Tibetan
ན་མོངས་པའི་སྦུབས་སུ་བཅིངས་པ་ཉིད་ལས། ནམ་ཡང་གྲོལ་བར་མེད་དོ། ། (༣༢༤)ཚུལ་དེས་ནི་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གང་དུ་སྟོང་ཉིད་དང་། སྙིང་རྗེ་གཉིས་པོ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱིན་སོགས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐའ་དག་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱ་དང་། སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་དུ། མཉམ་བཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ལ་སྟོང་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་གོ་རིམ་ལྟར་འཆར་བ་ཡིན་ལ། མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཉིས་པོ་ནི་རྗེས་ཐོབ་དུས་སུའང་ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་འདུ་འབྲལ་མེད་ཅིང་། དེའི་དུས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་པོའི་སར་སླེབས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་གསུམ་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་སྐབས་ཀྱི་སྤངས་བྱ་ནི། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དྲུག་ལ། མ་རིག་པ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། ཐེ་ཚོམ། ལྟ་བའོ། །ལྟ་བ་ལ་ལྔ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ། མཐར་འཛིན་ལ་ལྟ་བ། ལོག་པར་ལྟ་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ། ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བའོ། །སྔ་ཕྱི་སྡོམ་པའི་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་པོ་དེ་འདོད་ཁམས་ན་བདེན་བཞི་རེ་རེ་ལ་བཅུ་བཅུ་འབྱུང་བས་བཞི་བཅུ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་ལས་གཞན་པ་དགུ་དགུ་ཡོད་པ་བདེན་བཞིས་ཕྱེ་བའི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ་གཉིས་སྔ་མ་དང་སྡོམ་པས་ (༣༢༥)བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་འགྱུར་གྱིས་རགས་པ་བརྒྱུད་ནས་སྤངས་ལ། སྐྱེ་བཞིན་པའི་ཕྲ་བ་དངོས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟའི་མཐོང་ལམ་བགྲོད་ཟིན་པའི་འོག་དེ་ནས་འཕགས་པའི་སྒོམ་ལམ་དུ། ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལ་ནང་གསེས་ཀྱིས་དབྱེ་བས་དགུ་སྟེ། དེའི་སྤོང་བྱ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་བག་ལ་ཉལ་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ལས་ཕྱེ་ན་དྲུག་སྟེ། མ་རིག་པ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། འཇིགས་ལྟ། མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བའོ། །འདོད་ཁམས་ན་དྲུག་པོ་རྣམས་རེ་རེ་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད། དེའང་རེ་རེ་བཞིན་དེ་ལྟར་ཕྱེ་བས་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི། གཟུགས་ཁམས་ན་ཁོང་ཁྲོ་བོར་བའི་ལྷག་མ་ལྔ་ལ་སྔ་མ་ལྟར་བསྒྲང་བས་བཞི་བཅུ་ཞེ་ལྔ། བསམ་གཏན་བཞི་བཞིའི་གྲངས་ཀྱིས་ཕྱེ་བས་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་བཅུ། གཟུགས་མེད་བཞི་ལའང་དེ་བཞིན་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་བསྡོམས་པས་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལ་འདོད་པའི་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་བསྣན་པས་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞིའོ། །དེ་ནས་ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མ་ལ།
Chinese
仅仅是被烦恼的壳束缚，永远无法解脱。(324) 按照这种方式，在加行、正行、后行这三者中，空性和慈悲这二者依赖于相续，从而行持布施等一切福德和智慧的资粮，这是资粮道小、中、大三种的共同学处。在加行道殊胜法以下，止观和后得这二者，空性和慈悲按照次第显现。获得见道后，空性和慈悲这二者即使在后得时也双运，并且不分离。那时，会现量见到到达极喜地第一地的法性真谛。那时的所断是：遍计所执的六种烦恼，即无明、贪欲、嗔恚、我慢、怀疑、见。见有五种，即：坏聚见、边执见、邪见、戒禁取见、见取见。前后总计的十种根本烦恼，在欲界中，对四谛的每一个都有十种，所以是四十种。在上面的两个界中，除了嗔恚之外，有九种，被四谛分开，各有三十六种，与前面的相加，(325)一百一十二种通过道之智慧的生起，经过粗大的而断除，正在生起的细微的才是真正断除的。像这样，在走完见道之后，从那以后，在圣者的修道中，小、中、大三种又以内部分类而分为九种。它的所断是：从烦恼习气的俱生中分出的六种，即无明、贪欲、嗔恚、我慢、怖畏见、边执见。在欲界中，这六种每一个都有大、中、小三种，所以是十八种。而且每一个都这样分开，所以是五十四种。在色界中，舍弃嗔恚后剩余的五种，按照前面的计算是四十五种。以四禅四禅的数目分开，所以是一百八十种。在无色界的四处也是这样，一百八十种。上下两个界加起来是三百六十种，加上欲界的五十四种，就是四百一十四种。之后，在十地相续的最后。
English
Merely bound by the husk of afflictions, one can never be liberated. (324) In this way, in the three—preliminary practice, actual practice, and subsequent practice—emptiness and compassion both rely on the continuum, thereby engaging in the accumulation of all merit and wisdom, such as generosity. This is the common training of the small, medium, and great paths of accumulation. In the path of preparation, from the supreme dharma onwards, emptiness and compassion appear in order in both meditative equipoise and subsequent attainment. Having attained the path of seeing, emptiness and compassion are united even in subsequent attainment, and are inseparable. At that time, one will directly see the truth of the nature of reality upon reaching the first ground, the Joyful One. The objects to be abandoned at that time are the six afflictions of conceptual imputation: ignorance, desire, anger, pride, doubt, and views. There are five types of views: the view of the aggregates of existence, the view of holding to extremes, wrong views, the view of holding moral discipline and asceticism as supreme, and the view of holding views as supreme. The ten root afflictions, counted together, each occur ten times for each of the four truths in the desire realm, making forty. In the two upper realms, there are nine, excluding anger, each divided by the four truths, making thirty-six each, which, added to the previous, totals (325) one hundred and twelve. These are abandoned through the arising of the wisdom of the path, passing through the coarse ones. The subtle ones that are arising are actually abandoned. Having traversed the path of seeing in this way, thereafter, in the path of meditation of the noble ones, the small, medium, and great are further divided into nine. The objects to be abandoned are the six that are divided from the innate afflictions of latent tendencies: ignorance, desire, anger, pride, fear of views, and the view of holding to extremes. In the desire realm, each of these six has three types: great, medium, and small, making eighteen. And each of these is divided in this way, making fifty-four. In the form realm, the five remaining after abandoning anger are counted as before, making forty-five. Divided by the number of the four dhyanas, this makes one hundred and eighty. The same is true for the four formless realms, making one hundred and eighty. The two upper realms combined make three hundred and sixty, and adding the fifty-four of the desire realm makes four hundred and fourteen. Then, at the end of the ten grounds.
Tibetan
མི་སློབ་པའི་ལམ་དུ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་བཅོམ་ནས་སྐད་ཅིག་དེར་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཚེ་ཐུགས་མཉམ་པར་མ་ (༣༢༦)བཞག་མེད་པར་སོགས་ལེའུ་དྲུག་པས་བསྟན་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་དང་། སྟོབས་བཅུ་དང་ནི་མི་འཇིགས་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་ཡང་དག་པར་སངས་རྒྱས་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་། རྟེན་སྐུ་བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ཏེ་གསུམ། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་སྐུ། ལོངས་སྐུ། སྤྲུལ་སྐུ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུའོ། །དང་པོ་ནི། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་བྱེད་པའི་ཆ་སྟེ། །མངོན་རྟོག་རྒྱན་ལས། །ཐུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་གང་དག། ཐོབ་གྱུར་རྣམ་ཀུན་རྣམ་དག་པ། །དེ་དག་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤྲིན་ལྟ་བུ་དེངས་པ་ན་དབྱིངས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་གདངས་འདུས་མ་བྱས་པའི་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཉི་མཁའ་བཞིན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་དང་། །སྤངས་རྟོག་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། །འོད་གསལ་བྱ་མིན་དབྱེར་མེད་པ། །འཇུག་ཅན་གང་གའི་ཀླུང་གི་ནི། །རྡུལ་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། །ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན་གཞི་ (༣༢༧)དང་བཅས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པའི་སྟོབས་ཀྱི་ཆ་ནས་བཞག་པའི་གཞིའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་སྣང་ཆའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་རྫོགས་པ་ནི་ངེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །གནས་ངེས་པ་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དང་། འཁོར་ངེས་པ་ས་བཅུའི་བྱང་སེམས། ཆོས་ངེས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ། སྟོན་པ་ངེས་པ་རྣམ་སྣང་སོགས་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས། དུས་ངེས་པ་རྟག་པར་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོར་བཞུགས་པའོ། །དེ་ཡང་མགོན་པོ་བྱམས་པས། །སྣ་ཚོགས་དམ་ཆོས་འོད་ཟེར་མངའ་བའི་སྐུ། །འགྲོ་བའི་རྣམ་གྲོལ་དོན་གྲུབ་ལ་བརྩོན་པ། །མཛད་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་རྒྱལ་བཞིན་ཏེ། །སྣ་ཚོགས་དངོས་དེ་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཞི་སྐུ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་གསལ་གྱུར་ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ཇི་ལྟར་རྣམ་མི་རྟོག འགྲོ་གྲོལ་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་འབྱོར་སླད་རྟག། འདི་ནི་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ཆུ་སྣོད་ཡོད་ན་ཟླ་གཟུགས་འཆར་བ་ལྟར་གདུལ་བྱའི་སྣང་ངོ
Chinese
在无学道中，以金刚般的等持，摧毁所知障的微细习气，在那一刹那现前证悟究竟的果位时，如第六品所说，不住于寂灭等，显现诸佛不共的十八不共法，十力，四无畏等一切功德，从而真正成佛。 也就是，所依是身，能依是智慧，事业是利生事业，共有三种。第一种有三种，即法身、报身、化身。第一种有两种，即自性身和智慧法身。第一种是，极度清净的法界，大平等性，是三身之法性部分。如《现观庄严论》所说：“佛之自性身，是无漏之诸法，获得一切极清净，彼等自性为特征。”第二种是，当如云般的突发性障碍消散时，法界本身的自发性显现为巨大的光明，如晴空之日，是智慧和断证二者的特征。“光明非作无分别，具入恒河沙数之，超越尘垢诸佛陀，具足一切诸法性。”第二种是，八识，包括阿赖耶识，融入法界的力量，从这个角度安立的，作为基础的实相之显现，圆满了所有功德，具有五种决定。即处所决定：色究竟天；眷属决定：十地菩萨；法决定：大乘法；导师决定：毗卢遮那佛等五部佛；时间决定：恒常不断地转法轮。如慈氏菩萨所说：“具有各种殊胜正法光芒之身，精勤于解脱众生之义，事业如如意宝王，各种事物即是其自性。”又说：“寂静身如如意树般显现，如如意宝般无分别，为解脱众生，恒常利益世间，此乃离戏且显现。”第三种是，如同有水器则显现月影一般，于所化众生的显现中。
English
In the path of no more learning, with a vajra-like samadhi, destroying the subtle habitual imprints of the obscurations of knowledge, at that instant, one manifestly awakens to the ultimate fruit. As taught in the sixth chapter, without dwelling in quiescence, etc., one manifests all the qualities of the Buddhas, such as the eighteen unshared qualities, the ten powers, and the four fearlessnesses, and thus becomes truly enlightened. That is, the support is the body, the reliance is wisdom, and the activity is benefiting beings, these are the three. The first has three aspects: the Dharmakaya, the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya. The first has two aspects: the Svabhavikakaya (essence body) and the Jnanadharmakaya (wisdom dharmakaya). The first is the utterly pure realm, the great equality, the aspect that constitutes the nature of the three kayas. As stated in the Ornament of Clear Realization: "The Svabhavikakaya of the Buddha is the undefiled dharmas, having attained all completely pure aspects, those whose nature is characterized by self-nature." The second is that when the adventitious obscurations, like clouds, dissipate, the self-radiance of that realm itself appears as a great, uncompounded luminosity, like the sun in the sky, characterized by both wisdom and cessation. "Luminosity, non-created, without differentiation, possessing entry into the Ganges' stream, Buddhas surpassing dust, possessing all dharmas." The second is that the power of the eight consciousnesses, including the Alaya, dissolving into the realm, from the perspective of this power, the manifestation of the basis of reality is established, perfecting all qualities, possessing five certainties: certainty of place: Akanishta Ghanavyuha; certainty of retinue: the Bodhisattvas of the ten bhumis; certainty of dharma: the Mahayana; certainty of teacher: the five Buddha families such as Vairochana; certainty of time: constantly abiding in the continuous turning of the wheel of dharma. As stated by Maitreya: "The body possessing various excellent dharma rays, diligently working for the liberation of beings, activity like a wish-fulfilling jewel king, various things are its nature." And: "The peaceful body appears like a wish-fulfilling tree, like a wish-fulfilling jewel, without conceptualization, constantly benefiting the world for the sake of liberating beings, this is free from elaboration and yet manifests." The third is that just as the moon's reflection appears when there is a water vessel, so it appears in the perception of those to be tamed.