Chinese
弓箭等，城堡、伞、武器、宝剑、敌方器械、箭，穿戴盔甲等不说二十六。修行之法有三，站立排泄大小便，水和体力、大小便、鼻涕不排泄，爬到与树同高之处，只有一种原因。如是与前面那些加起来，共有二百五十三种名目。其中，比丘尼有三百六十四种。各自的根本四条是，与比丘相同，上面加上，触摸男子，身体扭动，隐藏，阻止，加上这八条是堕罪。粗罪与比丘相同，也有不同之处，粗略的分类是，在之前的律经中说：比丘尼有八条堕罪，二十条剩余罪，三十三条舍堕罪，一百八十条堕罪，十一条忏悔罪，一百一十二条恶作罪，总共三百六十四条。如是等等。其中，任何一条八条堕罪，都会像从树根拔起一样舍弃戒律。今后，戒律是否能够通过忏悔恢复的界限，在于是否产生隐藏过失的想法。如是，对于已制定和未制定的戒律，应当用心了解。对于执持戒律和苦行等对治法，如果不能完全理解，就会显示过失，即所谓的“守护”等等。现在，这里有些人连十条左右的守护都不懂，却自诩为佛陀的追随者和守护戒律的人，真是可笑。如果不能守护，仅仅知道又有什么用呢？即使如此，总的来说，流转于轮回的原因就是无知。在这里，仅仅知道因果和堕罪的果报，就能阻止堕落，即使堕落了，也能容易地恢复和忏悔罪过。像这样的知识，连堕落产生的四种门中的第一种“不知道”也不懂，这是无著的观点。四种门是：不知道是否是堕罪的区别，不恭敬学处，放逸，具有强烈的烦恼。修行所学的，律经中作为三学基础的十七事
English
Arrows, etc., castles, umbrellas, weapons, swords, enemy instruments, arrows, wearing armor, etc., not to mention twenty-six. There are three ways to practice: stand and excrete urine and feces, do not excrete water, strength, urine and feces, and snot. Climbing to the height of a tree, there is only one reason. Thus, adding to the previous ones, there are a total of two hundred and fifty-three items. Among them, there are three hundred and sixty-four for Bhikshunis. The four roots of each are: the same as the Bhikshu, and on top of that, touching a man, twisting the body, hiding, and preventing, adding these eight are Parajika. The gross sins are the same as the Bhikshu, and there are also differences. The rough classification is, in the previous Vinaya Sutra, it is said: Bhikshunis have eight Parajikas, twenty Sanghavasesa, thirty-three Nissaggiya Pacittiya, one hundred and eighty Pacittiya, eleven Patidesaniya, one hundred and twelve Dukkata, a total of three hundred and sixty-four. Such and so on. Among them, any one of the eight Parajikas will abandon the precepts like uprooting a tree. From now on, the boundary of whether the precepts can be restored through repentance lies in whether the thought of hiding faults arises. Thus, for the precepts that have been established and not established, one should understand them with the mind. For the antidotes such as holding precepts and asceticism, if one cannot fully understand them, one will show faults, that is, the so-called "guarding" and so on. Nowadays, there are some people here who do not even understand about ten kinds of guarding, but boast of being followers of the Buddha and guardians of the precepts, which is ridiculous. If you cannot guard, what is the use of just knowing? Even so, in general, the reason for wandering in samsara is ignorance. Here, just knowing the cause and effect and the consequences of transgressions can prevent falling, and even if one falls, it is easy to restore and confess sins. Such knowledge, even the first of the four doors of arising transgressions, "not knowing," is not understood, which is the view of Asanga. The four doors are: not knowing the difference between whether it is a transgression or not, not respecting the training, negligence, and having strong afflictions. What is learned in practice, the seventeen things in the Vinaya Sutra that are the basis of the three trainings.
Tibetan
གསུང་པ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ (༢༢༡)གསོ་སྦྱོངས་དང་། དབྱར་གནས་དང་། དགག་དབྱེ་སྟེ་གཞི་གསུམ་ཆོ་ག་མཁན་ཆེན་དྷརྨ་ཤྲཱིས་མདོ་ནས་ཁོལ་བུར་དུ་བསྒྲིགས་པ་ཐར་གླིང་བགྲོད་པའི་གྲུ་ཆེན་ཇི་ལྟ་བའོ། །དེའི་ཡན་ལག་གཙོ་བོ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི། དགོན་པ་ཉིད་དང་། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། བསོད་སྙོམ་པ་ཉིད་དང་། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང་། ཙོག་པུ་པ་ཉིད་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་ཉིད་དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱིང་བ་པ་ཉིད་དང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དང་། དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཤིང་དྲུང་པ་ཉིད་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ད་ནི་ཞར་བྱུང་ཤུགས་བསྟན་གྱི་རུང་མཐུན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞུང་འདི་ན་ཕམ་ལྷག་བཅུ་བདུན་མ་གཏོགས་པའི། གཞན་མི་རུང་བ་ལོངས་སྤྱོད་དགོས་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བ་ནི། །དུས་མ་ཡིན་པར་ཁ་ཟས་སྤྱོད་དགོས་པར་གྱུར་ན་རང་ཉིད་སྡོད་པའི་ས་གནས་བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་གླིང་དུ་མོས་པར་སྤྱད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྤྱིར་རང་བཞིན་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། སྡོམ་པ་དང་། སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་བཞི་ལས། སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམས་ནི་དང་པོ་དང་ལྡན་པས་སོ། །དེ་བཞིན་ཁྲུས་ལྷག་མ་བྱེད་དགོས་པ་བྱུང་བ་ལ། ནད་པ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། གོས་ལྷག་གམ་ཁ་དོག་རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་བགོ་བ་དཀར་ (༢༢༢)པོ་སོགས་གྱོན་པ་དང་། ཀོ་ལྤག་སོགས་འོས་མིན་བཅད་དགོས་བྱུང་བ་ལ་ཕོངས་པས་ཉམ་ཐག་པར། སྲོག་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམས་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེར་རེག་དང་བདག་གིར་བགྱིད་དགོས་ན། དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གསོ་བའི་སླད་དུ་གནང་བར་བསྒོམ་དགོས་སོ། །དེ་ལས་གནང་བ་མེད་ཅིང་བཀག་པའང་མེད་པའི་རིགས་རྣམས་ཕྱོགས་གཉིས་ཀའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བརྩི་བ་ཡིན་ཏེ། སྡོམ་གསུམ་རྣམ་ངེས་ལས། །མདོར་ན་ཡེ་ནས་གནང་དང་བཀག་པ་མེད། །བྱར་རུང་དང་ཉེ་མི་རུང་ཟློག་བྱེད་ན། །དེ་དག་སྤྱོད་ཅིག་མི་རུང་དང་ཉེ་ཞིང་། །རུང་བ་བཟློག་ན་ཀུན་ཏུ་སྤོང་ཞེས་གསུངས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མདོར་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཕལ་ཆེན་སྡེ་བ་དང་། གནས་བརྟན་པ་དང་། མང་པོས་བསྐུར་བ་སྟེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱལ་རིགས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་བརྒྱུད་པ་སྟེ། དེ་ལས་གྱེས་པ་བདུན་ནི། གཞི་ཡོད་པ་དང་། འོད་སྲུང་བ། ཆོས་སྲུང་བ། མང་དུ་
Chinese
所说从律藏中使精要清净之方便（221），即布萨、安居、解制，此三根本仪轨由堪布达玛师利从经中精选编纂，犹如驶向解脱洲的大船。其主要支分所修之十二功德为：住于寺院，住于冢间，行乞食，一坐食，常端坐，食已不复受，持有三法衣，穿著毡衣，如实而住，住于坟地，住于树下，住于无覆处。现在为了开示顺带提及的随顺之处，所以说了“于此”等。此论中，除了十七种他胜罪和僧残罪之外，如果需要享用其他不许可之物，则应加持。如果需要在非时食用食物，则应发愿在自己所住之处的北方，即声音不悦耳之地享用。为什么呢？因为一般而言，戒律有四种，即自性戒、法性戒、律仪戒、断戒，声音不悦耳者具有第一种戒。同样，如果需要额外沐浴，则应作病人想；如果需要穿著额外的衣服，或者穿著不合规的白色等衣服；如果需要遮盖皮革等不合适的物品，则应因贫困而感到痛苦，并认为这是为了保护生命而允许的。如果需要触摸或拥有珍宝，则应观想这是为了供养三宝和救护众生而允许的。除此之外，对于既未允许也未禁止的事物，则应视为符合双方的观点。如《三律仪决定论》中所说：“总之，本来无有允许与禁止，如果可行与不宜相违背，则应行持可行之事，远离不宜之事，如果可行之事相违背，则应全部舍弃。”就像这样。为了总结，所以说了“一切”等。一切有部、大众部、上座部、大众所推，此四部中，第一部是国王种姓食日王的后裔。从此部派分出的七部是：说一切有部、饮光部、法护部、多
English
The means of purifying the essence of discipline from what is said (221): Posadha, Vassa, and Pravarana, these three fundamental rituals were selected and compiled from the sutras by Khenchen Dharmashri, like a great ship sailing to the continent of liberation. The twelve main qualities of its main branches are: residing in a monastery, residing in a charnel ground, begging for alms, eating one meal, always sitting upright, not taking food again after eating, holding three Dharma robes, wearing felt clothes, dwelling as it is, dwelling in a cemetery, dwelling under a tree, and dwelling without a roof. Now, in order to show the incidental and suggestive congruities, it is said, "Here," and so on. In this treatise, except for the seventeen Parajikas and Sanghavasesas, if one needs to enjoy other impermissible things, one should bless them. If one needs to eat food at an improper time, one should aspire to eat it in the northern part of one's residence, that is, in a place where the sound is unpleasant. Why? Because in general, there are four kinds of discipline: natural discipline, Dharma discipline, ethical discipline, and renunciate discipline. Those with unpleasant sounds have the first discipline. Similarly, if one needs to take an extra bath, one should think of oneself as a patient; if one needs to wear extra clothes, or wear white clothes that are not in accordance with the rules; if one needs to cover inappropriate items such as leather, one should feel distressed because of poverty and think that this is allowed for the sake of protecting life. If one needs to touch or possess precious jewels, one should contemplate that this is allowed for the sake of offering to the Three Jewels and saving sentient beings. Apart from that, things that are neither allowed nor forbidden should be regarded as conforming to both sides' views. As it is said in the Determination of the Three Vows: "In short, there is originally no permission or prohibition. If what is feasible and what is inappropriate contradict each other, then one should practice what is feasible and stay away from what is inappropriate. If what is feasible contradicts each other, then one should abandon everything." Like this. In order to summarize, it is said, "Everything," and so on. Sarvastivada, Mahasamghika, Sthavira, and Mahasanghika, among these four schools, the first is the descendant of King Rahula of the royal family. The seven schools that branched out from this school are: Sarvastivada, Kasyapiya, Dharmagupta, and Multi-
Tibetan
ཐོས་པར་སྨྲ་བ། མང་སྟོན་པ། །གོས་དམར་ཅན། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་བདུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རིགས་བྲམ་ཟེ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོའི་བརྒྱུད་པ་སྟེ། དེ་ལས་གྱེས་པ་ལྔ་ནི། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ། ། (༢༢༣)གངས་རིར་གནས་པའི་སྡེ། བཏགས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེའོ། །གསུམ་པ་ནི། རིགས་སྨྱིག་མ་མཁན་ཀཏྱ་ཡ་ནའི་བརྒྱུད་པ། དེ་ལས་གྱེས་པ་གསུམ། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ལ་གནས་པའི་སྡེ། །འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པའི་སྡེ། །གཙུག་ལག་ཁང་ལ་གནས་པའི་སྡེའོ། །བཞི་པ་ནི། འདྲེག་མཁན་གྱི་རིགས་ཉེ་བ་འཁོར་གྱི་བརྒྱུད་པ། དེ་ལས་གྱེས་པ་གསུམ་ནི། ས་སྒྲོག་རིགས་ཀྱི་སྡེ། སྲུང་བའི་སྡེ། གནས་མ་བུའི་སྡེ་སྟེ་དྲིལ་བའི་ཉན་ཐོས་སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །བོད་འདིར་དར་བ་ནི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་དེ། སྡེ་པ་བཞི་ཀའི་བསླབ་པའི་རྣམ་པ་མི་མཐུན་ཀྱང་ཐམས་ཅད་རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔའི་སྤྱོད་པ་དང་འབྲེལ་ལ། སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་པ་མི་སྲིད་པས་ཀྲྀ་ཀིའི་རྨིས་ལྟས་དང་མཐུན་པར་བཀར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ན། བསླབ་པ་ཀུན་ལ་དབང་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་ནན་ཏན་དུ་བསྲུང་བར་བྱེད་པ་གནད་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྲུང་བའི་ཕན་ཡོན་ཅི་ལྟར་ཐོབ་ན། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། །ལྷ་རྫས་དགའ་རྒྱུ་མི་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །བདེ་མཆོག་རོ་མཆོག་ལྷ་ཡི་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱུས་བྱུང་ཅི་ཞིག་ངོ་མཚར་ཆེ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ (༢༢༤)རྣམས་དེ་ལས་བྱུང་ལ་ལྟོས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡར་ལྡན་གྱི་དུས་བསླབ་གཞི་ཡོངས་རྫོགས་བསྲུང་པ་ལས། དེང་དུས་ཉིན་ཞག་གཅིག་གི་བར་དུ་བསླབ་གཞི་སྣ་གཅིག་བསྲུང་བའི་ཕན་ཡོན་ཆེ་སྟེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གངྒའི་བྱེ་སྙེད་དུ། །དང་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཟས་དང་སྐོམ་རྣམས་དང་། །གདུགས་དང་བ་དན་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རིམ་གྲོ་བྱས། །གང་ཞིག་དམ་ཆོས་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་དང་། །བདེ་གཤེགས་བསྟན་པ་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ཚེ། །ཉིན་མཚན་དུ་ནི་བསླབ་པ་གཅིག་སྤྱོད་པ། །བསོད་ནམས་དེ་ནི་དེ་བས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་སོ། །འདིར་ལུས་ཅན་འགྲོ་བའི་སྒྲོན་མེ་གཅིག་པུ་གང་གི་བཀའ་དྲིན་འཁོར་བ་མེད་པར་རིག་ནས་དང་པའི་ཡུལ་གྱིས་དབུགས་ཁར་འཚང་བ་དང་ཆབ་གཅིག་འདི་ལྟའི་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་གྱིས་ཤར་བ་བརྗོད་པ་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཤཱཀྱའི་ཏོག་ལ
Chinese
说一切有部。大众部。赤衣部。分别说部等共有七部。第二是：婆罗门种姓大迦叶的传承，由此派生出五部：东山部，西山部，（223）雪山部，说假部，出世间部。第三是：芦苇工匠种姓迦旃延的传承，由此派生出三部：住胜林部，住无畏山部，住寺部。第四是：陶师种姓近护的传承，由此派生出三部：地锁种姓部，守护部，住正量部。总合以上，声闻部派共有十八部。在藏地弘扬的是说一切有部。虽然四个部派的学处形式不同，但都与五种出家众的行为相关。由于不可能超出导师的规定，所以像克利吉的梦兆一样被整理出来。因此，获得所有学处的权力并努力守护是非常重要的。那么，如何获得如此守护的利益呢？导师英雄说：天物喜乐人享受，殊胜安乐妙美味，天界圆满诸盛事，戒律所生何足奇？诸佛正法（224）观待此生当知晓。就像这样。特别是，在教法兴盛的时代，守护所有学处，比现在一天之中守护一种学处的利益更大。《定解宝王经》中说：于恒河沙数劫中，以最初发心之意，以饮食等物，伞盖幢幡灯鬘等，供养无数亿佛。若有于正法衰败时，如来教法将灭时，昼夜行持一学处，其福德胜过前者甚多。在此，我认识到有情众生的唯一明灯，他的恩德无法回报，因此，当最初的境界充满呼吸时，以及当这种分别念突然升起时，为了使所说的话有意义，我说了：世尊一切智者释迦牟尼。
English
The Sarvastivada. The Mahasamghika. The Red Robe Sect. The Vibhajyavada, etc., are seven sects in total. The second is: the lineage of the Brahmin caste, the Great Kasyapa, from which five sects branched out: the Eastern Mountain Sect, the Western Mountain Sect, (223) the Snow Mountain Sect, the Sautrantika Sect, and the Lokottaravada Sect. The third is: the lineage of Katyayana, the reed craftsman caste, from which three sects branched out: the sect residing in the Victorious Grove, the sect residing on the Fearless Mountain, and the sect residing in the Temple. The fourth is: the lineage of Upali, the potter caste, from which three sects branched out: the Earth Lock Caste Sect, the Protection Sect, and the Sthavira Sect. In total, there are eighteen Sravaka sects. What is propagated in Tibet is the Sarvastivada. Although the forms of discipline of the four sects are different, they are all related to the conduct of the five kinds of ordained Sangha. Since it is impossible to go beyond the Teacher's regulations, they are organized like the dream omen of Krki. Therefore, it is very important to obtain the authority of all the precepts and strive to protect them. So, how can one obtain the benefits of such protection? The Teacher Hero said: Divine objects, joy, human enjoyment, supreme bliss, delicious taste, heavenly perfect abundance, what is so amazing about what is born of morality? Look to the Buddhas and Dharma (224) that arise from it. It is like this. In particular, in the time when the teachings flourished, protecting all the precepts is more beneficial than protecting one precept for a day now. The Samadhiraja Sutra says: In billions of kalpas, as many as the sands of the Ganges, with the initial intention, with food and drink, umbrellas, banners, and garlands of lamps, I have served billions of Buddhas. If someone, when the Dharma is declining and the Tathagata's teachings are about to perish, practices one precept day and night, the merit is far superior to the former. Here, I recognize that the only lamp for sentient beings, his kindness cannot be repaid, so when the initial realm fills the breath, and when such a thought suddenly arises, in order to make what is said meaningful, I said: Bhagavan, the all-knowing Shakyamuni.