Tibetan
ཐིག་གི་ལྟ་བ་དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་གནས་ཚུལ་ཇི་བཞིན་པ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་དང་འདྲ་བ་ལྟ་སྒོམ་ཡིན་སྙམ་ལ་རག་མ་ལུས་པར་རང་གྲོལ་མངོན་སུམ་པར་སྟོན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྒོམ་དུ་མེད་ཀྱང་ལ་བཟླ་བས་གྲོལ་བ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་གདམས་པ་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་ཐོད་རྒལ་དུ་སྒོམ་པས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་ལ་གྲོལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་འདའ་ཚུལ་ལོ།། །།དང་པོ་ལའང་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་སྤྲོད་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་བ་ནི། དད་པ་དང་ལྡན་པས་སྙིང་ཐིག་གི་ (༣༢༩)གདུལ་བྱ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས་སེམས་ལ་བྱན་ཚུད། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པས་སྟོང་པ་བདེ་བས་རྒྱས་གདབ། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས་རིག་པ་ཉིད་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་པ་ལྟར། སྣང་བ་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པར་ངོ་སྤྲད་པས་བདེན་འཛིན་རང་རྒྱུད་པ་ལྡོག །དེ་ལྟར་བཟོ་བྱད་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པར་སྤྲད་པས་ཕྱི་ཡུལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་སྤོང་། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས་ཆོས་ཉིད་ཆད་ལྟར་མི་གོལ་བའི་གནད་ཙམ་ལ་ཁ་དྲངས་ཏེ་ཁྲིད་པའོ། །དེ་ནི་སྙིང་ཐིག་གི་དགོངས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པར་དག་དོད་གོ་སྟེ་རང་ཤར་ལས། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཐམས་ཅད་ང་ཡི་སེམས་ལས་བྱུང་། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་ཅི་བྱར་ཡོད། །དེ་སྐད་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་བྱེད་པ། །ང་ཡིས་གྲོལ་བར་མ་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་སེམས་དོན་དམ་དུ་མེད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བཏགས་ནས་ལྟ་སྒོམ་ (༣༣༠)དམིགས་གཏད་ཅན་ལམ་དུ་བྱེད་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་སྐད་ཀྱང་ཡོད་པ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྲེལ་གྱི་ཟུང་འཇུག་འཆོས་པ་དང་། འདིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གདོད་ནས་རིག་སྟོང་མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོར་སླར་ཟུང་དུ་འཇུག་རྒྱུ་མེད་པ་ཐ་དད་རིས་མེད་ཆེན་པོའི་ཁྱད་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པ་མན་ངག་སྙིང་ཏིག་གི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མན་ངག་འགའ་ཞིག་ཏུ། དེ་ལྟར་བྱུང་སྲིད་ན་ཡང་འོག་མ་དྲངས་བ་ཙམ་ལས་ངེས་དོན་མ་ཡིན་པར་ཐག་བཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་སེམས་མ་ཡིན་པའི་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ནི། གཉིད་དང་། བརྒྱལ་བ་དང་། སྙོམས་འ
Chinese
通彻地确立了基的见解，如同实相般，既是真实又是根本的自性，以及能依所依的如实状态，并认为观修依赖于此，从而无需任何努力即可显现自解脱。第二部分分为两点：对于根器敏锐者，无需修持，仅通过口诵即可解脱的脱噶诀窍；以及通过精进修持妥噶，在三身道显现中获得解脱，最终无余涅槃的方式。第一部分也分为两种根器差别的引导方式。首先是共同的方式：对于那些具有信心，属于心髓（329）的调伏对象，但其意识处于隐蔽状态的众生，进行如下引导：唉玛伙！将显现引导为心，从而使心融入；将心性引导为空性，从而使空性充满安乐；将空性引导为觉性，从而使觉性本身与法界无二无别，那即是法身。如同这样，将显现引导为心所造，从而使执真相自解脱；如此将造作之心引导为空性，从而舍弃对外境的执着；将空性引导为觉性，从而引导至不误解法性为断见的要点。这并非接近心髓的意趣，而是清晰地理解，如《自生》中所说：显现之心的瑜伽，一切皆由我的心所生，若能证悟心性，又有何用？如是不断言说者，我未曾说其解脱。因为在其他地方，心在胜义中不存在，仅在世俗中安立为存在，从而将具有目标指向的见修行作为道，同样也有双运的法，将二者结合为一，而此处的大圆满，从一开始就是觉空双运，无需再次双运，存在着不同于他者的无别大圆满的差别。因此，全知者说：将显现引导为心，以及将心性引导为空性，应当知晓这并非心髓的意趣。在一些口诀中，即使出现这种情况，也仅仅是引导下者，并非究竟的意义。如是断定。如是，显现非心的现量 प्रमाण，即是睡眠、昏厥和等
English
The view of Thigle is actually the nature of both the ground and the basis, like establishing the true state of the dependent and the depended, and thinking that meditation depends on this, it directly shows self-liberation without any effort. The second part is divided into two points: For those with sharp faculties, the Trekchö instructions that liberate by merely reciting, without needing to meditate; and the way to attain liberation in the manifestation of the three Kayas on the path by meditating on Tögal with great diligence, and finally passing into complete Nirvana without residue of the aggregates. The first part is also divided into two ways of introducing the differences in faculties. The first is the common way: For those who have faith and are the objects of taming of the Heart Essence (329), but whose consciousness is in a hidden state, the introduction is adorned as follows: Emaho! Introducing appearances as mind, thereby familiarizing with mind; introducing mind itself as emptiness, thereby filling emptiness with bliss; introducing emptiness as awareness, thereby awareness itself is inseparable from the expanse, that itself is the Dharmakaya. Just like that, introducing appearances as made by mind, thereby reversing the self-grasping of truth; thus, introducing the fabricated mind as emptiness, thereby abandoning attachment to external objects; introducing emptiness as awareness, thereby guiding to the point of not misunderstanding the nature of reality as nihilistic. This is not close to the intention of the Heart Essence, but rather a clear understanding, as it says in Self-Arisen: The yoga of the mind of appearances, all arises from my mind, if one realizes the nature of mind, what is there to do? Those who constantly say that, I have not said they are liberated. Because elsewhere, mind does not exist ultimately, but is established as existing conventionally, thereby taking the view and meditation with a target as the path, and similarly there is also the Dharma language of union, combining the two into one, while here, Dzogchen is originally the union of awareness and emptiness, the Great Perfection, without the need to unite again, there is a difference of the Great Perfection that is different and without bias. Therefore, the Omniscient One said: Introducing appearances as mind, and introducing mind itself as emptiness, one should know that this is not the intention of the Heart Essence. In some instructions, even if this happens, it is only guiding the lower ones, and it is not the definitive meaning. Thus it is decided. Thus, the direct प्रमाण of appearances not being mind is sleep, fainting, and equanimity.
Tibetan
ཇུག་རྣམ་གཉིས་དང་། རྟག་ཏུ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྟེ་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔར་དབུས་མཐའ་ལས་བཤད་པའི་དུས་ན་སྣང་བ་གང་དུའང་མ་སོང་ཞིང་། མདང་གི་རྨི་ལམ་ན་ནོར་བུ་རྙེད་པའམ་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་ལ་དགའ་བ་དང་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེ། སད་དུས་ཅི་ཡང་མེད་པས་དྲན་བསམ་ (༣༣༡)དང་སྣང་བ་དཀར་དམར་གློ་བུར་བའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེང་སང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་ཉམས་དམས་པས་ངོ་སྤྲོད་འདི་ཁོ་ནར་ཡིད་བརྟན་འཆའ་བ་མང་བའི་ཕྱིར་འདིར་ལམ་ཐད་དྲང་དུ་བསྟན་པ་ལ་རང་ཤར་ལས། སེང་གེས་རང་སྐད་བཏོན་པས་གཅན་གཟན་ཐམས་ཅད་བརྒྱལ་ཞིང་སྐྲག །རྫོགས་ཆེན་རང་སྐད་སྨྲས་པས་ཐེག་དམན་ཐམས་ཅད་བརྒྱལ། །ཞེས་པ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ངེས་དོན་དུ་སེམས་པའི་སྐལ་མེད་དང་། ཡིད་དཔྱོད་ལ་རྫོགས་ཆེན་རེ་བའི་གང་ཟག་རྣམས་འཁུ་ཞིང་གཤུང་བར་སྲིད་ནའང་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་འདི་ལོག་རྟོག་གི་མུན་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་བསལ་དགོས་སོ། །ཞེས་གདམས་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་ནས་ལམ་ལ་བྱི་དོར་བྱས་པ་ཉིད་དོ།། །།གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དམུས་ལོང་མིག་ཕྱེད་པ་ལྟར་མངོན་སུམ་བཅར་ཕོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སློབ་མ་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་འདུག་སྟངས་བྱེད་དུ་བཅུག་ལ། ཌཌཱ་དྲི་དང་བཅས་བརྒྱུད་པའི་གསོལ་འདེབས་སྣང་བ་འགྱུར་བའི་དབྱངས་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་མཐར། །ཀྱེ་ཁྱེད་ཀྱི་ད་ (༣༣༢)ལྟའི་རིག་པ་འདི་ལ་བཅས་བཅོས་དང་སྤྲོ་བསྡུ་མ་བྱེད་པ་ཐད་ཀར་ཞོག་དང་། དེ་ལ་ཡོད་མེད་དང་ཕྱོགས་ཆ་མ་གྲུབ། སྣང་སྟོང་གི་སྤུ་རིས་མི་ཕྱེད། །རྟག་ཆད་ཀྱི་མཚན་མ་མ་གྲུབ། མ་གྲུབ་པ་འདི་ཀའི་ངང་ལ་ལྟ་སྒོམ་གྱིས་རྩོལ་བས་འབད་མི་དགོས་ཤིང་། བསྡམས་པ་བཀྲོལ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཡེ་གྲོལ་ཆེན་པོ། བློས་མ་བཅོས་པའི་རང་གསལ། རྣམ་རྟོག་གིས་མ་བཟོས་པའི་ཡེ་ཤེས། ལྟ་སྒོམ་གྱིས་མ་བསླད་པའི་ཆོས་ཉིད། འཇོག་ཏུ་མེད་པའི་མཉམ་བཞག །རྩིས་གདབ་མེད་པའི་རྗེས་ཐོབ། གསལ་བ་ལ་ངོ་བོ་མེད་པ། ཡངས་པ་ལ་ཕྱལ་བར་མ་ཤོར། ཡེ་བབས་རང་གནས་ཀྱི་དགོངས་པ་འདི་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་སྐད་ཅིག་ཀྱང་འབྲལ་མ་མྱོང་བར་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ངོ་མ་ཤེས་པས་ཆུ་རང་གྲོལ་དུ་ཡོད་པ་འཁྱགས་པས་བསྡམས་པ་ལྟར་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱུ་བྱས། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་གྱིས་རྐྱེན་བྱས། འཁོར་བ་མཐའ་མེད་དུ་འཁྱམས་པ་ཡིན་ཏེ། ད་ནི་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་མཚང་རིག་པ་ཙམ་ནས་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་བཟོ་མི་འ
Chinese
两种进入方式，以及恒常无意识，即五种无心状态，如《中边分别论》所说，那时没有进入任何显现。昨晚梦见得到珍宝或享受欢乐，对此感到高兴并执着为真实。醒来时什么都没有，所以可以肯定，这只是由回忆(331)和突发的红白显现所引起的。如今大圆满的教法衰落，很多人只信任这种介绍，因此为了在此处直接指出道路，《自生自显》中说：“狮子发出自己的声音，所有野兽都昏厥而恐惧。大圆满说出自己的声音，所有小乘都昏厥。”像这样，对于那些没有缘分将因果视为究竟意义，以及那些希望通过思辨获得大圆满的人，可能会感到困惑和沮丧，但全知者认为显现是心，这是一种巨大的邪见之黑暗，必须消除。因为这个教诲，所以详细地解释并清除了道路上的障碍。 第二，以非共同的方式，像盲人睁开一只眼睛一样，直接给予指示。让弟子米久多吉采取坐姿，伴随着颅骨鼓（ḍaḍā）和铃，以变化的旋律念诵传承祈请文的结尾。 “唉！你们现在的觉性，不要进行任何调整或收放，直接安住。它没有有无，也没有任何部分。不区分显现和空性的界限。没有常断的特征。不要试图通过观修来努力这种未成立的状态。这是不是像解开束缚一样的原始解脱。未经意识改造的自明。未经分别念制造的智慧。未经观修污染的法性。无法安住的等持。无法计算的后得。光明而无自性。广大而未落入边际。像这样，这种本然安住的见解，虽然与所有众生从未分离，但因为不认识它，就像水本来可以自由流动却被冰冻住一样，以内执的心为因，以外取的境为缘，在轮回中无尽地漂泊。现在，通过上师的教诲，仅仅是认识到觉性一刹那的弱点，就不要在实相上
English
The two ways of entering, and the five states of constant unconsciousness, that is, without mind, as explained in the Madhyāntavibhāga, at that time there is no appearance in anything. Last night I dreamed of finding a jewel or enjoying pleasure, and I was happy about it and held it to be true. When I wake up, there is nothing, so it is certain that it is only caused by recollection (331) and sudden red and white appearances. Nowadays, the teachings of Dzogchen are declining, and many people only trust this introduction, so in order to point out the path directly here, Rangshar says: "When the lion roars its own voice, all the beasts faint and are afraid. When Dzogchen speaks its own voice, all the Hinayana faint." Like this, for those who have no karma to regard cause and effect as the ultimate meaning, and those who hope to attain Dzogchen through speculation, they may be confused and frustrated, but the omniscient one considers appearance to be mind, which is a great darkness of wrong views that must be eliminated. Because of this teaching, it is explained in detail and the obstacles on the path are cleared away. Secondly, in a non-common way, like a blind person opening one eye, the instructions are given directly. Let the disciple Miju Dorje take a sitting posture, accompanied by the skull drum (ḍaḍā) and bell, reciting the lineage prayer at the end with a changing melody. "Alas! Your present awareness, do not make any adjustments or contractions, just rest directly. It has no existence or non-existence, nor any parts. It does not distinguish the boundaries of appearance and emptiness. There are no characteristics of permanence or annihilation. Do not try to strive for this unestablished state through contemplation. This is primordial liberation, not like untying bonds. Self-illumination that has not been transformed by consciousness. Wisdom that has not been manufactured by conceptual thought. Dharma nature that has not been contaminated by contemplation. Samadhi that cannot be settled. Post-attainment that cannot be calculated. Clarity without essence. Vastness without falling into the edge. Like this, this view of natural abiding, although it has never been separated from all sentient beings, because it is not recognized, just as water can flow freely but is frozen, with the mind of inner clinging as the cause, and the object of outer grasping as the condition, wandering endlessly in samsara. Now, through the guru's instructions, just recognizing the weakness of awareness for a moment, do not