Tibetan
རར་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་བཅིངས། །ཞེས་པའི་བདག་འཛིན་ལ་མདོར་བསྡུ་ན། ཡུལ་མཁར་དང་ནོར་རྫས་ལ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་ནས་ཆོས་ལ་ཕྱི་བཤོལ་བྱེད། ཁབ་དང་སྐུད་པ་རྙེད་ཀྱང་ལྷ་གསོལ། སྙུང་བུ་དང་ལྷྭམ་སྒྲོག་བོར་ཡང་སྙིང་འཁུམ་པ་དེ་ཚོ་ཕྱི་ཡི་བདག་འཛིན་ཡིན། ཆོས་ལ་ཕྱོགས་རིས་བཅད། རང་ཕྱོགས་ལྷ་རུ་མཐོང་། གཞན་ཕྱོགས་འདྲེ་རུ་འཛིན། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་རྟོག་དཔྱོད་མི་གཏང་བར་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་གྲལ་མགོར་སྡོད་རྒྱུ་བྱུང་ཡང་ང་རང་ཨ་ཐོབ་ཡིན་བསམ་བྱེད་པ་དེ་ཚོ་ནང་གི་བདག་འཛིན་ཡིན། བསྐྱེད་རིམ་དངོས་ཞེན་ཅན། སེམས་བསྐྱེད་ཕྱོགས་རིས་ཅན། རྫོགས་རིམ་དམིགས་ (༥༨༩)གཏད་ཅན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་ཁ་ནས་ཟེར་རུང་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ལ་འདོད་སྲེད་ཅན་སྒེག་མོའི་ལུས་ལ་ཆགས་པ་བཞིན་དམ་སྤྲིང་ངེ། ཐོམ་ཡོ་རེ་བལྟ་ཞིང་། ང་འདྲའི་ཐུགས་དམ་སུ་ལ་ཡོད་སྙམས་ནས་འདྲི་ས་དང་གླེང་ས་མེད་པས་མི་ཚེ་དོན་མེད་ལ་འཛད་པ་དེ་ཚོ་གསང་བའི་བདག་འཛིན་ཡིན། དེ་ཁྱེད་རྣམས་ལ་དྲང་པོར་གླེང་ན། ཡུལ་དང་ནོར་རྫས་ལ་སྲེད་པ་གཏིང་ནས་སྤངས་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཆོས་ཕྱེད་ཚར་བ་ཡིན། ངས་དང་པོར་ངེས་དོན་གྱི་སྒོར་ཞུགས་པ་ཙམ་ནས་བདག་འཛིན་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་འབོར་ནུས་པ་ཡོད་དེ། གནས་ལུགས་བཙན་ས་ཟིན། འཁོར་སློབ་འདུ་བའི་སྒོ་ཚུགས། གཞན་དོན་ནུས་པའི་ཁུངས་སུ་གྱུར་པ་ནས། གདུལ་བྱ་ཐབས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་དགོངས་གཞི་དང་དགོངས་པ་མཐའ་ཡས་པ་བྱུང་ནས། འཕྲལ་གྱིས་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་འགའ་ཙམ་བདག་གིར་བཟུང་བ་ལས་གཏིང་ནོར་ཡིན་ཟེར། ནན་དགོས་ཟེར། ཤི་ན་སྤྱོད་ཟེར་བའི་ཕྱི་ཚིག་རེ་དོགས་ལྷུར་ (༥༩༠)ལེན་ཙམ་མ་བྱས་པར་གཙོ་བོར་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ། སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་བསླུ་བ། དགེ་འདུན་ལ་བསྙེན་བཀུར། ཞར་ལ་ངན་སློང་ལ་སྦྱིན་པ་སོགས་ཤི་གསོན་གྱི་དངོས་པོ་གནས་མ་ཡིན་པར་ཆུད་འཛའ་བ་དང་། བུང་བའི་ཚང་གསོག་གསོག་བྱས་པ་མེད། མཛོད་རྒྱབ་ཁུར་མ་ཡིན་པ་དེད་རང་ལ་བཅར་བ་རྣམས་ཞེ་མི་ཁྲེལ་བ་ཡིན་མོད། འཆི་བ་ཀུན་ལ་ཡོད་པས་ཐུགས་ལ་དགོངས་པར་མཛོད། ཆོས་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ལ་དག་སྣང་སྦྱང་ཅི་ཐུབ་ཞུས། ལྟད་མོ་ཀུན་ལ་བལྟས་པས་རང་ས་རང་ས་ན་ཟབ་པ་འདྲ་བ་རྐྱང་པ་འདུག་སྟེ་ལྟ་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོས་ཆོག་པར་བྱུང་། །རྩ་ལྟུང་དབྱིངས་ལ་བཞག་པ་ཡིན། ད་ཉམས་ལེན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དེ་དག་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་སུ་སྤྱོད་པ་ཤོར་བའི་སྟོང་སྐད་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པ་གཞིར་བཞག་ནས། དངོས་གཞི
Chinese
རར་束缚这些世间！总而言之，对“我执”进行概括：贪恋执着于家园和财物，从而推迟修行佛法。捡到针和线也要祭神，丢失了鞋带和纽扣也感到心痛，这些是外在的我执。对佛法进行宗派划分，视己方为神，视他方为鬼。不对自己的功德进行审视，即使坐在释迦牟尼佛的行列之首，也觉得自己是阿托，这些是内在的我执。生起次第具有实执，生起次第具有宗派偏见，圆满次第具有目标（589）指向。口头上说一切法皆空且无我，但却贪恋空性的本质，如同迷恋妖艳女子的身体一样，紧抓不放。偷偷摸摸地窥视，心想谁有像我这样的修持呢？因为没有可以询问和交谈的对象，所以一生虚度，这些是秘密的我执。如果我坦诚地告诉你们，如果能从内心深处舍弃对家园和财物的贪恋，那么修行佛法就完成了一半。我最初进入究竟实义之门时，就能像丢弃唾沫的灰尘一样丢弃我执，因为我占据了稳固的地位，开启了聚集眷属弟子的门户，成为了利益他人的能力之源。生起了以方便法调伏所化众生的意图和无量智慧，仅仅将一些暂时的近用之物据为己有，却说这是珍宝，说必须珍惜，说死了才能用，不要轻易相信这些表面的话语（590），主要应该供养三宝，赎买众生的生命，恭敬僧众，顺便布施给乞丐等等，不要让生死之物白白浪费，不要像蜜蜂筑巢一样积攒。那些并非背负着仓库，而是主动靠近自己的人，虽然不感到羞愧，但死亡是每个人都会遇到的，请铭记在心。佛法没有宗派偏见，所以请尽可能地对一切事物修习清净观。因为观察了一切景象，所以每个地方都显得很深奥，但最终还是满足于大圆满的见地。根本堕罪安放在法界之中。现在，以不让那些修行的前行，因为被用在见解方面而变成空谈为前提，进入正行。
English
Ra, these worlds are bound! In short, to summarize "self-grasping": Being attached and clinging to homeland and possessions, one postpones practicing the Dharma. Even when finding a needle and thread, one makes offerings to the gods. Even when losing shoelaces and buttons, one feels heartache; these are external self-graspings. One divides the Dharma into sectarian factions, viewing one's own side as gods and the other side as demons. Without examining the qualities of one's own mindstream, even if one happens to sit at the head of Shakyamuni Buddha's assembly, one thinks, "I am an Atop"; these are internal self-graspings. The generation stage has real clinging, the generation stage has sectarian bias, the completion stage has object (589) fixation. One says from the mouth that all dharmas are empty and without self, but one is attached to the essence of emptiness, clinging tightly like being infatuated with the body of a seductive woman. One peeks secretly, thinking, "Who has a practice like mine?" Because there is no one to ask and talk to, one wastes one's life meaninglessly; these are secret self-graspings. If I tell you honestly, if you can abandon the attachment to homeland and possessions from the depths of your heart, then you have completed half of your Dharma practice. When I first entered the gate of definitive meaning, I was able to discard self-grasping like discarding the ashes of spit, because I occupied a firm position, opened the door to gathering retinues of disciples, and became a source of the ability to benefit others. Limitless intentions and wisdom arose to tame disciples with skillful means, and I only took a few temporary necessities as my own, but said they were treasures, said they must be cherished, said they could only be used after death. Without easily believing these superficial words (590), one should mainly make offerings to the Three Jewels, ransom the lives of sentient beings, respect the Sangha, and incidentally give alms to beggars, etc. Do not let the things of life and death be wasted in vain, and do not accumulate like bees building a nest. Those who are not burdened with a storehouse but approach you on their own, although you may not feel ashamed, death is something that everyone will encounter, please keep this in mind. The Dharma has no sectarian bias, so please practice pure perception towards all things as much as possible. Because I have observed all phenomena, each place seems very profound, but in the end, I am satisfied with the view of the Great Perfection. The root downfall is placed in the Dharmadhatu. Now, based on the premise of not allowing those preliminary practices of cultivation to become empty talk because they are used in the aspect of view, enter the main practice.
Tibetan
འི་སྐབས་དོན་ལ། མི་མེད་ཀྱི་ལུང་པར་བཤེས་མེད་རིག་པའི་གྲོགས་དང་འགྲོགས་ནས་གནས་ལུགས་མ་བཅོས་པའི་རྒྱུན་སྐྱོང་བར་དམ་བཅའ་བཟུང་། བཟང་ངན་དང་རེ་དོགས་ཀྱི་གཏམ་ (༥༩༡)ལ་བདེན་འཛིན་དགག་བསྒྲུབ་མི་བྱེད་པར་མི་ཤི་བའི་ཤུལ་གྱི་གཏམ་བཞིན་ཅི་ལབ་ལབ་དུ་བཅུག །མི་ལུས་ཐོབ་པའི་དཀའ་ལུགས། ཆོས་དང་མཇལ་བའི་ཁག་ལུགས། མཚན་ལྡན་གྱི་བླ་མ་དཀོན་ལུགས། བདུད་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་མང་ལུགས། ཚེ་ལ་ནམ་འཆི་མེད་ལུགས། འཇིག་རྟེན་ཁྱིམ་པའི་མནར་སྤྱོད་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལེགས་པར་བསམ་ནས་འཁོར་བ་ལ་སྐྱུགས་ལོག་པ་མཁྲིས་ནད་ཀྱིས་གདུངས་བ་ལ་བཙོ་ཟན་བྱིན་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་གཏོ་འབོལ་བ། སྦྱིན་བདག་ལེགས་པ། གོས་དྲོ་བ། སྡོད་གནས་སྐྱིད་པ། གཏམ་སྙན་པ། མི་ཆོས་དང་མཐུན་པ་ཞིག་གི་སྟ་གོན་བྱེད་ཕན་ཆད་ཆོས་མ་བྱས་གོང་དུ་བདུད་འགྲུབ་ཚར་བ་ཡིན། ལར་མིག་རུ་ཟང་ཟང་དང་། རྟོགས་པ་མཐོ་མཐོ་མོའི་ཆོས་སྐད་བྱས་ཀྱང་བདག་འཛིན་དང་སྐྱིད་འདོད་ཀྱི་འགོང་པོ་མ་ཐུལ་ན་རྟགས་སྤྱོད་པས་སྟོན། ཚད་རྨི་ལམ་གྱིས་བཟུང་ཟེར་བ་ཡིན་པས་གོ་དགོས། སྡེ་དཔོན་ཆེན་པོའི་ཕོག་ཟ་བ་འདི་ཡང་། གང་ (༥༩༢)ལ་དབང་ཡོད་དེ་ལ་སྡིག་པ་ཡོད། ཟེར་བ་ལྟར་དེ་ཚོའི་ནོར་དང་ཟང་ཟིང་གི་འབྱུང་ཁུངས་ལ་བསམ་མནོ་ལེགས་པར་བཏང་ན་རང་གི་དགེ་སྦྱོར་ལ་ཡར་སྐྱེད་འཕེལ་བ་ལྟ་ཞོག །དཀོར་ནག་པོ་སྲོག་གི་སྤུ་གྲི་ཡིན། །ཟོས་དྲག་ནས་ཐར་པའི་སྲོག་རྩ་གཅོད། ཅེས་པ་ལྟར་མཐར་དམྱལ་བའི་གཏིང་རྡོ་ཆེན་པོར་མི་འགྱུར་བའི་ངེས་པ་མི་འདུག་པ་ལ་ལེགས་པར་གཞིག་ཏེ་འཚོ་བ་བསོད་སྙོམས་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་མིའི་ངོས་བཟོད་སྤང་། རྒྱལ་བ་གོང་མས་ལྟོ་ཚད་ལ་ཕབ། གཉིད་སྲང་ལ་བཅུར། རིག་པ་ཞུར་ལ་དྲོངས། གསུངས་པ་ལྟར་ལྟོ་ཆས་འདི་ཡང་བཟའ་ཆེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་ལྡང་། ལྡེངས་ཚོད་ཀྱིས་མ་ལྡེངས་པས། རྔ་བརྡུང་། གླུད་གྱེར། གཏོ་ཡས་ལ་མགོ་འཁོར། འདི་མ་བྱས་ན་ལྟོ་མི་འདུག་ཟེར། སྲང་ཁའི་ཁྱི་ལས་ཀྱང་བྲེལ་ཚུབས་ཆེ་བར་སོང་གིས་དོགས་པས་ཚོད་ཟིན་པར་བྱ། ཆང་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་ཁུང་ཡིན་པས། ཕོར་པ་གང་བས་མང་བར་མི་འཐུང་། ཤ་སྤོང་མ་ནུས་ན་རན་པར་བཟའ་ཞིང་ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྤྱོད་ (༥༩༣)ཚུལ་ཁོ་བོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་ཁྱེར་ལྟར་བྱ། གཏན་གྱི་དགེ་སྦྱོར་བྱེད་ལུགས་ལ་མཚོན་ན། གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་དང་། སོ་སོའི་འཁོས་བབས་ཀྱིས་གཅིག་ལ་ཚད་བཟུང་དཀའ་ཡང་། ཧ་ལམ་ངེད་ཀྱིས་དཔལ་གྱི་རི་
Chinese
在此时，我发誓在无人居住的山谷中，与无友的智慧为伴，保持未被扭曲的本真状态。对于好坏、希望与担忧的言语（591），不作真假的判断与辩驳，就像死人留下的遗言一样，任其自说自话。获得人身的艰难，与佛法相遇的巧合，具格上师的稀有，魔障入侵的众多途径，生命无常随时会逝去，深思世俗家庭的折磨与痛苦，要像患有胆病的人得到糌粑一样，对轮回生起厌恶。如果不是这样，而是忙于驱鬼、寻找好的施主、穿暖和的衣服、住在舒适的地方、听好听的话、做符合人情世故的事情，那么在修行之前就已经被魔所控制了。总的来说，即使口中念着高深莫测的教法，如果不能调伏我执和贪图安逸的魔鬼，也会被表面的行为所暴露。所谓“以梦境来衡量”，必须明白这个道理。那些领取大官俸禄的人也是如此，正如（592）所说：“拥有权力的人，也拥有罪恶。”如果好好思考那些财富和喧嚣的来源，不仅不会增长自己的善行，而且“黑色的供养是生命的剃刀，吃得太多会割断解脱的命脉”，最终很可能会堕入地狱的深渊，对此要好好思考，依靠简单的生活，舍弃人情世故。过去的圣者们教导说：“减少食量，控制睡眠，端正心智。”正如他们所说，如果吃得太多，烦恼就会强烈生起，如果不能控制食量，就会沉迷于击鼓、唱歌、驱鬼等活动，并声称不这样做就无法生存。恐怕会比街上的狗还要忙碌，所以要适可而止。酒是所有罪恶的根源，所以不要喝超过一杯的量。如果不能戒肉，也要适量食用，并按照我（593）的修行方式来实践食物的瑜伽。关于如何进行长久的善行，对于上、中、下三种根器的人，以及每个人的具体情况，很难用一个标准来衡量，但大概来说，我们吉祥山
English
In this context, I vow to remain in the uninhabited valley, accompanied by the wisdom that is without friends, maintaining the unaltered state of reality. Regarding the words of good and bad, hope and worry (591), I will not make judgments or arguments of truth or falsehood, but let them speak for themselves, like the words left by the dead. The difficulty of obtaining a human body, the coincidence of encountering the Dharma, the rarity of qualified lamas, the many paths of demonic intrusion, the impermanence of life and the possibility of death at any time, contemplating the torments and sufferings of worldly families, one must have a revulsion towards samsara, like giving roasted barley flour to someone suffering from bile disease. If it is not like this, but instead one is busy with exorcism, seeking good patrons, wearing warm clothes, living in comfortable places, listening to pleasant words, and doing things that conform to worldly customs, then one is already controlled by demons before practicing the Dharma. In general, even if one utters profound teachings, if one cannot subdue the demon of self-grasping and the desire for comfort, it will be revealed by superficial actions. The saying "measuring by dreams" must be understood. Those who receive the salaries of great officials are also like this, as it is said (592), "Those who have power also have sin." If one thinks carefully about the source of those riches and clamor, not only will one not increase one's own virtuous deeds, but also "black offerings are the razor of life, eating too much will cut off the lifeline of liberation," and in the end, one may very likely fall into the abyss of hell. One must think carefully about this, rely on a simple life, and abandon worldly customs. The past saints taught, "Reduce food intake, control sleep, and straighten the mind." As they said, if one eats too much, afflictions will arise strongly, and if one cannot control one's food intake, one will indulge in drumming, singing, and exorcism, claiming that one cannot survive without doing so. One fears becoming busier than a dog in the marketplace, so one must be moderate. Alcohol is the source of all evils, so do not drink more than a cupful. If one cannot abstain from meat, one should eat it in moderation and practice the yoga of food according to my (593) practice. Regarding how to perform lasting virtuous deeds, it is difficult to measure with one standard for people of superior, middling, and inferior faculties, and for each person's specific circumstances, but generally speaking, we of Glorious Mountain