Tibetan
འབྲེལ་ཕན་ཆད་བཟང་ངན་གང་ཡིན་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་ཉམས་པ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པས་བསྟེན་པ་ལ་མཁས་དགོས་ཏེ། དགོངས་འདུས་ལས། དམ་པར་བཟུང་བར་གྱུར་ཕན་ཆད། །དམ་པར་ངེས་དང་མ་ངེས་ཀྱང༌། །བཀའ་བཅག་ལུགས་བོར་ག་ལ་སྲིད། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་རྒྱ་ཉམས་ན། །རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བར་རབ་ཏུ་འཚོད། །ཅེས་དང༌། མཛོད་ལས། འཕགས་པ་མིན་ཡང་ཕ་མ་དང༌། །ནད་པ་དང་ནི་ཆོས་སྨྲ་དང༌། །སྐྱེ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །ཡོན་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་སྐྱེས་རབས་ལས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ལ་ གནོད་སྦྱིན་མི་གདུག་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱིས་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་བཤད་པའི་ཡོན་དུ་བདག་གི་ལུས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་གཏོང་བར་དམ་བཅས་ཤིང༌། བུ་དང་ཆུང་མ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བཏང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱོན་གྱི་ངོས་ནས་མ་བརྟགས་པར་ཆོས་གྱི་དྲིན་བསམ་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ། མང་དུ་ཐོས་པའམ། སྙིང་རྗེ་ཆེ་བའམ། དད་པ་དང༌། གཏོང་ཕོད་སོགས་ཆ་རེ་ལས་མི་ལྡན་ཀྱང་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་ནས་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བློ་སྦྱང་དགོས་ཏེ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་ཡོན་ཏན་བཟུང༌། །སྐྱོན་ནི་ནམ་ཡང་བཟུང་མི་བྱ། །ཡོན་ཏན་བཟུང་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ། །སྐྱོན་རྣམས་བཟུང་ན་དངོས་མི་འགྲུབ། །ཅེས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བླ་མ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་དེའི་སྐྱོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ངོས་ནས་བརྟགས་ན་རང་ལ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གེགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལ་གདམས་ངག་ཞུས་ཏེ། སླར་རང་གི་ཡུལ་དུ་འཁོར་མང་པོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ན། སློབ་དཔོན་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་བྱོན་པ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པ་ངོ་ཚ་ནས་མ་མཐོང་བ་ལྟར་བྱས་སོ། །སླར་འཁོར་རྣམས་གྱེས་པ་དང་ ཕྱག་བྱེད་དུ་ཕྱིན་པས། ད་ཅི་ཕྱག་མི་བྱེད་པ་ཅི་ཡིན་གསུངས་མ་མཐོང་ལགས་ཞེས་བརྫུན་སྨྲས་པས་མིག་གཉིས་ཀ་ས་ལ་བྲུལ་ལོ། །སླར་བཟོད་པར་གསོལ་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་བླ་མའི་སྐྱོན་རྟོག་སྣ་རེ་ལ་མ་དད་པའམ། ཐེ་ཚོམ་ཟོས་པས་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་ལ་སྒྲིབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་སྐྱོན་ཤས་ཆེ་བ་དག་ལའང་སྐྱོན་གྱི་ངོས་ནས་རྟོག་པའི་རྒྱུན་བཅད་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕྱོགས་ཉག་གཅིག་ལ་བརྟག་ཅིང༌། གལ་ཏེ་དེས་བློ་འཕྲོག་པར་མི་བྱེད་ན་གང་ཟག་དམ་པ་འདིས་ཀྱང་སྔོན་སྐྱེ་བ་གོང་མ་ནས་གོ
Chinese
无论关系好坏，自己都会遭受巨大的损害，因此依止上师需要精通。如《密集意趣经》所说：“一旦被视为神圣，无论是否确定为神圣，怎能违背教言、抛弃规矩？如果破坏了那个誓言，将在金刚地狱中遭受剧烈折磨。”又如《俱舍论》所说：“即使不是圣者，对于父母、病人、说法者以及最后有者的菩萨，供养是无法估量的。”正如《本生经》中所说，国王善施为了报答夜叉恶形者宣说一句偈颂以阻止罪恶的恩情，发誓要布施自己恒河沙数般的身体，并且毫不犹豫地布施了儿子和妻子。因此，不要从缺点的角度去观察，而要想到佛法的恩德，即使只具备戒律、多闻、大悲、信心和布施等其中之一，也要专注于从功德的方面去思维。如《手金刚现观灌顶续》所说：“应取上师之功德，切莫执取其过失。执取功德得成就，执取过失不得成。”意思是说，即使上师具有功德，如果从其微小的过失方面去观察，也会成为自己获得成就的巨大障碍。从前，上师佛智足向文殊友请求教诲，后来回到自己的地方为众多弟子讲法时，上师以瑜伽士的形象前来，因为羞于顶礼而装作没看见。后来弟子们离开后，他才去顶礼，上师问道：“刚才为什么不顶礼？”他撒谎说没看见，结果双眼都掉到了地上。后来祈求宽恕才获得了智慧之眼。同样，对于上师的任何过失产生怀疑或犹豫，都是障碍获得殊胜和共同成就的理由，这样的例子非常多。即使对于缺点较多的人，也要断绝从缺点方面观察的习惯，只观察其功德方面。如果这样仍然不能使你信服，那么这位圣人也一定是从前世积累了功德。
English
Whether the relationship is good or bad, one will suffer great harm, so one needs to be skilled in relying on a guru. As it says in the Guhyasamaja Tantra, "Once taken as sacred, whether or not it is determined to be sacred, how can one violate the teachings and abandon the rules? If that vow is broken, one will be severely tormented in the Vajra Hell." Also, as it says in the Abhidharmakosha, "Even if not a noble being, for parents, the sick, those who speak the Dharma, and the bodhisattva who is in their last existence, offerings are said to be immeasurable." As it says in the Jataka tales, King Shanskriti, in order to repay the kindness of a yaksha with a cruel form who spoke a verse to prevent evil, vowed to give his own body as numerous as the sands of the Ganges River, and without hesitation, he gave away his son and wife. Therefore, do not examine from the perspective of faults, but think of the kindness of the Dharma, and even if one only possesses one of the qualities such as discipline, extensive learning, great compassion, faith, and generosity, one should train one's mind to focus solely on the aspect of their virtues. As it says in the Vajrapani Abhisheka Tantra, "Take the virtues of the teacher, never take their faults. Taking virtues, one attains accomplishment; taking faults, one does not accomplish." This means that even if the guru possesses virtues, if one examines them from the perspective of their slight faults, it will become a great obstacle to one's own attainment of accomplishment. In the past, the teacher Buddhajnana requested teachings from Manjushrimitra, and later, when he returned to his own country to teach the Dharma to many disciples, the teacher came in the form of a yogi, and because he was ashamed to prostrate, he pretended not to see him. Later, after the disciples had left, he went to prostrate, and the teacher asked, "Why didn't you prostrate just now?" He lied, saying that he didn't see him, and as a result, both of his eyes fell to the ground. Later, he begged for forgiveness and obtained the eye of wisdom. Similarly, having doubts or hesitation about any of the guru's faults is a reason to obscure both supreme and common accomplishments, and there are very many such examples. Even for those with many faults, one should cut off the habit of examining from the perspective of faults and only examine their virtuous aspects. If this still does not convince you, then this holy person must have accumulated merit from previous lives.
Tibetan
ང་མར་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཅིང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་ད་ལྟར་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་འབྲེལ་པ་སྟེ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཀྱང་སྐུ་ཚེ་སྔ་མར་ལྷས་བྱིན་ལ་བསྟེན་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་བརྟག་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལས་སེམས་ལྡོག་པར་མ་གྱུར་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པའི་སླད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ལོངས་སྤྱོད་མགོ་དང་ཡན་ལག་ཀྱང་བཏང༌། ཆོས་འཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན། དྲིལ་བུ་བརྡུངས་ཏེ། ང་ལ་སུས་ཆོས་སྟོན་པ་དེའི་ བྲན་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་པས། ལྷས་བྱིན་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པས་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་དགའ་མགུ་ཡི་རང་བ་སྐྱེས་ནས་དྲང་སྲོང་གི་བྲན་རྩ་དང༌། ཤིང་ཆུ་རྩ་བ་རྡོག་གུ་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་ལེན་པ་ནས། སྒོ་བསྲུང་བའི་བར་ཡན་ཆད་བྱས་སོ། །མཚན་མོ་མལ་ཁྲིའི་རྐང་པའང་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ལུས་དང་སེམས་ངལ་བ་མེད་པར་ལོ་སྟོང་ཚང་བར་འདས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལྷས་བྱིན་ཡང་ངའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ། །ལྷས་བྱིན་ལ་བསྟེན་ནས་ངས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། །ཞེས་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་ལྷས་བྱིན་ལ་བསྟེན་ནས་རྫོགས་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས། དགེ་སློང་དག་ཁྱོད་མོས་པར་བྱའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལྷའི་ཐེམ་སྐས་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སངས་རྒྱ་བར་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐོག་མ་ནས་བརྟགས་པའི་དབང་རང་ལ་ཡོད་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཡན་ཆད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ནས་དེའི་སྐྱོན་རྟོག་པའི་གནས་མེད་དེ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། བླ་མ་བསྟེན་ན་དགེ་བ་འཕེལ་ཞིང་མི་དགེ་བ་འགྲིབ་པར་རྟོགས་པས་མཁན་པོ་ ཐོས་པ་ཆེ་བའམ། ཆུང་བའམ། ཤེས་པའམ། མི་ཤེས་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམསདང་ལྡན་པའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལའང་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་ལ་དགའ་བ་དང༌། དད་པ་ལྟར་མཁན་པོ་ལ་ཡང་དད་པ་དང་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་ཞེ་ས་དང་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པ་ནི་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་ནི་སྤང་བར་འགྱུར་སྙམ་སྟེ་དགའ་བ་དང་རངས་པ་འཐོབ་ཅིང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་ལ། མི་དགེ་བ་ལ་མི་
Chinese
我等行持殊胜之行，且具功德，故如今与我等诸善知识相连。如我等导师往昔亦依提婆达多而圆满了六波罗蜜多。当如是思择。于《妙法莲华经》中云：薄伽梵成国王后，发愿圆满菩提，然心未曾退转。为圆满六波罗蜜多故，亦舍弃王位受用及头目手足。入于求法之时，击鼓宣告：谁能为我宣说佛法，我愿为其做奴仆。提婆达多化为仙人，宣说了《妙法莲华经》。生起欢喜信乐，从仙人处取柴薪、树根、水根、块茎、果实等，乃至做守门人。夜晚亦执持床脚。如是行持，身心无有疲惫，圆满度过千年。薄伽梵云：比丘提婆达多亦是我的善知识。依止提婆达多，我圆满了六波罗蜜多。如是广说依止提婆达多而圆满一切菩提分法之理。诸比丘，汝等当信乐之，当领会之。又如于名为天梯之世界，授记如来名为天王，将成佛。是故，从一开始即有观察之权，然从一句偈颂以上的解释中，无有可寻其过失之处。于《宝云经》中云：依止上师，了知善法增长，恶法衰减，故于堪布，无论博学或寡闻，有知或无知，具戒或破戒者，皆应生起如佛之想。如对导师生起欢喜与信心一般，亦应对堪布生起信心与欢喜。应对诸阿阇黎生起恭敬与承侍，依此未圆满之菩提资粮得以圆满，未断除之烦恼得以断除，如是思惟而获得欢喜与喜悦，于善法随顺而行，于不善法不
English
Having practiced the noble conduct and possessing virtues, we are now connected to virtuous spiritual friends, including ourselves. Just as our teacher also relied on Devadatta in his previous life and perfected the six paramitas, so should we contemplate. In the Lotus Sutra, it is said: The Bhagavan, having become a king, made aspirations for perfect enlightenment, but his mind never wavered. In order to perfect the six paramitas, he also gave up his kingdom, enjoyments, head, limbs, and hands. When he entered the path of seeking the Dharma, he beat a drum and proclaimed: Whoever can teach me the Dharma, I vow to be his servant. Devadatta transformed into a sage and taught the Lotus Sutra. Having generated joy and delight in it, he took firewood, tree roots, water roots, tubers, fruits, and so on from the sage, even serving as a gatekeeper. At night, he also held the legs of the bed. Having acted in this way, without any fatigue of body or mind, he spent a full thousand years. The Bhagavan said: Bhikshu Devadatta is also my virtuous spiritual friend. By relying on Devadatta, I perfected the six paramitas. Thus, he extensively explained how, by relying on Devadatta, he perfected all the factors of enlightenment. O Bhikshus, you should have faith in him and understand him. Furthermore, just as in the world called the Heavenly Ladder, it was prophesied that the Tathagata named Heavenly King would attain Buddhahood. Therefore, from the beginning, one has the right to examine, but from the explanation of even a single verse onwards, there is no place to find fault. In the Jewel Cloud Sutra, it is said: By relying on the lama, one understands that virtue increases and non-virtue decreases, therefore, one should generate the perception of the teacher in the Khenpo, whether he is learned or unlearned, knowledgeable or ignorant, possessing morality or immoral. Just as one generates joy and faith in the teacher, one should also generate faith and joy in the Khenpo. One should generate respect and service to the Acharyas, and through this, the unfulfilled accumulations for enlightenment will be fulfilled, and the undispelled afflictions will be dispelled, thinking in this way, one obtains joy and delight, and one acts in accordance with virtuous Dharma, and not in non-virtuous Dharma.