Tibetan
སྲོག་གཏོང་རྒྱུ་སྤང་བ་དང་། གཞན་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཕན་པ་མི་བསྒྲུབ་པ་དེ་དག་གང་དང་གང་རུང་ལྟུང་བའི་རྒྱུ་རུ་གཅིག་པར་ལྷ་མིའི་སྟོན་པ་ཟས་གཙང་སྲས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། འདི་ལྟར་ལྟུང་བ་དང་། དེའི་གཟུགས་བརྙན་དང་ལྟུང་མེད་དང་། དེའི་གཟུགས་སྙན་དུ་འཆད་པའི་མུ་བཞི་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་དུ་སྦྱར་ན། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེ་སྡང་གི་སྲོག་གཅོད་པ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་གསོད་པ་ལྟུང་བའི་ (༢༠༦)གཟུགས་བརྙན། སྙིང་རྗེས་མི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་ཕན་ཀྱང་མི་གསོད་པ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ལས། སེར་སྣས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བ། ཕན་སེམས་ཀྱིས་མི་སྟེར་བ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བསམ་པ་དག་པས་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད། གཞན་ལ་གནོད་ཕྱིར་སྟེར་བ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ལ། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་མ་བྱས་ན་ལྟུང་བ། དོན་ཆེན་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལྟུང་བའི་གཟུགས་བརྙན། བརྩེ་བས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད། དེ་ལ་རིམ་གྲོ་ཡོད་བཞིན་དུ་རང་གི་དེ་དག་ལས་དོན་ཆེན་པོ་དོར་ནས་ནད་གཡོག་བྱེད་པ་ལྟུང་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །སོ་བྱང་གི་སྡོམ་པ་རྣམས་འདོད་པ་སྤངས་པ་ལ་རགས་ལས་པས་ཐོག་མར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་པོའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་མ་ཐག་པའི་དང་པོའི་ལས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་རིམ་གྱིས་སྤྱོད་པ་གཙོ་ཆེ་བས་ན་ཐོག་མར་སོ་སོར་ཐར་པས་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་དག་པ། གཞན་ཆོས་སྡུད་དོན་བྱེད་གཉིས་གཙོ་བོར་གཉེར་ན་དུས་སུ་མ་བབ་པས་བར་ཆད་མང་བར་འགྱུར་ཏེ། བྷཾ་ག་ལའི་པཎྜི་ཏས། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ (༢༠༧)ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་བརྩིས་ན་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུའི་དུས་སུ་གང་ཟག་དང་པོའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཚོགས་ལམ་འབྲིང་གི་དུས་སུ་གང་ཟག་འབྲིང་པོའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གང་ཟག་གསུམ་པས་ནི་གསུམ་པའི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་བཤད་པ་ནི། །རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་དག་ནི། །ཡོན་ཏན་
Chinese
舍弃杀生，以及不为他人利益成办利益，这些无论哪个都是堕落之因，人天导师净饭王子（释迦牟尼佛）如是说，略作解说。如是堕落，以及其影像，以及不堕落，以及其影像，宣说此四句，与三种戒律相合。律仪戒以嗔恨心杀生是堕落。以利他心杀生是堕落的(206)影像。以慈悲心不杀生是不堕落。利益他人也不杀生是不堕落的影像。善法集聚中说，以悭吝心不布施是堕落。以利他心不布施是堕落的影像。以清净心布施是不堕落。为了损害他人而布施是不堕落的影像。利益有情中说，不照顾病人是堕落。为了成办大事而背离照顾病人是堕落的影像。以慈爱心照顾病人是不堕落。对于病人有能力照顾，但为了自己的大事而舍弃照顾病人是不堕落的影像。声闻菩萨的律仪都依赖于舍弃欲望，因此首先要清净律仪戒，如第一之理等所说。刚刚进入大乘的最初业者菩萨们，他们的智慧是逐渐向上修持为主，因此首先以别解脱戒来遮止恶行的律仪戒不清净。如果主要致力于其他集法和利他二者，则时机未到，会产生诸多障碍。孟加拉的班智达说：资粮道上，律仪戒是主要的。(207)加行道上，集聚善法的戒律是主要的。超世间道上，利益有情的戒律是主要的。如果就一个人相续而言，资粮道小的时候，要努力修持第一种人的学处。资粮道中等的时候，要努力修持中等人的学处。第三种人要努力修持第三种人的学处。如是说。因此，出家的菩萨是，特别之处如《经庄严论》中所说：出家之品类，功德。
English
Abandoning killing, and not accomplishing benefits for the sake of others, whichever of these is a cause of downfall, the teacher of gods and humans, the son of Śuddhodana (Śākyamuni Buddha), said so, and a brief explanation follows. Thus, downfall, and its image, and non-downfall, and its image, these four categories are combined with the three kinds of discipline. The discipline of restraint: killing with hatred is a downfall. Killing with altruistic intention is an image of downfall (206). Not killing with compassion is not a downfall. Benefiting others and not killing is an image of non-downfall. In the Collection of Virtues, it says: Not giving with stinginess is a downfall. Not giving with altruistic intention is an image of downfall. Giving with a pure mind is not a downfall. Giving to harm others is an image of non-downfall. In Benefiting Sentient Beings, it says: Not caring for the sick is a downfall. Turning away from caring for the sick in order to accomplish great things is an image of downfall. Caring for the sick with love is not a downfall. Having the ability to care for the sick, but abandoning caring for the sick for one's own great affairs is an image of non-downfall. The vows of Prātimokṣa and Bodhisattva depend on abandoning desires, so first one must purify the discipline of restraint, as explained in the first method, etc. For Bodhisattvas who have just entered the Mahāyāna and are beginners, their minds are mainly focused on gradually progressing upwards, so at first, the discipline of restraint that prevents misconduct through Prātimokṣa is not pure. If one mainly focuses on the other two, the Collection of Dharma and Benefiting Others, it is not the right time and many obstacles will arise. The Paṇḍita of Bengal said: On the Path of Accumulation, the discipline of restraint is the main one. (207) On the Path of Preparation, the discipline of accumulating virtues is the main one. On the Path Beyond the World, the discipline of benefiting sentient beings is the main one. If considered in terms of one individual's continuum, when the Path of Accumulation is small, one should strive to practice the training of the first type of person. When the Path of Accumulation is medium, one should strive to practice the training of the medium type of person. The third type of person should strive to practice the training of the third type of person. Thus it is said. Therefore, the ordained Bodhisattva is, as described in the Ornament of the Sūtras as a special case: The qualities of the ordained state.
Tibetan
ཚད་མེད་རྣམས་དང་ལྡན། །དེ་ལྟའི་སྡོམ་བརྩོན་ཁྱིམ་པ་ཡི། །བྱང་སེམས་རྣམས་ལས་མཆོག་ཏུ་བཤད། །ཅེས་སོ། །འོན་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཙམ་ལ་སོ་ཐར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པ་ཆོས་བཞི་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་ཚན་པ་གཅིག་པ་ཞིག་བོད་དུ་འགྱུར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འདུལ་བ་གླེང་གཞིས་འཆད་པ་ལྟར་ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་རབ་དབྱེ་དང་ཆོ་གའི་ཁྱད་པར་ཟུར་དུ་མ་བསྟན་ (༢༠༨)མོད། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་སའི་གཞུང་དུ་སྡོམ་པ་ལ། སོ་ཐར་གྱི་བཅའ་ཁྲིམས་མཚན་ཉིད་པ་ཞིག་ཆོ་གས་གསལ་བ་མེད་དོ། །སྤྱིར་སོ་སོར་ཐར་བའི་སྒྲ་བཤད་ནི། ལེགས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་ལས། ལམ་འདི་ནི་སོ་སོར་ཐར་པར་འགྲོ་བས་ན་སོ་སོ་ཐར་བ་སྟེ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་མིང་ཆགས་པའོ། །སྡོམ་པ་གསུམ་སོགས་སྦྱངས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་སེམས་སྟོབས་ཆེན་པོ་དག་ནི། བསམ་པའི་རྟེན་གཙོ་ཆེ་སྟེ་ཆོས་རྒྱལ་ཨིནྟྲ་བྷུ་ཏི་བཞིན། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྟེན་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ལུགས་སུ་མདོར་བསྟན། སོ་ཐར་གྱི་བྱེ་བྲག་པ་སོ་སོར་བཤད་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། གང་ཞིག་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ནི། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་དང་ནི་བསྙེན་གནས་དང་གསུམ་གྱི་སྡོམ་པ་གང་རུང་བའི་སྟེང་དུ་སྨོན་དང་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བ་ལ་དགེ་བསྙེན་བྱང་སེམས་སུ་གྲགས་ཤིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས་དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས་དང་། དགེ་སློབ་མ་དང་ལྔ་ཡི་སྡོམ་པ་གང་རུང་དང་ལྡན་པའི་སྟེང་དུ་སྨོན་འཇུག་གཉིས་བསྲུང་བ་བྱང་སེམས་རང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིགས་བརྒྱད་པོའང་རྫས་ (༢༠༩)སུ་བསྡུ་ན། དགེ་བསྙེན་དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་དག་ཟུང་གསུམ་དང་། བསྙེན་གནས་དང་པོར་བསྡུ་ཞིང་། དགེ་སློབ་མ་ཟུར་དུ་བགྲང་བས་རྫས་བཞིར་འདོད་པ་ནི་མཛོད་ལས། སོ་སོར་ཐར་ཞེས་བྱ་རྣམས་བརྒྱད། །རྫས་སུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །མཚན་ལས་མིང་ནི་འཕོས་པའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་སོ་སོར་བཤད་པ་ལས་དགེ་བསྙེན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ནི་དབྱེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། ནང་གསེས་ཀྱིས་དབྱེ་ན་དགེ་བསྙེན་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། སྣ་གཅིག་བསྲུང་བ་སྲོག་གཅོད་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་རྩ་བ་བཞི་པོ་ག
Chinese
具有无量（功德）。像那样精进持戒的在家（菩萨），被说为胜过（其他）菩萨。如是说。然而，菩萨的戒律本身，没有成立别解脱的差别，如《菩提》等所说。对此，《菩萨别解脱四法经》等经部，因为没有成立藏文翻译的差别，所以没有像以《律藏》为基础进行讲解那样，单独阐述身语恶行的防护差别和仪轨的差别（208）。因此，菩萨在自身的论典中受戒，没有以仪轨明确说明具有特征的别解脱戒律。一般来说，别解脱的词义解释是，在《善道论》中说：“此道是走向别解脱的，因此是别解脱。”等等，这是以因来命名果。对于先前已经修习三戒等具有强大心力的人来说，思维的所依是主要的，如同法王因陀罗菩提一样。菩萨的所依，简要地阐述为广大行持的方式。别解脱的差别分别阐述，分为两种，第一种是由“何者”等所说，即：凡是依靠在家身份的人，在居士父母二者以及近住的三种戒律中的任何一种的基础上，恒时守护发心和行心的两种菩提心，被称为居士菩萨，对于出家的人来说，比丘父母二者、沙弥父母二者以及式叉摩那五种戒律中的任何一种的基础上，守护发心和行心两种，是菩萨自身戒律的戒律。如是将八种类别归纳为实体（209），居士、沙弥、比丘分为三对，近住归为第一类，沙弥尼单独计数，因此认为是四种实体，如《俱舍论》所说：“别解脱名为八，实体种类有四种，从名称上转移名称，因此这些差别无有相违。”如是说。第二种分别阐述中，居士的类别是由“如果区分”等所说，即：如果从内部进行区分，居士也有两种，一种是守护一种，以不杀生为例，代表四根本。
English
Possessing immeasurable (merit). Such diligent householder (Bodhisattvas) are said to be superior to (other) Bodhisattvas. Thus it is said. However, the Bodhisattva's precepts themselves do not establish the distinction of Pratimoksha, as stated in the "Bodhi," etc. Regarding this, the sutras such as the "Bodhisattva Pratimoksha Four Dharmas Sutra," because the distinction of Tibetan translation is not established, the distinction of guarding against physical and verbal misconduct and the difference in rituals are not separately explained (208), as it is explained based on the Vinaya. Therefore, when Bodhisattvas take vows in their own treatises, there is no clear explanation of the characteristic Pratimoksha precepts with rituals. Generally, the etymology of Pratimoksha is, in the "Treatise on the Good Path," it is said, "This path leads to Pratimoksha, therefore it is Pratimoksha." etc., this is naming the result by the cause. For those who have previously practiced the three vows and have great mental strength, the basis of thought is the main thing, just like King Indrabhuti. The basis of Bodhisattvas is briefly explained as the way of vast practice. The distinctions of Pratimoksha are explained separately, divided into two types. The first type is explained by "Whoever" etc., that is: Those who rely on the status of householders, on the basis of any of the two parents of the Upasaka and the three precepts of the Upavasa, constantly guarding the two Bodhicitta of aspiration and action, are called Upasaka Bodhisattvas. For those who are ordained, the two parents of the Bhikshu, the two parents of the Shramanera, and any of the five precepts of the Shikshamana, guarding the two of aspiration and action, is the discipline of the Bodhisattva's own precepts. If these eight categories are summarized into entities (209), Upasaka, Shramanera, and Bhikshu are divided into three pairs, Upavasa is classified into the first category, and Shikshamana is counted separately, so it is considered to be four entities, as stated in the Abhidharmakosha: "Pratimoksha is named eight, the types of entities are four, the name is transferred from the name, therefore these differences are not contradictory." Thus it is said. In the second separate explanation, the categories of Upasaka are explained by "If distinguished" etc., that is: If distinguished internally, there are also two types of Upasaka, one is guarding one thing, taking non-killing as an example, representing the four roots.