྱེ་ན་བསྒོམ་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ པོ་གསུམ་ཚན་གྱི་དབྱེ་བས་དགུ་སྟེ། དེའང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་
Chinese
又，正思择即是道的八支。其中，正见是无漏的智慧。正命是舍弃谄媚和邪命。正勤是精进，也就是四正断。正念是不忘失所缘。这也与四念住相符，因为念本身就是安住念，所以是念住。而正念的究竟特征就是智慧。《亲友书释》中说：凡是宣讲以念安住的那些人，按照他们的宗义，念住就是智慧。如是说。正定是四禅。正语是依于语的四种善业道。正业边际是舍弃身之不善业道的三种自性。正思择是没有害心，决意出离，以及多种多样的善思择。如是，这八支圣道是寂静之处，为了获得涅槃而修习，因此，为了寂静而修习。如是等等开示。再者，依赖于遣除悭吝等十种相违品而确定为十地，如《华严经》中说：诸位佛子，为了清净这十地中的十种相违品，所以用十度来特别区分。初地主要是行布施度，但也不是尽力而不修习其余的。从那里一直到智慧度之间，这样宣说了。其中的十种所断是：悭吝，破戒的戒律，嗔恚，懈怠，散乱，恶慧，不善巧方便，力量上的障碍，不能成就愿望的意义，以及所知障，应当了知断除这十种所断的任何一个就是它的自性。如果分类，修道有小、中、大三种，以三类来分就是九种。其中，小之又小是二地离垢地，是戒律波罗蜜多之最。
English
Furthermore, right thought itself is the eight branches of the path. Among them, right view is the wisdom without outflows. Right livelihood is abandoning flattery and wrong livelihood. Right effort is diligence, which is the four right abandonments. Right mindfulness is not forgetting the object of focus. This also corresponds to the four mindfulnesses, because mindfulness itself is abiding in mindfulness, therefore it is mindfulness. And the ultimate characteristic of right mindfulness is wisdom itself. As it is said in the commentary on the "Letter to a Friend": Those who explain abiding in mindfulness in this way, according to their tenets, mindfulness is wisdom. Thus it is said. Right concentration is the four dhyanas. Right speech is the four virtuous paths of action based on speech. Right action boundary is the three natures of abandoning the paths of non-virtuous actions of the body. Right thought is the absence of harmful intent, the determination to renounce, and various kinds of virtuous thoughts. Thus, these eight branches of the noble path are places of peace. Because they are cultivated in order to attain Nirvana, therefore, cultivate for the sake of peace. Thus and so on, it is taught. Moreover, depending on eliminating the ten opposing factors such as stinginess, it is determined as the ten bhumis. As it is said in the Avatamsaka Sutra: O sons of the Victorious Ones, in order to purify the ten opposing factors in these ten bhumis, they are specially distinguished by the ten perfections. The first bhumi mainly practices the perfection of generosity, but it is not that the others are not cultivated as much as possible. From there up to the perfection of wisdom, it is explained in this way. The ten to be abandoned among them are: stinginess, immoral discipline, anger, laziness, distraction, flawed wisdom, unskillful means, obstacles to power, failure to accomplish the meaning of aspirations, and the obscuration of knowledge. It should be understood that whatever abandons these ten to be abandoned is its very nature. If classified, the path of cultivation has three types: small, medium, and large, and divided into three categories, there are nine types. Among them, the smallest of the small is the second bhumi, the stainless bhumi, which is the supreme perfection of discipline.