Tibetan
ད་ནགས་ཚལ་སྔོ་འཁྲུངས་ཕྲེང་བས་དཔྱང་སྦྲེང་ཕྲེང་། ཆུ་ངོགས་སྙན་པ་ཕུ་ཆུའི་རྒྱུན་འདྲ་རྔ་ལྟར་སྙན་པ་ཡིས། བག་ཆགས་ཉོན་མོངས་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་འདོན་པ་སྒྲོག་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་དངོས་བཤད་པ་ནི་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྟན་ཏེ། གང་དུ་ཕྱིན་པ་དེར་བསམ་གཏན་ཤིན་ཏུ་མི་གཡོ་ཞིང་བསྟན་པ་ནི། ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེས་དེ་ཡར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་ལུས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི། རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་ནི་གོ་སླ་སྟེ་དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ཅན་གྱིས་འདུ་ཤེས་རྩེ་གཅིག་ལས་གཉིས་པ་མ་ཡིན་པའི་མཉམ་བཞག་བརྩོན་ལ་དམིགས་པ་གང་ (༢༥༢)ཡར་རུང་བའི་འཛིན་དཔྱད་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་དགེ་བའི་དོན་ལ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བཅིང་སྟེ་བསྒོམ་པས། ཇི་ཞིག་ན་ཏིང་འཛིན་ནར་སོན་ནས། སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་སྟོང་བའི་ཀློང་གཅིག་ཏུ་ནུབ་ནས་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་པར་ཆུ་ཟླ་ལྟར་གསལ་ཀྱང་དེར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ལ། ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་གཅིག་པའི་རྗེས་ཐོབ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། ལས་དང་པོ་པའི་དུས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ནི། འཕགས་པ་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། །གསེར་གྱི་ཁ་ཏོག་ལྟ་བུའི་སྐུ་ལུས་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་མཛེས་པ་སྟེ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སེམས་འཇོག་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མཉམ་བཞག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེའི་ཡོན་ཏན་རྩེ་གཅིག་གིས་བསམ་ན་ཞི་གནས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་བསམ་ལས་འདས་པའི་ཕན་ཡོན་ཐོབ་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག དབྱེ་བ་ནི་དབྱེ་ན་བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དབྱེ་ན་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་དོན་རབ་འབྱེད་པའི། དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་ཡོད་མེད་ཀྱི་དབྱེ་བས་མུ་བཞིའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་ (༢༥༣)བཞི་སྟེ་བཅུ་གཅིག་གི་རྣམ་པའི་གྲངས་སོ། །ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞིའི་ཏིང་འཛིན་ཡིན་ཏེ་བྱིས་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ཞུགས་ཚོགས་དང་སྦྱོར་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། རིམ་པར་ཐར་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་དོན་དབང་བྱེད་པར་གྲགས་སོ། །མཐོང་ལམ་དང་པོའི་ས་ཡན་ཆད་འཕགས་པའི་ཏིང་འཛིན
Chinese
如今青葱森林垂挂蔓藤，水岸悦耳之声似山涧流水，如鼓般动听，恰似宣扬此处非业惑之地。如是说。此后，真实宣说禅定修习，以“何处”等词语加以稳固。无论去往何处，禅定都极其不动摇，并加以阐释。殊胜之心之学即是其特征，一切法皆依缘而生，因此首先是身体的仪轨：七支坐法易于理解，以心之命脉专注于一境，而非二取，精勤修持等持，以任何适宜的执持分析，将意之识完全系缚于善之义上而修习。何时禅定得以成熟？一切戏论之显现皆融入法性空性之界，显现之境虽如水中之月般清晰却未曾断绝，然于其中并无执着的分别念。此乃将识安住于不分别对境之平等性中。本体空明一体之证后，各自进行分别的智慧即是胜观。初学者修习止观之方法，出自《圣者等持王经》：『犹如金色光泽之身躯，世间怙主一切皆美妙，以彼为所缘专注心者，彼菩萨即名等持。』如是以佛陀之相好功德一心专注思维，不仅是成就止观之因，亦可知能获得不可思议之利益。分类，以“分类若孩童”等词语加以阐释：分类若孩童，善巧辨别近取之义，如来之善禅定，即三种。以有无寻伺之差别，分为四句之四禅。如是，复有无色（253）四定，总计十一种。未入道之凡夫相续中的等持，即是四禅与四无色定，因其是孩童趣入之道。入道之加行道与资粮道之等持，次第显现解脱道，故称作义自在。见道初地之前，圣者之等持。
English
Now, the verdant forests hang with vines, the pleasant sound of the water's edge is like the flow of a mountain stream, as melodious as a drum, proclaiming that this is not a place of karma and delusion. Thus it is said. Thereafter, the actual explanation of meditative absorption is stabilized by words such as "where." Wherever one goes, meditative absorption is extremely unwavering, and it is explained that the characteristic of the superior training of the mind is that all dharmas arise dependently, so first, the bodily posture is: the seven-point posture of Vairochana is easy to understand; with the life-force of the mind, focus on a single object, not dualistic grasping, diligently practice meditative equipoise, and with any suitable grasping analysis, completely bind the consciousness of the mind to the meaning of virtue and meditate. When does meditative absorption mature? All appearances of elaboration dissolve into the realm of the emptiness of dharmata, and although the realm of appearance is clear like a moon in water without ceasing, there is no grasping conceptualization in it. This is placing the consciousness in the equality of non-conceptualizing objects. After the realization of the unity of emptiness and clarity of the essence, the wisdom that individually distinguishes is vipashyana. The method for beginners to practice shamatha and vipashyana comes from the Noble Samadhiraja Sutra: 'Like a body with the luster of gold, the protector of the world is all beautiful, whoever focuses their mind on that object, that Bodhisattva is called meditative equipoise.' Thus, by focusing on the qualities of the marks and signs of the Buddha with one-pointedness, not only is it a cause for accomplishing shamatha, but it is also known that one can obtain inconceivable benefits. Classification is explained by words such as "classification if a child": classification if a child, skillfully distinguishing the meaning of the proximate cause, the Tathagata's virtuous meditative absorption, that is, three types. With the distinction of whether or not there is investigation, it is divided into the four dhyanas of the fourfold division. Likewise, there are the four formless (253) absorptions, totaling eleven types. The meditative absorption in the continuum of ordinary beings who have not entered the path is the four dhyanas and the four formless absorptions, because it is the path by which children enter. The meditative absorption of the path of joining and accumulation that have entered the path gradually manifests the path of liberation, therefore it is known as the meaning of mastery. Before the first bhumi of the path of seeing, the meditative absorption of the noble ones.
Tibetan
་ཡིན་ཏེ། དེ་ནས་ཟག་པ་མེད་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་གཞི་དང་ཁྱད་ཆོས་ནི་ཀུན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ངོ་བོ་ནི་ནང་དུ་རྩེ་གཅིག་པར་སེམས་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་དྲན་པ་བར་མ་ཆད་པར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གྱིས་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་གཡེངས་ན་སླར་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལ་བསླན་པར་བྱེད་པ་ཁྱད་གཞིའོ། །དེའི་བྱེད་ལས་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་ཅི་རིག་པ་འགྲུབ་པ་དང་། འབྲས་བུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་འཐོབ་པ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་ཁྱད་ཆོས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་འདས་པའི་བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་ནི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་འདོད་པའི་ (༢༥༤)ཁམས་ན་ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཞི་གནས་ཤས་ཆེེ་བའི་བསམ་གཏན་དང་། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་བསམ་གཏན་ཏེ། ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལ་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་བཞི་ལས། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཏེ་སྟ་གོན་ནི་སྦྱོར་བའི་སེམས་དེ་ནི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་གང་རུང་ལ་འདིའོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་དེའི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་། དེ་ཉིད་ནར་སོན་ནས་དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་ཞིག་གོ། ལྷག་མ་གསུམ་པོར་རིམ་བཞིན་རྟོག་པ་ཡོད་ལ་དཔྱོད་པ་མེད་པ་དང་། དཔྱོད་པ་ཡོད་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྩིང་བ་དང་རག་པའི་རྟོག་པ་ནི་རྟོག་པའོ། །ཞིབ་ཏུ་འཛིན་ཅིང་དཔྱོད་པ་ནི་དཔྱོད་པའོ། །བསམ་གཏན་སྔ་མ་སྔ་མས་ཞེས་དང་པོ་ནས་རིམ་བཞིན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཉེར་བསྡོགས་བྱེད་པ་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གཞི་ཞེས་སུ་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་ཡན་ལག་བཅོ་བརྒྱད་དེ། དང་པོ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་དང་། དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་། ནང་རབ་ཏུ་ (༢༥༥)དང་པ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་ཡང་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་དང་། བདེ་བ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །བཞི་པ་ལ་ཡང་ཡན་ལག་བཞི་སྟེ། བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེ
Chinese
是，因为没有漏洞，所以是如来善的。特点和特征由“所有”等来表示，所有这些的本质是内心专注地执持心，成就的原因是精进者不间断地持续修习忆念，如果散乱了，就再次专注于此，这是特点。它的作用是产生世间和出世间的安乐，成就随心所欲的神通，以及获得六种神通等果，这就是特征。世间和出世间的正定，由“正定”等来表示。也就是欲界中胜观较多的正定，无色界中寂止较多的正定，以及色界中寂止和胜观双运的正定。后者从类别上分为四种。初禅的近分定，也就是准备阶段，是结合的心，对乐、明、无分别的任何一种体验，进行“这就是”的分别，并仅仅思择它的自性。当它成熟后，在正行阶段就没有分别，只有思择。其余三种依次是：有分别而无思择，有思择而无分别，以及既无分别也无思择。其中，粗大的分别就是分别，细致地执持和思择就是思择。从前一个禅定开始，依次作为后一个禅定的近分定，被称为是圣道的根基。然后，四禅有十八个支分。第一个有五个支分，即：分别、思择、喜、乐、一心。第二个有四个支分，即：喜、乐、内（255）澄净、一心。第三个也有五个支分，即：舍、念、正知、乐、一心。第四个也有四个支分，即：舍清净、念清净、非乐非苦的感受清净、一心。世间
English
It is, because there is no leakage, therefore it is the Tathagata's virtue. The characteristics and features are indicated by "all" and so on. The essence of all these is to hold the mind single-pointedly inward, and the cause of accomplishment is that the diligent one continuously cultivates mindfulness without interruption. If distracted, one focuses on it again, which is the characteristic. Its function is to generate worldly and transcendental bliss, to accomplish whatever kind of magical power one desires, and to obtain fruits such as the six kinds of supernormal cognition, which is the feature. The actual basis of worldly and transcendental samadhi is indicated by "samadhi" and so on. That is, the samadhi in the desire realm with more vipassana, the samadhi in the formless realm with more samatha, and the samadhi in the form realm with the union of samatha and vipassana. The latter is divided into four categories. The preliminary stage of the first dhyana, that is, the preparation stage, is the mind of combination, which distinguishes any experience of bliss, clarity, and non-discrimination as "this is it" and merely contemplates its nature. When it matures, there is no distinction in the actual stage, only contemplation. The remaining three are respectively: having distinction but no contemplation, having contemplation but no distinction, and having neither distinction nor contemplation. Among them, coarse distinction is distinction, and subtle grasping and contemplation is contemplation. Starting from the earlier dhyana, each successively serves as the preliminary stage of the later dhyana, which is known as the foundation of the noble path. Then, the four dhyanas have eighteen branches. The first has five branches, namely: distinction, contemplation, joy, bliss, and single-pointedness of mind. The second has four branches, namely: joy, bliss, inner (255) purity, and single-pointedness of mind. The third also has five branches, namely: equanimity, mindfulness, awareness, bliss, and single-pointedness of mind. The fourth also has four branches, namely: pure equanimity, pure mindfulness, pure feeling of neither pleasure nor pain, and single-pointedness of mind. Worldly