Tibetan
་གི། །སྡིག་པའི་མངོན་རྟོགས་མུན་པའི་འཁྲི་ཤིང་ཅན། །ཐར་མེད་དམྱལ་བར་འཛུལ་ལ་སྐྲག་པ་རྣམས། །ནམ་ཡང་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་མི་བགྱིད། །གནོད་པའི་ཡུལ་ནི་ནགས་ཀྱི་ཚེར་མ་བཞིན། །གདུལ་གྱིས་མི་ལངས་ཀུན་ནས་འཕེལ་བ་ཅན། །འཁོན་དང་ཁྲོ་བའི་བྱེད་པོ་གཅིག་བཏུལ་ན། །བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བདག་ལ་མཛའ་བར་འགྱུར། །རེག་པ་ཤིན་ཏུ་ རྩུབ་པའི་ཚིག་གི་མདས། །སྐྱེས་བུའི་སྙིང་ལ་ཟུག་པ་ཅང་མཆིའམ། །དེ་ཉིད་དང་དུ་བླང་བའི་ཉེར་ལེན་གྱིས། །ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འཁྲུགས་བཞིན་མནར། །འདི་ན་གནོད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་མཐའ་ཡས་སུ། །བདག་ཉིད་ལས་བྱུང་སྒྲ་དང་བྲག་ཅ་བཞིན། །བདག་ཉིད་མ་བྱུང་གནོད་པས་ཡུལ་མེད་པས། །རང་གི་སྔོན་བྱས་རྐྱེན་གྱིས་བོས་ལ་ལྟོས། །བརྟགས་ན་གནོད་ཆེན་མ་ཡིན་ཕན་ཆེན་ཏེ། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་བཟོད་པའི་གྲུ་གཟིངས་དག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ནོར་བུ་འཐོབ་འགྱུར་པས། །དེ་འདྲའི་གནོད་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་མཆོད། །ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་གནོད་པའི་ངོ་བོ་ལ། །མཚན་ཉིད་མེད་དེ་ཆུ་ཡི་རི་མོ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་ཁྲོ་གཉེར་རྩུབ་མོ་ཞིག་པའི་མོད། །མཁའ་བཞིན་རྣམ་པར་སྟོང་ལ་ཐོབ་ཤོར་མེད། །གང་ཕྱིར་བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་གསུམ་ཉམས་ན། །སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་ཡང༌། །ཕྱི་མཐའ་དགྲ་ཡིས་བསྐོར་བའི་བཤུལ་ལམ་བཞིན། །འདོད་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་དཀའ་བློ་སྟོབས་བསྐྱེད། །དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །རང་དབང་ཉིད་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག །སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ངང་པ་འགྲོ་བ་བཞིན། །ལེ་ལོའི་གཡང་ལ་བསྐྱུད་པ་མེད་པར་འཇུག །བྱ་བ་ངན་ཞེན་འདུ་འཛིའི་ཐག་པས་ དཀྲིས། །སྒྱིད་ལུག་མཐུས་ནོན་སྦྱོར་བས་ནུས་པའང་བཏང༌། །བདག་ཉིད་བརྙས་ནས་སེམས་ཞུམ་བརྟུལ་ཞུགས་བླངས། །དེ་འདྲའི་གང་ཟག་ཉེས་པའི་གཟིངས་ལ་ཞོན། །བདུད་བཞི་འཇོམས་པ་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །ས་བཅུའི་ལམ་འགྲོ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། །མི་འགོང་མི་ལྡོག་ཆོག་ཤེས་མེད་པ་ཡི། །བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གྱིས་སྨོན་པའི་དོན་ཀུན་འགྲུབ། །བདག་གི་ཚེ་ནི་ཉིན་མོའི་མཐར་གྱུར་ཏེ། །མྱུར་བ་མྱུར་བར་འཆི་བའི་མུན་ནག་གིས། །གཏུགས་ན་འཁོར་བའི་སྤྱོད་པ་རྒྱུ་སྐར་ལས། །རྣམ་གྲངས་མང་བ་དེ་ཡིས་དབུགས་མི་ཕྱིན། །ལེ་ལོའི་རྙོག་པ་དྭངས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །དལ་བབས་ཕྱོགས་ལྷུང་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པར། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་དེ་སྲིད། །གཡོ་ཞིང་མྱུར་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉམས་མི་བགྱིད།
Chinese
。 罪恶显现黑暗蔓藤缠， 畏惧堕入无脱之地狱者， 切莫给予嗔怒以可乘之机。 损害之境如森林之荆棘， 难以调伏且处处增长蔓延。 若能调伏嗔恨之施作者， 则忍辱苦行将与我为友。 触碰极其粗砺之语箭， 是否刺痛了有情之心扉？ 以欣然承受彼箭为近取因， 则彼此如能依所依般争斗受苦。 此处损害之因果无边无际， 如自性所出之声与回音。 若非自性所出，损害无处可依， 故当视其为自身前业所召感。 细察则知，损害非大实为大利， 因依仗彼，可得忍辱之舟筏， 并可获得菩提心之如意宝。 故当如供养圣法般供养损害。 若细致观察损害之自性， 则知其无有自性，如水中之纹。 于分别念、怒容、粗暴消逝之顷刻， 如虚空般空明，无得亦无失。 何故若忍辱之苦行三昧衰损， 则布施等其余五度亦如是， 犹如外围为敌所绕之隘道， 难以到达所欲之地，当生起智慧之力。 以不逾时之精进力， 如意自主地行持一切善法， 犹如天鹅游于园林， 不舍弃于懈怠之深渊而趣入。 为恶行所迷，为散乱之绳索所缚， 为懒惰所压制，亦舍弃了努力。 轻贱自己，心生沮丧，持卑劣行， 如是之人，乃是乘坐罪恶之船。 以摧毁四魔之盔甲精进， 以及行于十地道之加行精进， 和不惧不退、无有满足之精进， 精进者所祈愿之诸事皆能成办。 我之生命已至日暮， 死神之黑暗以迅疾之势逼近， 若细数轮回之行迹，较繁星更众， 然彼等皆不能令我停止呼吸。 以驱散懈怠之污垢之精进， 不以迟缓之步履示现偏袒， 直至到达遍知之大海之前， 亦不舍弃迅疾精进之行履。
English
. With sins manifested, dark vines entwine, Those who fear entering the inescapable hell, Never give anger a chance to arise. The source of harm is like thorns in the forest, Difficult to tame and growing everywhere. If one tames the perpetrator of hatred and anger, then the asceticism of patience will become my friend. Do the arrows of extremely rough words, Pierce the hearts of sentient beings? By gladly accepting those arrows as the immediate cause, They suffer as if fighting each other as the basis and the based. Here, the cause and effect of harm are boundless, Like sound and echo arising from one's own nature. If not arising from one's own nature, harm has no place to rely on, Therefore, see it as summoned by the actions of one's own past. Upon examination, great harm is not great but greatly beneficial, Because relying on it, one can obtain the raft of patience, And can obtain the wish-fulfilling jewel of bodhichitta. Therefore, offer harm as if offering the holy Dharma. If one examines the nature of harm closely, One knows it has no nature, like lines in water. In the moment when conceptual thoughts, angry expressions, and roughness vanish, It is empty and clear like space, with neither gain nor loss. Why, if the asceticism of patience, the three samadhis, are weakened, then the other five perfections, such as generosity, are also, Like a narrow path surrounded by enemies on the outside, Difficult to reach the desired place, one should generate the power of wisdom. With the diligence that does not exceed time, Freely and independently practice all virtuous dharmas, Like swans going to a garden, Entering without abandoning the abyss of laziness. Bewildered by evil deeds, bound by the ropes of distraction, Suppressed by laziness, one also abandons effort. Despising oneself, becoming discouraged, adopting inferior conduct, Such a person is riding on the ship of sin. With the armor of diligence that destroys the four maras, And the diligence of application that travels the path of the ten bhumis, And the diligence of being fearless, unyielding, and without satisfaction, The diligent one accomplishes all the things they wish for. My life has reached the end of the day, The darkness of death approaches with swiftness, If one counts the actions of samsara, they are more numerous than the stars, But they cannot stop my breath. With the diligence that clears away the stains of laziness, Without showing partiality with slow steps, Until reaching the ocean of omniscience, One should not abandon the conduct of swift diligence.