Tibetan
་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ། །རི་རབ་ཆེན་པོའི་འོག་ཏུ་སྐྱེ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྒྱལ་པོ་ཡི། །རྒྱལ་སྲིད་འབངས་ཀྱིས་ཕྲོགས་པ་ལྟར། །བླ་མའི་ཡོན་ཏན་སློབ་མས་བསྣུབས། །དེ་ཡི་ཕྱི་མ་དམྱལ་བ་ལས། །འགྲོ་ས་མེད་པ་རང་ཡིས་བཤད། །དཔག་ཚད་བཅུ་གཉིས་ཕར་ཚད་དུ། །སློབ་དཔོན་དེ་ཡིས་མ་ཁྱབ་ན། །རྒྱལ་ཚབ་བསྐོས་ལ་གནང་བ་བྱིན། །དེ་ཡང་ལོ་ཡི་དུས་སུ་མཇལ། །མཉེས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དད་པས་ (༡༩༧)འབུལ། །ཞེས་དང་། །རྒྱུད་དོན་མདོར་བསྡུས་ལས་ཀྱང་། །རང་ཉིད་ཡོན་ཏན་བསམ་ཡས་ཀྱང་། །བླ་མས་རྗེས་སུ་མ་གནང་ན། ཁ་རོག་འདུག་ལ་མཁས་པ་དང་། །གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ལོངས་སྤྱོད་ལྡན་ཞིང་ཕུན་ཚོགས་ཀྱང་། །ལྟོ་གོས་སྤོང་ཞིང་སྡུག་སྲན་གྱིས། །དམའ་ས་བཟུང་ལ་སྒེག་ཆོས་སྤོང་། །གསུང་ཡང་དེ་ཉིད་དོན་བཞིན་བསྒྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་བླ་མས་བཀའ་གནང་ན། །འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་ངོར་མི་རིག་པ་ལྟར་སྣང་བའི་ངན་སྤྱོད་མི་རུང་བ་ཡང་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། རང་བྱུང་གི་རྒྱུད་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་བརྐུས་ཕྲོགས་དམག་ཁྱེར་དང་། །བརྡུང་བཙོག་གཞན་བརྙས་སྨྱོན་བཅོས་དང་། །ཁྲེལ་མེད་ངོ་ཚ་མེད་པའི་ལས། །བྱ་རུ་མི་རུང་སྣ་ཚོགས་པ། །གྱིས་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ལུང་བཞིན་བསྒྲུབ། །ལས་ཀ་ཚོང་ཁེ་བག་མ་ལེན། །ཕྲག་དོག་འཐབ་འཛིང་ཞིང་གཞིས་དང་། །བེའུ་ལུག་སྦྲེལ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཡང་། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གསང་བཞིན་བསྒྲུབ། །ཅེས་སོ། །གང་ཟག་ཐོས་པ་ཉུང་ཞིང་རྟོག་པ་ཅན་ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་སློབ་ན་བཤེས་གཉེན་ཚུལ་ལྡན་དུ་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། །བླ་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུད་སྡེ་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་བཙལ་བ་ལས་འདོད་ཁ་དང་ཉོན་མོངས་གང་ཆེ་སྙན་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་ (༡༩༨)ཕྱོགས་ནས་འཚོལ་མ་ཉེས་པ་དགོས་ཏེ། བཀའ་བརྒྱད་ཡོངས་འདུས་ལས། །ཕྱི་མར་གྱུར་པ་དུས་ཀྱི་ཚེ། །བསོད་ནམས་དམན་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས། །དམ་པ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །ཚུལ་མིན་སློབ་དཔོན་ནག་པོའི་བདུད། །འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི་དེ་བས་ན། །ནོར་བ་སྤང་བ་ཉིད་དུ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ལྟར་མིན་ཕྱིན་ཆད་མཚན་ཉིད་ཚང་བའི་བླ་མ་དེ་ཉིད་ཆ་ལུགས་དང་ལྟར་སྣང་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡིན་པར་ངེས་ལ། དེས་ལོག་པའི་སྤྱོད་པ་མི་སློབ་ཅིང་གལ་ཏེ་སློབ་ན་རང་རྒྱུད་གདུལ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་དགོངས་པ་ཅན་གྱིས་སློབ་པའི་ཕྱིར། པཎ་ཆེན་ནཱ་རོ་པས་ཏེ་ལོའི་ཞབས་པད་བསྟེན་པ་བཞིན་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱ་དགོས་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་ལྟར
Chinese
十八中，生于须弥山下。为何如此？如国王的王位被臣民夺取，上师的功德被弟子摧毁。那样的来世，除了地狱，自己说没有去处。十二由旬的远处，如果那位老师没有遍及，就任命摄政王并给予许可。那也要在每年的时节相见，以虔诚供养令人喜悦的享受。（197）如是说。又，《续义简集》中也说：自己虽然功德无量，如果上师没有开许，就要沉默不语，舍弃一切智者和成就者的行为。虽然拥有享受和圆满，也要舍弃衣食，忍受痛苦，处于低位，舍弃娇媚之法。所说也要如实地修持。如是说。如果上师给予开许，也要修持世间显现为无知般的恶行和不应为之事。如《自生续》中说：你偷盗抢夺带兵，殴打凌辱轻蔑他人，装疯卖傻，做无耻无畏之事，做各种不应为之事，如是开许，就要如教言般修持。工作经商娶妻，嫉妒争斗田地房屋，连接牛羊等如是开许，也要毫不犹豫地秘密修持。如是说。有些人听闻少而多思，如果那样教导，不会成为具相的善知识吗？不是的。上师的相也应如续部中所说的那样寻找，不要只随顺贪欲和烦恼哪个大、名声好听而已。（198）《八教总集》中说：未来之时，福德浅薄的众生，不会遇到圣者，会出现不如法的黑师魔，因此，必须舍弃错误。如是说。如果不是那样，那么具足相的上师，无论服饰和外表如何显现，也必定是圣者。他不会教导邪恶的行为，如果教导，必定是为了调伏自己的相续，是有密意的教导。如班钦那若巴依止帝洛巴的足莲一样，必须毫不犹豫地去做。因此，如理。
English
In the eighteenth, born under Mount Sumeru. Why is that? Just as a king's throne is seized by his subjects, the qualities of the guru are destroyed by the disciple. In such a future life, apart from hell, there is nowhere else to go, one says oneself. If that teacher does not pervade twelve yojanas away, then appoint a regent and grant permission. That should also be met at the time of each year, offering delightful enjoyment with devotion. (197) Thus it is said. Also, in the "Condensed Collection of Tantric Meanings," it is said: Even if one's own qualities are immeasurable, if the guru does not permit it, one should remain silent and abandon all the conduct of the wise and accomplished. Even though possessing enjoyment and perfection, one should abandon food and clothing, endure suffering, take a low position, and abandon coquettish practices. What is said should also be practiced in accordance with its meaning. Thus it is said. If the guru gives permission, one must also practice evil deeds and things that should not be done, which appear to be ignorant in the eyes of the world. As it says in the "Self-Arisen Tantra": You steal, plunder, take armies, beat, insult, despise others, act crazy, do shameless and fearless deeds, do all kinds of things that should not be done, as such permission is given, you must practice according to the teachings. Work, trade, take a wife, be jealous, fight, land, houses, connect cows and sheep, etc., as such permission is given, you must practice secretly without hesitation. Thus it is said. Some people hear little and think much, if taught in that way, will they not become qualified spiritual friends? No. The qualities of the guru should also be sought as stated in the tantras, and one should not just follow whichever is greater, greed or affliction, or whichever has a good reputation. (198) The "Collection of All Eight Teachings" says: In the future, sentient beings with little merit will not encounter holy beings, and unqualified black teacher demons will appear, therefore, one must abandon mistakes. Thus it is said. If it is not like that, then that guru who possesses all the qualities, no matter how the clothing and appearance may appear, is certainly a holy person. He will not teach evil conduct, and if he does teach, it is certainly for the purpose of taming his own mindstream, and it is a teaching with secret intent. Just as Panchen Naropa relied on the lotus feet of Tilopa, one must do it without hesitation. Therefore, as it is reasonable.
Tibetan
་རྗེས་སུ་གནང་བ་ནི་ཤིན་ཏུའང་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས། བླ་མའི་ཞབས་ཏོག་ཆོས་བཤད་དང་། །སྡོམ་པ་འབོག་ཅིང་སྡེ་དགོན་བཟུང་། །འཁོར་དང་སློབ་མ་ཚོགས་སུ་བསྡུས། །འགྲོ་ཕན་སྐྱིད་སྡུག་རོ་མཉམ་ཀྱང་། །རི་ཁྲོད་བསྟན་པ་སྐྱོང་སྤེལ་གྱིས། །ནའམ་ཤི་ཡང་བྱ་བ་ལ། །ཐང་ལྷོད་མེད་པར་གྱིས་གསུངས་ཡང་། །ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་དེ་བཞིན་བསྒྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་བཞུགས་གང་གི་ཐད་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་ཚུལ་ཡང་རྒྱུད་ལས། །གཤེགས་ (༡༩༩)ན་འདས་པའི་མཆོད་པ་འབུལ། །བཞུགས་ན་མཉེས་པའི་མཆོད་པ་བྱ། །གཤེགས་ནས་འདས་མཆོད་མི་འབུལ་ན། །རྩ་བའི་ཉམས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། །ངན་སོང་གནས་ནས་ཐར་མི་སྲིད། །དེ་དག་ཉམས་ན་བླ་མའི་སྐུ། །བརྒྱ་རྩ་བཞེངས་ལ་མཆོད་པ་གསུམ། །རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཟླ་དྲུག་འབུལ། །སྐུ་ཡི་མཆོད་པ་ཕྱག་འཚལ་འབུམ། །གསུང་གི་མཆོད་པ་བཤགས་ལ་སྟོང་། །ཐུགས་ཀྱི་མཆོད་པ་མར་མེ་བརྒྱ། །དང་པོར་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་འབུལ། །ཕྱིན་ཆད་དུས་ཀྱི་མཆོད་པ་བཟུང་། །ཞེས་དང་། བླ་མའི་ཡུམ་དང་སྲས་པོ་དང་། །མཆེད་དང་ལྕམ་ལ་ཡང་རིམ་པ་ལྟར། །མཉམ་དང་འདྲ་དང་སུམ་ཆ་ཡིས། །བཀུར་སྟི་རིམ་གྲོ་བརྩོན་པར་གྱིས། །ཉམས་ན་བཤགས་པ་བརྒྱ་རྩ་འབུལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གནང་བཀག་གི་རིམ་པ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་འཕེན་པས་བློ་ལས་སུ་རུང་བའི་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་རིགས་པར་དཔྱད་པས་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ལག་པའི་མཐིལ་དུ་ཟིན་ནས། གནས་སྐབས་སུ་མངོན་མཐོའི་དཔལ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་མཐར་ཐུག་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ས་ལ་ཐོག་པ་མེད་པར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ། །དེའང་འདི་ལྟར་བླ་མ་དམ་པ་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོས་བསྙེན་བཀུར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བཞིན་པས་དྲུང་ན་གནས་ཤིང་དེའི་ཚེ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཚོགས་ (༢༠༠)རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པས་ཚོགས་ལམ། ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་གསུང་གི་བདུད་རྩིའི་རོ་མྱོང་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཙན་ཐབས་སུ་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་ལམ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་དཔེ་གང་གིས་ཀྱང་མཐོང་བར་དཀའ་བའི་ངེས་པའི་བདེན་པ་ཆེན་པོ་བརྡ་ཐབས་རྣམ་པ་བཞི་ལ་སོགས་པས་མངོན་སུམ་པར་སྟོན་པས་མཐོང་ལམ། དེའི་རང་བཞིན་སྒོམ་པ་དང་མི་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བའི་གེགས་དང་གོལ་ས་ཚར་བཅད་དེ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་སྒོམ་པ་ཁྱབ་གདལ་རང་བྱུང་དུ་ཤེས་པས་སྒོམ་ལ། གདེང་ཆེན་བཞིས་དགོངས་པ་ཚད་དུ་སྐྱོལ་བས་བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་སྟེ་སྒོམ་དུ་མེད་
Chinese
务必遵照执行，因为经续中说：“侍奉上师讲经法，授予戒律执掌寺院，聚集眷属弟子成僧团，利他苦乐皆平等，于寂静处弘扬佛法，宁死也要勤于此，切莫懈怠松散。”所以，务必如教奉行。关于上师去世或健在时如何承侍，经续中也说：“去世（199）则献祭奠之供，健在则献悦意之供。若去世后不献祭奠供，乃是根本重罪，不可能从恶趣解脱。若犯此过，则塑造一百零八尊上师像，献上三种供养，持续不断地供养六个月。身之供养，顶礼十万次；语之供养，忏悔一千次；意之供养，供灯一百盏。最初六个月供养，之后则按时供养。”又说：“对上师之母与子，以及师兄弟妹等，也应依次以同等、相似、三分之一的规格，勤奋地恭敬承侍。若有违犯，则献一百零八次忏悔。”如此，对于应允和禁止的次第，以福德的力量，通过心性能胜任的思维和行为二者，进行极为合理的分析，从而将五道的功德掌握在手掌中。暂时享受增上生的荣华，最终毫不费力地到达决定胜的果位。也就是说，如此以大福德资粮圆满承侍殊胜上师，从而安住于上师身边，此时通过广行闻思之行（200）为资粮道；如饮所宣讲之佛语甘露，以强力迫使趋入无分别之智慧为加行道；以四种表示等方式，现量显示法性本无任何实有，任何比喻都难以见到的究竟实相为见道；断除执著于修与不修等二边的障碍和歧途，从而了知无有聚散的禅修是遍满、广大、任运自成的为修道；以四大把握将意趣提升到极致，即是究竟的学道，无有修持。
English
It is imperative to comply, as the tantra states: "Serve the guru by teaching the Dharma, bestow vows and administer monasteries, gather retinues of disciples into sanghas, be equal in benefiting others, in joy and sorrow, cultivate and propagate the teachings in secluded places, even if it means dying, be diligent in this, without laziness or laxity." Therefore, it is essential to act as instructed. Regarding how to serve the guru when they have passed away or are still alive, the tantra also states: "When passed away (199), offer the offerings of the deceased; when alive, offer the offerings of delight. If the offerings of the deceased are not made after passing away, it is a major root downfall, and liberation from the lower realms is impossible. If these are violated, then erect one hundred and eight images of the guru and offer three types of offerings, continuously offering them for six months. The offering of the body is one hundred thousand prostrations; the offering of speech is one thousand confessions; the offering of mind is one hundred lamps. Offer for the first six months, and thereafter maintain the offerings at the appropriate times." It also says: "To the guru's mother and son, as well as to spiritual brothers and sisters, also in accordance with their rank, diligently offer respect and service with equal, similar, and one-third portions. If there is a violation, then offer one hundred and eight confessions." Thus, for the sequence of permissions and prohibitions, through the force of merit, with the two aspects of thought and action that are capable of being accomplished, by examining with great reason, the qualities of the five paths are grasped in the palm of the hand. Temporarily enjoying the glory of higher realms, and ultimately effortlessly reaching the ground of definite goodness. That is to say, in this way, by fully serving the noble guru with a great accumulation of merit, one abides in the guru's presence, and at that time, by engaging in vast hearing and thinking (200), one practices the path of accumulation. By tasting the nectar of the Dharma spoken, one forcefully applies oneself to non-conceptual wisdom, which is the path of preparation. By manifestly showing the ultimate truth, which is the nature of reality, without any inherent existence, and difficult to see with any analogy, through the four modes of expression and so forth, one attains the path of seeing. By cutting off the obstacles and deviations of falling into the two extremes of clinging to meditation and non-meditation, one understands that meditation without gathering or scattering is all-pervasive, vast, and spontaneously accomplished, which is the path of meditation. By bringing the intention to its ultimate measure with the four great confidences, one reaches the ultimate path of learning, without meditation.