Tibetan
གསུམ་ཚང་བའི་ཀུན་སློང་བྱ་བའི་མཐར། །གཏུགས་པ་དེ་སྲིད་རྒྱུན་ཆགས་ཡོད་གྱུར་ན། །ཀུན་དཀྲིས་ཚང་བའི་ཕམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །དུས་ཀྱི་བར་ཆད་རྒྱུན་ཆགས་མེད་པའམ། །ཆོས་གསུམ་གང་ལས་གཅིག་ཤོས་མ་ཚང་ན། །བྱ་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚོགས་སྦོམ་པོར་འགྱུར། །དེ་ཡིས་ཤེས་བྱས་རྩ་བ་ཡན་ལག་ཀུན། །ཡིད་ཀྱིས་མི་སྤོང་ལུས་ཀྱིས་དོར་མི་བྱ། །ཉིན་ དང་མཚན་མོ་ཆ་དྲུག་བགོས་པ་ལ། །ཆ་རེའི་ནང་དུ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པོའི། །ཉེས་པ་བྱུང་ངམ་མ་བྱུང་སྔོ་བགྲང་བྱ། །གོས་ན་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྱིར་འཆོས་སེམས། །གོས་པ་མིན་ན་དགའ་བ་བསྒོམ་ཞིང་བསྔོ། །སྔན་ཆད་གོས་སམ་མ་གོས་གང་ཡིན་ཀྱང༌། །ཕྱིན་ཆད་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་ཉེས་བྱས་ཀྱི། །གོས་པར་མི་བྱའི་སྡོམ་སེམས་ཤིན་ཏུ་བསྟེན། །གང་ཚེ་ཆ་དྲུག་གང་ཡང་རུང་བའི་ནང༌། །སྔོ་བགྲང་བྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་རྨོངས་གྱུར་ན། །ཁ་ན་མ་ཐོ་སྦོམ་པོ་ཞེས་པ་འབྱུང༌། །དྲུག་ཀ་འདས་ན་སྦོམ་པོ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །ཞག་དེའི་ཁོང་དུ་ཕྱིར་བཅོས་མ་གྲུབ་ན། །ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་དང་པོ་འཆར་བ་དང༌། །སྦོམ་པོ་བཅུ་གཉིས་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་བཤད། །ཡན་ལག་དམ་ཚིག་ལའང་དེ་ཡིས་འགྲེ། །ཐོག་མར་བླ་མེད་སྤྱི་ལ་གཅེས་པའི་ཆིངས། །རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞིའི་རབ་དབྱེ་འདི་ལྟར་བརྟག །དང་པོ་དབང་ཐོབ་སློབ་དཔོན་སྨོས་ཅི་དགོས། །སྔགས་རྒྱུད་ཚིགས་བཅད་གཅིག་པ་ཡན་ཆད་བཀྲལ། །ལམ་གྱི་མན་ངག་ཟབ་མོ་སྟོན་གསུམ་ལ། །ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་བསྙེན་བཀུར་ཁུར་བོར་བརྙས། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཉིས་པ་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་བསླབ་པའི་གནས། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གནང་བཀག་མཚམས་ལས་འདས། །དེ་བཞིན་མཚན་ཉིད་ལྡན་ པའི་བླ་མ་ཡི། །ཡུལ་དུས་ལ་དགོངས་བཀའ་ལ་ཁྱད་བསད་ཡིན། །གསུམ་པ་དབང་གྲལ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་མཆེད། །བསྐུར་ཞིང་བརྙས་བྱས་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་ནའང༌། །མཐའ་ཡས་སེམས་ཅན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྤུན། །ཡིན་ཕྱིར་རིང་དང་ཉེ་པའི་མཆེད་ལའང་མཚུངས། །བཞི་པ་སྦྱོར་བ་རྩུབ་པའི་སེམས་ཅན་ཞིག །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ལས་ཀྱིས་མནར་གྱུར་པ། །དེ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམས་ནས་བྱམས་པའི་སེམས། །གཏོང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་རབ་ལྕི་ན། །གཞན་བདེ་བྲལ་བར་འདོད་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ལྔ་པ་གཞན་དོན་གཉེར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྤངས་པའི་མོད་ལ་སྨོན་སེམས་གཏོང་བའི་ཕྱིར། །ཀུན་དཀྲིས་ཚང་བའི་ཕམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །གནང་བའི་སྐབས་བདུན་མིན་པར་ཁུ་བ་ཕྱུང༌། །དྲུག་པ་ཐེག་པ་གསུམ་ལྟོས་རྒྱལ་བའི
Chinese
当三个条件都具备的情况下，如果行为持续不断，那么就犯了完整的根本堕罪。如果时间没有中断，或者三种法中的任何一种不完整，那么行为的支分就不完整，成为粗罪。因此，要知道根本和支分，不要在心中舍弃，也不要用身体抛弃。将白天和夜晚分为六个时段，在每个时段内，检查十四条根本堕罪的过失是否发生。如果犯了，就要生起后悔心，并进行补救。如果没有犯，就要修习欢喜心并回向。无论以前是否犯过，以后即使面临生命危险，也要坚持不犯的誓言。无论在六个时段中的任何一个时段，如果对检查的行为变得愚痴，那么就会产生所谓的粗罪。如果六个时段都过去了，就会变成六个粗罪。如果在当天之内没有完成补救，那么当第二天的第一道曙光升起时，据说会变成十二个粗罪。支分誓言也用同样的方式解释。首先，对于无上密乘总体珍爱的誓言，要这样详细地考察十四条根本堕罪：第一条，已经获得灌顶的上师，更不用说其他的了，即使只解释一句密续，或者传授三种甚深道之窍诀，却轻视以法相连的侍奉和尊重，那么他就不会获得密咒的成就。第二条，超越了三律仪和学处，以及善逝的开许和遮止的界限。同样，对于具相的上师，不顾及时间地点，违背他的教言。第三条，对于在灌顶行列中混合的金刚兄弟，即使是出于轻蔑而故意排斥，但因为无量众生都是如来藏的兄弟，所以对于远近的金刚兄弟也同样适用。第四条，对于行为粗暴的众生，看到他们在现世中遭受业力的折磨，却修习欢喜心，舍弃慈悲心，如果对菩提心来说是极其沉重的，那么更不用说希望他人遭受痛苦了。第五条，为了追求他人利益的菩提心，一旦舍弃，为了舍弃愿心，就犯了完整的根本堕罪。在非七种允许的情况下泄精。第六条，认为三种乘
English
When all three conditions are met, if the action continues uninterrupted, then one has committed a complete root downfall. If the time is not interrupted, or if any one of the three dharmas is incomplete, then the branch of the action is incomplete, becoming a coarse offense. Therefore, know the root and branches, do not abandon them in your mind, nor discard them with your body. Divide the day and night into six periods, and within each period, examine whether the faults of the fourteen root downfalls have occurred. If you have committed them, generate regret and seek remedies. If you have not committed them, cultivate joy and dedicate the merit. Whether you have committed them before or not, in the future, even if your life is at stake, firmly maintain the vow not to commit them. Whenever you become ignorant of the practice of examining within any of the six periods, then what is called a coarse offense arises. If all six periods pass, it becomes six coarse offenses. If remedies are not completed within that day, then when the first light of dawn appears on the following day, it is said to become twelve coarse offenses. The branch vows are also explained in the same way. First, regarding the vows that are cherished above all in the unsurpassed general tantra, examine the fourteen root downfalls in detail as follows: First, having received empowerment from a master, what need is there to mention others, even if one explains a single verse of tantra, or transmits the three profound pith instructions of the path, yet one despises the service and respect that are connected by dharma, then one will not attain the siddhis of mantra. Second, transgressing the boundaries of the three vows and the objects of training, as well as the limits of what the Sugata has permitted and prohibited. Similarly, regarding a qualified master, disregarding the time and place, and rejecting his instructions. Third, regarding vajra brothers who are mixed in the same mandala of empowerment, even if one intentionally excludes them out of contempt, since limitless beings are brothers of the Tathagatagarbha, it is the same for vajra brothers who are near or far. Fourth, regarding a sentient being with coarse behavior, seeing them tormented by karma in this very life, yet cultivating joy and abandoning loving-kindness, if it is extremely heavy for bodhichitta, then what need is there to mention wishing others to be separated from happiness? Fifth, regarding the bodhichitta that seeks the benefit of others, as soon as it is abandoned, in order to abandon the aspirational mind, one has committed a complete root downfall. Discharging semen outside of the seven permitted occasions. Sixth, considering the three vehicles
Tibetan
་བཀའ། །དཔྱས་ཤིང་སྟོན་པས་མ་གསུངས་ཞེས་སྨྲ་དང༌། །ལས་དང་དངོས་གྲུབ་རྒྱུར་རུང་བསྟན་བཅོས་གཞན། །རྗེས་གནང་བྱིན་བརླབས་བཀའ་རུ་མ་བལྟས་བརྙས། །བདུན་པ་དབང་གི་ཆོ་ག་མ་བྱས་དང༌། །མ་རྫོགས་ཉམས་དང་སྣོད་ངན་ཟབ་མོས་སྐྲག །འདུལ་བའི་དུས་སྐབས་གནས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་ལ། །གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་དོན་དང་དགོངས་སྤྱོད་བསྒྲགས། །དམིགས་ བསལ་ཡིན་གྱི་རྗེས་གནང་བཟླས་ལུང་ཀྱང༌། །གསང་སྒྲོག་ངོས་འཛིན་འདིར་ནི་སྣོད་ལ་བརྟག །བརྒྱད་པ་གཟུགས་ཕུང་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་ལྔ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་མཆེད་ལྷ་སྐུར་མི་ཤེས་པར། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྟོག་གེའི་བློས། །བརྙས་དང་དཀའ་ཐུབ་མཐུ་ཡིས་ལྷག་པར་གདུང༌། །དགུ་པ་རང་བཞིན་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་དོན། །སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ལས་གཞན། །སེམས་ཅན་ཁམས་དང་འབྲེལ་པ་ལྡེམ་དགོངས་སུ། །ཐེ་ཚོམ་ཟོས་ནས་དཀྲི་བར་སྤངས་པའོ། །བཅུ་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བླ་མ་སྨོད། །བསྟན་པ་འཇིག་སོགས་དྲག་ཤུལ་ཆོ་ག་ཡི། །མངོན་དུ་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་ལ་སྲན་ཅིང་བཟོད། །འདྲིས་ཤིང་བཤེས་ནས་བྱམས་པར་བྱས་པའོ། །བཅུ་གཅིག་མིང་བྲལ་ཆོས་ལ་ཚད་མས་གཞལ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བློ་དང་རྫས་འགལ་བཞིན། །ཕུང་སོགས་སྟོང་པར་བལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་བློས། །སྐྱེ་མེད་གྲུབ་མཐའ་རྟོག་པས་འཇལ་བའོ། །བཅུ་གཉིས་སྔགས་ཀྱི་སྣོད་རུང་གདུལ་བྱའམ། །དད་གསུམ་ལྡན་ལ་དོན་གཉེར་ཆོས་མི་སྟོན། །ཀུན་སློང་ངན་པས་གཞན་སེམས་སུན་ཕྱུང་ནས། །འདུན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྐྱོགས་པའོ། །བཅུ་གསུམ་སྤྱད་བྱའི་དམ་རྫས་རང་རྒྱུད་དུ། །བལྟས་ནས་ལ་ལ་སྤང་ཞིང་ལ་ལ་སྲེད། །སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ ཞུགས་ཇི་བཞིན་ཉམས་འོག་ཏུ། །མ་ཆུད་མཐའ་གཉིས་ལམ་དུ་འཁྱམས་པའོ། །བཅུ་བཞི་རྣལ་འབྱོར་མ་སོགས་འཇིག་རྟེན་འདས། །མ་མོ་མཁའ་འགྲོ་ལ་སོགས་སོ་མཚམས་འཛིན། །འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི་ཁམས་ལ་རང་རྒྱུད་བལྟས། །དབང་གི་རྟེན་གྱུར་བུད་མེད་སྨོད་པའོ། །བཅུ་བཞིའི་ཡན་ལག་སྡོམ་པ་གཏོང་བྱེད་ཀྱི། །ཕམ་པ་མིན་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་ལ། །གེགས་སུ་ཆེ་བའི་སྦོམ་པོ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། །དབང་དང་དམ་ཚིག་སྡོམ་པས་མ་སྦྱངས་པའི། །ཐ་མལ་བུད་མེད་རིག་མར་བསྟེན་པ་དང༌། །མཚན་ཉིད་འགལ་བའི་དྲན་པའི་ཁྲོན་པ་ནས། །ཆོ་ག་མ་ཡིན་བཞིན་པས་བདུད་རྩི་ལེན། །དབང་མ་ཐོབ་དང་ལྷག་པར་དད་མེད་ལ། །སྐུ་གཟུགས་གླེགས་བམ་ཕྱག་མཚན་ཕྱག་རྒྱ་སྟོན། །ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དུས་ན་འཐབ་རྩོད་དང༌། །བབ་ཅོལ་ཀྱལ་ཀས་བརྟུལ་ཞུགས་ཐ་མ
Chinese
说这是杜撰的，不是释迦牟尼佛说的；不把能作为事业和成就之因的其他论典，以及随许加持视为佛语而轻蔑；第七，不做灌顶的仪轨，因不圆满的损坏和恶劣的根器而害怕深奥法；在调伏的时期，以处所劫来说，宣扬甚深密咒的意义和见行；虽说是特殊情况，但随许念诵也，在此处秘密宣讲的对境要观察法器；第八，不把色蕴、名相等五者，以及十二处理解为本尊身；以论证痛苦是真实的分别念，用轻蔑和苦行之力更加折磨自己；第九，自性清净的空性之义，除了佛陀的行境之外，对于与有情界相关的隐义，因疑惑而缠绕应当断除；第十，诋毁三宝和上师，对于损毁佛法等猛烈仪轨的，显现行事的对境加以忍耐和容忍，亲近和结交后加以慈爱；第十一，用量度衡量离名的法，如同法的无我与意识和事物相违背一样，以认为蕴等是空性的执着之念，用思辨来衡量无生之宗；第十二，对于堪为密咒之器的所化，或具备三信却不宣讲追求意义之法，以恶劣的发心使他人不悦，从而使意愿颠倒；第十三，将所用的誓言物视为自相续，从而有的抛弃，有的贪恋，密咒的行仪不如实地，未领会而徘徊于二边之中；第十四，瑜伽母等出世间，佛母空行等守护誓言，将五大种的界视为自相续，诋毁作为灌顶所依的女性；十四条支分中，属于舍弃学处的，虽不是堕罪，但对于获得成就，有八条障碍大的粗罪，即未经灌顶和三昧耶戒律所调伏的，将庸俗的女人作为明妃来依止；从与特征相违背的记忆之井中，以不如法的行为来取甘露；对于未得灌顶，特别是没有信心者，展示佛像、经函、法器、手印；在会供轮之时，争斗和轻浮的玩笑使行为低劣
English
Saying that this is fabricated and not spoken by Shakyamuni Buddha; not regarding other treatises that can be the cause of activities and achievements, as well as subsequent blessings, as the Buddha's words and despising them; seventh, not performing the initiation ritual, being afraid of profound Dharma due to incomplete damage and bad vessels; in the period of taming, in terms of the place and kalpa, proclaiming the meaning and view of profound secret mantras; although it is a special case, even subsequent recitations, the object of secret proclamation here must observe the vessel; eighth, not understanding the five aggregates of form, name, etc., and the twelve sources as the body of the deity; with the discriminating mind that proves suffering is real, tormenting oneself even more with contempt and the power of asceticism; ninth, the meaning of emptiness of self-nature, other than the realm of activity of the Buddhas alone, for the implicit meaning related to the realm of sentient beings, one should abandon the entanglement due to doubt; tenth, slandering the Three Jewels and the Guru, being patient and tolerant towards the objects of manifest actions such as destroying the Dharma, and showing love after getting close and befriending them; eleventh, measuring the nameless Dharma with measurement, just as the selflessness of Dharma contradicts consciousness and things, with the mind of clinging to the view that aggregates etc. are empty, measuring the doctrine of non-origination with speculation; twelfth, for those who can be vessels of mantras, or those who have the three faiths but do not teach the Dharma of pursuing meaning, making others unhappy with bad intentions, thereby reversing their wishes; thirteenth, regarding the objects of vows to be used as one's own continuum, thereby abandoning some and craving for others, the behavior of mantras is not as it is, not comprehending and wandering in the middle of the two extremes; fourteenth, Yoginis and other transcendent beings, Buddhamatrika Dakinis etc. guarding vows, regarding the realms of the five great elements as one's own continuum, slandering women as the basis of initiation; among the fourteen branches, belonging to abandoning the training, although not a defeat, but for obtaining achievements, there are eight major gross sins, that is, without being tamed by initiation and samaya vows, relying on ordinary women as vidyas; taking nectar from the well of memory that contradicts the characteristics with unlawful behavior; showing Buddha statues, scriptures, instruments, and mudras to those who have not received initiation, especially those who have no faith; at the time of the Tsokhorlo, fighting and frivolous jokes make the behavior inferior