Tibetan
་ཐོས་པ་ཐོས་ཟིན་དུ་མངོན་པར་རློམས་པའི་ང་རྒྱལ་སོགས་མ་རུངས་སློང་བ་རྣམས་ནི། བཀའ་ཐུབ་ཀྱི་དཔལ་ལ་འགོང་བའམ་སྡང་བའི་སྲིན་པོ་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཡིན་ལ་དེའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་དངོས་པོའི་རོ་མྱོང་བའི་བརྐམ་པ་དང་། རང་གི་ཡོ་བྱད་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནུས་པ་བརྟན་པོ་ཡི་ཞེས་སྟོབས་སུ་གྱུར་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་བསམ་པ་རབ་ཏུ་མི་བརྟན་པ་གྱ་གྱུའི་འདུ་ཤེས་ཅན་གྱི་གཡོ་དང་། ཕ་རོལ་བསླུ་བ་ལ་གོམས་པའི་སྒྱུའི་འཁྲི་ཤིང་གིས་གཞན་དག་མགོ་རྨོངས་པར་བྱས་ཏེ་བདག་ཉིད་བསྲུང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བཞག་ལ་མཁས་པར་གྲགས་ན་ཡང་ཐར་ལམ་གྱི་སྲོག་འདོར་བའི་དུག་ལྔའི་གནོད་ཆེན་དེ་ནི་རང་གི་ཁོང་དུ་ཞུགས་པ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། སེར་སྣ་གཡོ་སྒྱུ་ཆགས་དང་སྙོམས་ལས་དང་། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་དང་། །རིགས་དང་གཟུགས་དང་ཐོས་དང་ལང་ཚོ་དང་། །དབང་ཐང་ཆེ་བས་རྒྱགས་པ་དགྲ་བཞིན་གཟིགས། །ཞེས་སོ། །དགེ་སྡིག་གི་རྣམ་སྨིན་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འཕེལ་ཆེ་བར་སྟོན་པ་ནི། འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་དཀར་ནག་གི་ལས་འབྲས་གཉིས་ཏེ། ས་བོན་ཉུང་ངུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་གཟུགས་སྦོམ་པོར་བསྐྱེད་ (༣༢)པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་ལ་མི་དབང་ང་ལས་ནུའམ། སྤྱི་བོར་སྐྱེས་པ་དེ་སྔོན་གྱི་སྦ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཚེ། སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་ལ་སྲན་མ་སྤར་གང་གཏོར་བས་རྡོག་པོ་བདུན་ལྷུང་བཟེད་དུ་ཆགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་གླིང་བཞིར་དབང་བའི་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་རྒྱལ་དུ་གྱུར་ཅིང་། རིམ་པས་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་དང་། ལྷའི་དབང་པོ་དང་སྟན་གཅིག་ཏུ་འདུག་པར་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ཞིག་ས་བོན་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་པའི་ཤིང་། ཨ་ཤོ་ཏ་སྟེ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ལོ་དུས་སུ་ཐོན་པ་ན། ཡལ་ག་རེ་ལའང་དཔག་ཚད་ཙམ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས་ཀྱང་། དགེ་སྡིག་གི་གཟུགས་བརྙན་འཕེལ་བའི་དཔེར་མི་ཕོད་དེ་མཚོན་མི་ནུས་སོ། །ལས་དེ་དག་ཀྱང་བྱེད་པོ་ཀུན་སློང་ཁོ་ནས་ནུས་པ་ཆེ་བ་སྟོན་པ་ནི། གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་ཏེ། ཆོས་གང་ལའང་བྱེད་པོ་མ་མཆིས་པས་ན། རང་བཞིན་དངོས་སུ་བདེ་སྡུག་སྲིད་པ་མིན་ཏེ་འོ་ན་ཅི་ལན་ཞེན་བསམ་པ་དཀར་ནག་གི་ཚོས་ཀྱིས་བཙོས་པའི་ཀུན་སློང་གིས། རྒྱུ་དགེ་སྡིག་ལས་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱ་ཆེར་བསྐྲུན་པ་དང་། ཕུགས་སུ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མཐུ་ཆེན་པོར་བྱས། དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ལས་ལ་སྦྱོར་རྟེང་
Chinese
那些以听闻已足为傲慢等引发恶行者，乃是违逆或憎恨教言之威严的罗刹贪嗔二者，并且必定成为其因缘。贪求品尝他人之物，以及对自身财物产生贪恋之心，以其力量坚固之故而转为强大，从而压倒一切，心思极度不稳，具有反复无常之观念的狡诈，以及习惯于欺骗他人的虚伪之蔓，以此蒙蔽他人并保护自己，即使在世间事务中被称为精明，然而舍弃解脱之道命脉的五毒之巨大危害，却已进入自身之中。《亲友书》中说：悭吝、虚伪、贪著与懈怠，以及显现之傲慢、贪欲与嗔恨，还有种姓、容貌、听闻与青春，以及因权势强大而生的骄慢，应视为仇敌。如是说。善恶之果报较之外在因果更为增长广大之显示： 宣说了名为轮回等等。于轮回中造作者，乃是黑白之业果二者。解释了即使从微小之种子，也能生出巨大果实之理由，如云“岂能胜过人王我”，或者说，顶髻生者若转为昔日之乞丐，向毗婆尸佛陀布施一把豆子，因七粒落入钵中，从而成为统治四大部洲之金轮转轮圣王，并依次获得与四大天王、天界之主同座之果位。又如，某种种子仅如芥子般的树木，名为阿输迦树，当其果实成熟之时，每一枝条都能增长至一由旬之长，即便如此，也无法作为善恶果报增长之比喻，无法完全表达。这些业力之大小，也仅仅取决于作者之发心。如云“于何”等等。于任何法中，皆无作者存在，自性上本来没有苦乐，那么依靠什么呢？以黑白之法所染之发心，广造善恶业之种子，最终使彼之果报变得强大。而且，最初是伴随着强烈之烦恼而投入于业力之中
English
Those who arouse evil deeds, such as pride in being conceited that they have heard enough, are the rakshasas of attachment and aversion who oppose or hate the glory of the teachings, and they will definitely become the cause and condition for it. Craving to taste the possessions of others, and the mind attached to one's own belongings, because its power is strong, it turns into strength, thereby overwhelming everything, the mind is extremely unstable, the cunning with the concept of impermanence, and the vine of deceit accustomed to deceiving others, thereby deceiving others and protecting oneself, even if it is called shrewd in worldly affairs, however, the great harm of the five poisons that abandon the lifeblood of the path of liberation has entered into oneself. In the Suhrllekha it says: Stinginess, deceit, attachment, and laziness, as well as manifest pride, desire, and hatred, and lineage, appearance, hearing, and youth, as well as arrogance born of great power, should be regarded as enemies. Thus it is said. The manifestation that the ripening of virtue and vice is more increasing and vast than external cause and effect: It is said that it is called samsara and so on. Those who act in samsara are the two results of black and white karma. Explaining the reason why even from a small seed, a large fruit can be produced, such as saying, "How can it be better than the king I," or, if the one born with a topknot turns into a beggar of the past, giving a handful of beans to Buddha Vipashy, because seven grains fell into the bowl, he became a golden wheel-turning king who ruled the four continents, and successively obtained the fruit of sitting in the same seat as the four great kings and the lord of the gods. Also, a tree whose seed is only the size of a mustard seed, called the Ashoka tree, when its fruit ripens in season, each branch will grow to a yojana in length, even so, it cannot be used as a metaphor for the growth of the fruits of virtue and vice, it cannot be fully expressed. The magnitude of these karmas also depends solely on the motivation of the actor. As it is said, "To whom" and so on. In any dharma, there is no actor, and there is no happiness or suffering in nature, so what do you rely on? The motivation stained by the black and white dharma, widely creates the seeds of virtuous and non-virtuous karma, and ultimately makes the fruit of it powerful. Moreover, it is initially engaged in karma with strong afflictions
Tibetan
། རྗེས་སུ་ཡིད་རང་བྱེད་པ་གཉིས་པོ་དང་མི་ལྡན་ན་ནུས་པ་ཆུང་བ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཐར་བར་མངོན་བཞེད་ན། ཡང་དག་བལྟ་ལ་གོམས་པ་ཉིད་དུ་མཛོད། གང་ཟག་ལོག་ (༣༣)པར་བལྟ་བས་ལེགས་སྤྱད་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བཟད་ལྡན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་སློང་གི་འཕེན་བྱེད་ཁོ་ན་ལས་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཚུལ་རྩ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩ་བ་སྨན་དུ་མཆིས་ན་མྱུ་གུའང་སྨན་ཡིན་ལ། རྩ་བ་དུག་ཡིན་པར་གྱུར་ཚེ་མྱུ་གུའང་དུག་ཡིན་པ་སྨོས་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཏུ་གང་གི་རྒྱུའམ་རྩ་བ་བསམ་པ་ཡིན་པས། དེ་ཁོ་ནར་ལྟོས་ཀྱི་དགེ་དང་མི་དགེའི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་དགེ་སྡིག་ལྟར་སྣང་དུ་བསྒྲུབ་རྒྱུའི་གཟུགས་བརྙན་ཆེ་ཆུང་གི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོའོ། །དགེ་སྡིག་ལྕི་ཡང་གི་བྱེ་བྲག་གཙོ་བོར་སྟོན་ཕྱིར། འདི་ལྟར་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྦྱོར་བ་སྡིག་པ་བྱེད་འདོད་རྟག་ཏུ་ཡིད་ལ་བཅག་པ་དང་། བསམ་པ་ཧ་ཅང་བརྣག་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། གཉེན་པོ་མེད་པ་ནི། སེམས་ཀྱིས་མ་བཤགས་པ་དང་། གཞི་ལ་གཉིས་ཀྱི་སྔ་མ། ཡོན་ཏན་གཙོ་ལྡན་ནི་མཆོད་འོས་ཀྱི་ཡུལ་དང་། གཞི་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱི་མ་ཕན་འདོགས་ཀྱི་ཡུལ་ན་ཕ་མ་དང་རྗེས་མཐུན་གཞན་དག་ཀྱང་སྟེ། དང་པོ་གསུམ་རང་ངོར་རག་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ཡུལ་ལ་རག་སྟེ། ལས་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་སྡིག་གང་རུང་ལྕི་ཞིང་། ལྡོག་ནས་ཅུང་ཟད་ཡང་གི། ཅིས་ཕྱིར་ཅེ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་གཏོས་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྣམ་རིག་སྟེ། བྱེད་པོ་ཡིན་པས་སོ། །སུས་ཤེས་ན་ཐུབ་པ་ཆེན་ (༣༤)པོས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་སོ། །གང་དུ་ན་སྤྲིང་ཡིག་ལས། རྟག་དང་མངོན་པར་ཞེན་དང་གཉེན་པོ་མེད། །ཡོན་ཏན་གཙོ་ལྡན་གཞི་ལས་བྱུང་བའི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྣམ་ལྔ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་བས་དགེ་བ་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །ལས་ཀྱི་འཆར་གཞི་དང་དབྱེ་བ་སྟོན་ཕྱིར་ཀུན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་ཀུན་གྱི་རྟེན་ཡུལ་བྱེད་པོ་ཀུན་གཞི་དགེ་སྡིག་གང་རུང་དུའང་ལུང་མ་བསྟན་པ་གཏི་མུག་གི་མཚུངས་ལྡན་ཅན་དེ་ཡོད་ཕྱིར། དེ་ལས་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཡིད་དང་ཡུལ་ལྔའི་སྟེ་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ལངས་པ་ཡིན་ལ། སྔ་ཕྱི་ཀུན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་དང་ལྷན་སྐྱེས་ཀུན་བརྟག་སྟེ་མ་རིག་པ་གསུམ་པོས་གདོན་ཆེན་གྱི་རྒྱུས། ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་བར་མ་གསུམ་བདག་གིར་བཟུང་
Chinese
如果缺少后续的随喜，力量就会很小。《亲友书》中说：如果真的希望获得天界和解脱，就应当习惯于正确的见解。以邪见看待他人，即使行善，一切果报都将令人不悦。如此，仅从发心的推动作用出发，而不随顺形式的道理，被称为根本等等。如果根是药，那么芽也是药。如果根是毒，那么芽也是毒，更不用说了。同样，因为一切的因或根本是思想，所以只应关注它，而不要随顺善与非善的推动作用所产生的善恶表象的大小。为了主要显示善恶轻重的差别，说了“如此”等等。如此，行为是总是想做恶事，思想是怀着强烈的执着，没有对治是指心中没有忏悔，地基中的前两者，功德主要者是应供养的对境，以及从地基中产生的后者是利益的对境，即父母和随顺的其他亲友等。前三个取决于自己，后两个取决于对境。依靠这五种业，无论善恶都会变得沉重，反之则会稍微减轻。为什么呢？因为是能接近成熟的巨大力量的识，是作者。谁知道呢？是伟大的能仁（佛）善说之后，龙树知道的。在哪里呢？在《亲友书》中说：恒常和怀着强烈的执着，以及没有对治，功德主要者和从地基中产生的业，这五种善与非善都是巨大的。因此，要努力行善。如此。为了显示业的计划和差别，说了“一切的”等等。因为存在着作为轮回一切的所依处、作者、阿赖耶识，它与善恶任何一种都不相应，是愚痴的同伴。因此，从那里产生了执持的意和五境，即五门的识。遍及前后一切的自性因，以及俱生和遍计，这三种无明是巨大障碍的因，烦恼贪嗔痴三者被执为我所。
English
If the subsequent rejoicing is lacking, the power will be small. The Suhrllekha says: If you truly wish to attain heaven and liberation, you should cultivate the habit of right view. Looking at others with wrong views, even if you do good, all the resulting consequences will be unpleasant. Thus, the principle of proceeding solely from the impetus of motivation, without following the form, is called the root, etc. If the root is medicine, then the sprout is also medicine. If the root is poison, then the sprout is also poison, needless to say. Similarly, since the cause or root of everything is thought, one should only pay attention to it, and not follow the size of the appearance of good and evil produced by the impetus of good and non-good. In order to mainly show the difference between the weight of good and evil, it is said, "Thus," etc. Thus, the action is always wanting to do evil, the thought is with strong attachment, the absence of antidote means that there is no confession in the heart, the former two in the base, the main quality is the object of offering, and the latter arising from the base is the object of benefit, that is, parents and other compliant relatives, etc. The first three depend on oneself, and the latter two depend on the object. Relying on these five kinds of actions, whether good or evil, will become heavy, and vice versa will be slightly lighter. Why? Because it is the consciousness that approaches the great power of maturation, it is the author. Who knows? It was Nagarjuna who knew after the Great Sage (Buddha) spoke well. Where? It is said in the Suhrllekha: Constancy and strong attachment, and no antidote, the main quality and the action arising from the base, these five kinds of good and non-good are great. Therefore, strive to do good. Thus. In order to show the plan and difference of karma, it is said, "All," etc. Because there exists the basis of all samsara, the agent, the Alaya-vijñana, which is not in accordance with any kind of good or evil, is the companion of ignorance. Therefore, from there arises the grasping mind and the five objects, that is, the consciousness of the five senses. The cause of self-nature pervading all before and after, and the three kinds of ignorance, both innate and imputed, are the cause of great obstacles, and the three afflictions of attachment, aversion, and delusion are grasped as mine.