Chinese
何等苦行乃菩提萨埵道？ 无缘智慧等六度行之友伴， 前往寂静森林乃大丈夫之行仪。 何处空无生灵，岩山楼阁布置精妙， 森林花朵瀑布之声，如催我生厌。 鸟兽无嗔，乃梵天四住之所依， 有命之身于彼摇动，愿自利现前菩提！ 如田尘之等众生，此等一切分别念如大海之尘埃， 如是无量意乐之法理大海中，我之事业光芒炽盛， 令诸有情成熟，悦意诸佛海会。 复于原始内界大海中，无有疲厌而入。 此理贡却雍殿巴沃等， 圣种姓之少数曾劝请， 然一时弘扬之时机未至， 故空行母海以虚空封印之。 何时咒之明妃之化身， 护田空行母自在长寿女， 以嘻嘻之笑声摇动之授记， 以此法成办利益有情之事， 于不死山之顶上， 依止善巧圆满功德之持教者后， 以百零八珍宝水晶念珠， 及黄金之花劝请后， 菩提树之森林长寿洲， 何处莲师之大悲恒时护佑， 自生金刚吉美林巴所造。 为于姐妹湖疲惫之客人喘息故， 虚空之月亮化为水池，为风所动摇， 孩童执彼为实，老人辨别之语， 月亮动与不动，风动之定解说，月亮之实有， 说真实成立者，亦非圆满菩提法。 是故成见之糟粕所成有情，心不由自主者，然此法之门， 见之刹那，不如理作意，取坏聚见山，悉皆摧毁。 法与补特伽罗二者之观待成立，不可思议大圆满之界寂灭。 五浊末世极力守护
English
What kind of asceticism is this, the path of a Bodhisattva? With the friend of practicing the six perfections, such as wisdom without focus, Going to a very peaceful forest is the demeanor of a great being. Where beings are completely absent, the rock mountain pavilions are beautifully arranged, The sounds of forest flowers and waterfalls, as if urging me to be weary. Birds and animals are without anger, the support of the four abodes of Brahma, The body with life moves there, may self-benefit manifest as enlightenment! Like the dust of fields, beings are equal, all these conceptual thoughts are like the dust of the great ocean, In such immeasurable Dharma oceans of intention, my activities blaze with glory, Maturing all sentient beings, pleasing the ocean of Buddhas. Again, in the primordial inner realm of the ocean, may I enter without weariness. This principle, Kongtrul Yönten Gyatso, and others, Some of the holy lineage have previously urged, But for a while, the time to propagate has not arrived, Therefore, the ocean of dakinis has sealed it with space. When the emanation of the consort of mantra, The field-protecting dakini, Tseringma, With the prophecy of the laughter of hi hi, Undertaking the task of benefiting beings with this Dharma, On the summit of the Immortal Mountain, After relying on the holder of teachings who is skilled and perfect in qualities, With one hundred and eight precious crystal rosaries, And golden flowers, after being urged by command, The forest of the Bodhi tree, the land of Tsering, Where the compassion of Padmasambhava is constantly attended, Arranged by Rangjung Dorje Jigme Lingpa. For the sake of the weary guests at the Sister Lake to breathe, The moon in the sky transforms into a pond, greatly swayed by the wind, Children hold it as real, the old people distinguish it with words, Explaining the certainty of whether the moon moves or not, moved by the wind, the reality of the moon, Those who speak of true establishment are also not in the Dharma of perfect enlightenment. Therefore, sentient beings who have become the dregs of views, whose minds are not their own, yet the door of this Dharma, The moment they see it, inappropriate attention, taking the mountain of the view of the destructible aggregate, are all destroyed. The interdependence of both Dharma and individuals, the inconceivable great perfection of the realm is pacified. In the degenerate age of the five hundred, protect it extremely.
Tibetan
ང་དཀའི་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཆུད་མི་གསན་པའི་བཀྲ་ཤིས་ཤོག །སརྦ་མངྒ་ལཾ་་ཛ་ཡནྟུ། དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། (༤༧༠) (༤༧༡)ཀློང་ཆེན་སྙིང་གི་ཐིག་ལེ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྨིན་གྲོལ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལས་འཕྲོས་པའི་མན་ངག་གི་རྒྱབ་བརྟེན་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། ། (༤༧༢)བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགྲོ་བའི་ཁམས་ལ་ཏིལ་མར་བཞིན་དུ་ཁྱབ་གདལ་ཡང་། །གློ་བུར་སྒྲིབ་གཉིས་རྟག་ཏུ་མི་བཟོད་བྲལ་བྱའི་ཚུལ་དུ་ནོགས་པ་དག །ཅིག་ཆར་སེལ་བའི་ནུས་མཐུ་ཚད་མེད་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལས་གཞན་མིན། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དཔྱོད་མཁས་ཀུན་མཁྱེན་གྲུབ་དབང་ཚོགས་ལ་འདུད། །འཕགས་ཆོས་དུ་མའི་ནོར་གྱིས་ཡོངས་ཕྱུག་ལ། །དབང་རྣོན་མཆོག་གི་གདུལ་བྱའི་ཐབས་ཀྱི་ལམ། །སྨིན་གྲོལ་རྒྱ་མཚོའི་དབའ་ལ་བརྒལ་བ་འདི། །རིག་འཛིན་རྣལ་འབྱོར་དེད་དཔོན་དམ་པའི་སྲོལ། །ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་མེ་ལོང་ (༤༧༣)ཕྱིས་པའི་དོགས། །ཆོས་ཀྱི་གླེང་མོ་བྱེད་པའི་བཞིན་བཟང་མས། །དྲི་ཚིག་བརྡ་ཐབས་གླིང་བུ་འབུད་པའི་ཚེ། །མཆིད་ལན་ཀ་ལ་པིད་ཀའི་དབྱངས་སུ་ལེན། །མི་ཆོས་གཙང་མ་བཅུ་དྲུག་གི་ཐ་གྲུ་ཡངས་པའི་ཞིང་ས་ལ། ལྷ་ཆོས་དད་ནོར་གཏོང་བའི་མྱུ་གུས་ཡོངས་སུ་བསྲུངས་ཤིང་། ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་སྙིང་པོ་ནོ་པི་ཀ་ལ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བའི་ལོ་འབྲས་ཀྱིས་དུད་ཅིང་དམ་པའི་རྣམ་ཐར་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་གང་གི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྨིན་གྲོལ་གྱི་ལམ་གྱི་གནད་དང་དེ་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བགྲོད་འགྱུར་རྩི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་གྱི་དྲི་བ་ཆེད་དུ་མཛད་པའི་ཆ་ལའོ་སྐོལ་ (༤༧༤)གྱིས་སྲིད་པ་འདི་ལ་རིག་གྲྭ་སོགས་བརྒལ་བརྟག་རྩོད་པའི་འཁོར་ལོའི་གྲར་འཆི་མ་མྱོང་བར། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དབང་དང་སྙན་བརྒྱུད་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ནས་དོན་བརྒྱུད་བཟུང་ཏེ་ཀུ་སུ་ལུའི་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞོལ་བ་ལགས་ཚེ། རྒྱ་ཆེའི་བཤད་ཡམས་ཀྱིས་སྨྲ་བར་མ་སྤོབས་ཀྱང་། ཀློང་གསལ་རིག་པའི་རྩལ་གྱིས་སྣང་བ་དཔེ་ཆར་ཤར་བའི་གོ་ཡུལ་གྱི་ལམ་དུ་གཞལ་ན། སྤྱིར་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་དོན་དམ་རྟོགས་པར་འདོད་ཅིང་། དེ་ཡང་ལམ་དུས་སུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་མཉམ་རྗེས་རེས་འཇོག་ཏུ་གྱུར་པས་ས་ལམ་གྱི་བགྲོད་པ་ལ་བསྐལ་པའི་བར་དུ་ཐོགས་པར་བཤད་པ་ཉིད། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྐབས་སུ་རྗེས་དཔགས་གཏན་ཚིགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མས་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་བཙན་ཐབས་སུ་ངོ་སྤྲད་དེ་སྒོམ་པས་སྤང་གཉེན་རང་གྲོལ་དུ་དག་ནས་ས་ལ་མ་ཆིག་རྫོགས་ཡེ་གྲོལ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ནའང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་རྗོད་བྱེད་ལམ་ལྔའི་གོ་དོན་མ་ལྷོངས་ན་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་རྨོངས་པར་འགྱུར་བས་འདི་ལྟར་ཁོ་བོའི་བླ་མ་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པས། ཐོས་བསམ་ (༤༧༥)དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གཙོ་ཆེར་སྤྱོད་པས་ཚོགས་ལམ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་ལམ། ཆོས་ཉིད་དངོས་སུ་མཐོང་བས་མཐོང་ལམ། མཐོང་ཟིན་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་སྒོམ་ལམ། བསླབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ནས་སྒོམ་དུ་མེད་པས་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཞེས་བཞེད་པའི་ཚོགས་སྦྱོར་ནི་དོན་དམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡོད་ངེས་ཡིན་སྙམ་དུ་ཡིད་ཀྱི་དཔྱོད་པ་ལས་བདེན་པས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་སྐལ་པ་ཕྲ་བས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ལམ་ཡིན་ལ་མཐོང་ལམ་ནས་ཕྱོགས་རེ་མཐོང་བའི་རྩལ་ཇེ་ཆེར་འཕེལ་བས་ས་དང་པོ་རྩིས་ཏེ། སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ས་བཅུ་རིམ་ཅན་དུ་བགྲོད་པས། དེ་ཡང་ནང་གསེས་སུ་ས་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བ་མན་ཆད་ལ་མ་དག་པའི་ས་དང་། བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་ནས་བཟུང་དག་ས་གསུམ་དུ་བརྩི་ཞིང་། མི་སློབ་པའི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་ངེས་ལ། ལམ་དེ་དག་གི་བྲལ་བྱའི་དྲི་མའི་དཔེ་ཡང་ཨཱརྱ་མི་ཏྲིས་རྒྱུད་བླ་མར་དཔེ་རྣམ་པ་དགུས་བསྟན་པ་ནི་གཞུང་འགྲེལ་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་ལ། དེ་སྐད་དུ། ས་བདུན་ལ་བརྟེན་དྲི་མ་ནི། །མངལ་སྦུབས་དྲི་མ་དག་དང་མཚུངས། །མངལ་སྦུབས་བྲལ་འདྲ་མི་རྟོག་པའི། །ཡེ་ཤེས་ (༤༧༦)རྣམ་པར་སྨིན་པ་བཞིན། །ས་གསུམ་རྗེས་འབྲེལ་དྲི་མ་རྣམས། །ས་འདམ་གོས་བཞིན་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ལྟའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཞོམ་བྱ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཉུང་དུས་དཔོགས་པར་མི་ནུས་པས་བདག་ཅག་གི་བསྟན་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཞེ་ཕུགས་སུ་ཡིད་བརྟན་འཆའ་རུང་བ་དཔལ་བསམ་ཡས་པ་ངག་གི་དབང་པོའི་བསྟན་བཅོས་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་གྲུབ་མཐའ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་ལེའུ་བཞི་པ་ལ་བརྟག་པར་བྱ་ལ། སྒོམ་ཆེན་པ་ནི་བཤད་ཡམས་དང་རྟོག་དཔྱོད་ལ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པས་དོན་གྱི་སྙིང་པོར། ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་གནས་སྐབས་སུ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་འཛིན་པས་བཅིངས་ཏེ་མངོན་མ་ནུས་པ་ཙམ་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད
Chinese
我祈愿嘉瓦（胜者）的事业不被浪费的吉祥！萨瓦芒嘎朗扎雅度！善哉！善哉！善哉！ (470) (471)出自《龙钦心髓》，名为《白莲花》，是关于金刚乘成熟解脱道次第的口诀的后盾。(472) 善逝心髓，如麻油般遍布众生界，然因突发之二障，恒常难忍，似需分离之垢染。唯金刚乘具足一时消除之力，余者不能。我顶礼精于辨析其自性之普贤成就自在众。 以众多殊胜佛法之财富圆满富饶，以调伏利根之殊胜方便道，超越成熟解脱之汪洋大海，乃持明瑜伽士导师之殊胜传统。 擦拭智慧三镜之忧虑，于谈论佛法之美妙女子，当以疑问隐喻吹奏笛子时，以美妙之歌声回应。 在十六种清净人法的广阔田野上，以供奉天法信财之幼苗悉心守护，专注于闻思修之精华，如诺比卡般结出丰硕果实，具备殊胜解脱者，对于金刚乘成熟解脱道之要点，以及如何转变为波罗蜜多之行持方式等问题，特别向从未在辩论场上经历过学术辩论争论的乔劳科尔(474)提问。 由于从金刚乘的灌顶和口耳相传中获得的智慧，内心秉持着传承的意义，专注于库苏鲁的修行，虽然不擅长广大的讲解，但以明朗智慧的光芒，将显现于书籍中的理解衡量为通往觉悟的道路。 一般来说，因明乘认为，在证悟胜义谛之前，必须先进行生起次第和圆满次第等世俗谛的修习。并且，在修道时，必须交替进行福慧二资粮的积累，因此，证悟菩提道需要经历漫长的劫数。 而在金刚乘中，无需依赖推理和论证，通过灌顶获得的智慧，在一瞬间就能以强力的方式显现自性的智慧。
Chinese
通过给予，并以禅修来清净舍弃与对治自然解脱，成为地上的“玛吉佐钦耶卓”（མ་ཆིག་རྫོགས་ཡེ་གྲོལ།）。即使如此，如果不能理解波罗蜜多的能诠五道之意义，就会对所诠之义感到迷惑，因此，我的上师，全知龙钦巴（ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པ།）这样认为：主要通过闻思（４７５）和积累福德资粮来行持资粮道；将无分别的智慧与见道相结合来行持加行道；亲见法性来行持见道；将已见之法进行禅修来行持修道；由于已达修习的终极，而无需再修，故为无学道。资粮道和加行道，我认为确实具有胜义的体性，由于以心来衡量，难以现量见到真谛，因此是信解行道，从见道开始，逐渐增长见到部分内容的能力，从第一地开始，依次进入十地修道。其中，从第七地远行地以下，被认为是未清净之地，从第八地不动地开始，被认为是三个清净地。无学道则是现量照见事物本性的佛地。这些道的所断垢染之比喻，阿雅弥扎在《宝性论》中以九种比喻进行了阐述，这需要在各大经论中进行考察。如是说：“七地所依之垢染，如同子宫之垢染。脱离子宫似无分别，智慧（４７６）成熟之相。三地相连之垢染，如泥土沾衣应知晓，大自在者金刚喻，为定所摧毁之物。”如是所说，由于难以通过少量能诠之词来衡量这些的究竟本性，因此，对于我等所持的全部教法的宗派是如何认定的，可以信赖地参考萨迦派大德雅桑巴·阿旺波（དཔལ་བསམ་ཡས་པ་ངག་གི་དབང་པོ།）的著作，特别是《宗派宝藏论》的第四品。禅修者不以辩论和思辨为主，而是以意义的精华为主。地道的功德和断证圆满的一切智智，也只是暂时被八识的执着所束缚而无法显现，实际上存在于一切众生的相续中。
English
Through giving and meditating, abandoning and counteracting are naturally liberated and purified, becoming the "Magchik Dzogchen Ye Drol" (མ་ཆིག་རྫོགས་ཡེ་གྲོལ།) on the ground. Even so, if the meaning of the five paths of expression of the Paramitas is not understood, one will be confused about the meaning of what is expressed. Therefore, my guru, Omniscient Longchenpa (ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པ།), thinks like this: The accumulation path is mainly practiced through hearing, thinking (475), and accumulating merit; the joining path is practiced by combining non-conceptual wisdom with the path of seeing; the path of seeing is practiced by directly seeing the nature of reality; the path of meditation is practiced by meditating on what has been seen; and the path of no more learning is because the ultimate of practice has been reached, and there is no need to practice anymore. I think that the accumulation path and the joining path certainly have the nature of ultimate truth. Because it is difficult to directly see the truth by measuring with the mind, it is the path of practice through faith and understanding. Starting from the path of seeing, the ability to see parts of the content gradually increases. Starting from the first ground, one enters the ten grounds of the path of meditation in order. Among them, the seventh ground, the Far-Going, and below are considered to be unpurified grounds, and the eighth ground, the Immovable, and above are considered to be the three purified grounds. The path of no more learning is the Buddha ground, which directly sees the nature of things as they are. The metaphors for the stains to be abandoned on these paths are explained by Arya Mitra in the Uttaratantra with nine metaphors, which need to be examined in the major scriptures and commentaries. As it is said: "The stains that depend on the seven grounds are like the stains of the womb. Leaving the womb is like non-conceptual, the appearance of the ripening of wisdom (476). The stains connected to the three grounds should be known like mud on clothes, the great sovereign, like a vajra, is what is destroyed by samadhi." As it is said, because it is difficult to measure the ultimate nature of these through a small number of expressive words, one can reliably refer to the writings of Sakya Pandita Ngawang Pal (དཔལ་བསམ་ཡས་པ་ངག་གི་དབང་པོ།), especially the fourth chapter of the "Treasury of Tenets," regarding how the tenets of all the teachings we hold are recognized. Meditators do not focus on debate and speculation, but on the essence of meaning. The qualities of the grounds and paths, and the omniscient wisdom that is the perfection of abandonment and realization, are only temporarily bound by the clinging of the eight consciousnesses and cannot manifest, but in reality, they exist in the continuum of all sentient beings.