English
When killing, there is also ignorance that arises from it. Action is the act of killing itself. At that time, there is the consciousness that cognizes the object, which is consciousness; there are the five aggregates, which are name and form; there are the six sense bases, such as the eye; the aggregation of the three cuts off the object, which is contact; there is the experience of pleasure and so on, which is feeling; there is craving for flesh and so on, which is craving; the increase of craving is grasping; the act of killing itself has the powerful existence; and the unprecedented birth; change is old age and death. Thus it is. Summarized by the three times, ignorance and action are included by the previous life, and are the limbs of the cause. Consciousness, name and form, the six sense bases, contact, and feeling are included by this life, and are the limbs of the result. Craving, grasping, and existence are also included by this life, and are the limbs of the cause of future (315) birth. Birth and old age and death are included by the future life, and are the limbs of the result. Thus, there are two limbs in the previous life, eight in this life, and two in the future life, totaling twelve limbs. There are two kinds of cause and effect relationships: the previous extreme and the future extreme. Among them, the previous extreme is ignorance, affliction, and action, the two are the cause. From the two arise the consciousness of this life, name and form, the six sense bases, contact, and feeling, the five are the limbs of the result, this is one cycle of cause and effect. In this life, craving, grasping, affliction, and existence are the cause, the three are the cause of the future life. From these arise the future birth and old age and death, which are the limbs of the result, this is one cycle of cause and effect. Thus, the twelve limbs of dependent origination are also summarized by two cycles of cause and effect. The summary of the three afflictions is: ignorance, craving, and grasping are the arising of afflictions. Action is the arising of existence and karma. (316) The seven, such as consciousness, are the arising of birth. Among them, karma and affliction are the truth of the origin, and the arising of birth is the truth of suffering. The dependent origination that prevents them.
Tibetan
མྱང་འདས་ཞེས་བྱ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། མྱ་ངན་འདས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་གནས་པ་ལ་ལམ་ནི་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། རྩ་བ་མ་རིག་ཆེན་པོའི་བར་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལྡོག་པས། འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་། ལུགས་ལས་ལྡོག་སྟེ་བསྒོམ་པས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི། མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡིས། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ཤིང་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་སྟེ། འགོག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་དང་ལམ། མཆོག་མཐོང་བ་ནི། རྩ་ཤེས་ལས། །མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མ་རིག་འགགས་པར་འགྱུར་བ་ནི། །ཤེས་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པའོ། །དེ་དང་དེ་ནི་འགག་གྱུར་པས། །དེ་དང་དེ་ནི་མངོན་མི་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་པ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་འགགས། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ (༣༡༧)པའི་ངང་དུ། ཐོས་པ་དང་། བསམ་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེའི་ཚེ། རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ལ། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་སུ་གྲགས་སོ། །དེའི་དུས་ན་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ལྟ་བུ་དེ་བསྒོམ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པར་དོན་དེ་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། གཤིས་དེ་ལ་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བཤད་པ། མེད་ཅེས་བློ་ཡིས་བཀག་པར་གྱུར་ན། ཤེས་རབ་ཉིད་དང་ལྷག་པར་འགལ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཅང་མེད་པར་བལྟས་ན་ཆད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བས་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར། སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་མཛོད་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། མི་ཕམ་མགོན་པོས། ཇི་ལྟར་སྔོན་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྐྱེ་བ་མིན། །ནམ་ཡང་འགག་པར་འགྱུར་བ་མེད། །དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཉོན་མོངས་མེད། །ཐོག་མ་བར་མཐའ་དྲི་མ་བྲལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་སྐྱེ་འགགས་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་བ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བལྟ་སྟེ། (༣༡༨)བལྟ་ཞེས་བྱ་བའང་ཀུན་རྫོབ་ཚིག་གི་བླ་དགས་ཙམ་སྟེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་དུ་དེ་ལས་མ་གཡོས་པ་སྒོམ་པའི་མཆོག་ཡིན
Chinese
由“寂灭”等词语所阐述的，寂灭的缘起是：安住于道和果二者之中，道如前已述轮回之缘起，按十二缘起之次第，其根本直至大无明。这些由智慧之光明所逆转，行等其他诸法也从次第中逆转，通过修习，能断除有之根本。如是，见到缘起之体性的补特伽罗，了知痛苦并断除集，证得灭和道，见到殊胜之理。如《根本慧论》所说：无明灭则行亦不生，无明灭之因，由智修习之。此与彼灭故，此与彼不显，唯苦蕴，如是正灭尽。如是，显现和显现之处皆在无生（317）的状态中，听闻和以思维而确定之时，自性智慧之法性显现，被称为修慧。彼时，如虚空般清净之界，是修习之本体，无有能修所修，与彼义融为一体之时，彼自性中，色等五蕴和八识聚皆不存在。若问：那么是否什么都没有呢？答：若以分别念遮止说“无”，则与智慧本身尤为相违。为何？若视为空无，则会堕入断见，故非如此，而是三身和五智等一切功德之大宝藏。弥庞仁波切说：如先前一般，之后亦如是，是不变的法性。龙树菩萨云：法界非生，亦无有灭，于一切时，无有烦恼，无始无终，离垢染。如是所说，一切法自性清净，无有生灭之故，以真实之本体，以真实之见而见之。（318）所谓“见”，也只是世俗谛的假名而已，于实相之状态中，不离彼而修习，是为最胜之禅修。
English
As explained by terms like "Nirvana," the dependent origination of Nirvana is: Abiding in both the path and the fruit. The path is like the previously explained dependent origination of Samsara, following the order of the twelve links, its root extends to the great ignorance. These are reversed by the wisdom of knowledge, and other phenomena such as actions also reverse from the order. Through cultivation, the root of existence is severed. Thus, the individual who sees the nature of dependent origination understands suffering and abandons its origin, realizing cessation and the path, and sees the supreme truth. As stated in the Root Wisdom: When ignorance ceases, actions also do not arise. The cause of the cessation of ignorance is cultivated by wisdom. When this and that cease, this and that do not manifest. The aggregate of suffering alone, thus rightly ceases. Thus, all appearances and the place of appearance are in a state of non-arising (317). When this is ascertained through hearing and thought, the Dharma nature of self-knowing wisdom manifests, which is known as meditative wisdom. At that time, the realm of space, like pure space, is the essence of meditation. When there is no meditator or object of meditation, and one becomes one taste with that meaning, in that nature, the five aggregates such as form and the eight collections of consciousness do not exist. If asked, "Then is there nothing at all?" It is said: If one blocks with conceptual thought and says "nothing," it is especially contradictory to wisdom itself. Why? If one views it as empty, it would fall into nihilism, so it is not like that, but it is a great treasury of all qualities such as the three bodies and the five wisdoms. Mipham Rinpoche said: As before, so it is afterwards, it is the unchanging Dharma nature. Nagarjuna said: The Dharma realm is not born, nor does it ever cease. At all times, there are no afflictions, without beginning or end, free from defilement. As it is said, all Dharmas are pure in their nature, without arising or ceasing. Therefore, one sees the true essence with true seeing. (318) The so-called "seeing" is merely a conventional term. In the state of reality, not moving from that, is the supreme meditation.
Tibetan
་ནོ། །གང་ཟག་དེ་བློ་ཡི་མདུན་ན་སྙེམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང་ནི་ཐེ་ཚོམ་སོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པས། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །ཁ་གཅིག་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐར་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་བསལ་ཏེ་ཡང་དག་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་དཔྱད་སྒོམ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་རྨོངས་པའི་གཏམ་སྟེ། མདོ་ལས་འོད་སྲུང་བདག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །འོད་སྲུང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་མཐའ་གཅིག་གོ། མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་མཐའ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ། རྟེན་མ་ཡིན་པ། སྣང་བ་མ་ཡིན་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། གནས་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུང་འདི་ནི་དབུ་མའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་པའི་མེས་ཤིང་རང་ཉིད་བསྲེག་པ་བཞིན་སྒྲིབ་གཉིས་ཕྲ་རགས་རྨིང་ནས་འཇོམས་པར་ (༣༡༩)འགྱུར་བ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས། །གང་ཚེ་ཏིང་འཛིན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །བུམ་པ་དེ་ནི་བཅག་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ཡི། །མཐར་ཐུག་བར་དུ་སྣང་བར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཁ་གཅིག་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བའམ། ལུང་མ་བསྟན་དུ་འཁྲུལ་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཡེངས་པས་རྣམ་རིག་ལ་ཤ་ཐང་གཅོད་པར་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །མདོ་སྡུད་པ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མཐའ་དང་། །ད་ལྟ་བྱུང་བ་མི་དམིགས་དུས་གསུམ་དག་པ་སྟེ། །གང་དག་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་སྤྲོས་མེད་དེ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བའང་ཡང་དག་ཡིན་ལ། །མི་རྟོག་པའི་ལྟ་བའང་ཡང་དག་ཡིན་པ་འདི་ཇི་ལྟར་མཐུན་སྙམ་ན་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཁྱད་ཆོས་མ་མཐོང་བའི་རིང་ལ་རེ་བདེན། ཁོ་བོ་ཅག་གི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་གོ་ཚུལ་ལྟར་ན། འདི་ལྟར་གཉིས་སྣང་སྤྲོས་པ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་བྱེད་པོ་མེད་པའི་ཆ་ནས་མི་དམིགས་པ་དང་། གདངས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཆ་མ་འགགས་པ་ཙམ་ཞིག་ལ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་ལས་དོན་ལ་དེ་ཙམ་གྱི་ཁས་ལེན་ཡང་མི་འཐད་ (༣༢༠)དོ། །དོན་དམ
Chinese
诺！如果那个人心中没有傲慢的智慧，以及怀疑等一切作意。慈氏菩萨说：“此中无有应断除，亦无少分应安立，如实观见真实性，如实见已得解脱。”有些人诽谤说，以个别觉悟的智慧遣除一切执边的过失而进入真实，是“观察修”，这是愚昧之谈。经中说：“光明守护，所谓‘我’，此为一边；所谓‘无我’，此为二边。光明守护，所谓‘有’，此为一边；所谓‘无’，此为二边。二者之中边为何，不可观察不可示，非所依，非显现，无有分别识，无有处所。光明守护，此乃于中观诸法个别觉悟。”如是广说。如以真实的等持和智慧，像钻木取火一样，火燃烧木头也烧掉自己一样，从根本上摧毁二障的粗细，（319）这在《法界赞》中说：“何时等持金刚杵，彼瓶已被摧毁时，尔时彼者如虚空，直至边际皆显现。”有些人认为修什么都不缘就是和尚的见解，或者错认为是无记，这只是以名言的散乱来宰杀能知而已。在《摄颂》中说：“菩提萨埵前际及后际，现在生起不可得，三时清净。彼等即是无为无戏论，此是般若波罗蜜多胜行。”如是说。个别觉悟的见解也是正确的，不分别的见解也是正确的，如果认为这怎么能相容呢？在没有见到等性的特点之前，这种想法或许是对的。依我等上师的加持，稍微理解到的是，像这样二取显现的戏论，以自相共相的体性而空，从没有作者的角度来说是不可缘的，而从光明的自性，无碍了知多少的角度来说，只是安立为个别觉悟的智慧，实际上连这一点承认也是不合理的（320）。究竟
English
No! If that person does not have arrogant wisdom in their mind, as well as all mental activities such as doubt. Maitreya said, "There is nothing to be removed here, nor is there a small part to be established, to see reality as it is, and to be liberated upon seeing it as it is." Some people slander that using individual discriminating wisdom to eliminate all the faults of clinging to extremes and entering into reality is 'analytical meditation,' which is foolish talk. The sutra says, "Light Protector, the so-called 'I' is one extreme; the so-called 'no-self' is the second extreme. Light Protector, the so-called 'exists' is one extreme; the so-called 'does not exist' is the second extreme. What is the middle ground between the two? It cannot be examined, cannot be shown, is not a support, is not an appearance, has no consciousness, has no place. Light Protector, this is the individual realization of the Middle Way dharmas." As it is widely said, just as with true samadhi and wisdom, like rubbing wood to make fire, the fire burns the wood and also burns itself, the two obscurations, both subtle and coarse, are destroyed from the root (319). This is said in the Praise of Dharmadhatu, "When the vajra of samadhi, that vase is destroyed, at that time, that one, like space, appears to the very end." Some people think that meditating on not focusing on anything is the view of the Hashang, or mistakenly think it is non-committal, which is only exhausting the knowing with the distraction of terms. In the Condensed Sutra, it says, "The past and future limits of the Bodhisattva, and the present arising are unattainable, the three times are pure. These are unconditioned and without elaboration, this is the supreme conduct of the Perfection of Wisdom." As it is said. The view of individual realization is also correct, and the view of non-discrimination is also correct. If you think, how can these be compatible? This thought may be correct as long as the characteristics of equality are not seen. According to the blessing of our gurus, what is slightly understood is that, like this, the elaboration of dualistic appearances is empty of the nature of self and general characteristics. From the perspective of having no agent, it is unattainable, and from the perspective of the nature of luminosity, the unobstructed knowing of how much, it is only established as the wisdom of individual realization, but in reality, even this much acceptance is unreasonable (320). Ultimately,