Tibetan
རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །བསད་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ད་ནི་ལེགས་སྨོན་གྱི་དོན་བཤད་པའི་ཕྱིར། དམ་ཆོས་བདུད་རྩིའི་ཆུ་ཀླུང་དཔག་མེད་མཛོད། །རྒྱུད་ལ་འདྲོངས་པའི་དམིགས་པ་བཟང་པོ་རྣམས། །སྟོན་པའི་བླ་མ་བཟང་པོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ཐབས་བཟང་བ་ལས་མན་ངག་འཁྱམས་མི་འགྱུར། །ངེས་འབྱུང་བཟང་པོའི་རིག་སྔགས་ནུས་པ་ཅན། །འཁོར་བར་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་གདོན་ལ་ཐེབས། །བཟང་པོ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་ལེགས་སྨོན་ཡིན། །འདི་ནི་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། དམིགས་པ་བཟང་དང་སྟོན་པ་བཟང༌། །ཐབས་ བཟང་བ་དང་ངེས་འབྱུང་བཟང༌། །ངེས་ལེགས་སྨོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཅེས་སྟོན་པ་ལས། དམིགས་པ་བཟང་པོ་ནི་ཆོས་གང་དང་གང་དག་དམིགས་པའི་བྱེད་ལས་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་ཅིང་དེའི་ངོ་བོ་ནི་འདུན་པའང་ཡིན་ལ། །དམིགས་པའམ་འདུན་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་འདུལ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་དུལ་བས་ནི་བདེ་བ་འཐོབ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་སྟོན་པ་ནི་བླ་མ་བཟང་པོ་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། ཁྱོད་ཀྱིས་དམ་པ་བསྟེན་པ་དང༌། །དྲན་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་ན། །བག་ཡོད་པར་ནི་གནས་འགྱུར་ཏེ། །སཱ་ལའི་ཤིང་ལ་འཁྲི་ཤིང་བཞིན། །བཟང་པོ་དཔལ་གྱིས་འཁྱུད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་ཚེགས་ཆེན་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བདེ་བླག་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མན་ངག་གི་ལམ་ཡིན་ཀྱང༌། དེའི་གྲོགས་སུ་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་མེད་ན་མན་ངག་ཀྱང་རྣམ་པར་འཁྱམ་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཕྱོགས་ལྔའི་ཐབས་ལ་མ་བསྟེན་ན་མན་ངག་གི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ སྐད་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་བཟང་པོ་ཡིན་ཏེ། ངེས་འབྱུང་མེད་ན་དང་པོ་འཁོར་བ་ལ་བློ་མི་ལྡོག །དེས་དད་པའི་གསོས་ཉམས་པས་བར་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སྟངས་མི་བསྐུར། ཐ་མར་དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་སྲོལ་མཐའ་དག་ལས་ཉམས་པར་གྱུར་པས་སྲིད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་རྩ་བ་མི་འབྱིན་པ་ཤིང་གི་ཡལ་ག་བཅད་པ་ལྟ་བུའི་ལམ་ནི་ཐར་བའི་རྒྱུར་མི་རུང་སྟེ་བླ་མ་ལ་
Chinese
他们也说，杀生后众生会堕入地狱。现在是为了讲解善愿的意义。殊胜正法甘露之河流，无量宝藏。对于相续中已经成熟的殊胜对境。宣讲的上师殊胜，依缘而生。从殊胜方便中，诀窍不会散乱。具有殊胜出离之明咒能力。能击中不厌离轮回的邪魔。是具有四种殊胜的善愿。这是《经庄严论》的观点。如是说：对境殊胜与宣讲殊胜，方便殊胜与出离殊胜，是决定善愿的特征。如是宣讲。殊胜对境是任何法，依赖于对境的作用而融入相续，其自性也是希求。依赖于对境或希求的各种方便来调伏自心，因此薄伽梵说，调伏自心则获得安乐。如是说。宣讲殊胜依赖于殊胜上师和依缘而生，因此导师勇士说：你若依止圣者，并被忆念之友围绕，则会安住在谨慎中，如蔓藤依附于娑罗树，将被殊胜吉祥所拥抱。如是说。任何显现欲求之义，不依赖于巨大辛劳而轻易成办，是诀窍之路，然而，若没有作为其助伴的无量方便仪轨次第，则诀窍也会散乱。例如，若不依赖于布施等五种行持之方便，则不能证悟诀窍之自性般若波罗蜜多。如是《入行论》中也说：一切这些支分，能仁为了智慧之义而宣说。如是说。成为这一切助伴的是出离之殊胜智慧，若无出离心，则首先不会厌离轮回。由此，信心的滋养衰弱，中间不会怠慢善知识。最终，由于从信心和精进等一切道轨中退失，不能断除有生之繁荣之根本，如砍断树之枝干般的道，不能成为解脱之因，对于上师……
English
They also said that after killing, sentient beings go to hell. Now it is to explain the meaning of good wishes. The river of nectar of the supreme Dharma, immeasurable treasure. For the excellent objects that have matured in the continuum. The teacher who proclaims is excellent, arising from interdependence. From the excellent means, the key instructions will not be scattered. Possessing the power of the excellent renunciation mantra. It can hit the demons who do not tire of samsara. It is a good wish with four excellences. This is the view of the Ornament of the Sutras. It is said: Excellent object and excellent proclamation, excellent means and excellent renunciation, are the characteristics of definite good wishes. Thus it is proclaimed. The excellent object is any Dharma, relying on the function of the object, it is integrated into the continuum, and its nature is also desire. Relying on various means of object or desire to subdue one's mind, therefore, the Bhagavan said that subduing one's mind obtains happiness. Thus it is said. The excellent proclamation depends on the excellent teacher and arising from interdependence, therefore, the teacher Hero said: If you rely on the noble one and are surrounded by friends of mindfulness, then you will abide in caution, like a vine clinging to a sal tree, you will be embraced by excellent auspiciousness. Thus it is said. Whatever meaning of manifest desire is accomplished easily without relying on great effort is the path of key instructions, however, if there is no infinite sequence of means rituals as its companion, then the key instructions will also be scattered. For example, if one does not rely on the means of the five practices such as giving, then one cannot realize the nature of the key instructions, the Prajnaparamita. Thus, it is also said in the Engaging in Bodhisattva Deeds: All these limbs, the Able One proclaimed for the sake of wisdom. Thus it is said. What becomes the companion of all these is the excellent wisdom of renunciation, if there is no renunciation, then first of all, one will not be disgusted with samsara. From this, the nourishment of faith weakens, and in the middle, one will not neglect the virtuous friend. Finally, because of falling away from all paths such as faith and diligence, the root of the prosperity of existence cannot be cut off, like a path of cutting off the branches of a tree cannot be the cause of liberation, for the lama...
Tibetan
སྤྲིང་བར། དཔེར་ན་ལྗོན་ཤིང་རྩ་ནས་མ་བཏོན་ན། །བཅད་ཀྱང་ཕྱིར་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་བཞིན་སྲིད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་མ་བཏོན་ན། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་མི་ལྡོག །ཅེས་དང༌། ཁྱད་པར་རབ་བྱུང་གི་བསླབ་པ་བླངས་པ་རྣམས་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་ངེས་འབྱུང་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་སོ་ཐར་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཕན་ཆད་ནི་སྡོམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་སྔོན་གྱི་མཁན་པོ་དག་གིས་ཀྱང་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ལེགས་སྨོན་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ནི། ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ཀྱང་མོད་ལ་སུན་པ་དང༌། །ཀུན་སློང་དུག་ཅན་འདྲེས་པའི་ཐོས་བསམ་བསྒོམ། །ཆོས་ལས་བློ་ཉམས་བསྲུང་ སྡོམ་ཁུར་དུ་སོང༌། །ཆོས་བརྒྱད་དམོད་པས་ཐེག་ཆེན་བརྟུལ་ཞུགས་འཁྱམ། །ལེགས་སྨོན་དཀའ་ཐུབ་བཤིག་པའི་རྙོག་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་གང་ཟག་ལ་ལ་དག་ནི་གཉེན་བཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་ཆོས་སྒོར་བཅུག་ཀྱང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་སྔོན་བསོད་ནམས་མ་བསགས་ཤིང་ལེགས་སྨོན་མ་བཏབ་པས། ཆོས་སྒོར་ཞུགས་མ་ཐགས་ནས་ཆོས་ཀྱིས་སུན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་མངག་གཞུག་པའམ། བློན་པོ་དང་ཁྱིམ་བདག་ལ་སོགས་པའི་བྲན་དུ་འཁོལ་ཞིང༌། དེ་དག་དང་བསམ་སྦྱོར་མཐུན་པར་འཇུག་པ་དང༌། གལ་ཏེ་ཐོས་བསམ་ཅུང་ཟད་བྱས་ཀྱང་ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བཞག་པའི་ཀུན་སློང་ངན་པས་དང་པོར་ཆོས་མ་ལོབས་ཀྱི་དོགས་པ། བར་དུ་དེས་རྙེད་པ་མ་གྲུབ་ཀྱི་དོགས་པ། ཐ་མར་གཞན་དང་ཕྲག་དོག་གི་གལ་འཛིན་པས་སླར་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལས་ཐར་པའི་ལམ་དང༌། ཕྱོགས་འགལ་བ་དང༌། བློ་ཆོས་སུ་མ་ཚུད་པས་ཆོས་ལ་དང་བ་དང༌། དད་པ་མེད་ཅིང་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་དང༌། ཉན་བཤད་དང༌། བསྲུང་སྡོམ་ཐམས་ཅད་ལས་སུ་ཆེ་ཞིང་ཁུར་དུ་སོང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཟབ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམས་བློ་ལ་མི་ཤོང་ཞིང་འགལ་བར་འཛིན་ པའམ། སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བ་མི་ཤེས་ཤིང༌། ལྟར་སྣང་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་ལ་བཟླ་བ་རྣམས་ནི་ལེགས་སྨོན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལ་རྙོག་མར་བྱེད་པའི་སྒྲ་གཅན་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྤངས་ནས། ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་ཉོན་མོངས་དུག་ཆེན་ལྔའི། །གཉེན་པོར་ཆེ་བ་སྐྱེས་བུ་རྣམས་གསུམ་གྱི། །ཤིང་རྟར་འཛེག་ལ་དུས་བཞིར་སྐྱོ་བ་མེད། །སྣང་བ་མཐའ་དག་ཆོས་དང་བླ་མར་ཤར། །རྣམ་མཁྱེན་རྒྱུར་སོང་ལེགས་སྨོན་གྲུབ་པ་ཡིན། །བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་གང་ཟག་གི་བློ་རིགས་གསུམ་ལ་དགོངས་ནས་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ཆོས་བསྟན་པ་གང་དག་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་རང་རང
Chinese
寄语：譬如树木若不从根拔起，即使砍断也只会再次生长。同样，若不拔除有细微增长的轮回，这痛苦将会一次又一次地重演。又，特别是受持出家戒律者，一旦自相续生起出离心，便成为具足别解脱戒者。此后，如前代堪布所说，仅是戒律的影像而已。善愿的相反情况是：进入佛门却感到厌烦，以掺杂毒素的发心闻思修，从佛法中退失智慧，守护戒律变成负担，以世间八法诅咒，行持大乘虚伪之行，这是破坏善愿苦行的污垢。如此，有些人虽由亲友引入佛门，但因自己往昔未积福德，未发善愿，刚入佛门便对佛法感到厌烦，沦为国王的使唤对象，或成为大臣、居士等人的奴仆，并与他们同流合污。即使稍作闻思，也因只顾及今生的恶劣发心，最初担心学不好佛法，中间担心因此得不到利益，最后因嫉妒他人而执着，最终只会成为轮回之因，与解脱之道背道而驰。由于心未入法，对佛法没有欢喜和信心，闻思修三者，听闻和讲解，守护戒律等一切都变得劳累和负担。特别是对于深奥广博的大乘佛法，无法理解或认为矛盾，或者不了解行为与时机是否相符，以貌似佛法的世间八法来炫耀自己，这些都是使善愿的苦行如同秋月般蒙上阴影的罗睺星。因此，舍弃这些，直接针对五种巨大的烦恼毒药，以最殊胜的对治法，登上三士夫的阶梯，四季不生厌倦，一切显现皆显现为佛法和上师，成为证得一切智智之因，这就是善愿的成就。我等导师考虑到众生的三种根器，而宣说了三士夫之法，无论修持哪一种，各自...
English
A word of advice: For example, if a tree is not uprooted, even if it is cut down, it will only grow again. Similarly, if the subtle growth of samsara is not eradicated, this suffering will recur again and again. Moreover, those who have taken the vows of ordination become truly liberated once renunciation arises in their minds. Thereafter, as the previous Khenpos have said, it is merely a reflection of the vows. The opposite of a good aspiration is: entering the Dharma but becoming weary, engaging in listening, contemplation, and meditation with a poisonous motivation. Wisdom diminishes from the Dharma, and guarding vows becomes a burden. Cursing with the eight worldly concerns, one wanders in the guise of Mahayana practice. This is the impurity that destroys the asceticism of good aspirations. Thus, some individuals, although brought into the Dharma by relatives and friends, have not accumulated merit in the past nor made good aspirations. As soon as they enter the Dharma, they become weary of it, becoming servants of kings or slaves of ministers and householders, engaging in activities that align with their thoughts and actions. Even if they engage in some listening and contemplation, due to the evil motivation of only considering this life, they initially worry about not learning the Dharma well, then worry about not gaining benefits from it, and finally become attached due to jealousy of others, ultimately becoming a cause for samsara, contrary to the path of liberation. Because their minds have not entered the Dharma, they have no joy or faith in it, and listening, contemplation, and meditation, as well as teaching and explaining, and guarding vows all become laborious and burdensome. In particular, they cannot comprehend or perceive contradictions in the profound and vast Mahayana teachings, or they do not understand whether their actions align with the times, and they boast with the eight worldly concerns that appear to be Dharma. These are like Rahu, who obscures the autumn moon, causing impurity to the asceticism of good aspirations. Therefore, abandoning these, directly targeting the five great poisons of afflictions, with the most excellent antidotes, climbing the ladder of the three types of individuals, never tiring in all seasons, all appearances arise as Dharma and the Guru, becoming the cause for attaining omniscience, this is the accomplishment of good aspirations. Our teacher, considering the three types of minds of beings, taught the Dharma of the three types of individuals, whichever one practices, each...