Tibetan
གྱི་གྲངས་སུ་བརྒལ་བའི་དུས་ཀྱི་མཆོད་པར་ཉེ་བའི་ཚེ་ཡི་གེར་བཀོད་པ་ཤིན་ཏུ་གསང་བའི་སྡེ་ཚན་ནོ། །སརྦ་མངྒ་ལཾ། །དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། (༥༥༦) (༥༥༧)སྙིང་ཏིག་སྒོམ་པའི་བྱ་བྲལ་གྱི། །གོལ་ཤོར་ཚར་གཅོད་སེང་གེའི་ང་རོ་བཞུགས། ། (༥༥༨)ཡེ་ནས་མ་བསྒོམས་མ་བསྒྱུར་མ་བཅོས་ཤིང་། །མ་ཡེངས་མ་བཟུང་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན། །བཏང་བཞག་ཆེད་འཛིན་བློ་བྲལ་རྫོགས་པ་ཆེར། །རང་བབས་གཉུག་མའི་རྒྱུན་གྱིས་ཕྱག་བགྱིའོ། །འོད་གསལ་རྒྱུད་སྡེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བཅུད། །པདྨའི་ཐུགས་ཉིག་མཁའ་འགྲོའི་སྙིང་གི་ཁྲག །རིམ་དགུའི་ཐེག་པ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་དོན། །དགོངས་བརྒྱུད་ཁོ་ནའི་མཐུ་ལས་བརྗོད་བྱ་མིན། (༥༥༩)དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྙིང་པོའི་དོན་མཆོག་ལ། །གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བའི་སྒོམ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་དོན། །རྟོག་དཔྱོད་འཇུར་བཙིར་ཁྲིགས་བཅད་མ་ཡིན་པར། །ཀློང་ཆེན་དགོངས་པའི་མཛོད་ནས་འདི་བྱས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དག་པས་མཚམས་སྦྱར། རྟོག་པ་དོན་གྱི་བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་དམ་པ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དང་མཇལ། དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་གི་དད་ (༥༦༠)འདུན་དྲག་པོས་ཡིད་ཁྱེད་ཤེས་ཀྱི་བློ་ཁེལ་ངེེས་གསོལ་བ་འདེབས་ཤེས་ན་རྐྱེན་མོས་གུས་ཀྱིས་བྱས་ཏེ་བླ་མའི་རྟོགས་པ་སློབ་མ་ལ་འཕོས་ནས་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་ཚིག་དང་དཔེ་ཡིས་མི་མཚོན་ལ། གོ་མ་འགགས་ཤིང་། རྒྱ་མ་ཆད། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ་ད་ལྟའི་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྤུ་མ་བརྫེས་མདོག་མ་བསྒྱུར་བ་འདི་ཀ་སྒོམ་ལ་ཁྲིལ་གྱིས་སོང་ནས་སྒོམ་རྒྱུའི་ཞེན་པ་དག །ལྟ་སྒོམ་གྱི་སྒྲོག་ལས་གྲོལ། ངེས་ཤེས་ནང་ནས་སྐྱེ། སྐྱེ་མཁན་ཡུལ་མེད་དུ་སོང་། བཟང་རྟོག་གིས་ཕན་མ་བཏགས། །ངན་རྟོག་གིས་གནོད་མ་བསྐྱལ། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་མགོ་མ་བསྐོར་ (༥༦༡)པར་དབྱིངས་རིག་ཆམ་བརྡལ་དུ་སོང་ནས་ལམ་རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལ་གོལ་ས་དང་། ནོར་ས་དང་། ཤོར་ས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་མེད་པ་ཞིག་ལགས་སོ། །དེ་ལྟར་ནའང་། ཆོས་འདི་ཐེག་པའི་རྩེ་རྒྱལ་ཡིན་ཀྱང་གང་ཟག་ལ་མཆོག་དམན་འབྲིང་གསུམ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཅིང་དབང་པོ་ཡང་རབ་ཤ་སྟག་ཚོགས་དཀའ་བས་གདུལ་བྱ་དང་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་བར་དུ་འཛོལ་ཤོར་ནས་བསྒོམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་དཀའ་བའི་སྐྱོན་འདི་ནས་ཤོར་རོ། །དེ་ལ་རིམ་སྐྱེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཐུགས་དམ་ལ་གོ་བ་མྱོང་བ་རྟོགས་པ་གསུམ་ཡོད་པ། ཐུན་མོང་ཐེག་པའི་ལམ་རིམ་དང་སྦྱར་ན། ཚོགས་ལམ་པས་གོ། །སྦྱོར་ལམ་པས་མྱོང་། མཐོང་ལམ་པས་རྟོགས་ཞེས་མཁས་གྲུབ་རྣམས་གསུངས་པ་འདི་ཤིན་ཏུ་བཀའ་བཙན་པར་སྣང་ངོ། ༈། དེང་སང་གི་དུས་སུ་ཕལ་ཆེར་གོ་བ་ལ་སྒོམས་ (༥༦༢)རྣལ་མར་བཟུང་ནས་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བ་མང་། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་གང་དུའང་མི་རྟོག་པའི་མཉམ་གཞག་ལྷོད་ལྷོད་འབོལ་འབོལ་འདི་སྐྱེས་དུས་བདེ་ཉམས་ཁོ་ན་ཤས་ཆེ། ངའི་སྒོམ་འདི་ཀ་ཡིན། འདི་ལས་ལྷག་པ་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས། ངས་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་སྙམ་པའི་རང་མཐོང་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པས་འདིའི་ཚེ་བླ་མ་ཚད་ལྡན་གྱིས་མ་ཟིན་ན། ཇི་སྐད་དུ་རྫོགས་ཆེན་ནས། གོ་བ་ལྷན་པ་འདྲ་སྟེ་གོག་ནས་འགྲོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། རྐྱེན་བཟང་ངན་དང་འཕྲད་ཚེ་ཆུ་དང་འོ་མ་སོ་སོར་བྱེ་བ་མང་ཞིང་། དེ་ཡང་རྐྱེན་ངན་ལམ་དུ་ལྷོངས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་སླ་མོད། བཟང་རྐྱེན་ལམ་དུ་ལྷོངས་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་རྟོགས་པ་མཐོན་པོར་རློམ་པ་དག་ཀྱང་ཚེ་འདིའི་ཆེ་ཐབས་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་ཅིང་། རྣམ་གཡེང་ལྷའི་བུའི་བདུད་ལ་ཞེན་པ་ཁོ་ནས་གང་བ་འདི་ནི་ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་མ་རྟོགས་པས་ལན་ལ། དེང་སང་ནི་འདི་ལ་ཡ་མཚན་དང་གྲུབ་རྟགས་སུ་བྱེད་པས་འདིར་སྨྲ་བ་པོ་བྱ་རོག་དཀར་པོར་ཟད་མོད། འོན་ཀྱང་སྙིང་ནས་དམ་ཆོས་བྱེད་ (༥༦༣)པ་དག་འདིའི་ཚེ་མཚན་མ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ཐོམ་ཡོ་རེ་བ་དེ་ལ་སྒོམ་གོ་མི་གཅོད་པར་ཐུན་བཞིར་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྩལ་འདོན་ཅིང་དབང་བཞི་བླངས་རྗེས་ཐུགས་ཡིད་བསྲེས་པའི་ངང་ལ་རིག་པ་ཁ་ཡན་དུ་ཀློད་ལ་ཉམས་དེའི་ངོ་བོ་གཏད་མེད་ཁུངས་མེད་དུ་མ་སོང་བར་སྙིང་ལ་རྡོ་རུས་གཏུག་གོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་མྱོང་ལ་ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་བའི་སྟོང་ཉམས་དང་། ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་བའི་གསལ་ཉམས་སོགས་མདོར་ན་འགྱུ་དྲན་གྱི་མཚང་རིག་ཅིང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་འབར་ནས་གནས་འགྱུ་གཉིས་ཀ་སྒོམ་དུ་ཁྱེར་ཤེས་པ་ཡོད་ཀྱང་། ཤེས་མཁན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ང་བདག་གི་འཛིན་སྟངས་དམ་སྤྲིང་ངེ་བ་དང་། །བརྟག་དཔྱད་བསམ་གཞིགས་ཀྱི་གཤིས་ལ་ཤོར་བ་སོགས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྔམ་པོ་ཆེ་འདི་ན་ཡོད་པས་རྣམ་རྟོག་ལ་ཆོས་སྐུའི་མིང་འདོགས་མི་སྔ་བར་ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་གྲ་མ་ཉམས་ཤིང་ཟུར་མ་ཆག་པ་འདི་ཀ་ལ་སྒོམ་མཁན་གྱི་གཉེན་པོ་དང་། ལྟ་བའི་ཞེན་པས་མ་བཅིངས་པར་ཟང་ཐལ་ (༥༦༤)ཁ་ཡན་དུ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་ཁོ་ན་ལས་ལྷག་པའི་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གོ་བ་ལ་བརྟག་དཔྱད་ཀྱི་བྱ་ཤོར་ན། ལམ་གོལ་ས་དང་། ནོར་ས་དང་
Chinese
超过数量之时，临近供养之时书写，是极为秘密的部类。萨尔瓦芒嘎拉姆！善哉！善哉！善哉！（556）（557）心髓禅修的隐士的，断除错失的狮吼安住。（558）本初未曾修，未曾改，未曾作，不散乱，不执取，具明觉之精华。放下，安住，离执著，大圆满中，以自现，本然的相续来作礼敬。光明续部大圆满之精华，莲师之意滴，空行母心之血，超越九次第乘之义，非仅凭意传之威力所能言说。(559) 即使如此，对于心要之殊胜义，专一投入的禅修者们的缘故，不做分别思择，强行压榨，严格限定，从龙钦心髓的宝藏中做了这些。于此，以先前清净的愿力来连接，与具有意义传承的，具相的殊胜上师相遇，对此以一心强烈的信（560）仰，以确信能领会你的心意之智慧来恳切祈请，如果懂得通过缘起和恭敬来做，上师的证悟便能转移到弟子身上，自性离戏大圆满的境界，无法用语言和比喻来表示，不会停止理解，不会中断扩展，不会落入任何一方，现在的脱噶的觉性，不加修饰，不改变颜色，就此安住于禅修，从而去除对禅修的执着，从见修的束缚中解脱，定解从内心生起，生起者消失于无处，好的念头不会带来帮助，坏的念头不会带来损害，不被无记所迷惑（561），而是法界智慧融为一体，从而证悟道相的功德，对此，没有叫做错处，谬误处，迷失处之类的名称。即使如此，此法虽是顶乘之王，但众生有上中下三等差别，而且完全具足利根者也很困难，因此在所化与能化之间出现错乱，即使修行也难以生起功德的过失就出在这里。对此，如果按照次第生起的角度来说，意修有理解、体验、证悟三种，如果与共同乘的道次第相结合，资粮道者以
English
When the number exceeds, writing at the time of approaching the offering is an extremely secret category. Sarva Mangalam! Good! Good! Good! (556) (557) The hermit of Heart Essence meditation, the lion's roar that cuts off mistakes dwells. (558) From the beginning, without meditating, without transforming, without fabricating, without being distracted, without grasping, possessing the essence of awareness. Letting go, abiding, without clinging, in the Great Perfection, I pay homage with the continuous flow of self-arising, naturalness. The essence of the luminous tantras of the Great Perfection, the Padmasambhava's mind-drop, the blood of the Dakini's heart, the meaning that transcends all nine vehicles, cannot be expressed solely by the power of the Intent Transmission. (559) Even so, for the sake of the supreme meaning of the Heart Essence, for the sake of the great meditators who are solely devoted, without analytical scrutiny, forceful squeezing, or strict limitations, these were done from the treasury of Longchen Nyingtik's intent. Here, connect with the pure aspiration of the past. Meet a qualified, excellent guru who possesses the lineage of meaning. With intense, one-pointed faith (560), sincerely pray with the wisdom that understands your mind, knowing how to do it through auspicious circumstances and reverence. Then, the guru's realization is transferred to the disciple, and the state of the Great Perfection, naturally free from elaboration, cannot be expressed by words or examples. Understanding does not cease, expansion is not interrupted, and it does not fall into any extreme. The present awareness of Trekchö, without embellishment or alteration, simply settle into meditation, thereby eliminating attachment to meditation. Liberate from the bonds of view and meditation. Certainty arises from within. The one who arises disappears into nowhere. Good thoughts do not help, bad thoughts do not harm, and one is not deceived by neutrality (561). Instead, the wisdom of Dharmadhatu merges completely, thereby manifesting the qualities of the signs of the path. There are no names such as "mistake," "error," or "loss." Even so, although this Dharma is the king of all vehicles, beings have various superior, middling, and inferior qualities, and it is difficult to gather those with sharp faculties. Therefore, confusion arises between those to be tamed and those who tame, and even if one meditates, the fault of not easily generating qualities arises here. Therefore, if considered from the perspective of gradual arising, there are three aspects to mind practice: understanding, experience, and realization. If combined with the stages of the common vehicle, the practitioner on the path of accumulation...
Chinese
修道者体验，见道者证悟，贤哲成就者们如此说，这显得非常重要。 如今的时代，大多数人把理解当作（562）真正的修行，从而陷入了扩张。那是怎样的呢？对明空都不作意念的松缓、柔软的禅定，产生时大多只有安乐的感受。我的修行就是这个，没有人比我更懂，我证悟了这样的境界，也会产生这样的自负。此时如果没有被具格的上师摄受，正如大圆满中所说：“理解如同补丁，拖着走。”那样，遇到好坏的因缘时，就像水和牛奶一样容易分离。而且，恶缘转为道用还稍微容易，善缘转为道用则非常困难，所以那些自认为证悟高深的人，也只是专注于今生的利益，完全执着于散乱的天魔，这是因为没有证悟六识自解脱的关键。如今却把这当作奇迹和成就的标志，所以在这里说话的人就像白乌鸦一样稀有。然而，真心实意修持正法（563）的人，此时对于那些带有相状的、摇摆不定的见解，不要中断修行，而是分四座修持上师瑜伽，获得四灌顶后，在心意交融的状态中，将觉性放松，不要让那种体验的自性变得无依无凭，要铭刻于心。 同样，对于体验，有偏重于止的空性体验，也有偏重于观的明性体验等等。总之，如果能识别念头的漏洞，并且能以分别的智慧之光照亮，从而将住与动都转为修行，那当然很好。但是，在认识者的自性中，如果“我”和“我所”的执着依然紧密，或者陷入了分别思辨的习性等等，这些极其隐蔽的所知障依然存在。因此，不要过早地给分别念贴上法身的标签，而是要把当下这个没有减损、没有缺失的觉知，作为修行者的对治，并且不要被见解的执着所束缚，而是要彻底（564）放松地转为道用。除此之外，如果在入定和出定的理解上陷入了分别思辨，就会走入歧途，犯下错误。
English
Those on the path of joining experience, those on the path of seeing realize, the wise and accomplished ones say this, and it seems very important. In this day and age, most people take understanding as (562) genuine practice, and thus fall into expansion. What is that like? The relaxed and soft meditation that does not conceptualize anything in clarity or emptiness mostly only has the feeling of comfort when it arises. 'My meditation is this, no one knows more than me, I have realized such a state,' such self-importance also arises. If at this time one is not taken in by a qualified lama, as it is said in Dzogchen, 'Understanding is like a patch, dragging along.' Like that, when encountering good or bad circumstances, they easily separate like water and milk. Moreover, turning bad circumstances into the path is slightly easier, but turning good circumstances into the path is very difficult, so those who consider themselves to have high realization only focus on the benefits of this life, and are completely attached to the distracting demons of the gods, this is because they have not realized the key to the self-liberation of the six consciousnesses. Nowadays, this is taken as a sign of wonder and accomplishment, so the speaker here is as rare as a white crow. However, those who sincerely practice the sacred Dharma (563), at this time, for those views that have characteristics and are wavering, do not interrupt the practice, but practice the Guru Yoga in four sessions, and after receiving the four empowerments, in the state of blending mind and awareness, relax the awareness, and do not let the nature of that experience become baseless and unfounded, but engrave it in your heart. Similarly, for experiences, there are emptiness experiences that are more inclined towards calm abiding, and there are clarity experiences that are more inclined towards insight, etc. In short, if one can recognize the loopholes of thoughts and illuminate them with the light of discriminating wisdom, and thus turn both abiding and movement into practice, that is of course good. However, in the nature of the knower, if the clinging to 'I' and 'mine' is still tight, or if one falls into the habit of discriminating speculation, etc., these extremely hidden obscurations of knowledge still exist. Therefore, do not prematurely label conceptual thoughts as Dharmakaya, but take the current awareness that has not diminished and has not been broken as the antidote for the practitioner, and do not be bound by the clinging of views, but completely (564) relax and turn it into the path. Other than that, if one falls into discriminating speculation in the understanding of meditation and post-meditation, one will go astray and make mistakes.