Tibetan
ར། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུར་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པས་སེམས་ཉིད་འོད་དུ་གསལ་བ་མཐར་ཐུག་གི་ཚེ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆ་ལ་གཏོགས་ཤིང་སྣང་ཆ་ལ་མ་འདྲེས་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་བཅུ། མི་འཇིགས་པ་བཞི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚེས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་ (༢༥༣)བདུན་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་འདྲེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གནས་པའོ། །གསུམ་པ་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྟོང་རྐྱང་ལ་མི་འདོད་དེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དུ་མར་སྣང་ཞིང་ངོ་བོ་ལ་མ་འདྲེས་པའི་ཆ་ནས་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ལྟར་ན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐུ་ཡིན་ཏེ་བཤད་མ་ཐག་པས་ཁྱབ་བོ། །འདིར་གང་ལ་ངོས་བཟུང་ན་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དམིགས་བསམ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མུ་ལ་མ་ཐུག་སྟེ་རྟག་ཆད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཀློང་དུ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་གནམ་གང་གི་ཟླ་བ་བལྟར་མི་མངོན་པ་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་བཞུགས་ཀྱང་། མཁྱེན་ཆ་མ་འགགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནང་གསལ་མཉམ་གཞག་གི་ཆ་ལས་ཕྱིར་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཆེད་པའི་སྙིང་པོར་བྱེད་པས་རྒྱལ་སྲས་སར་ (༢༥༤)གནས་རྣམས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་གཟུགས་སྐུ་མིག་ལ་སྣང་བ་དང་། རྣ་བར་གསུང་ཐོས་པ་དང་། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་བསྣོམས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རོ་མྱང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བདེ་བའི་རེག་སྣང་བ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆོས་ལ་འཇལ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ནའང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ནི་མེད་དེ་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་བླ་མ་ལས། །ཆེས་ཕྲའི་ཡེ་ཤེས་ནང་དུ་གསལ། །དམིགས་མེད་འཆར་གཞི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་ནང་གསལ་དུ་གསལ་བའི་སྐུ་འདི་གསུམ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས་རིམ་ལས
Chinese
ར། །宣说现证菩提身。因此，心性光明究竟之时，属于具有二种清净之分，并且是不杂于显现之分的功德，即十力、四无畏、十八不共佛法、大悲、三十七菩提分法等，总而言之，从智慧、慈悲、能力三者的功德不可思议之分而言，称为现前圆满菩提之身，是所有不杂功德的显现之基础。第三，寂静法身并非仅是空性，因为不是觉性智慧。如果认为法性是法身，那么就是金刚身，因为已经说过了。如果认为显现为多种，并且在本体上不杂之分是法身，那么就是现证菩提身，因为刚刚已经说过，所以是周遍的。在此，如果认定为任何事物，则不是常，因为超离了对境和思维；也不是断，因为是各自自证智慧；不会落入二者皆是和二者皆非的边，因为常断未成立。因此，法界自性离边离中，在如虚空般的界中，极其微细的智慧融为一体，虽然如同天上的满月般不可见，并且与法性相同而安住，但由于智慧的知晓之分未曾止息，从智慧的内明等持之分中，成为外明智慧生起的精华，因此对于安住于菩萨地的众生，以及对于有情众生之聚，成为眼见色身、耳闻声音、鼻嗅圣者戒律之香、舌尝佛法之味、身感禅定安乐之触、以分别的智慧衡量法等的因，因此称为未沉没的智慧。即使如此，也并不存在执著于境和有境二者，因为不可思议的智慧唯有佛陀才能体验，其他众生无法体验。如是《幻化根本续》中说：最极微细之智慧，于内明亮而显现，无有对境显现基，即是法身之体性。如是，此三身于法界内明中显现，是极难证悟之境。第四，圆满报身，在《幻化次第》中说：
English
Ra. The Sambhogakaya is spoken of as the body of complete enlightenment. Therefore, when the mind itself is clear light at its ultimate, it belongs to the aspect of possessing twofold purity, and the qualities that are unmixed with the aspect of appearance, namely the ten powers, the four fearlessnesses, the eighteen unshared qualities of a Buddha, great compassion, the thirty-seven factors of enlightenment, etc. In short, from the aspect of the inconceivable qualities of wisdom, love, and power, it is called the body of complete and perfect enlightenment, which abides as the basis for the manifestation of all unmixed qualities. Third, the peaceful Dharmakaya is not merely emptiness, because it is not awareness and wisdom. If one considers the nature of reality to be the Dharmakaya, then it is the Vajra body, as has already been explained. If one considers the Dharmakaya to be the aspect of appearing in many ways while being unmixed in essence, then it is the body of complete enlightenment, as has just been explained, so it is all-pervasive. Here, if one identifies with anything, it is not permanent, because it is beyond object and thought; nor is it annihilation, because it is the wisdom of individual self-awareness; it does not fall into the extremes of both or neither, because permanence and annihilation are not established. Therefore, the nature of space, being free from center and edge, in the expanse like the sky, the very subtle wisdom is mixed into one taste, and although it abides in the same way as the invisible full moon in the sky, and is similar to Dharma, it is the essence of the arising of outer clarity wisdom from the aspect of the inner clarity of wisdom where the knowing aspect has not ceased, so for those who abide in the Bodhisattva grounds (254), and for the assembly of sentient beings, it causes the appearance of the form body to the eye, the hearing of sound to the ear, the smelling of the fragrance of the noble precepts to the nose, the tasting of the flavor of Dharma to the tongue, the feeling of the touch of the bliss of Samadhi to the body, and the measuring of the Dharma of discriminating wisdom, so it is called the wisdom that does not sink into delusion. Even so, there is no grasping at the object and the subject as two, because the inconceivable wisdom is the object of experience only for the Buddhas, and not for others. As it is said in the Magical Net Lama: The most subtle wisdom is clear within, The basis of aimlessness is the Dharmakaya. Thus, these three bodies that are clear in the inner clarity of space are very difficult to realize. Fourth, the Sambhogakaya, in the Magical Net sequence:
Tibetan
། ལྷུན་རྫོགས་རིག་པ་རང་སྣང་བའི། །ཞིང་དང་གཞལ་ཡས་གདན་ཁྲི་རྒྱན། །འོད་ཟེར་དུ་མར་སྣང་བ་སྟེ། །ཞེས་པས་དབྱིངས་ནང་གསལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མན་ཤེལ་གྱི་འོད་ལ་ཉི་ཟེར་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བ་ལྟར་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་དུ་རང་སྣང་བའི་རྒྱལ་ཚབ་རིགས་ལྔའི་སྟོན་པ་རྣམས་སངས་ (༢༥༥)རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་སྟོང་གཟུགས་ལྟར་སྣང་ཞིང་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོར་སྤྱོད་ལ། གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་མི་མཐོང་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་མ་སྤངས་ཤིང་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ལ་གཟིགས་པའི་བློ་མིག་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། །ངག་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་དོན་དམ་གྱིས་བསྡུས་ཕྱིར། །རྟོག་གནས་མིན་ཕྱིར་དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བླ་ན་མེད་ཕྱིར་སྲིད་ཞིས་མ་བསྡུས་ཕྱིར། །རྒྱལ་ཡུལ་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་པ་སྟེ། དེའི་གཞལ་ཡས་ཁང་པ་ལ་སོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་རྣམས་ཀྱང་རང་སྣང་གཞིའི་འོད་གསལ་ལས་གྲུབ་ཀྱི་དཔེ་རྨི་ལམ་དག་པར་ཤར་བ་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་གང་དུ་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་དེར་སྣང་བ་ལས་ཕྱོགས་གཤེད་ན་རང་མཚན་དུ་ཡོད་པར་ཡང་མི་ལྟའོ། །འདི་ལྟར་རླུང་དབུ་མང་ཚུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བའི་སྟོང་གཟུགས་གནས་ཁང་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མཐོང་བར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་དང་ནང་གསལ་གྱི་སྐུ་གསུམ་པོའི་ཁྱད་པར་ཤེལ་འོད་ནང་དུ་ནུབ་ནས་འོད་ལྔའི་འཆར་གཞིར་གནས་པ་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལ་ (༢༥༦)བཞུགས་པ་དང་། ཉི་མའི་རྐྱེན་གྱིས་མན་ཤེལ་གྱི་འོད་ལྔ་ཕྱིར་གསལ་བ་ནི་རང་སྣང་ཡུལ་ལ་ཤར་ནས་ཕྱིར་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་སྐུར་འབར་བའི་དཔེས་ཤེས་པར་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ཅིར་ཡང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི། རྒྱལ་སྲས་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བའི་གླིང་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་དེད་དཔོན་དམ་པའི་སྟོན་པ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། དེ་ཡང་གདུལ་བྱ་མཆོག་ལ་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་ལོངས་སྐུའི་སྟོན་པ་ནི། རང་སྣང་ལ་དབྱིངས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་ཆེན་པོ་དང་མཚུངས་པར་སྣང་ཡང་། དངོས་མ་ཡིན་པའི་དཔེ་བཞིན་དངོས་དང་དེའི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་ལ་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་དེ། གཟུགས་བརྙན་དུ་མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། ཞིང་ཁམས་དང་འཁོར་ལ་སོགས་པ་གཞན་དུ་སྣང་ཞིང་ས་བཅུ་པའི་སྣང་བས
Chinese
完整自显之觉性， 刹土宫殿座床饰， 显现种种光芒也。 如是，于法界内明之自性中，如水晶之光由日光之缘而显明般，五种决定圆满之身相与妙相如海之自性，自显之五部佛之导师等，于佛陀之显现上，如空色般显现，且恒常享用常续之法轮。与他者不共故，十地自在者亦不能见。何以故？因未舍弃一切障碍，且未获得照见如所有及尽所有功德之慧眼故。如是云：于《宝性论》中云： 非言语之境故，以胜义谛摄故， 非分别之境故，超离譬喻之故， 无上之故，未摄于有寂故， 佛土圣者亦难思。 如是。彼之宫殿等圆满之处所等，亦由自显基之光明所成，如清净梦境之显现般，与法相同，于何处舍弃一切障碍，则于彼处显现，然于方所亦不视为自相存在。如是，如气入中脉之瑜伽士等之显现，于一空色处所集会，他者等亦不能一同见之。此与内明之三身之差别，没入水晶光中，安住于五光之基础，乃微细之智慧界（２５６）中安住。由日光之缘故，水晶之五光向外显明，乃自显于境上，向外显明之智慧，以相好之身而炽燃之譬喻易于了知。第五、随化身者，乃引导王子圣者等前往寂静洲之导师之尊称。又，对所化之上等者显现之色相化身导师，虽于自显中，与法界之大圆满报身相同而显现，然如非真实之譬喻般，乃真实与彼之影像显于镜中之差别。虽于影像中，似圆满相好等受用，然刹土与眷属等则显现为他处，且为十地者之显现。
English
The complete and spontaneous manifestation of awareness, Fields, palaces, thrones, and ornaments, Appear as various rays of light. Thus, within the clarity of the Dharmadhatu, like the light of a crystal illuminated by sunlight, the teachers of the five families, who are the embodiments of the ocean of marks and signs of the five certainties, appear as empty forms in the manifestation of the Buddha himself, and constantly enjoy the wheel of continuous existence. Because they are unique and not shared with others, even the masters of the ten bhumis cannot see them. Why? Because they have not abandoned all obscurations and have not obtained the eye of wisdom that sees all qualities as they are and as many as they are. As it is said in the Uttaratantra Shastra: Because it is not an object of speech, because it is gathered by ultimate truth, Because it is not an object of thought, because it transcends examples, Because it is unsurpassed, because it is not included in samsara or nirvana, Even the noble ones in the Buddha-fields cannot fathom it. Thus, their palaces and other perfect places are also made of the clear light of the self-manifesting ground, like the appearance of a pure dream. It is the same as the Dharma, and it appears wherever all obscurations are abandoned, but it is not regarded as existing in its own right in any particular direction. Thus, just as yogis who have the prana entering the central channel gather in one empty form place, others cannot see them together. The difference between this and the three kayas of inner clarity is that it dissolves into the light of the crystal and abides in the basis of the five lights, residing in the subtle realm of wisdom (256). The five lights of the crystal, which are revealed outward by the sun's rays, are the wisdom that self-manifests in the field and shines outward, blazing in the form of signs and marks, which is easy to understand by example. Fifth, the Nirmanakaya, who can manifest in any form, is known as the noble guide who leads the princes and noble ones to the peaceful continent. Moreover, the Sambhogakaya teacher, who appears to the highest of those to be tamed, appears to be the same as the great Sambhogakaya of the Dharmadhatu in self-manifestation, but like a non-real example, it is the difference between reality and its image appearing in a mirror. Although the image appears to be complete with marks and signs and other enjoyments, the Buddha-field and retinue appear elsewhere, and it is the appearance of the tenth bhumi.