Tibetan
ང་བས་རང་བྱུང་མིན། །ཞེས་དང་། རྩལ་རྫོགས་ལས། ཡེ་ཤེས་རང་ (༥༣༩)སྣང་ངོ་བོ་ནི། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟེ། །འདས་པའི་ཡུལ་དང་མ་འོངས་ཡུལ། །སྣང་བ་ཐད་ཀར་བཅད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་དག་གི་རྒྱུད་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་བཀྲལ་བ་ནི་གདོད་མའི་མགོན་པོ་དང་ཞལ་མི་གཉིས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོས་ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་ལུང་གི་གཏེར་མཛོད་དུ། དེང་སང་ཨ་ཏིར་རློམ་པའི་གླང་ཆེན་དག །འགྱུ་འཕྲོའི་རྟོག་ཚོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ལོ། །རྨོངས་པ་འདི་ཀུན་མུན་པའི་ཀློང་ཉིད་དུ། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་རིང་། །རྩལ་དང་རྩལ་ལས་ཤར་བའང་མི་ཤེས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཐེག་པ་འདིར་མོས་པ་ཙམ་དང་ལྡན་ཡང་ལེགས་པར་མཐོང་བའི་སྐལ་པ་ནི་སྐྲའི་ཉག་མ་ལ་བརྒྱར་བགོས་པའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་ལ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གཏི་མུག་གིས་ལུས་སྒྱིངས་ཤིང་། ཕྲག་དོག་དང་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་གསེར་གྱི་དྲྭ་བས་གདོང་བརྒྱན་པ། གླང་པོའི་ངང་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་རློམ་ལ་ཁ་གསག་དང་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་དག །རང་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ (༥༤༠)གཏི་མུག་དང་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་མ་ཟད། ཐར་པར་ཕྱོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་ཉེས་པ་དག་དང་ཕྲད་པ་ཀུན་ལ་འདི་སྐད་དུ་འདོམས་ཏེ་གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་རྟོག་པ་ཟང་མ་འདི་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། ཏིང་འཛིན་ཡིན་བཞིན་མ་རིག་ཡིད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བ་བསླུ་བའི་བཅོས་མ་ཉེ་བར་སྟོན་པས་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཟབ་ཆོས་སུ་འཆད་པ་དག་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་ཐེག་པ་འདིའི་ཆོམ་རྐུན་པ་ཞིག་དེང་སང་བྱུང་བར་ཟད་མོད། །འདི་ལྟར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་གཡོས་ཏེ། ཡུལ་ལ་ཤར་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ། །རྩལ་ལས་ཤར་བའི་རོལ་པ་ཞེས་བཤད་ཀྱི། །རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་སྲིད་པར་འཇུག་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་རང་བཞིན་འཁོར་བའི་རང་ངོ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ (༥༤༡)པ་ལྟར་ངོ་ཤེས་མཁན་གྱི་འདུ་ཤེས་གྲུང་པོ་དེ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་སྟེ། ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་ལྷ་བཙུན་ཆེན་པོས་ཀྱང་། སྒོམ་ཉམས་ཅན་གྱི་མདུན་སར། ལྷག་མཐོང་དང་བརྟག་དཔྱོད་མ་ནོར་བ། ཞེས་གྲགས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གང་ཤར་གྱི
Chinese
我说，不是自生。以及《功德圆满》中说：智慧自（539）显之体性，乃无有心之分别念。过去之境与未来之境，显现直接断绝。如是说。彼等之续部意义易于阐释者，乃与原始怙主无二无别之全知语自在，于《法界宝藏论》之释论《教言宝藏》中说：如今自诩为阿底瑜伽之大象们，流动闪烁之分别念聚是菩提心耶？此等愚昧皆为黑暗之深渊，于自性大圆满之义甚远。功德与从功德生起亦不知，菩提心之体性更何须说？于此乘仅具信亦无善见之分，如毛发之千分之一亦无有。以普皆分别之愚痴令身体僵硬，以嫉妒与邪见之金网装饰面容。以大象之姿态自诩为了解，且具谄媚者一些人等。自己亦已进入烦恼（540）愚痴与邪道中，不仅如此，对于趋向解脱之薄福众生，与罪恶相遇者皆如此教导说：任何显现皆是法身之自性，纯粹之分别念即是自生之智慧。如是说。禅定是，实则为无明心。等语，以显示欺骗众生之虚伪，宣说为他人所无之甚深法者，我等见之。此乃此乘之盗贼，如今已出现。如是，从自生之智慧中，慈悲之功德涌动，于境上显现之知识，称为从功德生起之游戏，并非自生之智慧本身。因为随境之有无而行，随方便而行，若不以方便摄持，则成为进入有之业与烦恼，以及分别念与思择之自性，未脱离轮回之自性之故。如是所说（541），如是，能认识者之敏锐觉知，仅是分别思择之自性。南喀瑜伽之拉尊钦波亦说：于禅修者之前，胜观与观察不错乱。如是，任何显现之
English
I say, it is not self-born. And in "Perfected Merit," it says: The essence of self-(539)arising wisdom is the absence of conceptual thoughts of the mind. The past realm and the future realm, appearances are directly cut off. So it is said. The meaning of those tantras, easily explained, is that the all-knowing Ngakgi Wangpo, inseparable from the primordial protector, in the commentary on the "Dharmadhatu Treasury," the "Treasure of Teachings," says: Nowadays, the elephants who boast of Atiyoga, are the clusters of fleeting thoughts Bodhicitta? All this ignorance is a pit of darkness, far from the meaning of the Great Perfection of self-nature. If one does not know merit and what arises from merit, what need is there to speak of the nature of Bodhicitta? Even having mere faith in this vehicle has no share of good seeing, not even a fraction of a hair divided into a thousand parts. With the delusion of universal imputation, the body becomes stiff, and the face is adorned with a golden net of jealousy and wrong views. Some, boasting of understanding with the attitude of an elephant and possessing flattery, have themselves entered into the afflictions (540) of ignorance and wrong paths. Moreover, to those beings of little merit who are turning towards liberation and encountering faults, they instruct, saying: Whatever arises is the nature of Dharmakaya, and pure conceptual thought is self-born wisdom. So it is said. Meditation is, in reality, the mind of ignorance. And so on, by showing the falsehood of deceiving beings, they proclaim profound teachings that others do not have, which we see. This is a thief of this vehicle, who has now appeared. Thus, from the self-born wisdom, the power of compassion arises, and the knowledge that appears to the object is called the play arising from merit, but it is not self-born wisdom itself. Because it follows the presence or absence of the object, it follows the means, and if it is not grasped by the means, it becomes the karma and affliction of entering existence, and because the nature of conceptual thought and discrimination does not transcend the self-nature of samsara. As it is said (541), the sharp awareness of those who can recognize is only the nature of conceptual discrimination. Namkhai Naljor Lhatsun Chenpo also said: In front of those who have deteriorated in meditation, higher vision and examination are not mistaken. Likewise, whatever arises
Tibetan
་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བ་དང་། རང་ངོ་འཛིན་པ་དང་། གཤིས་ཐོབ་ཏུ་གློད་པ་སྐད་དེང་སང་དར་ཆ་ཆེ་སྟེ་འདི་ཡང་ལམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཀུན་མཁྱེན་བླ་མས། འདིར་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་མ་འཕྲོད་པ་ཀུན་ཤར་ཐོག་དེར་གློད་པ་དང་ལྟ་བ་རང་ངོས་འཛིན་ཏེ། རྟོག་པ་ཉིང་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བའི་གནད་མ་གོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཤར་དུས་ནས་ཤར་ས་ཤར་མཁན་མེད་པའི་རིག་པ་རྗེན་སང་ངེ་བ་ཐུགས་རྗེ་འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་པ་དེ་ངོས་བཟུང་བས། རྩ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ས་ན་རྗེན་པར་གནས་པ་དེ་ཞར་ལ་ངོས་ཟིན་པས། ངོ་བོ་དང་རང་རྩལ་གཉིས་སུ་མེད་པས་གཉིས་མེད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཅེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་འདིའི་སྐབས་སུ་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་གང་ཡིན་ཅེ་ན། གྲོལ་ (༥༤༢)ལུགས་གསུམ་པ་རྣམ་རྟོག་ཕན་གནོད་མེད་པར་གྲོལ་བ་ཁང་སྟོང་གི་རྐུན་མ་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་ལམ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་ཁང་པ་སྟོང་པའི་ནང་དུ་རྐུན་པོ་ཞུགས་ཀྱང་ཆོམ་རྐུན་ལ་ཐོབ་རྒྱུ་མེད། ཁང་སྟོང་ལ་ཤོར་རྒྱུ་མེད་པས་ཕན་གནོད་ཐོབ་ཤོར་གྱི་རང་བཞིན་ལས་ཡེ་ནས་འདས་པ་ལྟར། འདིར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཟང་ཐལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་སྒྲིབ་དང་བྲལ་བའི་ཆུགས་མ་ཤོར་བ་དེ་ཉིད་སྒོམ་གྱི་སྙིང་རྡོའམ། གཉུག་མའི་དྲན་རིག་ཡིན་ལ། རྩལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་གཡོ་ཡང་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དག་པས་ཤར་ས་ཤར་མཁན་མེད་པའི་རིག་སྟོང་རྗེན་པ་བློ་འདས་རྒྱ་ཡན་གྱི་ངང་དུ་ཆོས་སྐུ་འཕོ་མེད་རྒྱལ་པོའི་བཙན་ས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་རྟོག་གི་ཕན་གནོད་མ་བྱས་པའི་སྒྲ་བཤད་བཞག་ལ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་བཤད་དུ་ཕངས་པའི་ཨུ་པ་དེ་ཤ་སྟེ། གནས་འགྱུ་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ་ངོ་ཤེས་མཁན་ཁོ་རང་ཡུལ་མེད་མཐའ་བྲལ་དུ་མ་སངས་ན། རིག་པ་རང་གསལ་མལ་ལས་གཡོས་ཏེ། ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཤོར་འབྱམས་ལ་གོམས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་མཐུ་བརྟས་པ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པ་མཐོན་པོར་ཇི་ལྟར་རློམ་ཡང་འཁོར་བའི་ས་བོན་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ (༥༤༣)གནས་ཤིང་། ད་ལྟ་ལམ་དུས་སུའང་དཔེར་མཚོན་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་འཇིགས་སྐྲག་ལྟ་བུའི་རྣམ་རྟོག་དོས་དྲག་པ་ཤར་བའི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཁྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་འཇིགས་སྐྲག་མཐའ་གྲོལ་དུ་སངས་པ་དེ་དགོད་འཆོར། འདི་ལ་ནི་ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་ལྷ་བཙུན་རྒྱལ་པོ་ཉིད་དབང་པོར་གྱུར་ཏེ། དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་པ་རྣམས་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་འདོད་དེ་ངེད་རང་རྫོགས་ཆེན་པ་རྣམས
Chinese
观察自性，执着自相，以及将本性放任自流的说法，现在非常流行，但全知上师认为，这并非正确的道路。在此，即使介绍了，也无法理解，一切显现之处，就放任自流，并执着于自相的观点，这是因为没有理解“分别念的根本错谬”的关键。从显现之时起，显现之处和显现者都不存在的赤裸觉性，安住于慈悲显现方式不间断的智慧中，如果能认识到这一点，那么根本的自生智慧就会自然安住于自身，从而顺带认识到它。因为本体和自力二者无别，所以被称为二取无别的自生智慧，离戏独一明点。那么，在这种情况下，什么是完全清净的论证呢？解脱（542）的第三种方式，即分别念无益无损地解脱，就像空屋中的盗贼一样，这才是瑜伽自在者的道路。就像盗贼进入空屋，盗贼无法获得任何东西，空屋也不会失去任何东西一样，它早已超越了损益得失的自性。在这里，觉性的本体是空明，远离了分别思辨的知障，没有失去任何东西，这就是禅修的心髓，或者说是本来的觉知。无论力量的分别念如何动摇，由于思辨的意识清净，因此显现之处和显现者都不存在的空性觉性，在超越思维的广阔状态中，占据了法身不变国王的宝座，因此才有了不对分别念作损益的解释。这是一种极其清净，不舍得讲述的窍诀。无论处于何种状态，如果认识者自己没有在无处可去、无边无际的状态中觉醒，那么觉性就会从自明的床上移动，习惯于迷失在对境上，从而增强了错觉的力量。无论自认为证悟多么高深，轮回的种子仍然持续（543）存在。即使在现在的道中，例如当痛苦和恐惧等强烈的分别念生起时，仅仅认识到分别念本身，你的痛苦和恐惧就会彻底解脱，这真是可笑。对于这一点，虚空瑜伽的拉尊嘉波亲自掌握着权力。达波噶举派认为分别念是法身，而我们这些大圆满修行者们……
English
Looking at the essence, clinging to self-identity, and the saying of letting the inherent nature be, are very popular nowadays, but the omniscient lama believes that this is not the correct path. Here, even if introduced, it cannot be understood. At the very moment of arising, one lets go and clings to the view of self-identity. This is because one has not understood the key point of "the fundamental error of conceptual thought." From the moment of arising, the naked awareness in which there is no place of arising and no one who arises, abides in the wisdom of unceasing compassion. If one can recognize this, then the root of self-born wisdom will naturally abide in its own place, and thus one will incidentally recognize it. Because the essence and self-power are inseparable, it is called the non-dual self-born wisdom, the single bindu free from elaboration. So, in this case, what is the completely pure proof? The third way of liberation (542), that is, the liberation of conceptual thoughts without benefit or harm, like a thief in an empty house, is the path of the lord of yoga. Just as when a thief enters an empty house, the thief cannot gain anything, and the empty house will not lose anything, it has already transcended the nature of gain and loss. Here, the essence of awareness is empty and clear, free from the obscuration of discriminating thought, and nothing is lost. This is the heart essence of meditation, or the original awareness. No matter how the conceptual thoughts of power move, because the discriminating consciousness is pure, the empty awareness in which there is no place of arising and no one who arises, in the vast state beyond thought, occupies the throne of the unchanging king of the Dharmakaya. Therefore, there is an explanation of not making benefit or harm to conceptual thoughts. This is an extremely pure and precious instruction that one is reluctant to speak about. No matter what state one is in, if the one who recognizes has not awakened in a state of nowhere to go and without limits, then awareness will move from its self-luminous bed and become accustomed to being lost in objects, thereby strengthening the power of illusion. No matter how highly one regards one's own realization, the seeds of samsara will continue to (543) exist. Even in the present path, for example, when strong conceptual thoughts such as suffering and fear arise, merely recognizing the conceptual thoughts themselves, your suffering and fear will be completely liberated, which is ridiculous. For this, the sky yogi Lhatsun Gyalpo himself holds the power. The Dagpo Kagyu school believes that conceptual thoughts are the Dharmakaya, while we Dzogchen practitioners...