Tibetan
་ལ་གཞན་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་པའི་བློ་ངན་གྱི་རྩ་བ་དྲུང་ནས་ཕྱུང་སྟེ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ལ་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྒོམ་ཞིང་མཐར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་གཞག་གོ། །གཉིས་པ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་ལ། བློའི་ཁྱད་པར་གྱིས། སྔོན་ལ་རང་ཉིད་ཐར་བར་བྱས་ནས་འགྲོ་བ་གཞན་ཡང་དེའི་གོ་འཕང་ལ་ (༢༨༢)འགོད་པར་འདོད་པ་དེད་དཔོན་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད། རང་དང་སེམས་ཅན་གཞན་ལྷན་ཅིག་ཐར་པར་འདོད་པ་མཉེན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་རང་ཉིད་ཐར་པའི་འདོད་པ་མི་བྱེད་པ་རྫི་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད། ས་མཚམས་ཀྱིས་དབྱེ་ན། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ལ་མོས་པས་དཔྱོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་ལ་ལྷག་བསམ་རྣམ་དག་གི་སེམས་བསྐྱེད། དག་པའི་ས་གསུམ་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སེམས་བསྐྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཡོད་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཆོ་ག་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ལས་དང་པོ་པ། ཆོ་ག་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན་པས་སེམས་བསྐྱེད་འབོགས་ཆོག་གཞན་དུ་བལྟ། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དང་པོར་དམིགས་ལ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་ནི། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདག་གི་ཕ་མར་མ་གྱུར་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད། ཕ་མར་གྱུར་པའི་ཚེ་ད་ལྟའི་ཕ་མ་བཞིན་གཅེས་སྤྲས་ཀྱིས་བསྐྱངས། ཟས་སུ་ཕུད་བྱིན། གོས་ཀྱིས་བརྩེ་གཡོགས་ཤིན་ཏུ་བྱམས་ (༢༨༣)པའི་བསམ་སྦྱོར་གྱིས་བསྐྱེད་བསྲིང་བར་ངེས་ན། ཕ་མ་འཁོར་བ་ན་གནས་བཞིན་བདག་ཐར་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་བསླབ་ཅིང་འཁོར་བ་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མི་གནས་པ་དེ་ཙམ་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་མོ་སྙམ་བས། ཧོསྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཆུ་ཟླའི་རྫུན་རིས་ཀྱི འཁོར་བ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཁྱམས་པའི་འགྲོརང་རིག་འོད་གསལ་དབྱིངས་སུ་ངལ་བསོ་ཕྱིརཚད་མེད་བཞི་ཡི་ངང་ནས་སེམས་བསྐྱེད་དོཞེས་མང་དུ་བརྗོད་པའི་མཐར་ཚོགས་ཞིང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་རང་ཉིད་ལ་བསྟིམས་པས་དེ་དག་གི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་གི་ཤེས་རྒྱུད་ལ་ལྷང་གིས་སྐྱེས་པར་བསམ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ལ་གཞག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་བསླབ་བྱའི་བསམ་པ་ལ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་ལ
Chinese
对于他人兴盛圆满不悦，从根源上拔除嫉妒恶念，修习对一切安乐之事生起特殊欢喜之心，最终安住于无所缘之状态。第二，实际生起菩提心，从心之差别分：首先自己获得解脱，然后希望将其他众生也安置于此果位，如商主般的菩提心；希望自己与众生一同获得解脱，如牧牛人般的菩提心；在所有众生未获得菩提之前，自己不生起解脱之愿望，如牧童般的菩提心。从地道分：在资粮道和加行道上，以信解而寻思的菩提心；从第一地到第七地之间，具有清净增上意的菩提心；在清净的三地，具有异熟的菩提心；在佛地，有断除障碍的菩提心的名称。然世俗仪轨和胜义自性是通过修习之力而获得的。此处是初学者，依赖于仪轨，因此需要参考其他的菩提心生起仪轨。在前方虚空中，观想佛陀和菩萨众，作为生起菩提心的对境，具有大智慧的菩提心是：如此，这些众生没有一个不是我的父母。当他们成为父母时，像现在的父母一样，以珍爱之心养育我，给我食物，用衣服温暖我，以非常慈爱的思想和行为来养育我。如果父母还在轮回中，我获得解脱又有什么意义呢？因此，我为了所有众生的利益，生起无上菩提心，修习广大的行为，并发誓精进努力，直到轮回中没有一个众生为止。霍！种种显现如水中月般的虚假，为了使在轮回中流转的众生，能在自明光明的法界中休息，从四无量心中生起菩提心。如是多次念诵后，将所观想的福田融入自身，观想彼等心续中的胜义菩提心，在自己的意识中清晰生起，并安住于空性之本性中。第三，关于所学之思想，有愿菩提心和行菩提心两种。
English
Uproot the evil root of jealousy, which is intolerance towards the prosperity and perfection of others. Cultivate a special joy for all things that bring happiness, and finally rest in a state of non-objectification. Secondly, regarding the actual generation of Bodhicitta, differentiate by the mind: First, liberate oneself and then wish to place other beings in that state, like the Bodhicitta of a leader; wish to liberate oneself and other sentient beings together, like the Bodhicitta of a cowherd; not wishing to liberate oneself until all sentient beings have attained enlightenment, like the Bodhicitta of a shepherd. Differentiate by grounds: On the paths of accumulation and preparation, Bodhicitta is examined through faith and aspiration. From the first to the seventh bhumis, there is Bodhicitta with pure intention. In the three pure bhumis, there is Bodhicitta with complete maturation. In the Buddha-bhumi, there is the term Bodhicitta that has abandoned obscurations. However, conventional rituals and ultimate characteristics are attained through the power of meditation. Here, it is for beginners, dependent on rituals, so refer to other Bodhicitta generation rituals. In the sky in front, visualize the assembly of Buddhas and Bodhisattvas as the object of Bodhicitta generation. The Bodhicitta of great wisdom is: Like this, there is not one of these sentient beings who has not been my parents. When they were my parents, they cared for me with affection, like my current parents. They gave me the best food, clothed me with love, and raised me with very loving thoughts and actions. If my parents are still in samsara, what is the point of my liberation? Therefore, for the benefit of all sentient beings, I generate the supreme Bodhicitta, train in vast conduct, and vow to strive diligently until not a single sentient being remains in samsara. Ho! Various appearances are like illusory reflections of the moon in water. In order for beings wandering in samsara to rest in the clear light of the Dharmadhatu, generate Bodhicitta from the four immeasurables. After reciting this many times, dissolve the field of merit that has been visualized into oneself, visualize the ultimate Bodhicitta residing in their mind-streams, clearly arise in one's own consciousness, and rest in the nature of emptiness. Thirdly, regarding the thoughts to be learned, there are two types: aspirational Bodhicitta and engaging Bodhicitta.
Tibetan
ས། དང་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུ་སྨོན་པའི་བསླབ་བྱ་ལ་བདག་གཞན་མཉམ་པ། བརྗེ་བ། གཞན་གཅེས་པར་བསྒོམ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་མ་འབྱོངས་པར། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བདག་ཉིད་ (༢༨༤)བདེ་བ་འདོད་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པར་བློ་གཅིག་ཏུ་མཐུན་ཀྱང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་གྱི་གནད་ལ་རྨོངས་པས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་སྙིང་རེ་རྗེ། བདག་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པས་ཁེ་ཉེན་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཕྱིར། ལོག་སྒྲུབ་དང་ཕྱོགས་རིས་བཟོད་པར་བྱས་ཏེ། བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡང་ཡང་སྒོམ། དེ་ནས་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི། མཐོང་ཆོས་སུ་གྱུར་པའམ། མིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཀྱིས་གདུངས་པའི་སེམས་ཅན་ཞིག་མདུན་དུ་བསམས་ནས། དབུགས་ཕར་རྒྱུ་བ་ན་བདག་གི་བདེ་བ་དང་ལེགས་པ་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་བཅས་པ་གོས་ཕུད་དེ་གཡོགས་པ་ལྟར་ཁོང་ལ་བྱིན། ཁོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རང་ཉིད་ཀྱི་དང་དུ་བླངས་པར་བསམ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དབུགས་ནང་དུ་རྡུབས་པས་དེ་ཉིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་བསམས་པའི་གཏོང་ལེན་སེམས་ཅན་གཅིག་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་ལ་རིམ་པར་སྒོམ་མོ། །འབྱོངས་ནས་བདག་བས་གཞན་གཅེས་པར་བསྒོམ་པ་ནི། བདག་འཁོར་བར་གནས་རུང་། ། (༢༨༥)དམྱལ་བར་སྐྱེས་རུང་། ན་རུང་ཚ་རུང་ཉམ་ཉེས་ཅི་བྱུང་ཡང་བཟོད་པར་བྱ་ཡིས། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན་པར་ཤོག་ཅིག །བདག་གིས་བདེ་བ་དང་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་ཁོང་ལ་རྫོགས་པར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་དུ་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བསམ་ཞིང་མཐར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ངང་དུ་གཞག་གོ། །གཉིས་པ་འགྲོ་བ་དངོས་ལྟ་བུ་འཛུག་པའི་བསླབ་བྱ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ནོར་རྫས་ལ་ཆགས་ཞེན་མེད་པར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་གཏོང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་གསུམ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་ཞིང་གཞན་ལ་ཕན་གདགས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། དེའི་ཁྱད་པར་ལ་ཕལ་པོ་ཆེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དག་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་བསྒོམ་པ། ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང་གཞན་གྱི་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། དལ་འབྱོར་ཆུད་གསན་པའི་བྱེད་པོ་ལེ་ལོ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་འབད་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི
Chinese
萨。首先，如同想要行走一般的发愿教导，其中有自他平等、交换、珍爱他人三种。在第一种尚未成就之前，像这样，一切众生和自己（284页）都想要快乐，不想要痛苦，心意完全一致。然而，众生的痛苦之因，在于对善恶取舍的关键之处愚昧无知，因此总是遭受痛苦，这真是令人怜悯。我因为追随殊胜的佛法，具有了知利弊的自性，所以要容忍邪行和偏袒，反复修习观想自他平等。之后，自他交换的菩提心，要么成为现见之法，要么观想一个被痛苦折磨的众生在面前。当气息向外流动时，将自己的安乐和美好，包括身体、受用、善根等，像脱下衣服一样给予他们。观想他们所有的痛苦都被自己接受，同时气息吸入，观想他们因此而拥有安乐，远离痛苦。像这样，从一个众生到所有众生，依次修习施受法。成就之后，修习珍爱他人胜过自己，即使我留在轮回中，（285页）即使堕入地狱，即使生病、受热，无论发生什么不幸，都要忍受。愿其他众生的痛苦成熟于我！愿我所有的安乐和善果都圆满地给予他们！像这样从内心深处思考，最终安住在无所缘的状态中。第二，如同真正行走一般的建立教导，为了所有众生的利益，对财物没有贪恋，以布施、完全布施、极度布施这三种方式来修持布施波罗蜜。约束自己的恶行，利益他人，是持戒波罗蜜。其中的差别在于，清净普通人的行为，修习大士的八种分别念。为了佛法而忍受艰难困苦，容忍他人的邪行，是忍辱波罗蜜。战胜使闲暇人生成为无意义之事的懒惰，努力修持十种法行和十种波罗蜜，是精进波罗蜜。
English
Sa. First, like the aspiration to walk, the teachings on aspiration include three aspects: equality of self and others, exchange, and cherishing others. Before the first is accomplished, like this, all sentient beings and oneself (page 284) desire happiness and do not want suffering, their minds are in complete agreement. However, the cause of suffering for sentient beings lies in their ignorance of the key points of what to accept and reject in terms of good and evil, so they are always subject to suffering, which is truly pitiable. Because I follow the supreme Dharma, I have the nature of knowing benefit and harm, so I must tolerate wrongdoings and partiality, and repeatedly meditate on viewing self and others as equal. Then, the Bodhicitta of exchanging self and others, either becomes a visible phenomenon, or one contemplates a sentient being tormented by suffering in front. As the breath flows outward, give them your happiness and goodness, including body, possessions, roots of virtue, etc., as if taking off clothes and giving them away. Contemplate that all their sufferings are accepted by oneself, and at the same time, breathe in, contemplating that they are therefore happy and free from suffering. Like this, from one sentient being to all sentient beings, gradually practice the giving and taking (Tonglen) practice. After accomplishment, practice cherishing others more than oneself, even if I remain in samsara, (page 285) even if I am born in hell, even if I am sick, hot, or whatever misfortune occurs, I must endure it. May the suffering of other sentient beings ripen upon me! May all my happiness and virtuous results be completely given to them! Think like this from the depths of your heart, and finally rest in a state of non-objectification. Second, like the teaching of establishing the actual walking, for the benefit of all sentient beings, without attachment to wealth, practice the Paramita of Generosity through three ways: giving, completely giving, and extremely giving. Restraining one's own misdeeds and benefiting others is the Paramita of Discipline. The difference lies in purifying the behavior of ordinary people and meditating on the eight discriminations of great beings. Enduring hardships for the sake of Dharma and tolerating the wrongdoings of others is the Paramita of Patience. Overcoming laziness, which makes a life of leisure meaningless, and striving to practice the ten Dharma practices and the ten Paramitas is the Paramita of Diligence.