Tibetan
ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་རྣམ་མི་རྟོག །འགྲོ་སྒྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག །འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། བླ་མར། ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་འཆི་བའི་བདུད་བཅོམ་དང༌། །ངོ་བོ་མེད་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་རྟག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ནི་བསོད་ནམས་ལམ་དང་མྱ་ངན་འདའ། །བརྗོད་བྱའི་དོན་ཏེ་དེ་ལའང་འབྲས་བུ་དང༌། །བྱ་བའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་གནས་པ་ལས། །བདེན་གཉིས་ཞེས་བྱ་འགོག་ལམ་རྣམ་གཉིས་ཡིན། །སྤྱིར་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུར་བསྟན་པ་ལས། འདིར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བསོད་ནམས་དང༌། ལམ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཡིན་ལ། གསུང་རབ་ནི་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཏུ་ཤར་བས་སོ། །དེའང་འགོག་པའི་བདེན་པའི་ཆོས་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འབྲས་བུ་དང༌། བྱ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་ན་མགོན་པོ་བྱམས་པས། གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། ། ཆགས་བྲལ་ཉིད་ནི་འགོག་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གིས་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཐོག་མ་དང༌། བར་དང༌། ཐ་མར་དགེ་བའི་ལུང་གི་ཆོས་མ་ལུས་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ལ། ཡང་དག་པར་མཐོང་བ། ནད་མེད་པ། དུས་ཆད་པ་མེད་པ། ཉེ་བར་བསྟོད་པ། འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་འདིས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པའི་འགག་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་དོན་ཇི་བཞིན་པར་མཐོང་བས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ། ཉོན་མོངས་པ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་ནད་མེད་པ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱ་སླ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་ཆད་པ་མེད་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉེ་བར་གཏོད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་དོན་བཟང་པོ། །ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། །སྔ་ཕྱི་མ་འགལ་བ། ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་གདུལ་བ་དང་མ་འདྲེས་པ། གྲོལ་བ་དང༌། རིགས་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ། སྟོན་པ་དང༌། བསྟན་པ་སྐྱོན་ཅན་གཞན་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང་མི་མཚུངས་ཤིང༌། ལེགས་པར་གསུངས་ པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ངེས་པའི་དོན་འབའ་ཞིག་ཏུ་འབབ་ཅིང༌། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བས་ན་འདི་མཐོང་པ་ལ་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འ
Chinese
如意宝一般，完全不分别，为了救度众生，为了世间富饶而恒常存在，这是远离戏论而显现的。如是说。上师是，教法自在摧毁死亡之魔，本体无有之故，世间怙主恒常。如是说。现在是为了宣说正法功德，法是福德之路和寂灭，是所说之义，其中也有果和作用的自性两种。所谓二谛，即是灭道二者。总的来说，在《成唯识论》中，宣说了法这个词所适用的十种境，这里殊胜之法的自性是福德、道和寂灭这三者是所说之义。经典是作为能说之词而显现的。其中，灭谛之法和道谛之法这两种互相作为果和作用的自性而存在，因此，慈氏怙主说：何者以何而离贪，二谛之体性彼即法，离贪即是灭，道谛所摄持。如是说。而且，世尊所善说，这句就总摄了最初、中间、最后的善妙教法，并且显示出来。如实见，无病，无时断，亲近赞叹，见此有意义，智者们各自自证。这句就总摄了一切证法之扼要。如何所说之义如实见故，是为如实见。成为烦恼随眠之对治故，是为无病。一切时中易于行持，并且永不退失之故，是为无时断。必定从痛苦之海中解脱，故为亲近引导。如何所说的一切经典，意义善妙，词句善妙，前后不矛盾，不杂染于邪行之调伏，具有解脱和正理之方便，导师和教法不同于其他有缺失之论典，善说的所有法最终都归于唯一的了义，并且将趋入圆满菩提，因此见此有意义，即是寂灭。
English
Like a wish-fulfilling jewel, completely without discrimination, constantly existing to liberate beings and for the prosperity of the world, this is what appears, free from elaboration. Thus it is said. The Lama is: the lord of Dharma, who destroys the Mara of death, and because his essence is without inherent existence, he is the constant protector of the world. Thus it is said. Now, in order to explain the qualities of the precious Dharma: Dharma is the path of merit and nirvana. It is the meaning to be expressed, and within it, there exist two aspects: the nature of fruit and function. The so-called two truths are the two: cessation and path. Generally, in the Vyakhyayukti, it is taught that the term 'Dharma' applies to ten objects. Here, the nature of the sacred Dharma is that merit, path, and nirvana are the three meanings to be expressed. The scriptures appear as words that express them. Among them, the Dharma of the truth of cessation and the Dharma of the truth of the path, these two mutually exist as the nature of fruit and function. Therefore, Lord Maitreya said: 'That which is free from attachment by what, that with the characteristics of the two truths is Dharma. Freedom from attachment is cessation, encompassed by the truth of the path.' Thus it is said. Furthermore, 'well-spoken by the Bhagavan' gathers and shows all the virtuous teachings of scripture that are good in the beginning, middle, and end. 'Rightly seen, without disease, without interruption, closely praised, seeing this is meaningful, the wise will know it for themselves.' This gathers all the essential points of the Dharma of realization. Seeing the meaning of what was said as it is, is rightly seen. Being the antidote to latent afflictions, it is without disease. Being easy to practice at all times and never deteriorating, it is without interruption. Surely emerging from the ocean of suffering, it is closely directed. All the scriptures, as they were spoken, have good meaning, good words, no contradictions between beginning and end, not mixed with the discipline of misconduct, possessing the means of liberation and reason, the teacher and the teachings are not like other flawed treatises, and all the well-spoken Dharmas ultimately lead to the single definitive meaning and will lead to perfect enlightenment, therefore seeing this is meaningful, that is, nirvana.
Tibetan
དས་པའི་མདོ་ལས། ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོར་བབས། །འབབ། གཞོལ་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བབས། འབབ། གཞོལ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་མཐར་ཐུག་པའང་རྟོག་གེས་བརྟག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱིས། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། རྟོག་དཔྱོད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རང་བཞིན། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཞེས་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་རྣལ་མ་ཡིན་པར་མཉམ་གཞག་དང་རྫས་མ་འགལ་བའི་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་རིག་པའི་ཕྱིར། རྟོག་གེའི་གཞན་དབང་ཅན་གྱི་དགག་བསྒྲུབ་ལ་སྙིང་པོ་མ་མཐོང་ངོ༌། །དེའང༌། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ལ་ལྟོས་ལུང་རྟོགས་ཆོས། །ལུང་ནི་ གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དང༌། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་ཤར། །ཐབས་ཀྱིས་ཆེ་བ་རིག་འཛིན་སྡེ་སྣོད་ཡིན། །གླེགས་བམ་ཡི་གེར་གནས་པ་དམ་ཚིག་རྟེན། །དེ་ཡང་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་རྗོད་བྱེད་ལ་ལྟོས་ནས་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་པ་ནི་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ནི། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་ནི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གནས་ཏེ། རྩ་ཤེར་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་དང༌། དེ་གཉིས་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་དྲང་ངེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་པའི་ཚུལ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པར། ཀུན་རྫོབ་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ནོ། །དོན་དམ་བསྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལུང་གི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང༌། །ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླེང་གཞི་དང༌། །རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་དང༌། །སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང༌། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ། །གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་དང་པོ་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། བར་བ་གསུམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བ། ཐ་མ་བཞི་ལས། སྐྱེས་པ་ར
Chinese
《调伏经》中说：大河注入大海。 注入，汇归，就像那样，一切法注入涅槃。注入，汇归，如是说。其究竟的体性，是思辨所不能测度的，因此要各自自己去证知。如是说。其中，各自自己证知是智慧的行境，不是思辨的行境。思辨是分别和散乱的自性，与五蕴相伴随。《赞般若波罗蜜多》中也说：各自自证是智慧的行境。因此，不可思议的法性是佛陀的真实意趣，因为以不违背等持和实相的胜观智慧，以各自证悟的殊胜智慧来证知，所以对于受思辨他者支配的破立，没有见到精要。对此，所说与能说相关联，是教证悟之法。教法是十二部经典，从对治的角度显现为三藏。以方便来说，最殊胜的是持明藏。经卷文字所处之处，是誓言的所依。这也要依赖于所说之义和能说之语，而安立为教法和证法的二种教法，如世亲所说：导师的圣法有两种，即教法和证法的自性。如是说。从所说的角度来说，安住于二谛之中。《中观根本慧论》中说：诸佛宣说之法，真实依于二谛。并且，这二者如果简略归纳，则安住于需引导和需确定的体性之中。《圣妙吉祥智不住悲大乘经》中说：宣说世俗谛的安立是需引导之义。宣说胜义谛的安立是需确定之义。如是说。从能说的角度来说，教法的法是十二部经典。《八千颂释》中说：契经、应颂、记别、讽颂，自说、因缘、譬喻、本事，本生、方广及希法，是为十二部经典。如是说。从对治的角度来说，是三藏。 如前所说的前五者是声闻的经藏，中间三者是声闻的律藏，最后四者中，生者……
English
From the Sutra of Taming: Great rivers flow into the ocean. Flow, converge, just like that, all dharmas flow into nirvana. Flow, converge, so it is said. Its ultimate nature cannot be measured by speculation, therefore it must be known by each one for themselves. So it is said. Among these, knowing for oneself is the realm of wisdom, not the realm of speculation. Speculation is the nature of discrimination and distraction, accompanied by the five aggregates. In the Praise to the Mother, it is also said: Knowing for oneself is the realm of wisdom. Therefore, the inconceivable nature of reality is the true intention of the Buddhas, because it is known by the superior wisdom of insight that does not contradict samadhi and reality, by the wisdom of individually realizing it. Therefore, the essence is not seen in the affirmation and negation that are subject to the control of speculation. Moreover, what is to be expressed is related to what expresses it, which is the Dharma of scripture and realization. The scripture is the twelve branches of scripture, and from the perspective of antidotes, it appears as the three baskets. In terms of means, the most supreme is the Vidyadhara Pitaka. The place where the letters of the scriptures reside is the basis of the vow. This also depends on the meaning of what is to be expressed and the words that express it, and is established as the two teachings of scripture and realization, as Vasubandhu said: The holy Dharma of the teacher has two aspects, namely the nature of scripture and realization. So it is said. From the perspective of what is to be expressed, it abides in the two truths. In the Root Wisdom Treatise, it is said: The Buddhas teach the Dharma, truly relying on the two truths. Furthermore, if these two are briefly summarized, they abide in the nature of what needs to be guided and what needs to be determined. In the Noble Inexhaustible Intelligence Sutra, it is said: Explaining the establishment of conventional truth is the meaning of what needs to be guided. Explaining the establishment of ultimate truth is the meaning of what needs to be determined. So it is said. From the perspective of what expresses it, the Dharma of scripture is the twelve branches of scripture. In the Great Commentary on the Eight Thousand Verses, it is said: Sutras, songs, prophecies, verses, self-utterances, causes, metaphors, accounts, birth stories, extensive teachings, and wondrous teachings are the twelve branches of scripture. So it is said. From the perspective of antidotes, there are three baskets. The first five of those just mentioned are the Sutra Pitaka of the Hearers, the middle three are the Vinaya Pitaka of the Hearers, and among the last four, the born one...
Tibetan
བས་ཀྱི་སྡེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་འཁོར་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གཉིས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་སྡེ་སྣོད་ལོགས་པ་མེད་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། མདོ་སྡེས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་བཤད་དོ། །འདུལ་བས་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ལྷག་པའི་སེམས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བས་ཐབས་ཀྱིས་ཆེ་བ་ནི་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝས་ཀྱང༌། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །ཞེས་ལོགས་སུ་ཕྱེ་ནས་སྡེ་སྣོད་བཞི་པར་བཞག་པ་ནི་མདོ་སྡེ་གདམས་ངག་ འབོགས་པ་ལས། འདྲེན་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག །བཅོམ་ལྡན་ངེས་པར་གསུངས་ལགས་ན། །རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་དུ་སྤྱོད་ཅིང༌། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མི་འཚོལ་བའི། །ངེས་པའི་ཐེག་པ་ཅིས་མ་གསུངས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ལུང་གི་བསྟན་པ་སྡེ་སྣོད་བཞི་པོའང་བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་འདུ་བྱེད་ལས་ཡི་གེ ཡི་གེ་འདུས་པ་ལས་མིང༌། མིང་འདུས་པ་ལས་ཚིག །ཚིག་འདུས་པ་ལས་གླེགས་བམ་དུ་གནས་པ་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་དམ་ཚིག་གི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས། རིམ་བཞིན་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དང༌། །འཕགས་པའི་སྤངས་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཅན། །བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པ་གཟུངས་དང་ཟད་པར་དང༌། །སློབ་ལམ་བཞི་དང་མི་སློབ་ལམ་གྱི་དངོས། །རྒྱུ་ཡི་ས་བཅུ་འབྲས་བུའི་བཅུ་གསུམ་སོགས། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རིགས་དབྱེ་དཔག་ཏུ་མེད། །གང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ས་ཡིན་ཏེ་བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ན་སའོ། །ཞེས་བཤད་པ། དེའང་ཉན་རང་གི་ས་བརྒྱད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུར་ངེས་པ་ལས། སྔ་མ་ནི། ཡུམ་བར་མ་ལས། རིགས་ཀྱི་ས་དང༌། བརྒྱད་པའི་ས་དང༌། མཐོང་བའི་ས་དང༌། བསྲབས་པའི་ས་དང༌