Tibetan
མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུའི་སྒོམ་ལ་ངེས་ཤེས་དང་། བྲོད་ཁ་སྐྱེ། ལུས་ཡོད་དུ་མི་ཚོར། འཇིག་རྟེན་མི་ཆོས་ལ་ཞེན་པ་ཆུང་དུ་འགྲོ། ཉམས་ཀྱི་མཐོ་དམན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་འོང་ངོ། །རེས་འགའ་འདི་ལས་ལྷག་པ་སུ་ལ་ཡོད་སྙམ་པའི་རང་མཐོང་སྐྱེ་རེས་ཤེས་པ་རླན་དང་བྲལ་ནས་ང་ལ་སྒོམ་མེད་སྙམ་པའི་ཡི་མུག་སྐྱེ་བའང་ཡོད། རེས་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་ཞིང་སངས་རྒྱ་རྒྱུ་དང་འཁོར་བར་འཁྱམ་རྒྱུ་མི་འདུག་སྙམ་པའི་སྟོང་འུད་ཀྱང་འཆར། གསལ་སྣང་ལ་འདུ་ཤེས་གྲུང་པོས་དཔྱད་ན་མཐོང་སྣང་མང་བ་འབྱུང་སྟེ་ཞལ་གཟིགས་ལུང་བསྟན་དུ་བཟུང་ན་ནོར་ས་རྔམ་པོ་ཆེ་ཡིན་ཏེ་བྱད་མཁན་མང་། འདིའི་མཉམ་གཞག་གནད་དུ་སོང་ན་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཐད་ཀར་བག་ལ་ཞ་འགྲོ་བས་ཕྱིའི་སྒྲ་སྐད་གཟུང་ཡུལ་ལ་སོགས་ (༤༩༨)པའི་ཡུལ་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོག །འོན་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་དང་བསྟུན་ན་དག་པ་ས་གསུམ་ནས་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་འགྱུར་ཏེ་ཞིང་ཁམས་རྣམ་དག་ལ་དབང་ཞིང་། དག་པའི་ཚེ་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། འདི་ཉིད་དངོས་གནས་མ་ཡིན་ཀྱང་སེམས་འཛིན་ཡུལ་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པའི་ཆ་ནས་དེ་སྐད་དུ་བཏགས་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཚོགས་ལམ་པས་གོ། །སྦྱོར་ལམ་པས་མྱོང་། མཐོང་ལམ་པས་རྟོགས་པ་ཞེས་གོ་མྱོང་རྟོགས་གསུམ་དུ་སྦྱོར་བ་དང་། བླ་མ་ཡང་ཏིག་ཏུ། །ལྷ་མའི་སེམས་འཛིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཞེས་བཤད་པ་ལའང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་དབྱེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཁོ་བོས་རྟོགས་ལ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ཡན་ཆད་ནི་སོ་སྐྱེའི་ལམ་དུ་བཞག་པས་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་དམ་གྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་ཉམས་ཙམ་མྱོང་བ་ཙམ་ཡིན་པས་རྩ་གཟུགས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མངོན་ཤེས་དང་གྲུབ་རྟགས་ཐོན་པ་བྱུང་ཡང་རློམ་སེམས་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་ནའང་ཕྱི་དུས་འདིར་ལམ་འདི་མཐར་སོན་པའང་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་། སྙིང་རུས་ཅན་རེ་རེ་ཙམ་སྣང་བ་ལའང་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ (༤༩༩)ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཉིན་མཚན་འདྲེས་པར་ངོ་སྤྲོད་བྱེད་པ་འདུག་པས་ལོང་བས་ལོང་བ་ཁྲིད་དེ་སྒོམ་དམིགས་གཏད་ཉམས་མྱོང་ཅན་སྟོང་པ་དགྲར་ལངས་ཀྱི་བདུད་ཞུགས་པ་ཞིག་ལ་མི་ཚེ་སྟོང་པར་འཛད་པ་ལས་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་རེ་བ་ཟད་མོད། འགའ་ཞིག་ནི་མཉམ་གཞག་གནད་དུ་མ་སོང་བ་ཅི་ཡིན་འདི་ཡིན་མེད་པའི་ལུང་མ་བསྟན་ཐོམ་ཡོ་རེ་བ་ཞིག་གི་ངོ་བོ་སྨྲ་བརྗོད་ཡི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ང་འདྲའི་རྟོགས་པ་
Chinese
对于像未被火风所动的禅定，会产生定解和喜悦，不会感觉到身体的存在，对世间人事的执着会减少，体验的高低差别会非常大。有时会产生“谁能比我更好”的傲慢，有时会因为意识脱离湿润而产生“我没有禅定”的厌倦。有时会对众生生起慈悲，并产生“成佛和流转轮回都不存在”的空洞自夸。如果以敏锐的意识来分析明相，会出现许多景象，如果将这些景象视为神示和预言，那将是一个巨大的错误，因为有很多欺骗者。如果这种禅定的正定达到要点，五根识会直接进入潜意识，因此不会被外在的声音、对象等（第498页）的境缘所干扰。然而，如果按照波罗蜜多乘，从清净地三地开始，五根识会发生转变，从而能够掌控清净的佛土。据说，在清净之时，会显现成办事业的智慧。虽然这本身不是真实的，但从心不被境缘所干扰的角度来看，也应该知道这是如此命名的。也就是说，资粮道者会理解，加行道者会体验，见道者会证悟，这被称为将理解、体验、证悟三者结合起来。上师是精华，天女是心之所持，菩萨是禅定，佛是证悟，如果对此进行分析，我会发现有特殊的差别，因此，到此为止，这被置于凡夫的道上，因为没有殊胜的观，所以无论誓言的本质有多好，都只是一种体验，即使由于脉轮的缘起而产生了神通和成就的征兆，也不应自满。即便如此，在这个末法时代，也很难找到完成这条道路的人，即使偶尔出现一些有毅力的人，善知识们（第499页）也会将证悟与白天黑夜混淆地介绍，就像瞎子领着瞎子一样，将一生浪费在与空虚的禅修目标和体验作对的恶魔附体者身上，而不会产生任何功德。有些人则是因为没有达到禅定的要点，而对“这是什么，那是什么”的未授记事物抱有一种模糊的希望，就像一个能说话的智慧者一样，却认为自己和我一样证悟了
English
With regard to meditation that is like not being moved by fire and wind, definite understanding and joy arise. One does not feel the existence of the body. Attachment to worldly affairs diminishes. The highs and lows of experience become very great. Sometimes arrogance arises, thinking, "Who is better than me?" Sometimes, when consciousness is separated from moisture, weariness arises, thinking, "I have no meditation." Sometimes compassion arises for sentient beings, and empty boasting arises, thinking, "There is no such thing as becoming a Buddha or wandering in samsara." If one analyzes clear appearances with sharp awareness, many visions will occur. If one takes these visions as divine pronouncements and prophecies, it will be a great mistake, because there are many deceivers. If the equipoise of this meditation hits the essential point, the five sense consciousnesses will directly go into latency, so one will not be distracted by external sounds, objects, and so forth (p. 498). However, if one follows the Paramita Vehicle, from the three pure grounds, the five sense consciousnesses will undergo a transformation, so that one will have power over pure buddhafields. It is said that at the time of purification, the wisdom of accomplishing activities will arise. Although this itself is not real, from the point of view that the mind is not distracted by objects, one should know that it is so named. That is to say, the one on the path of accumulation will understand, the one on the path of joining will experience, and the one on the path of seeing will realize. This is called combining understanding, experience, and realization. The lama is the essence, the goddess is the mind's holding, the bodhisattva is meditation, and the Buddha is realization. If one analyzes this, I realize that there are special differences. Therefore, up to this point, this is placed on the path of ordinary beings, because there is no superior seeing. So no matter how good the nature of the vow is, it is only an experience. Even if clairvoyance and signs of accomplishment arise due to the interdependence of the channels and essences, one should not be conceited. Even so, in this degenerate age, it is difficult to find someone who has completed this path. Even when a few diligent people appear, the spiritual friends (p. 499) introduce realization as a mixture of day and night, like a blind person leading a blind person, wasting their lives on a demon-possessed person who opposes empty meditation targets and experiences, without any hope of generating qualities. Some, because they have not hit the essential point of meditation, have a vague hope for unpredicted things, saying, "What is this? What is that?" Like a speaking wise one, they think they have realized as much as I have.
Tibetan
སུ་ལ་ཡོད། སྒོམ་མེད་བྱ་བའང་འདི་ཁ་ཡིན་སྙམ་པའི་རང་རྩིས་སྐྱེས་ཏེ་ཡུལ་གོང་མ་ལ་དག་སྣང་གཏན་ནས་མི་སྐྱེ་ཞིང་སོགས་འདོན་བྱེད་པའི་བློ་དང་བྲལ་བས་ནོར་ས་རྔམ་པོ་ཆེར་སོང་སྟེ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་མི་བསླུ་བའི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་བསྣུབས་པས། དགེ་སྟོང་སྡིག་སྟོང་དུ་གོལ་བ་འབའ་ཞིག་ལས་མི་འདའ་བས་ཚུལ་དེ་ལ་བསམ་ནས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པ་བཞིན་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་སུ་སྤྱོད་པ་མ་ཤོར་བ་དང་། སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟ་བ་མ་ཤོར་བ་ལ་བསླབ་ཅིང་ཉམས་མྱོང་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་དམ་པ་མིག་བཞིན་དུ་བརྟེན་ལ། གསོལ་འདེབས་མོས་གུས་དང་ལྡན་པས་དབང་བཞི་ཡང་ཡང་བླང་། ལྕགས་ལ་ཞུན་ཐར་གཏོང་བ་ལྟར་བརྡར་ཤ་ (༥༠༠)ཤིན་ཏུ་ཆོད་པ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ལྟར་ན་དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་དང་། བཟོད་ཆོས་གཉིས་སུ་སྟོབས་ལྔ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་ལམ་ངེས་འབྱེད་ཆ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཉམ་གཞག་གི་ཆ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཆ་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་ཅིང་གཉེན་པོ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་ཉམས་སྣད་པས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་སྒོམ་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་མེད་གཉིས་རྟོག་པ་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་སོགས་དུ་མ་དང་ལྡན་ཞིང་། ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ལས་འདིའི་ཡེ་ཤེས་དྲོད་བརྟན་པས་མཐོང་ལམ་ཐག་ཉེ་བ་སྟེ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་བའི་ལམ་ཆེས་ཉེ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལས་འདིའི་ཁྱད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་འགྱུར་འདི་བརྩིས་ཡིན་ནོ། ༈ །གཉིས་པ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མཐོང་ལམ་དང་མཚུངས་པར་སྟོན་པས་མིང་དེ་སྐད་དུ་བཏགས་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཆུང་ངུའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དེ་ཉིད་ལས། མཁན་པོ་ཉིད་དང་གནས་ཉམས་དེ་དག་ཡུལ་ (༥༠༡)ཕུད་ནསཿ སེམས་མེད་སྟོང་པ་དྲི་མེད་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནིཿ མཐོང་ལམ་ཆུང་ངུའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་དེ་ཉིད་ཡིནཿ ཞེས་པས་སྔར་གྱི་རྩ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཟབ་ཟབ་དང་གོ་བ་སྐམ་པོ་ལམ་ལུས་པར་རིག་པ་ལང་ར་ཆ་བཏགས་ཏེ་སྒོམ་པ་གནད་དུ་སོང་ན། རང་གི་མོས་གུས་དང་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ནུས་པས་ཆན་ལ་ཕབས་བཏབ་བ་ལྟ་བུའམ་གུ་ཡངས་ལྟོ་འཚོལ་གྱི་སླད་དུ་མ་ཡིན་པར་སྐབས་འདིར་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སེང་གེ་རི་སུལ་འགྲིམ་པ་ལྟར་དུར་ཁྲོད་ཉུ
Chinese
在谁那里有呢？生起“没有修习的行为也是这个”的自以为是，对上师根本不生起清净的显现等等，脱离了进行辨别的智慧，陷入极大的错误之地，摧毁了一切因果缘起不虚的教法。仅仅是善空恶空，不会超出这个范围，考虑到这个道理，就像邬金大士对国王的教诲那样，学习不让见解偏向于行，不让行偏向于见解，像眼睛一样依止具有经验的殊胜上师。以具足祈请和信敬，再三接受四灌顶。就像铁被熔化一样，（第500页）极其坚定地进行辨别非常重要。这按照波罗蜜多乘来说，在暖位和顶位时修习五根，在忍位和胜法位时修习五力，是加行道决择分四种智慧的自性，等持的方面是无分别的智慧，后得的方面是有分别和无分别，随其应有，依靠四对治力，所断的障碍的种子被削弱，因此证悟的差别是修所生智慧的二无我。功德的差别是具足天眼和神通等等众多功德。从大资粮道来说，这个智慧的暖相稳定，因此见道很近。在《八千颂大疏》中说：“如果没有障碍，就会出现非常接近见道的道路”，应当了知这是与解脱分相符的这个的特点。这样说道。像这样的加行道的转变是值得称赞的。༈。第二，由于显示与波罗蜜多的见道相同，因此如此命名，见道的瑜伽有大、中、小三种。首先是小的瑜伽。其中说：“堪布自身和破戒者，将那些地方（501）驱逐出境后，证悟无心、空性、无垢如虚空，这被称为小见道的瑜伽”。因此，如果认识到以前的单脉瑜伽是深奥的，理解是干涩的，道路是错误的，加上虚假的装模作样进行修习成为关键，那么凭借自己的信敬和上师瑜伽的力量，就像用锤子敲打一样，或者不是为了宽松地寻找食物，而是在这个时候从内心深处像狮子漫步于山间一样巡视坟墓
English
Who has it? The self-reckoning arises, thinking, "The action of not meditating is also this," and pure appearances never arise to the superior realm, etc. Being separated from the mind that discerns, one goes to a very dangerous place of error, and destroys all the teachings of the infallible cause and effect of dependent origination. It does not go beyond merely being good empty and evil empty, so considering this principle, like the advice given by the Great Orgyen to the king, one should learn not to let the view stray into practice, and not to let practice stray into view, and rely on a venerable lama who has experience like one's eyes. With supplication and devotion, one should repeatedly receive the four empowerments. Just as iron is refined, it is very important to make a very firm (500) distinction. According to the Paramita Vehicle, this is the nature of the wisdom of the four aspects of the decisive division of the path of joining, in which the five faculties are meditated on in the two heats and peaks, and the five powers are meditated on in the two patiences and dharmas. The aspect of equipoise is the non-conceptual wisdom, and the aspect of subsequent attainment is the wisdom with and without concepts, as appropriate. Relying on the four antidotes, the seeds of the obscurations to be abandoned are weakened, so the difference in realization is the realization of the two selflessnesses of the wisdom born of meditation. The difference in qualities is that one possesses many qualities such as the divine eye and clairvoyance. From the great accumulation path, this wisdom is stable in heat, so the path of seeing is near. In the Great Commentary on the Eight Thousand Verses, it says, "If there are no obstacles, the path of seeing will occur very near," and it should be known that this is the characteristic of this that is in accordance with the part of liberation. Thus it is said. Such a transformation of the path of joining is worthy of praise. ༈. Second, since it shows that it is the same as the path of seeing of the Paramitas, it is named that way. The yoga of the path of seeing has three types: great, medium, and small. First, the small yoga. It says in that very text: "The abbot himself and those who have broken their vows, after expelling those places (501) from the country, realizing that there is no mind, emptiness, and stainlessness like the sky, that is called the small yoga of the path of seeing." Therefore, if one recognizes that the previous single-pulse yoga is profound, the understanding is dry, and the path is wrong, and one makes a key point of meditating with false pretense, then by the power of one's own devotion and the guru yoga, just like hammering with a hammer, or not for the sake of loosely seeking food, but at this time, from the depths of one's heart, like a lion wandering in the mountains, one should wander through the charnel ground.