Tibetan
་ཐིམ། དེ་ཡང་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་བྲལ་གདོད་མའི་ངང་ལ་བསྟིམ་ནས། གནས་ལུགས་དོན་གྱི་སྐྱབས་འགྲོ་ལ་ཅི་གནས་སུ་མཉམ་པར་འཇོག །གསུམ་པ་ཕན་ཡོན་བསམ་པ་ནི། འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཐར་བའི་ས་བོན་འདེབས་པ་དང་། མི་དགེའི་ཚོགས་ལས་རིང་དུ་བྱེད་ཅིང་། དགེ་བ་གོང་དུ་འཕེལ་བ་དང་། སྡོམ་པ་ཀུན་གྱི་རྟེན་གཞིར་འགྱུར་ཞིང་། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། གནས་སྐབས་སུ་ཡང་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུང་ཞིང་སྨོན་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པ་དང་། རྟག་ཏུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་དང་མི་འབྲལ་ཞིང་ཚེ་རབས་དྲན་པ་དང་། འདི་ཕྱིར་བདེ་ཞིང་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ (༢༧༨)ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །ཞར་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་སྡོམ་པ་རྒྱུད་ལ་གནས་བྱའི་ཕྱིར། །བསླབ་བྱའི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུ་ན། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་རང་ཉིད་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་དང་བརྟེན་པར་དཀའ་ཞིང་གནོད་པ་སྦྱིན་པའི་རང་བཞིན་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པར་མགོན་སྐྱབས་མི་འཚོལ། སྐུའི་རྟེན་ཆག་དུ་མ་ཡན་ཆད་ལ་ཅི་མི་མཉམ་པའི་སྲི་ཞུ་མི་ལྷོད། ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་སེམས་ཅན་ལ་འཚེ་བའི་རྟོག་པ་རྨི་ལམ་དུའང་སྤོང་ཞིང་། ཡི་གེའི་རས་མ་ཡན་ཆད་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་ལྟ་སྤྱོད་ལོག་པའི་གང་ཟག་མུ་སྟེགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅན་དང་མི་འགྲོགས་ཤིང་། ལྷན་པ་སེར་པོའང་རྡོག་པས་མི་བརྫི། མདོར་ན་གསང་བ་མཆོག་གི་ཐེག་པ་འདིར་སྐྱབས་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་བླ་མ་ཡིན་ལ། བླ་མའི་ཐུགས་སངས་རྒྱས། གསུང་དམ་ཆོས། སྐུ་དགེ་འདུན་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་སུན་ཕྱུང་ན་སྐྱབས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་འགྲོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་སྐྱབས་འགྲོའི་གནད་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྩ་བ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཁྲིད་ལ་ (༢༧༩)གསུམ། ཚད་མེད་བཞིས་བློ་སྦྱོང་བ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ། སྨོན་འཇུག་གི་བསླབ་བྱ་བཟུང་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོའི་ནང་གསེས་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པ་ནི། ག་རེ། ད་ལྟའི་གནས་སྐབས་ན་ཕ་མ་དང་གཉེན་འདུན་སོགས་རང་ཕྱོགས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས། དགྲ་དང་དེའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་ཞེན་མི་བཟད་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡང་མ་བརྟགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འདུག །འདི་ལྟར་ཚེ་རབས་སྔ་མར། དགྲས་ཀྱང་གཉེན་བྱས། གཉེན་གྱིས་ཀྱང་དགྲ་བྱས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད། ད་ལྟའང་དགྲ་ལ་དགྲར་བཟུང་ཀྱང་དེས་ངེས་པར་རང་ལ་གནོད་ཐུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་མེད། རང་གིས་བསྟུན་ཤེས་ན་གཉེན་བཞིན་ཕན་ཐོགས་པའང་སྲིད་ལ། གཉེན་ཡིན་ཀྱང་བུ་ཆས་ཕ་མ་བསླུ་བ་བཞིན། །འགལ་ཟླ་དང་བསྡོངས་ནས་དེའི་ཕྱོགས་བཟུང་། ནོར་འཕྲོག་རྩོད་པ་འགྱེད་པ་སོགས་མཐོང་ཆོས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། གལ་ཏེ་གཅིག་ཏུ་མཛའ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་དེ་ལ་མི་འདོད་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་རང་ལའང་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ཅིང་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་འཇོམས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་དགེ་བའི་གེགས་རླབས་པོ་ཆེ་བྱས་ཏེ་ངན་སོང་དུ་བསྐྱུར་བའང་ཡོད་ན་ (༢༨༠)དེ་ལས་དགྲར་གྱུར་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། མ་འོངས་པའི་ཆ་ལ་དགྲ་གཉེན་དུ་འགྱུར་དང་། གཉེན་དགྲ་རུ་འགྱུར་ངེས་པ་མེད་ངེས་ཡིན་པ་ལ་ཅིས་སྨྱོན་སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་གཅིག་དང་གཉིས་ནས་རིམ་པར་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་ཏུ་བརྟགས་ལ་ཉེ་རིང་ཆགས་སྡང་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དམིགས་པ་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ལ་རྩལ་སྦྱང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དམིགས་ཡུལ་དུ་བསམ་ལ། བུ་ཚ་ཆུང་ངུར་ཕ་མས་བརྩེ་ཞིང་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་དེ་དག་བདེ་བ་དང་ལེགས་པའི་དཔལ་ལ་སྦྱོར་བའི་བློ་འདུན་དྲག་པོས། ཐབས་ཇི་ལྟ་བུས་ཕན་གདགས་པར་བྱ་སྙམས་པའི་བྱམས་པ་སྒོམ་ཞིང་རྩལ་སྦྱང་ངོ་། །དེ་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ལ། གང་ཞིག་ནག་ཅན་བཙོན་དོང་དུ་བཅུག་པ་དེ་ཉིད་མཐར་གསོད་དུ་ཉེ་བའམ། ཤན་པའི་འདུན་སར་དུད་འགྲོ་འཆི་ཀ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་གདུངས་པ་ཞིག་བློ་ཡུལ་དུ་བསམ་ལ། དེ་ལ་བརྩེ་བའི་ཡུལ་མ་དང་བུའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དེ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་སྐད་ཅིག་ཉིད་དུ་ཐར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པའི་སྙིང་རྗེ་ཤས་མི་ (༢༨༡)བཟོད་པ་མཆི་མ་ཐོན་པར་བསྒོམ་ཞིང་། དེ་ནས་རིམ་པར་ངན་སོང་གཞན་དང་། དེར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒོམ་ཞིང་མཐར་མི་དམིགས་པའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་གོ། །དེ་ནས་དགའ་བ་ནི། མཐོ་རིས་ཀྱི་ཡུལ་ན་སུ་ཞིག་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ། ཚེ་རིང་བ། འཁོར་མང་བ། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དམིགས་ཡུལ་དུ་བསམ་ནས། དེ་ལ་འགྲན་སེམས་དང་ཕྲག་དོག་མེད་པར། ད་རུང་འདི་བས་ཀྱང་མངོན་མཐོའི་དཔལ་གྱིས་འབྱོར་ཞིང་། འཚེ་བ་མེད་པ། ཤེས་རབ་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དུ་མས་འབྱོར་བར་ཤོག་ཅིག །སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་ན་ང་རེ་དགའ་སྙམ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རང་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་དགྲ་དང་སེམས་ལ་ཕྲག་དོག་གི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད
Chinese
融入。也就是融入法身无离戏论的原始状态中，安住于实相义的皈依处。第三是思惟利益：这是所有佛法的根本，仅仅皈依就能种下解脱的种子，远离不善之业，增长善业，成为一切律仪的基础，成为一切功德的来源，暂时也能得到白方天神的护佑，心愿如意成就，恒常不离三宝的光明，忆念前世，今生来世安乐，最终获得成佛(278)的果位等等，有无量利益。顺便说一下，为了使皈依的戒律留在相续中，简要归纳学处的特征：皈依佛后，自己处于轮回中，难以依赖世间神祇，不寻求具有降伏加害本性的国王等的庇护。对于佛像等，不遗余力地提供无与伦比的侍奉。皈依法后，即使在梦中也要断除伤害众生的念头，对经书的碎片也要生起恭敬心。皈依僧后，不与见解和行为颠倒的、具有外道事物的人交往，也不用脚踩黄色的僧衣碎片。总之，在这个殊胜的密宗中，皈依境的主要是上师，上师的心是佛，语是正法，身是僧，因此 যদি毁谤上师，就等于舍弃了一切皈依境。一切佛法的根本在于认真对待皈依的要点。第二，大乘的根本是菩提心的引导(279)，分为三点：以四无量心修心，发起菩提心，受持愿行学处。首先，在第一个部分中，修习舍无量心：什么呢？现在的状况是，对父母和亲友等自己一方非常贪执，对敌人和敌方产生难以忍受的嗔恨，这也是没有观察的过失。像这样，在以前的生世中，敌人也做过亲友，亲友也做过敌人，这是毫无疑问的。现在即使把敌人当作敌人，
English
are absorbed. That is, absorbed into the original state of the Dharmakaya, free from elaboration, and remain equally in whatever state is the refuge of the meaning of reality. The third is to contemplate the benefits: This is the foundation of all Dharmas, and merely by taking refuge, one plants the seed of liberation, stays away from the accumulation of non-virtues, increases virtues, becomes the basis of all vows, becomes the source of all qualities, and temporarily, one is also protected by the gods of the white side, wishes are fulfilled as desired, one is always inseparable from the light of the Three Jewels, one remembers past lives, one is happy in this life and the next, and ultimately one attains the state of Buddhahood (278), etc., with immeasurable benefits. Incidentally, in order for the vows of refuge to remain in the mindstream, the characteristics of the precepts are briefly summarized: Having taken refuge in the Buddha, one should not seek refuge in worldly deities while in samsara, and one should not seek protection from kings, etc., who have the nature of subduing and harming. One should spare no effort to provide unparalleled service to broken images of the Buddha, etc. Having taken refuge in the Dharma, one should abandon even in dreams the thought of harming sentient beings, and one should generate respect even for scraps of paper with writing on them. Having taken refuge in the Sangha, one should not associate with people who have perverse views and conduct, or with those who possess materialistic things of non-Buddhists, nor should one trample on yellow scraps of monastic robes. In short, in this supreme secret vehicle, the main object of refuge is the Lama, and the Lama's mind is the Buddha, his speech is the Dharma, and his body is the Sangha, so if one reviles him, it is equivalent to abandoning all objects of refuge. The key to refuge, the foundation of all Dharmas, should be taken seriously. Secondly, the root of the Great Vehicle is the instruction on the generation of Bodhicitta (279), which is divided into three points: training the mind with the four immeasurables, generating Bodhicitta, and upholding the precepts of aspiration and practice. First, in the first part, practicing equanimity: What is it? The current situation is that one is very attached to one's own side, such as parents and relatives, and one has unbearable hatred for enemies and their side, which is also a fault of not examining. In this way, in previous lives, enemies have also been friends, and friends have also been enemies, there is no doubt about that. Even now, even if one regards an enemy as an enemy,
Chinese
尤其，没有理由说它总是能伤害自己。如果自己知道如何相处，它也可能像朋友一样有益。即使是亲人，也像儿子欺骗父母一样，与敌人勾结并站在他们一边，抢劫财产、争吵、打架等都会变成现实。如果表面上看起来非常友好，但当对方不高兴时，也会给自己带来痛苦，破坏暂时的快乐，最终制造巨大的善业障碍，甚至将自己抛入恶道（280），那还有什么比这更糟糕的呢？在未来，敌人可能会变成朋友，朋友也可能会变成敌人，这是不确定的。为什么要疯狂呢？像这样，从一个或两个众生开始，逐渐地，像天空一样广阔地去观察，并努力练习远离亲疏、贪嗔的无分别的舍心。然后是修习慈爱：将所有众生都视为目标，就像父母疼爱年幼的孩子，容忍他们的错误行为一样，以强烈的愿望将这些众生与安乐和美好的荣耀联系起来，修习慈爱，思考用什么方法才能帮助他们。然后是修习悲心：想象一个罪犯被关进监狱，最终面临死亡，或者一个屠宰场里等待被宰杀的动物等，一个被剧烈痛苦折磨的众生。对他们生起如同母亲对孩子般的爱，想着如果他们能立即、迅速地从这种痛苦中解脱出来该有多好，修习无法忍受的悲心，甚至流下眼泪（281）。然后，逐渐地，对其他的恶道，以及导致在那里出生的所有行为进行观修，最后在无所缘的状态中安住。然后是喜：想象天堂中的某个众生，快乐、幸福、长寿、拥有众多眷属、富裕。对他不生起竞争和嫉妒之心，而是希望他比这更加拥有更高的荣耀，没有伤害，拥有更大的智慧等等，拥有更多的圆满。想着如果其他众生也能达到这样的地位，我会多么高兴啊。特别是，对于那些伤害自己的人，以及那些让自己嫉妒的对象
English
Especially, there is no reason to say that it can always harm oneself. If one knows how to get along, it may also be beneficial like a friend. Even relatives, like sons deceiving their parents, collude with enemies and take their side, robbing property, arguing, fighting, etc., will become apparent. If it seems very friendly on the surface, but when the other party is unhappy, it will also bring suffering to oneself, destroy temporary happiness, and ultimately create huge obstacles to virtuous deeds, even throwing oneself into the lower realms (280), what could be worse than that? In the future, enemies may turn into friends, and friends may turn into enemies, which is uncertain. Why be crazy? Like this, starting from one or two beings, gradually, observe as widely as the sky, and strive to practice equanimity, free from attachment and aversion to near and far, Then, cultivate loving-kindness: consider all beings as the object, just as parents cherish their young children, tolerating their wrongdoings, with a strong desire to connect these beings with happiness and auspicious glory, cultivate loving-kindness, thinking about what methods can be used to help them. Then, cultivate compassion: imagine a criminal imprisoned, eventually facing death, or an animal waiting to be slaughtered in a slaughterhouse, etc., a being tormented by intense suffering. Generate the feeling of love like a mother towards her child, thinking how wonderful it would be if they could be liberated from this suffering immediately and quickly, cultivate unbearable compassion, even shedding tears (281). Then, gradually, meditate on the other lower realms, and all the actions that lead to birth there, and finally abide in a state of non-objectification. Then is joy: imagine a being in the heavenly realms, happy, blissful, long-lived, with many attendants, and wealthy. Without generating competition and jealousy towards him, but wishing that he would possess even greater glory, without harm, possessing greater wisdom, etc., possessing more perfections. Thinking how happy I would be if other beings could also attain such a state. In particular, for those who harm oneself, and those who have become objects of jealousy in one's mind