Tibetan
ས་འཁོར་གཡོག་གུས། ཚིག་རྩུབ་པ་སྤངས་པས་སྙན་པར་ཐོས། །ངག་འཁྱལ་སྤངས་པས་ཚིག་བཙན། །བརྣབ་སེམས་སྤངས་པས་བསམ་དོན་འགྲུབ། གནོད་སེམས་སྤངས་པས་འཚེ་བ་དང་བྲལ། ལོག་ལྟ་སྤངས་པས་ལྟ་བ་བཟང་པོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ། དེའི་ཕྱིར་ན་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱིས་དཀར་པོའི་རྒྱུ་འབད་པས་བསྒྲུབ་བོ་སྙམ་དུ་བློ་སྟོབས་སྐྱེད་པར་བྱའོ། ། (༢༦༩)ལྔ་པ་ཐར་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ་ནི། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་གསུམ་གྱི་གོ་འཕང་གང་ཐོབ་ཀྱང་། ཞི་བ་བསིལ་བ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཕྲང་ལས་ཐར་བ་ཅན་ཡིན་པས་ང་རེ་དགའ། དེའི་ནང་ཚན་ལས་ཀྱང་ད་རེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་མཇལ་བས་དགེ་བ་བཅུ་དང་ཚད་མེད་བཞི་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་བཞི་དང་། ཞི་ལྷག་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ན་འདོད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད་པ། རྗེས་བསྔོ་སྨོན་གྱིས་རྒྱས་ཐེབས་པའི་དམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་།། །།དྲུག་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ནི། བླ་མ་མ་བསྟེན་པར་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་ལོ་རྒྱུས་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ནས་མ་གསུངས། མཐོང་ཆོས་སུའང་རང་བཟོ་དང་། ཕོ་ཚོད་ཀྱིས་ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། འདི་ལྟར་རང་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་ལས་ལ་རྣམ་རིག་གཟོ་བ་ཉིད་དེ། ཐང་བ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་ལ་ལོང་བ་བཤེས་མེད་ཐང་སྟོངས་སུ་མགོ་འཁོར་བ་དང་མཚུངས། དཔེར་ན་དེད་དཔོན་ལ་མ་བརྟེན་པར་རིན་ (༢༧༠)པོ་ཆེའི་གླིང་ནས་ནོར་བུ་བླངས་པའི་དཔེ་མེད། དེ་བས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་དགེ་བའི་གྲོགས་པོ་ནི་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་མཁན་མངོན་སུམ་པའི་ཕྱིར། གུས་པས་བསྟེན། སྤྱི་བོས་མཆོད། ཅི་གསུངས་བསྒྲུབ། མི་མཉེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་བསྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་བསམ་ལས་འདས་པ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། སྡིག་གྲོགས་དང་རྨོངས་པའི་གཞན་དབང་དུ་མ་སོང་བར་བླ་མ་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལ་སྐྱོ་དུབ་མེད་པ་དང་། ཚེ་རབས་གཞན་དུའང་བླ་མ་དམ་པ་དང་མཇལ་ནས་ཐུགས་རྗེས་འཛིན་པའི་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ།། །།ཞེས་པའང་རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་སོ།། །། (༢༧༡)རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཀློང་ཆེན་སྙིང་ཐིག་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོའི་ཁྲིད་ཡིག་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞུགས།། །། (༢༧༢)རང་བྱུང་གདོད་མའི་དབྱིངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐུན་མོང་
Chinese
以恭敬的身语意行事，舍弃粗暴的语言，才能听到悦耳之声。 舍弃空谈，言语才会有力量。 舍弃贪婪之心，才能实现愿望。 舍弃害人之心，才能远离伤害。 舍弃邪见，才能在心中生起良好的见解。 因此，我应当以与我的福德相符的方式，努力积累善业，从而增长智慧和力量。 (269)第五，思维解脱的利益：无论是声闻、缘觉还是圆满正等觉，获得任何果位，都是寂静清凉的，都是从轮回的痛苦中解脱出来的，我真是高兴啊！ 在这其中，现在有幸遇到了大乘，因此，为了圆满菩提，我应当修持十善、四无量心、六度、四禅定、四无色定以及止观双运等一切法门，并发起相应的意乐和发心。 正行是无所缘，后行以回向和发愿来印持，以三殊胜来摄持，从而进行修持。 第六，依止善知识：没有依止上师，就无法成就佛果，这在所有的经、续、论典中都没有说过。 在现世中，也没有人通过自创和臆测而生起道地的功德。 像这样，自己和所有的众生都沉溺于邪恶的业中，这是多么令人羞愧啊！ 就像盲人迷失在空旷的荒野中一样，对于通往解脱和遍知的道路一无所知，没有善知识的引导，只能在空虚中徘徊。 例如，没有依靠舵手，就无法从珍宝岛上获得宝藏。 因此，善知识和善友是通往解脱和一切智地的直接引导者。 应当以恭敬心依止，以头顶礼，遵从教诲，不生丝毫的不悦，从而对依止的功德生起欢喜心。 不受恶友和愚痴的支配，对于依止上师的方式不感到厌倦，并且努力发愿在来世也能遇到殊胜的上师，并得到他们的慈悲摄受。 以上是佐钦巴·让炯多吉所著。 (271)大圆满龙钦心髓的不共前行引导文《念住近摄》完毕。 (272)向自生原始法界顶礼！共同
English
Acting with reverence in body, speech, and mind, abandoning harsh words leads to hearing pleasant sounds. Abandoning idle talk makes words powerful. Abandoning greed fulfills wishes. Abandoning harmful intent leads to freedom from harm. Abandoning wrong views gives rise to good views in the mind. Therefore, I should strive to accumulate virtuous deeds in accordance with my merit, thereby increasing wisdom and strength. (269) Fifth, contemplating the benefits of liberation: Whether one attains the state of a Shravaka, Pratyekabuddha, or Samyaksambuddha, any attainment is peaceful and cool, and is a liberation from the suffering of samsara. How joyful I am! Among these, now having the good fortune to encounter the Mahayana, I should cultivate the ten virtues, the four immeasurables, the six perfections, the four dhyanas, the four formless absorptions, and the union of shamatha and vipashyana, desiring only to accomplish perfect enlightenment, and generate the corresponding intention and bodhicitta. The main practice is without focus, and the subsequent practice is sealed with dedication and aspiration, and upheld by the three supremes, thereby engaging in practice. Sixth, relying on a virtuous spiritual friend: Without relying on a guru, one cannot attain Buddhahood; this is not mentioned in any of the sutras, tantras, or shastras. In this life, no one has ever generated the qualities of the paths and bhumis through self-creation and speculation. Like this, oneself and all sentient beings are drowning in evil deeds; how shameful this is! Like a blind person lost in a vast wilderness, knowing nothing of the path to liberation and omniscience, without the guidance of a virtuous friend, one can only wander in emptiness. For example, without relying on a captain, one cannot obtain treasures from the island of jewels. Therefore, a virtuous spiritual friend and virtuous companions are the direct guides to liberation and the ground of omniscience. One should rely on them with reverence, honor them with the crown of one's head, follow their teachings, and not generate even a moment of displeasure, thereby generating joy in the benefits of reliance. Not being dominated by evil friends and ignorance, not becoming weary of the way of relying on a guru, and striving to make aspirations to meet excellent gurus in future lives and to be embraced by their compassion. This was written by Dzogchenpa Rangjung Dorje. (271) The Uncommon Preliminary Practice Guide of the Great Perfection Longchen Nyingtik, "Mindfulness, Close Placement," is complete. (272) Homage to the self-arisen, primordial expanse! Common
Tibetan
གི་སྔོན་འགྲོ་སེམས་སྦྱོང་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་རྒྱུད་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་ནས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་སྔོན་འགྲོས་གོ་ཕྱེ་ནས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྙིང་ཐིག་འོད་གསལ་ཐེག་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་གོ་འཕང་མཆོག་ལ་གཞག་པར་བྱ་བ་ནི། འཁྲིད་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་མང་དུ་བྱུང་བས་སྙིང་ཏིག་གི་བསྟན་པ་རི་མོའི་མར་མེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལ་ཡིད་དབྱུང་ནས། ཐེག་མཆོག་འདིའི་བསྟན་པའི་བདག་པོ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་དགོངས་པ་སོར་བཞག་ (༢༧༣)སྟེ་བསྟན་པ་གཞི་བཞེངས་སུ་སློང་བར་དམ་བཅའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་གསུམ། ཁྱད་པར་དབྱེ་བ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཚུལ། ཕན་ཡོན་བསམ་པ་ལས། དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་ནས་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ན་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྲག་ནས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞི་བདེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་དཀོན་ (༢༧༤)མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ན་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འཁོར་བ་ལས་རང་ཉིད་ཐར་ཙམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་མེད་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ནས། དེ་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གི་ཆ་ལས་ལོག་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམས་པས་ཀུན་སློང་འཆོས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་ནི། དེ་ཡང་ཐུན་མོང་ཐེག་པའི་ལུགས་སངས་རྒྱས་ལ་སྟོན་པ། ཆོས་ལ་སྐྱབས། དགེ་འདུན་ལ་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་མོས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གསང་སྔགས་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོ་གསུམ་བླ་མ་ལ་འབུལ་ཡི་དམ་ལ་བརྟེན་མཁའ་འགྲོ་ལ་གྲོགས་སུ་བྱས་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ཁྱད་པར་བ་ཐབས་མཆོག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ལུགས་ཀྱི། རྩ་སྤྲུལ་སྐུར་བརྟེན། རླུང་ལོངས་སྐུར་སྦྱངས། ཐིག་ལེ་ཆོས་སྐུར་དག་པའི་མྱུར་ལམ་ལ་སྐྱབས་སུ་ (༢༧༥)འགྲོ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་བསླུ་བ་མེད་པ་གནས་ལུགས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱབས་འགྲོ་
Chinese
以七支引导的前行修心使相续堪能后，以不共和特殊的加行开解，从而安住于自性大圆满的心髓光明妙乘之王的至高果位。由于引导次第繁多，导致心髓的教法如同图画中的酥油灯般（虚而不实），对此感到厌倦，发誓要原原本本地恢复此妙乘教法的持有者，胜者之王龙钦饶绛巴（无垢光尊者）的意趣(273)，从而复兴教法的基础。其中首先是皈依，分三点：区分差别，皈依的方式，思维利益。第一点是：像这样，如果因为畏惧三恶道的痛苦，而为了仅仅追求善趣天界的安乐，而皈依三宝，则称为小士夫，因为除了追求暂时的安乐之外，没有其他的目的。如果因为害怕轮回的痛苦，而为了独自追求寂静安乐，而皈依(274)三宝，则称为中士夫，因为他们的目标仅仅是自己从轮回中解脱。如果看到无边轮回中其他众生的痛苦，为了使他们从轮回中解脱，而皈依三宝，则称为大士夫，因为他们的目标是为了所有众生的利益而证得佛果。因此，要舍弃小士夫和中士夫的行径，为了所有众生的利益，要学习大士夫的行为，这样来调整自己的发心。第二，皈依的方式是：共同乘的规矩是，视佛为导师，视法为皈依处，视僧为修行道路上的助伴而皈依；不共的密咒总的规矩是，以三门供养上师，依靠本尊，视空行为助伴而皈依；特殊的殊胜方便金刚藏的规矩是，依靠根本化身，以气净化报身，以明点清净法身，而皈依于快速道；最终，皈依于无欺的实相金刚（法性）(275)。
English
After making the mind-stream suitable through the seven-branch preliminary mind training, and opening the understanding with uncommon and special preliminaries, one should be placed in the supreme state of the King of Vehicles, the luminous essence of the Great Perfection of Naturalness. Because there have been many levels of guidance, the teachings of the Heart Essence have become like a butter lamp in a painting (empty and unreal), and being weary of this, I vow to restore the teachings to their original state, upholding the intention of the master of this supreme vehicle, the King of Conquerors, Longchen Rabjam (Longchenpa) (273), thereby reviving the foundation of the teachings. Firstly, there are three aspects to taking refuge: distinguishing the differences, the manner of taking refuge, and contemplating the benefits. The first is: Like this, if one takes refuge in the Three Jewels out of fear of the suffering of the three lower realms, and for the sake of merely seeking the happiness of the higher realms of fortunate rebirths, this is called a lesser person, because they have no other purpose than to seek temporary happiness. If one takes refuge in the (274) Three Jewels out of fear of the suffering of samsara, and for the sake of seeking peace and happiness for oneself alone, this is called a middling person, because their aim is merely to liberate themselves from samsara. If one sees the suffering of other sentient beings in endless samsara, and takes refuge in the Three Jewels in order to liberate them from samsara, this is called a great person, because their aim is to attain Buddhahood for the benefit of all sentient beings. Therefore, abandoning the ways of the lesser and middling persons, one should train in the ways of the great person for the benefit of all sentient beings, thus adjusting one's motivation. Secondly, the manner of taking refuge is: according to the common vehicle, one takes refuge by regarding the Buddha as the teacher, the Dharma as the refuge, and the Sangha as companions on the path of practice; according to the uncommon general tantric way, one takes refuge by offering the three doors to the lama, relying on the yidam, and making the dakinis one's companions; according to the special supreme method of the Vajra Essence, one takes refuge on the swift path of relying on the root incarnation, purifying the winds into the enjoyment body, and purifying the bindus into the Dharma body; ultimately, one takes refuge in the unerring reality, the Vajra (Dharmata) (275).