Tibetan
ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པའི་ཞེས་གཏུམ་པོའི་ཚིག་གི་མདའི་རྩེ་མོས་སྐྱེས་བུའི་སྙིང་ལ་ཟུག་པ་ཅང་འཆིའམ་སྟེ་མ་ཟུག་གོ །དེ་ཉིད་བདེན་པར་དང་དུ་བླང་བའི་ཉེར་ལེན་གྱིས། ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འཁྲུག་བཞིན་མནར་བ་ཡིན་ནོ། །ཚུར་རོལ་མཐོང་བའི་གནས་སྐབས་འདི་ན་གནོད་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་མཐའ་ཡས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་སྒྲ་བསྒྲགས་པ་དང་མཉམ་དུ་བྲག་ཆ་འབྱུང་བ་བཞིན། བདག་ཉིད་མ་བྱུང་ན་གནོད་པའི་ཡུལ་མེད་པས་རང་གི་འཁོན་ཚིག་སོགས་སྔོན་དུ་བྱས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བོས་པ་ལ་ལྟོས་ཤིག རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འཚེང་བའི་ཚུལ་བརྟག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། ཞིབ་མོར་བརྟགས་ན་གནོད་ཆེན་མ་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཤིན་ཏུ་ཕན་ཆེན་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལྟའི་ཡུལ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་བཟོད་པའི་རང་བཞིན་གྲུ་གཟིངས་ལྟ་བུ་དག་ཐོབ་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འཐོབ་པར་འགྱུར་བས་ན། དེ་འདྲའི་འཕྲལ་གྱིས་གནོད་པ་ཐར་བའི་གསོས་སུ་ཆེ་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ལྟར་མཆོད་པར་རིགས་སོ། །ལར་རྣམ་པ་ཐམས་ (༢༤༡)ཅད་དུ་འགྲོ་བ་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པའི་རིགས་ལ་ཁྲོ་ཡང་གང་ཟག་མིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་སུ་ངེས་ན་ཁོ་ལ་ཇི་ལྟར་འཁྲོ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཁྲོ་ཡང་འབྱུང་པོས་བཟུང་བ་ལ། །སྨན་པ་འཁྲུགས་པ་མིན་དེ་ལྟར། །ཐུབ་པས་ཉོན་མོངས་དག་གཟིགས་ཀྱི། །ཉོན་མོངས་དང་འབྲེལ་གང་ཟག་མིན། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པའི་ངོས་ན་ཁྲོ་བའི་ཐ་སྙད་སྟོང་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྟ་བས་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་གནོད་པའི་ངོ་བོ་ལ་མཚོན་བྱེད་མཚན་ཉིད་རྡུལ་ཙམ་མེད་དེ་གློ་བུར་བའི་རྟོག་པ་ཅུང་ཟད་ཤར་ཡང་ཆུ་ཡི་རི་མོ་བཞིན་གཉེན་པོ་མི་དགོས་ཏེ་རྣམ་རྟོག་ཁྲོ་གཉེར་རྩུབ་མོ་རང་སར་ཞིག་པའི་མོད། །མཁའ་དབྱིངས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྟོང་བར་གྱུར་ལ་ཐོབ་དང་ཤོར་བ་མེད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྙིང་སྟོབས་བསླང་བ་གང་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྱིར་གང་ཅིའི་ཕྱིར་བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བཤད་མ་ཐག་པ་གསུམ་པོ་ཉམས་པར་གྱུར་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་པོ་ཡང་དཔེར་ན་མགྲོན་པོའི་ཕྱི་མཐའ་དགྲ་ཡིས་བསྐོར་བའི་བཤུལ་ལམ་བཞིན་དུ། འདོད་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ངོགས་སུ་ཕྱིན་པར་དཀའ་བས་ན་བློའི་སྟོབས་མི་ཞུམ་པར་ཡང་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ (༢༤༢)ཏུ་ཕྱིན་པ་འཆད་པ་ལ་ངོ་
Chinese
极其粗暴，即凶暴之语箭尖刺入人心，是会立即毙命还是不会刺入呢？以真实接受彼之近取，互相成为所依和能依而争斗受苦。从此处所见之时起，损害之因和果二者皆成无边，也是仅从自身而生，譬如发声的同时出现回音一般。若无自身，则无损害之境，故当观待自己嗔语等先前所作之缘而呼唤。观察依缘而增长之理，以“当观察依缘”等显示。若细致观察，不但不是大害，而且是极大之利益。为何？依彼境而获得如船只般的忍耐自性之时，则会获得菩提心之珍宝，因此，如此暂时之损害是解脱之大助，故应如圣法般供养。总的来说，一切时分，对被无明遮蔽之有情生嗔，并非对补特伽罗生嗔，若确定是烦恼，则如何对其生嗔？《四百论》中说：“嗔亦为鬼所持，医者不嗔彼，如是佛见诸烦恼，非于烦恼及人俱。”如是说。从胜义谛的角度，以“嗔之名言空性极其”等显示。若以出世间的见地极其观察，则损害之自性连象征性之特征微尘许也不存在，纵然稍微生起突发之分别念，也如水上之波纹般，无需对治，念头、嗔怒、粗暴自行寂灭之时，如虚空般成为完全空性，无得无失。以“以理生起勇气为何”等宣说。总的来说，为何刚说完的忍耐之苦行三者退失，布施等其余五度也如客人之外围被敌人包围的小路一般，难以到达遍知之境，故当屡屡生起不退转之智慧力量。宣说精进波罗蜜多之必要
English
Extremely harsh, that is, the tip of the arrow of fierce words pierces the heart of a person, will it kill immediately or will it not pierce? By truly accepting it as a close acquisition, they suffer while fighting each other as the dependent and the depended upon. From the moment of seeing this place, both the cause and effect of harm become infinite, and it also arises only from oneself, just like an echo appearing at the same time as a sound is made. If there is no self, then there is no object of harm, so one should look to the causes of one's own angry words, etc., that were made earlier, and call out. Examining the way it grows depending on conditions is shown by "when examining the dependent conditions," etc. If examined carefully, it is not only not a great harm, but also a great benefit. Why? When one obtains the nature of patience like a ship by relying on such a state, one will obtain the precious jewel of bodhicitta. Therefore, such temporary harm is a great help to liberation, so it should be worshiped like the holy Dharma. In general, at all times, being angry with beings obscured by ignorance is not being angry with a person. If it is determined to be a affliction, then how can one be angry with it? The Four Hundred Verses says: "Anger is also possessed by ghosts, doctors do not get angry with them, just as the Buddha sees all afflictions, not with afflictions and people together." So it is said. From the point of view of ultimate truth, it is shown by "the emptiness of the expression of anger is extremely," etc. If one examines extremely with the view of transcendence, then the nature of harm does not even have a symbolic characteristic of a particle. Even if a sudden thought arises slightly, it is like a ripple on the water, without the need for an antidote. When thoughts, anger, and roughness subside on their own, like the sky, it becomes completely empty, without gain or loss. It is declared by "Why raise courage with reason," etc. In general, why the three practices of patience that were just spoken of are lost, the other five perfections such as generosity are also like a small path where the outer perimeter of a guest is surrounded by enemies, making it difficult to reach the state of omniscience. Therefore, one should repeatedly generate the power of wisdom that does not retreat. The necessity of explaining the perfection of diligence
Tibetan
བོ་ནི་དུས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དུས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ཆེད་དུ་གཉེར་བྱའི་ལས་ལ་ཡོལ་བ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་རྐྱེན་གྱི་ཁར་མ་ཤོར་བ་རང་དབང་ཉིད་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་རྣམས་སྡུད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ངང་པའི་ཁྱུ་དགའ་ཞིང་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། ལེ་ལོའི་གཡངས་ལ་ལྡོག་སྟེ་བསྐྱུད་པ་སྟེ་བརྗེད་པ་མེད་པར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་གལ་ཆེའོ། །དེའི་འགལ་ཟླ་སྟོན་པ་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚེ་འདི་ཆེད་གཉེར་གྱི་བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཞེན་ཅིང་འདུ་འཛིའི་ཐག་པས་དཀྲིས་ཏེ། སྒྱིད་ལུགས་པའི་མཐུས་ནོན་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱོར་བའི་ནུས་པའང་བཏང་ཞིང་། བདག་ཉིད་ལྟ་བུའི་ག་ལ་འགྲུབ་སྙམ་སྟེ་བརྙས་ནས་སེམས་ཞུམ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བླངས་པ། དེ་འདྲའི་ཐ་ཤལ་བའི་གང་ཟག་རྣམས་ཉེས་པའི་གཟེངས་ཞེས་དཔེར་ན་ཁྲོལ་ཚག་ཅན་གྱི་གྲུ་གཟིངས་ལ་ཞོན་ན་ཆུར་བྱིང་བ་བཞིན་སྲིད་མཚོར་བརྒལ་མི་རིགས་པའོ། །རང་བཞིན་དབྱེ་ཕྱིར་བདུད་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱོར་བ་གང་ཞིག་ལ་རྩོམ་ཚེ་ལུས་ངག་གི་ལས་རྟབ་རྟབ་པོ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་པར། ལྷ་དང་ཉོན་མོངས་ཕུང་པོ་འཆི་བདག་སྟེ་བདུད་བཞི་འཇོམས་པའི་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་གོ་ཆ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཤིག་པའི་ (༢༤༣)བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ་བཅུ་ལ་བརྟེན་ནས་ས་བཅུའི་གོ་སར་ལམ་ལྔའི་འགྲོས་ཀྱིས་བགྲོད་དེ་རང་སའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་རང་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀྱི་དོན་དུ་ཐོག་མར་དམ་བཅས་པའི་གནས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སླར་མི་འགོང་ཞིང་བར་མ་དོར་མི་ལྡོག་སྟེ་དེ་ཙམ་བསྒྲུབ་བོ་སྙམས་པའི་ཆོ་ག་ཤེས་མེད་པ་ཡི་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གྱིས་ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་སྨོན་པའི་དོན་ཀུན་འགྲུབ་པ་གདོན་མི་ཟའོ། །ཁྱད་པར་ཚེ་ལ་ལོངས་མེད་བསམ་པ་བརྩོན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཚུལ་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ལ་བརྩོན་པ་མ་བསྐྱེད་ན་བདག་གི་ཚེ་ནི་ཉིན་མོའི་མཐའ་སྟེ་ཉི་མ་ནུབ་རིར་ལྷུང་བའི་དུས་ལྟར་གྱུར་ཏེ། མྱུར་བར་མྱུར་བར་འཆི་བའི་མུན་ནག་གིས། གཏུག་པར་གྱུར་ན་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་གི་སྤྱོད་པ་རྒྱུ་སྐར་ལས་རྣམ་གྲངས་མང་བས་ཀྱང་ཤུལ་དུ་ལུས་པར་མ་ཟད་སྦུ་བའི་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཅན་དུ་ངེས་ཕྱིར་དེ་ཡིས་དབུགས་མི་འབྱིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལེ་ལོ་རིང་དུ་བསྲིང་བ་ལེ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་
Chinese
其中的“从时间”等所开示的是：哪怕是短暂的一瞬间，也不错过任何需要精进的事业，以精进不被因缘所夺，在自主的状态下，如孔雀在花园中欢快地行走一般，汇集一切善法。不退转于懒惰的悬崖，不舍弃，不忘记，专注于所应做之事至关重要。其对立面是“示现行为”等所说的：执着于今生需要精进的恶业，被世俗的绳索缠绕，被懒惰的力量压制，甚至失去了修持正法的能力。像我这样的人怎么能成就呢？如此轻视，采取灰心丧气的行为。像这样低劣的人，就像乘坐漏水的船一样，无法渡过轮回之海。为了区分自性，说了“四魔”等：当菩萨开始任何修行时，仅仅依靠身语的匆忙行动是不够的。需要不被任何因缘摧毁的，摧毁天魔、烦恼魔、蕴魔、死魔这四魔的勇猛盔甲的精进。依靠六度或十度，以五道的次第行进于十地，并将自身功德融入自相续的精进。利益有情的精进是，对于为了自他利益最初所立下的誓言，不再违背，中间也不退转，不认为仅仅做到这些就足够了，具有这种不知满足的精进者，如何能成就心中所愿的一切呢？特别是，认为生命没有空闲是精进的支分，如“我的”等所开示的：如果不对佛法生起精进，我的生命就会像白天的尽头，太阳落山的时候一样。如果迅速地被死亡的黑暗所吞噬，那么轮回的错觉行为，即使比星星的数量还多，也只会留下痕迹，而且必定是空壳的本质，因此它不会呼出气息。因此，长久地拖延懒惰，懒惰等
English
It is shown by "from time" and so on. Even for a moment, do not miss any work that needs to be diligently pursued. With diligence that is not taken away by conditions, in a state of autonomy, like a flock of geese happily walking in a garden, gather all the good dharmas. It is crucial not to retreat from the cliff of laziness, not to abandon, not to forget, and to focus on what should be done. Its opposite is what is said by "showing action" and so on: being attached to the evil deeds that need to be diligently pursued in this life, being entangled by the ropes of worldly affairs, being suppressed by the power of laziness, and even losing the ability to practice the Dharma. How can someone like me achieve it? Despising oneself in this way and adopting a disheartened attitude. Such inferior people, like riding in a leaky boat, cannot cross the ocean of samsara. In order to distinguish the nature, it is said "four maras" and so on: When a Bodhisattva begins any practice, it is not enough to rely on hasty actions of body and speech alone. There is a need for diligence that cannot be destroyed by any conditions, the armor of courage that destroys the four maras: the Mara of the gods, the Mara of afflictions, the Mara of aggregates, and the Mara of death. Relying on the six perfections or ten perfections, progressing through the ten bhumis in the order of the five paths, and integrating the qualities of one's own ground into one's own continuum. The diligence of benefiting sentient beings is that, for the vows initially made for the benefit of oneself and others, one does not violate them again, does not retreat in the middle, and does not think that doing just that is enough. How can someone with such insatiable diligence accomplish all the wishes in their heart? In particular, thinking that life has no leisure is a branch of diligence, as shown by "mine" and so on: If diligence in the Dharma is not generated, my life will be like the end of the day, like the time when the sun sets on the western mountain. If one is quickly swallowed by the darkness of death, then the illusory actions of samsara, even if they are more numerous than the stars, will only leave traces, and it will certainly be the nature of an empty husk, therefore it will not exhale breath. Therefore, prolonging laziness for a long time, laziness, etc.