Tibetan
་བའི་མཉམ་རྗེས་ལ་རེས་འཇོག་ཡོད་པ་དེ་ཡང་བརྟན་པ་ཆེར་ཐོབ་སྟེ་ཉིན་སྣང་ལ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འདྲེས། འཇིགས་སྐྲག་ལ་སོགས་གློ་བུར་བའི་ཡུལ་སྣང་ལ་གཉེན་པོས་འཇུན་མི་དགོས་པར་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྩལ་དུ་འཆར་བ་ལ་མ་ཧཱ་མུ་དྲས་རོ་གཅིག་ཆེན་པོར་བཏགས་པའོ། །ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་དང་བསྟུན་ན་སྐབས་འདིར་སྒོམ་ལམ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་བཞག་ནས་འཕགས་ (༥༡༠)ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་བསྒོམས་ཏེ་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ནས་བཟུང་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་དུ་བགྲོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་དགོངས་པ་ལྟར་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་སོ་སོ་ལའང་ནང་གསེས་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་དགུར་འགྱུར་བའི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུས་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཆུང་ངུའི་འབྲིང་གིས་ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་སྟེ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོས་ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་སྟེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུའི་ས་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ་སྟེ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འབྲིང་གི་འབྲིང་པོས་ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འབྲིང་གི་ཆེན་པོས་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་སྟེ་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུས་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་སྟེ་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཆེན་པོའི་འབྲིང་གི་ས་དགུ་པ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཏེ་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོས་ས་བཅུ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་ས་བཅུའི་འགྱུར་འདི་རུ་བརྩི་བ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་མཚུངས་ལ། དེའི་ངང་ཚུལ་ནི་རྒྱུད་བླ་ (༥༡༡)མ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་འདི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་དང་། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཉམ་པ་ཉིད། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱིས་རྡུལ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་བ་གླང་རྨིག་རྗེས་ཆུ། །ཁྱད་པར་གང་ཡིན་སངས་རྒྱས་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་པར་ཉིད། །ཅེས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་བྱེད་ཚུལ་འདྲ་བའི་ཆ་ནས་སེམས་ཅན་སྒྲོལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་པར་བསྟན་ཀྱང་། དོན་དུ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ལྷག་པར་ས་རྡུལ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ས་གཉིས་པ་ནས་བཟུང་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་བཞིན་སྟོང་འགྱུར་དུ་སྒྲེ་བའི་ནུས་པ་མངོན་འགྱུར་དུ་ཡོད་མེད་ནི་སྔར་ཁྱུང་དང་བྱ་བྲན་གྱི་དཔེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། ༈ །བཞི་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་ལས་དང་པོ་ཆུང་ངུའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དེ་ཉིད་ལས། དྲན་འདུན་རྩོལ་བའི་བློ་ཟད་མཉམ་རྗེས་འཁོར་ཡུག་འདྲེསཿ གཉིད་དུས་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པ་ནིཿ མི་སློབ་ཆུང་ངུའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་དེ་ཉིད་ཡིནཿ ཞེས་པས་ལམ་འོག་མ་རྣམས་སུ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རྩལ་ལ་བསོད་ནམས་དང་ (༥༡༢)ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་རྫོགས་པའི་མཐུ་ལས། འདོད་ཁའི་ལྟ་བ་ལུང་རིག་གི་དངོས་པོས་རྟག་ཏུ་བཟོད་པ་ཟུང་འཇུག་དང་། གཉིས་མེད་དང་། བརྗོད་བྲལ་ཙམ་དུའང་འཛིན་པའི་ཁས་ལེན་མཐའ་དག་རང་སར་ཞིག་སྟེ་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་གྲ་མཉམས་ཤིང་མདོག་མ་བསྒྱུར་ལ། བློས་མ་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་བསྒོམ་བྱ་རྡུལ་ཙམ་མི་འདུག་པ་ལ་སྒོམ་བྱེད་གང་ནས་རྙེད། མཉམ་པར་གཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ལ་རྗེས་ཐོབ་གང་ནས་འཚོལ། ལྟ་བ་བཟང་པོ་ཤུབས་ནས་དོན་པ་ལ་དྲན་པས་གང་ལ་འཛིན། ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བ་ལ་ཡེངས་མཁན་སུས་བྱེད། དགོངས་པ་ཀློང་ནས་གྲོལ་ཏེ་གཏད་མེད་ཡེ་འབྱམས་སུ་སོང་བ་ལ་བྱ་རྩོལ་གང་ནས་བསྒྲུབ། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཞེན་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མྱོང་བ་ལ་དྲན་པའི་སོ་བ་གང་ལ་འཇུགས་སྒོམ་པའི་ཞེ་འདོད་རྨིང་ནས་ཞིག་པས་བཞག་པས་ཆོག་གོ། །འཇོག་རྒྱུ་ནི་མེད་དེ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདུག་གོ། །ཡོད་པ་ནི་མ་ལགས་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་ལོ། །མེད་པ་ནི་མ་ལགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལགས་སོ། །ད་རེས་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་བུ་རྒྱུད་དུ་སོང་བས་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་བྲག་ཕུག་ནང་དུ་ཆིག་དགོད་ཤོར་ནས། (༥༡༣)ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ཨ་ལ་ལ་ཧོ། ཞེས་མགྲིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྫ་རྔ་བརྡུངས་སོ། །དོན་རྨོངས་ཚིག་ལ་ཞེན་པ་ཁྱེད་ཅག་གིས་བལྟས་ན་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ཨི་ཡིན་སྙམ་པ་ལོས་ཡོང་ངོ། །བོན་པོའི་ལྟ་བ་ཡིན་པ་འདྲ་དགོངས་པ་ལོས་ཡོང་ངོ་། །གཅེར་བུ་རྒྱང་འཕེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པ་འདྲ་སྙམ་པ་འདུག་གོ། །ཧེ་ཧེ་དབུ་མ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཡང་འདི་གར་འདུག་གོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བློ་ལས་འདས་པ་ཡང་འདི་གར་འདུག་གོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གདོད་ནས་རྣམ་དག་ཀྱང་འདི་གར་འདུག་གོ། །གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་གྱི་གདོན་ཆེན་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྙིང་ལ་ཞུགས་ནས་ཅི་བྱེད་མི་གདའོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་སྐུར་ཐིམ་པའི་སྨྱོན་པ་ལ
Chinese
在后得的等持上轮番安住，也能获得更大的稳固，与日间显现和环境相融合。对于恐惧等突发的境相，不需要用对治来压制，而是以后的力量显现，对此，大手印命名为大一味。如果与波罗蜜多乘相符，此时安立大、中、小三种修道之名，修习八支圣道，从二地离垢地开始，到十地法云地之间行进。这又是如何呢？按照《现观庄严论》的观点，大、中、小三种各自又分为三个，因此分为九种，其中小之又小是二地离垢地，即戒波罗蜜多。小之中的是三地发光地，即忍辱波罗蜜多。小之大的是四地发焰地，即精进波罗蜜多。中之小的是五地极难胜地，即禅定波罗蜜多。中之中的是六地现前地，即智慧波罗蜜多。中之大的是七地远行地，即方便波罗蜜多。大之小的是八地不动地，即愿波罗蜜多。大之中的是九地善慧地，即愿力波罗蜜多。大之大的是十地法云地，即智慧波罗蜜多，因此十地的变化被认为是与菩萨相同。其状态如《宝性论》(511)所说：此菩萨之行，后得如来等，于度脱有情，于世间乃平等。虽是如此，然尘土与，大海牛迹水，有何差别耶，佛与菩萨之差别。如是，从事业的行持方式相同之处来说，在度脱有情上与佛陀相同，但实际上，从作为和所作两个方面来说，佛陀更为殊胜，以尘土等比喻来表示。功德的差别是从二地开始，最初的功德百千十二，每一刹那都增长千倍。
English
Also, by alternately abiding in post-meditation equipoise, one gains greater stability, blending into the daytime appearances and environment. For sudden appearances like fear, there is no need to suppress them with antidotes; instead, they manifest as the power of post-meditation. Mahamudra calls this the Great One Taste. If it accords with the Paramita Vehicle, then at this point, the terms "great, middling, and small paths of meditation" are established. One cultivates the eightfold noble path, progressing from the second ground, the Immaculate, up to the tenth ground, the Cloud of Dharma. How is this so? According to the view of the Ornament of Clear Realization, each of the great, middling, and small is further divided into three, thus becoming nine. The smallest of the small is the second ground, the Immaculate, which is the perfection of discipline. The middle of the small is the third ground, the Luminous, which is the perfection of patience. The greatest of the small is the fourth ground, the Radiant, which is the perfection of diligence. The smallest of the middling is the fifth ground, the Very Difficult to Train, which is the perfection of meditation. The middle of the middling is the sixth ground, the Manifest, which is the perfection of wisdom. The greatest of the middling is the seventh ground, the Gone Afar, which is the perfection of skillful means. The smallest of the great is the eighth ground, the Immovable, which is the perfection of strength. The middle of the great is the ninth ground, the Good Intelligence, which is the perfection of aspiration. The greatest of the great is the tenth ground, the Cloud of Dharma, which is the perfection of wisdom. Therefore, this transformation of the ten grounds is considered to be the same as a Bodhisattva. Its state is as stated in the Uttaratantra (511): This conduct of a Bodhisattva, in post-meditation, is equal to the Thus-Gone Ones, in liberating sentient beings, in the world. Although it is so, what is the difference between dust and the ocean, the water in an ox's hoofprint? That is the difference between a Buddha and a Bodhisattva. Thus, from the aspect of the similarity in the way of acting, it is shown to be the same as a Buddha in liberating sentient beings. But in reality, from both the aspect of action and the agent, the Buddha is superior, as shown by the example of dust and so on. The difference in qualities is that from the second ground onwards, the initial qualities, twelve hundred in number, increase a thousandfold in each moment.
Chinese
将成熟的能力显现与否，以前面的琼鸟和秃鹫的比喻已经说明了。第四，无学道有大、中、小三种分类，首先是小瑜伽士。如《彼论》中所说：忆念希求勤奋的念头已尽，等持后得轮涅混。睡眠时有细微的错乱垢染，这被称为无学小瑜伽士。因此，在下部的道中，后得的功用，凭借着无量圆满的福德和智慧资粮的力量。总是以理智的实事来忍受希求的见解，双运，无二，乃至不可言说也执着的所有的承诺都自行消解，现在的觉知平等而没有改变颜色。在没有造作的智慧的自性中，没有丝毫的所修，从哪里能找到能修者？在远离能安住和所安住的等持中，从哪里能寻找后得？当好的见解从鞘中取出时，念头执着于什么？当散乱之地成为法性时，谁会散乱？当意念从虚空中解脱，进入无依的广阔中时，从哪里能成就事业？无论轮回和涅槃的显现如何生起，都在无执的任运自成中体验，念头的利齿又插入哪里？修持的欲望从根基上瓦解，安住就足够了。没有什么需要安住的，因为它是任运自成的。不是存在，因为远离了执着。不是不存在，因为是佛陀的意念。现在成为了龙钦饶降（无垢光尊者）的后代，独自一人在山洞里放声大笑。（513）啊啦啦吼！啊啦啦吼！啊啦啦吼！用喉咙敲响了受用轮的陶鼓。如果你们这些执着于文字而迷惑意义的人看到，一定会想这是和尚的见解吧。一定会认为这是苯教的见解吧。会觉得这是裸体外道的主张吧。嘿嘿，不常住的中观也在这里。大手印超越心识也在这里。大圆满原始清净也在这里。无根无基的大魔侵入了瑜伽士的心，不知道在做什么。阿赖耶识融入法身的疯子啊。
English
Whether the ability to mature is manifested or not has already been explained by the example of the Garuda and the vulture. Fourth, the path of no-more-learning has three divisions: great, medium, and small. First is the small yogi. As it says in that very text: 'When the mind of memory, desire, and effort is exhausted, the sameness of subsequent attainment mixes with samsara and nirvana. When there is a subtle stain of delusion during sleep, that is called the small yogi of no-more-learning.' Therefore, in the lower paths, the function of subsequent attainment, by the power of the immeasurable perfection of the accumulation of merit and wisdom, always endures the views of desire with the reality of reason and logic, and all commitments that cling to union, non-duality, and even the inexpressible, dissolve on their own. The present awareness is equal and does not change color. In the nature of uncreated wisdom, there is not a speck of what is to be meditated upon; from where can the meditator be found? In the samadhi that is free from the one who abides and what is to be abided in, from where can subsequent attainment be sought? When a good view is drawn from its sheath, what does mindfulness cling to? When the place of distraction has become the nature of reality, who becomes distracted? When intention is liberated from space and goes into the unattached vastness, from where can activity be accomplished? No matter how the appearances of samsara and nirvana arise, experiencing them in unattached spontaneous presence, where does the tooth of mindfulness insert itself? The desire to meditate is destroyed from its foundation, so it is enough to rest. There is nothing to rest upon, because it is spontaneously present. It is not existent, because it is free from grasping. It is not non-existent, because it is the intention of the Buddha. Now, having become a descendant of Longchen Rabjam (Longchenpa), alone in a cave, I burst into laughter. (513) Ah la la ho! Ah la la ho! Ah la la ho! I beat the clay drum of the enjoyment wheel with my throat. If you, who cling to words and are confused about meaning, were to see this, you would surely think it is the view of a Heshang. You would surely think it is the view of Bon. You would feel that it is the doctrine of the naked ascetics. He he, the Madhyamaka that does not abide anywhere is also here. The Mahamudra that is beyond mind is also here. The Great Perfection, primordially pure, is also here. The great demon of groundlessness and rootlessness has entered the heart of the yogi, and I don't know what it is doing. A madman whose alaya consciousness has dissolved into the Dharmakaya!