Tibetan
གཉེར་རོ། །ས་མ་ཡ། ས་མ་ཡ། ས་མ་ཡ། རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ཧོ་ཧོ། སྣང་བ་ནི་གཏད་མེད་རིག་པ་ནི་ཡེ་གྲོལ། །ལྟ་སྒོམ་ནི་བྱར་མེད་ཚོགས་དྲུག་ནི་རང་ཡན། །དྲན་འཛིན་དང་གཉེན་པོར་ལྟོས་གཞག་ནི་མ་དགོས། །རྫོགས་ཆེན་གྱི་བྱ་བྲལ་ཆོས་ཟད་དུ་ཐལ་ཐལ། །ཐོས་བསམ་གྱིས་ཕོངས་པའི་བླུན་སྒོམ་གྱི་ཇོ་རྫུས། །རྒྱུད་ལུང་དང་མན་ངག་དགྲ་བོ་རུ་མ་མངོན། །ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟོག་བཏགས་མུ་ཅོར་ལ་ཞེན་པས། །ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་གྲོང་དུ་མི་མགོ་ནི་མ་བསྐོར། །བྲག་ཕུག་ཏུ་སྙིང་པོའི་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞོལ་བས། །རང་བྱུང་གི་སློབ་དཔོན་པདྨ་དང་ཡབ་ཡུམ། །ནམ་མཁའི་ངང་རྣལ་འབྱོར་ཀློང་ཆེན་གྱི་བྱིན་རླབས། །སྙིང་དབུས་ཀྱི་མི་ཤིགས་ཐིག་ལེ་རུ་བབས་ནས། །འབད་རྩོལ་ལ་མ་ལྟོས་ལྷོད་གྲོལ་ལ་ལངས་སོལ། །སྣང་གསས་ནི་བརྡ་དང་དཔེ་ཆ་རུ་ཤར་མོད། །མགྲིན་པ་འདི་གདམས་པའི་བང་མཛོད་དུ་འདུག་གོ། །གདམས་ངག་ནི་ཚིག་དང་དཔེ་ཧྲུལ་ལ་མ་ལྟོས། །ཀློང་ཆེན་གྱི་དགོངས་པའི་གསང་མཛོད་ནས་རྡོལ་བྱུང་། །གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་རླུང་དབུ་མ་རུ་ཆུད་པས། །ཡེ་ཤེས་ལ་ཕོ་ཚོད་མ་དགོས་པ་ངོ་མཚར། །བྱིང་རྒོད་དང་འགྱུ་དྲན་གཏད་མེད་དུ་སངས་ནས། །རང་གྲོལ་ (༥༥༣)ལ་གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་འདི་སྐྱིད་དོ། །བསྒོམས་པའི་དང་སྡུག་བཙིར་བློས་བྱས་ཀྱི་ཅི་བྱེད། །མི་སྒོམ་པའི་བློས་བཏང་ཐ་མལ་དང་མ་ནོར། །སྒོམ་བ་དང་མི་སྒོམ་ཞེ་འདོད་ལས་ཐར་བའི། །ད་ལྟ་ཡི་ཤེས་རིག་གདོང་གཏད་འདི་ཧོ་ཧོ། །ལོ་ཟླའི་དང་དཀའ་སྤྱད་སྡུག་བཙིར་གྱི་ཞེ་ཡུས། །མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྲུབ་རྟགས་ལས་འདས་ཀྱང་། །གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་མདུད་སྙིང་ཁ་རུ་གྲོལ་བས། །རྫོགས་ཆེན་ཁོས་བསླུས་ཡོང་བསམ་པར་ང་མི་གདའ། །རྒྱ་གར་གྱི་རིག་འཛིན་པད་འབྱུང་དང་བི་མ། །བོད་ཡུལ་གྱི་བཻ་རོ་ཀློང་ཆེན་གྱི་དྲིན་ལས། །གངས་ཅན་འདིར་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་ནི་དར་ཟིན། །བྲག་ཕུག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ཟད་སར་རང་བསྐྱལ་གཏོང་། །དབང་བསྐུར་དང་བཀླགས་ལུང་བཤད་འབྱམས་ཀྱི་ཁྲིད་རྒྱུན། །འཇུག་སྒོ་ལས་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་ནི་མ་ཡིན། །མོས་གུས་དང་སྒྲུབ་ཚུགས་ཞེ་རུས་ཀྱི་ངང་ནས། །དོན་བརྒྱུད་དེ་སྙིང་ལ་བབ་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །སྒྲུབ་བརྩོན་གྱི་སློབ་མ་ཀློང་གྲོལ་དང་སྐུ་གསུམ། །དག་སྣང་གི་བློ་ཅན་འོད་གསལ་དང་རིག་གྲོལ། །རྐྱེན་ངན་དང་ལྟ་སྒོམ་རྡོ་རུས་སུ་ཐུག་པས། །གྲུབ་ཐོབ་དེ་གོང་མའི་བཤུལ་ལམ་ལ་མཆོངས་ཤོག ། (༥༥༤)མདོ་མེད་ཀྱི་སྤྲང་པོ་འཁོས་ཁྱེར་དང་བྲལ་ཡང་། །སྔོན་སྦྱངས་གྱི
Chinese
珍重啊！ 萨玛雅！萨玛雅！萨玛雅！ 嘉嘉嘉！ 吼吼！ 显现是无所依，觉性是本自解脱。 见修行是无所作，六识是自然放任。 对于忆持和对治，无需期待和安立。 大圆满的无为，趋向于法尽。 为闻思所困的愚痴修行者，只是个假修行人。 不明白经续和口诀是敌人。 执着于名言的虚构， 不在八法之城中绕人头。 在岩洞中专注于精要的修持， 自生上师莲师和父母。 虚空中的瑜伽士，龙钦的加持。 降临于心间的无坏明点中， 无需努力，安住在放松解脱中。 显现和佛像是象征和比喻， 但喉咙里却住着口诀的宝库。 口诀不依赖于文字和破旧的书籍， 而是从龙钦的意密藏中涌现。 能取所取的脉气融入中脉， 无需对智慧进行衡量，真是奇妙。 沉没和升起，流动和念头，在无所依中消散， 在自解脱中，没有明暗的变化，这真是快乐。 对于修习的痛苦和压迫，人为造作有什么用呢？ 不要把不修习的放下，与庸常混淆。 从修与不修的希求中解脱， 现在这种直面觉性的状态，吼吼！ 年月和苦行压迫的怨恨， 即使超越了神通和成就的征兆， 能取所取的脉结在心间解开， 我不认为会被大圆满所欺骗。 印度的持明者莲花生和毗玛拉米扎， 以及藏地的贝若扎那，依靠龙钦的恩德， 雪域高原的精要教法得以兴盛。 在岩洞中，将自己安住在法性穷尽之处。 灌顶、传承、讲说等广泛的教导， 并非进入的门径，不是教法的精要。 在虔诚和修持的精进中， 需要让意义的传承融入心中。 精进修行的学生，是空解脱和三身， 具有清净显现的智者，是光明和觉性解脱。 当逆缘和见修行达到顶点时， 愿成就者能跃上先辈的道路！ (554) 没有家当的乞丐，即使一无所有， 前世的
English
Cherish it! Samaya! Samaya! Samaya! Gya Gya Gya! Ho Ho! Appearance is without support, awareness is primordially liberated. View and meditation are without action, the six consciousnesses are naturally free. There is no need for reliance or establishment on mindfulness and antidotes. The activity-free nature of Dzogchen is exhausted in the exhaustion of phenomena. The foolish meditator, impoverished by listening and contemplation, is just a fake practitioner. He does not recognize the tantras, transmissions, and instructions as enemies. Clinging to the fabrications of terminology, he does not circle people's heads in the city of the eight worldly concerns. Dwelling in a rock cave, devoted to the essential practice, Padmasambhava, the self-arisen teacher, and his consort. The blessing of Longchen, the yogi in the expanse of space, descends into the indestructible bindu in the center of the heart, and without effort, one rests in relaxed liberation. Appearances and sacred forms arise as symbols and examples, but this throat holds the treasury of instructions. The instructions do not rely on words and tattered books, but spontaneously arise from the secret treasury of Longchen's realization. When the grasping and the grasped, the channels and winds, enter the central channel, it is wonderful that there is no need to measure wisdom. When sinking and rising, movement and thoughts, are cleared in the unsupportable, it is blissful that there is no obscuration or clarity in self-liberation (553). What is the use of fabricated efforts of meditation and oppression? Do not confuse the abandonment of non-meditation with ordinariness. Liberated from the desire to meditate or not meditate, this present, face-to-face awareness is Ho Ho! The resentment of years and months of hardship and oppression, even though transcending clairvoyance and the signs of accomplishment, when the knots of grasping and the grasped are untied in the heart, I do not think I will be deceived by Dzogchen. Padmasambhava and Vimalamitra, the vidyadharas of India, and Vairochana of Tibet, through the kindness of Longchen, the essential teachings have flourished in this snowy land. In a rock cave, one lets oneself go to the exhaustion of phenomena. The extensive lineages of empowerment, transmission, and explanation, are not the essence of the teachings, not the gateway to entry. In the state of devotion and diligence in practice, one needs the transmission of meaning to enter the heart. The student who strives in practice is the space of liberation and the three kayas, the intelligent one with pure perception is the liberation of luminosity and awareness. When adverse conditions and view and meditation reach their peak, may that siddha leap onto the path of the predecessors! (554) The beggar without possessions, even though devoid of belongings, the previous
Tibetan
་ལས་འཕྲོ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་དྲག །ཨོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱལ་ཚབ་དམ་པ་དང་མཇལ་ནས། །ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་ཕ་ཕོགས་དངོས་གྲུབ་ཏུ་ཐོབ་བོ། །ཀུན་མཁྱེན་གྱི་བླ་མ་དྲི་མེད་དང་འོད་ཟེར། །ཀུན་རྟོག་གི་སྣང་ཆར་ཞལ་མཇལ་དང་དབུགས་དབྱུང་། །བརྡ་ཚིག་གིས་བྱིན་བརྒྱུད་སྙིང་དབུས་སུ་ཕབ་པས། །རྫོགས་ཆེན་གྱི་དགོངས་པ་འཁྲུལ་མེད་ཞིག་རྟོགས་སོ། །དེ་ཕྱིར་ན་འདི་རུ་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་ཞལ་ལུང་། །ཡིད་དཔྱོད་དང་འདྲེས་པའི་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལྟ་བ། །ངང་པས་ནི་ཆུ་དང་འོ་མ་ནི་ཇི་བཞིན། །སོ་སོ་རུ་འབྱེད་པའི་ཕོ་ཉ་རུ་མངགས་སོ། །འདི་ཀོས་ཀྱང་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་ལ་ཕན་ནས། །རི་སུལ་ཀུན་འཁྲུལ་ཞིག་བྱ་བྲལ་གྱིས་ཁེངས་ཤིང་། །སྐྲ་སེན་ཙམ་སྙིགས་མའི་ལྷག་མ་རུ་བཞག་སྟེ། །དགའ་རབ་དང་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལྟར་གྱུར་ཤོག །ཅེས་པའང་དཔལ་གྱི་བསམ་ཡས་མཆིམས་ཕུའི་གནས་ཀྱི་ལྟེ་བ་འོག་མིན་བྲག །བྲེ་གུ་བརྩེགས་པའི་དགེའུ་འོག་གི་དབང་པོས་བསྲུངས་པའི་ཕྱོགས། གསང་ཆེན་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ཁང་མེ་ཏོག་ཕུག་ཏུ་བཏགས་ཤིང་ངོས་འཛིན་བགྱིས་པའི་གནས་མཆོག་ག་ལ་བར། ལོ་གསུམ་ (༥༥༥)སྙིང་པོའི་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞོལ་བའི་ཚེ། །འཁྲུལ་པའི་སྣང་ཆ་ལ་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོའི་ཞལ་ཐེངས་གསུམ་མཇལ་ཞིང་། གསུང་གི་བདུད་རྩིས་དབུགས་དབྱུང་ནས་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྐལ་བཟང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་མཐུ་ལས། མཉམ་རྗེས་རིས་མེད་དུ་སངས་ཤིང་ཐེག་པ་འདིའི་རྒྱུད་དང་མན་ངག་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལ་ཕྱི་ནང་ཞུས་དག་ཕེར་བའི་ངེས་ཤེས་གཏིང་ཆུགས་པའི་སྤོབས་པ་ཅུང་ཟད་རྙེད་པ་ལ་བརྟེན་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ནུབ་པར་ཕབས་ནས། པདྨ་དབང་ཆེན་མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་ཞེས་བགྱི་བའི་ཀུ་སུ་ལུ་པས་རང་ལོ་སོ་གཉིས་པར་སླེབས་ཤིང་། ཀུན་མཁྱེན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་གནས་འདི་ཉིད་རྒྱ་གར་དུར་ཁྲོད་བསིལ་བའི་ཚལ་དང་མཚུངས་པར་བསྔགས་ནས་ཆུ་ཡོས་དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་དྲུག་པ་ཞེས་པའི་རྒྱལ་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཉིན། སྐུ་གདུང་ཉིད་ཆོས་སྐུའི་བཞུགས་སྟངས་ཀྱི་གདུང་ཆེན་ལྔ་དང་རིང་བསྲེལ་གྱི་འབྱུང་གནས་སུ་བཞག་ནས། འཇའ་འོད་ལ་སོགས་ཏེ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་གདོད་མའི་ས་ལ་གྲུབ་མཐའ་སྙོགས་པའི་རྟགས་མཚན་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པས་འགྲོ་བ་རྒྱ་མཚོ་དད་པའི་ཞིང་ས་ལ་བཀོད་དེ། དགོངས་པ་གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་སུ་རེ་ཞིག་ཐིམ་ནས་འགྲང་བྱའི་ཕུང་པོ་དུས་བུག་ཡོན་ཏན་
Chinese
或許還有一些殘餘的業。與鄔金的聖者代表會面後，在體驗和證悟的基礎上獲得了成就。與全知上師無垢光（Vimalamitra）和光芒（Longchenpa）會面，並啟發了所有概念的顯現。通過象徵性的口頭傳承，將加持融入內心深處，從而毫無錯誤地理解了大圓滿的見地。因此，在這裡，全知的教言，與智力混合的大圓滿的觀點，就像天鵝區分水和牛奶一樣，被派遣為區分的使者。願這也能利益精華的教法，願所有的山谷都充滿了無散亂的瑜伽士，只留下像頭髮和指甲一樣的殘餘物，願我變得像噶饒多傑（Garab Dorje）和文殊友（Manjushrimitra）一樣！這也是在吉祥的桑耶寺青普聖地的中心，下密院的岩石，由堆砌的磚塊下的神靈守護的地方。被命名和認定為秘密大空行母的集會場所，花朵洞穴的聖地。在三年（555）專注於精華修持之時，在錯覺的顯現中，三次見到全知語王（Longchen Rabjam）的容顏，並受到他口語甘露的啟發和加持，憑藉著無量福報的力量，在禪定和禪定後無有分別地清醒，並對此乘的續部、口訣和論典的文本進行了內外校對，獲得了深刻的確信，從而將自性大圓滿的深奧意義傳入了續部。由名為蓮花自在智悲光（Padma Wangchen Khyentse Özer）的瑜伽士，在三十二歲時，也被全知第二佛（Longchen Rabjam）讚譽此修行地如同印度的寒林清涼園，並在水兔年五十六歲（1363年）的國王月的十八日，將法身的坐姿的遺體置於五大舍利塔和舍利子的來源地，通過彩虹等殊勝大乘原始之地的成就徵兆，將無數眾生安置於信仰的田地，暫時將意念融入原始的法界，並以功德填滿了鳥的屍體。
English
Perhaps there are still some residual karmas. After meeting the holy representative of Orgyen, accomplishments were obtained on the basis of experience and realization. Having met the omniscient masters Vimalamitra and Longchenpa, and inspired the appearances of all concepts. Through symbolic oral transmission, blessings were poured into the depths of the heart, thereby realizing the view of Dzogchen without error. Therefore, here, the teachings of the omniscient one, the view of Dzogchen mixed with intellect, just as a swan distinguishes water from milk, are dispatched as messengers of distinction. May this also benefit the essential teachings, may all the valleys be filled with undistracted yogis, leaving only remnants like hair and nails, may I become like Garab Dorje and Manjushrimitra! This was also written at the center of the sacred Chimpu site of glorious Samye, the rock of Ogmin, a place guarded by the deities beneath the stacked bricks. A supreme place named and recognized as the gathering place of the secret great dakinis, the Flower Cave. During the time of devoting myself to the essential practice for three years (555), in the appearances of delusion, I saw the face of the omniscient Lord of Speech (Longchen Rabjam) three times, and inspired and blessed by the nectar of his speech, through the power of immeasurable fortune, awakening without distinction in meditation and post-meditation, and having thoroughly checked the texts of the tantras, instructions, and treatises of this vehicle internally and externally, gaining a profound conviction, thereby transmitting the profound meaning of the essential nature of Atiyoga. By the yogi named Padma Wangchen Khyentse Özer, reaching the age of thirty-two, and also praised by the omniscient second Buddha (Longchen Rabjam) that this practice site is like the Cool Grove charnel ground of India, and on the eighteenth day of the king's month of the Water Rabbit year, the fifty-sixth year (1363), placing the corpse in the posture of the Dharmakaya in the source of the five great stupas and relics, through the signs of accomplishment of the supreme Great Vehicle's primordial ground, such as rainbows, placing countless beings on the field of faith, temporarily dissolving the mind into the primordial dharmadhatu, and filling the corpse of the bird with qualities.