Tibetan
མ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར། །འདོད་པ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཡི་ལུགས། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །སྟོང་པ་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ཐ་སྙད་ཀྱི། །བཏགས་པ་གང་ཡང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེ་འགག་འགྲོ་འོང་མེད། །གཞན་དབང་དངོས་པོར་འདོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང༌། །དེ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རུ་ཁས་མ་བླངས། །དེ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེ། །ཀླུ་དབང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །འདིར་ནི་འོག་མའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །བརྩད་ཅིང་བརྟགས་པས་གོང་མ་ནོར་མི་འགྱུར། །རང་རང་འདོད་ཞེན་གྱིས་སྦྱར་ལྟོས་གྲུབ་ཀྱི། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཉམས་འོག་ཆུད། །དེ་ལས་དངོས་དང་དངོས་འདྲ་དངོས་མིན་གྱི། །མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཕྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང༌། །ཐོས་ལ་བརྟེན་འབྱུང་དེ་ཡིས་ཉོན་མོངས་བཅིལ། །ཉོན་མོངས་མེད་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་ མི་རྙེད། །འདིར་གང་བཟུང་ན་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལ། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན། །བློ་ཡི་ཆ་ནས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་རུ། །བཏགས་ཤིང་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཆར། །བཞག་ནས་བདེན་གཉིས་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ལས། །འདས་པ་སུས་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱར་མེད་ལ། །བལྟར་མེད་ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་གཉིས་ཀ་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ངེས་པར་རྗེས་མཐུན་པའི། །བློ་སྐྱེས་པ་ལ་རྟོགས་པའི་བླ་དྭགས་བཏགས། །གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཀུན་གྱི་མཛོད། །གང་ལ་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཡང་དག་འཇུག་པ་ལྡེ་མིག་ཡིན། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་ནས་ཀྱང་ནི་མ་འོངས་ལ། །གང་དུའང་མ་སོང་མི་གནས་པ། །གཤིས་ལ་གནས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་ལྟར། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྟོང་པར་ཤར། །སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ། །དབུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན། །དག་དང་མ་དག་གློ་བུར་བ། །དོན་ལ་མེད་ཀྱང་མེད་བཞིན་སྣང༌། །ཀུན་ཏུ་བཏགས་པས་ཉེ་བར་ལེན། །རྟོག་ཅིང་དཔྱད་པས་མཐའ་བཞི་བྱུང༌། །ཡོད་དང་མེད་དང་རྟག་དང་ཆད། །དབུས་ལ་གནས་པའང་མཁས་པ་མིན། །ཇི་ལྟར་དར་གྱི་སྲིན་བུ་བཞིན། །འདོད་པའི་གྲུབ་མཐས་རང་ཉིད་བཅིངས། །འདི་ན་བློ་ ཡིས་བཏགས་པའི་ཆོས། །སྐྱེ་འགག་གནས་དང་འགྲོ་འོང་མིན། །དོན་གཅིག་མ་ཡིན་ཐ་དད་མིན། །རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པ་མིན། །སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཉེར་ཞི་བའི། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི། །བསམ་བྱུང་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཡིན། །སྣང་ཡུལ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་མཁའ། །རི་ད
Chinese
未成立无有如虚空， 所欲中观自续派之理。 如是显现即是世俗谛， 空性胜义名为名言之， 安立任何离戏论之边。 显现之时即无生灭去来。 许为他起事物之世俗， 亦不承许彼为成立之边。 彼乃应成车轨之大开创， 乃是龙王月称之特点。 于此一切下者之相状， 若已辩驳则上者不致错。 以自自欲执而合待成之， 成立之边之体性落于下。 彼较事物与似物非物之， 体性善为了解之智慧， 依于听闻生起彼能解烦恼， 无有烦恼魔亦不得便。 于此若执取则于本性之安住方式， 言思表达皆无胜义谛实。 于心之分位言思表达为， 安立显现世俗谛之分位。 立定而于二谛证悟能证中， 超脱者谁亦不能现前为， 无可看取得与未得二者皆无。 与空性定然随顺之， 生起智慧则安立为证悟之旗帜。 何为缘起者， 乃是诸法一切之宝库。 于何所思之智慧， 乃是如实趣入之钥匙。 显有轮涅诸法一切， 从何处亦未来临， 往何处亦未逝去不住留， 安住于本性之缘起法。 有法自性亦如生灭般， 显现之时即从空性生。 不住于戏论之边际， 显示为中观之自性。 清净与不清净为忽然性， 于义虽无然如无而显现。 以周遍假立而取受， 以分别观察而生四边。 有与无及常与断， 安住于中亦非贤善者。 如似蚕之自缚般， 以欲之宗派而自束缚。 于此心 所安立之法， 非生灭住与去来。 非一义亦非他异义， 非常亦非断灭。 戏论一切皆寂灭之， 若知自性即是， 思所生慧之自性。 显现境地水火风空， 山等
English
Unestablished non-existence is like the sky, The system of the desired Svatantrika Madhyamaka. Thus, appearance itself is the conventional truth, Emptiness is the ultimate, a term called, Any designation is free from the extremes of elaboration. At the very moment of appearance, there is no birth, cessation, going, or coming. Even the conventional, which is considered to be dependent on others, Is not accepted as an extreme of establishment. That is the great originator of the Prasangika chariot, It is the characteristic of Nagarjuna and Chandrakirti. Here, for all the lower aspects, If questioned and examined, the upper will not be mistaken. With one's own desires and attachments, combining dependent establishment, The characteristics of the extremes of establishment fall under deterioration. From that, the wisdom that distinguishes well between things, similar things, and non-things, Depending on hearing, arises and cuts off afflictions, Without afflictions, demons cannot find an opportunity. Here, if anything is grasped, it is the way of abiding in nature, The ultimate truth that is beyond speech, thought, and expression. From the aspect of mind, speech, thought, and expression are, Designated and appear as the conventional truth. Having established the two truths, in the realization of the object and the subject, No one can manifest what is beyond, There is neither something to be seen nor both attainment and non-attainment. The mind that is definitely in accordance with emptiness, Is designated as the banner of realization. Whatever is interdependent origination, Is the treasury of all phenomena without exception. The wisdom that contemplates on it, Is the key to truly enter. All phenomena of existence, samsara, and nirvana, From nowhere do they come, Nowhere do they go, they do not remain, Interdependence abides in nature. The nature of phenomena itself is like birth and cessation, At the moment of appearance, it arises from emptiness. Not abiding in the extremes of elaboration, It is shown as the very nature of Madhyamaka. Purity and impurity are accidental, In reality, they do not exist, yet they appear as if they do. They are taken up by complete imputation, By conceptualizing and analyzing, four extremes arise. Existence and non-existence, permanence and annihilation, Not abiding in the middle is not wise. Like a silkworm binding itself, One binds oneself with the tenets of desire. Here, the phenomena Designated by the mind, Are not birth, cessation, abiding, going, or coming. They are neither one meaning nor different meanings, Neither permanent nor annihilated. The nature of all elaborations being completely pacified, Knowing that is, The nature of wisdom born from thought. The objects of appearance are earth, water, fire, wind, and space, Mountains, etc.
Tibetan
ང་ནགས་ཚལ་ཁང་བུ་བརྩེགས། །འདུ་བྱས་རྒྱུ་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །འཁོར་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡིན། །མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་དེ། །དེ་བཞིན་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་གྱིས། །རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འབྲེལ་བ་ནི། །ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་འབྱུང༌། །མྱང་འདས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། །ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་གནས། །ལམ་ནི་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྩ་བ་མ་རིག་ཆེན་པོ་ནི། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལྡོག་པས། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱང༌། །ལུགས་ལྡོག་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཆད། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི ། མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ཤིང་ཀུན་འབྱུང་སྤོང༌། །འགོག་པ་མངོན་གྱུར་ལམ་མཆོག་མཐོང༌། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་དུ། །བསམ་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེའི། །རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་སུ་གྲགས། །ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས། །བསྒོམ་པའི་དོན་དང་རོ་གཅིག་པ། ། དེ་ལ་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ། །ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །མེད་ཅེས་བློ་ཡིས་བཀག་པ་ན། །ཤེས་རབ་ཉིད་དང་ལྷག་པར་འགལ། །ཅང་མེད་ཆད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་མཛོད། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རྣམ་དག་པའི། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །བལྟ་ཞེས་བྱ་བའང་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །ངང་ལས་མ་གཡོས་སྡོམ་པའི་མཆོག །དེ་ཡི་མདུན་ན་བློ་དང་ནི། །ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་གནས་པ་མིན། །ཤེས་རབ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ན། །ཐབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་མེད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ནི། །བཅིངས་པ་ཉིད་ལས་གྲོལ་བ་མེད། །གང་དུ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཉིས། །རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པ་ཚོགས་ལམ་ཆེ། །སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་དུ། །མཉམ་རྗེས་སྟོང་དང་སྙིང་རྗེར་འཆར། །མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་གཉིས་པོ་ནི། །ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་འདུ་འབྲལ་མེད། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་པོའི་སར། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་སུམ་མཐོང༌། །དེ་ནས་འཕགས་པའི་བསྒོམ་ལམ་དུ། །ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མ་ལ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཤེས་སྒྲིབ་བཅོམ་ནས་མངོན་བྱང་ཆུབ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་མེད་པ་སོགས། །རྒྱལ་བའི་མ་འདྲེས་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད། །སྟོབས་བཅུ་དང་ནི་མ་འདྲེས་བཞི། ། མཐའ་དག་མངོན་གྱུར་སངས་རྒྱས་ཡིན། །འདི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཞུང་ལམ་སྟེ། །ལྟ་བས་མ་རྨོངས་སྤྱོད་པའང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་འོག་མིན་འགྲོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་
Chinese
我在森林里建造房屋。 一切都从造作之因中产生。 轮回是缘起。 从无明产生造作。 同样，一个依赖于另一个。 直到老死之间的关系是： 内在的缘起产生。 涅槃的缘起是： 存在于道和果二者之中。 道是轮回的缘起。 进入十二缘起的次第。 无明大根本是： 通过智慧的觉性来扭转。 造作等其他也： 次第颠倒，断绝了存在的根本。 因此，对于缘起的： 见到体性的修行者。 了知痛苦并舍弃集。 现证灭谛，见到殊胜之道。 如此，将显现无生： 以思维来确定。 了知自性的法性： 被称为修习的智慧。 虚空完全清净的界。 与修习的意义同味。 于此，色等五蕴。 八识聚也都不存在。 若以心识否定不存在。 则与智慧本身更加相违。 并非什么都没有的断灭。 是身和智慧一切的宝藏。 自性本身完全清净的： 以真实来观看真实。 观看也只是世俗谛。 不离自性是戒律之胜。 在其面前，心识和： 一切作意都不存在。 若能通达这样的智慧。 则以方便而得解脱。 若无智慧，以方便则： 不能从束缚中解脱。 何处空性和慈悲二者： 依于相续，是资粮道。 加行道以下，直到胜法位： 于等持和后得中显现空性和慈悲。 获得见道之后，二者： 双运且不分离。 极喜第一地： 现量见到法性真谛。 从那之后，于圣者的修道中： 十地相续的最后。 以金刚喻定： 摧毁所知障而现前菩提。 不平等住等： 如来不共十八法。 十力和四无畏： 全部现证即是佛陀。 如此六度波罗蜜： 是诸佛的共同道路。 不为见解所迷惑，行为也： 极其清净，前往色究竟天。 功德珍宝
English
I build a house in the forest. Everything arises from the cause of fabrication. Saṃsāra is dependent arising. From ignorance arises fabrication. Likewise, one depends on another. The relationship until old age and death is: The inner dependent arising arises. The dependent arising of nirvāṇa is: It exists in both the path and the result. The path is the dependent arising of saṃsāra. Entering the sequence of the twelve links. The great root of ignorance is: Reversed by the wisdom of awareness. Fabrication and others as well: The sequence is reversed, cutting off the root of existence. Therefore, for the dependent arising: The practitioner who sees the nature. Knows suffering and abandons its origin. Realizes cessation and sees the supreme path. Thus, the appearance is unborn: Determined by thought. The dharma nature of knowing its own nature: Is known as the wisdom of meditation. The sphere of the sky is completely pure. Of the same taste as the meaning of meditation. Here, the five aggregates, such as form. The eight consciousnesses are also non-existent. If one negates non-existence with the mind, It is even more contradictory to wisdom itself. It is not annihilation where nothing exists. It is the treasury of all body and wisdom. The very nature is completely pure: Look at the truth with truth. Looking is also just conventional truth. Not moving from its own state is the supreme discipline. In front of it, the mind and: All attention do not exist. If one fully understands such wisdom, Then one will be liberated by skillful means. Without wisdom, by skillful means: One cannot be liberated from bondage. Wherever emptiness and compassion: Rely on the continuum, it is the path of accumulation. Below the path of application, until the supreme dharma: Emptiness and compassion appear in equipoise and subsequent attainment. After obtaining the path of seeing, the two: Unite and are inseparable. The first ground of great joy: Directly sees the truth of dharma nature. From then on, in the path of meditation of the noble ones: At the end of the ten grounds continuum. With the vajra-like samādhi: Destroying the obscurations of knowledge, one manifests enlightenment. Unequal abiding, etc.: The eighteen unshared dharmas of the Buddha. The ten powers and the four fearlessnesses: All fully manifested is the Buddha. Thus, the six pāramitās: Are the common path of all Buddhas. Not deluded by views, the conduct is also: Extremely pure, going to Akanishtha. Qualities, precious