Tibetan
ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་ལས། དུས་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་ཏུ་ཁ་ན་མ་ཐོས་པ་ཞེས་རྒྱུ་མི་དགེ་བཅུས་བསྐྲུན་པའི་སེར་སྣ་དང་བཅས་ཏེ་ཟས་ནོར་སྦྱིན་པ་ཡང་། ཚུལ་བཞིན་གྱི་གནས་མིན་པར་སྨད་པའི་གནས་ཏེ་ཡང་དག་པ་ནི་རང་ལ་བདོག་པ་ལ་ (༢༠༢)ཞེན་པ་དང་ཆགས་པ་བཏང་བ་སྦྱིན་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཚད་དུ་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། སྦྱིན་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་གང་ཞིག་བསྡུས་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ན་དེ་ལའང་། རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས་དང་པོས་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པས་ཇི་བཞིན་པར་འདོམས་པར་དཀའ་བས། རང་གི་ཉོན་མོངས་བསལ་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། རིས་མེད་འགྲོ་ལ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེར་ལྡན་པས། གསུང་རབ་དག་བཀླགས་པ་སོགས་དགེ་བའི་བསམ་སྤྱོད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིས། དཀར་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྨོན་ལམ་གདབ་ཅིང་། རང་རྒྱུད་གྲོལ་བའི་དུས་དེ་ནས་འགྲོ་བའི་སྐལ་བ་དང་། དབང་པོའི་རང་བཞིན་ལ་མཚམས་པས་གཞན་དོན་གཙོ་བོར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་སྐད་དུའང་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་འཛིན་གྱིས་དྲིས་པས་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གང་ཞེ་ན། སྨྱུག་གུ་དང་། སྣག་ཚ་དང་། གླེགས་བམ་སྦྱིན་པ་ནི་ཆུང་ངུའོ། །སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏུ་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ཆེན་པོའོ། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་འཇུག་ཅིང་། ནམ་མཁའ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆེན་ (༢༠༣)པོའོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལའང་། ངོ་བོ། །མདོར་བསྟན། དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་བཀྲལ་བ་གཞུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་བསླབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་མི་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བསྒྲིམས་ནས་རབ་ཏུ་སྡོམ་པ་གང་ལགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སོ་སོར་དབྱེ་ན་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་དེ་སྒོ་གསུམ་གྱི་མི་དགེ་བ་ཕྲ་རགས་སྡོམ་པ་གང་ཞིག་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ། བཤད་མ་ཐག་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་ལྷུར་ལེན་པ་གང་ཞིག་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ
Chinese
会变成相反的。经中说：‘非时而欲求，是魔的事业。’所以这样说。同样，所谓‘不为人所知’，是指由不善的十业所产生的吝啬，以及伴随而来的食物和财物布施，都不是如理如法的处所，而是应受呵责的处所。真正的布施是将自己所拥有的（202）执着和贪恋舍弃，这是布施的最终境界。第三是‘法的’等所开示的。前两种布施所包含的内容，在进行法布施时，也有三种方式。第一种是，由于安住在随顺信解的道上，难以如实教导，因此，通过消除自身烦恼的方法和仪式，以及对无差别的众生怀有慈爱和悲悯之心，诵读经典等一切善的思维和行为，种下令白色方面的相续如莲花瓣般解脱的愿望。从自身相续解脱之时起，就要根据众生的根器和能力，专注于利他。如《圣持世请问经》中说：‘什么是法布施呢？布施笔、墨、书是小的。根据众生的根器，宣说声闻、缘觉和无上之法是大的。引导进入无上菩提，宣说如虚空般不可思议之法是极大的。（203）’第二，持戒波罗蜜多，由‘持戒’等开示。其中有体性、简略指示、略作分类、广说正文三种。第一，持戒的体性是，对于所有与学处不相符之处，都努力严谨地守护。第二，如果分别开来，有断恶行戒、摄善法戒、饶益有情戒三种。也就是，守护身语意三门的一切粗细恶行，是断恶行戒；具足六波罗蜜多，是摄善法戒；以刚才所说的两种戒律，努力利益他人，是饶益有情戒。第三
English
It will become the opposite. As the sutra says, 'Desiring at the wrong time is the work of demons.' That's why it is said. Similarly, so-called 'unknown to others' refers to the miserliness produced by the ten non-virtuous actions, along with the giving of food and wealth. It is not a proper place, but a place to be blamed. True giving is to abandon attachment and clinging to what one possesses (202), which is the ultimate limit of giving. The third is shown by 'of Dharma' and so on. Whatever is included in the previous two types of giving, when doing Dharma giving, there are also three ways. The first is that because it is difficult to teach as it is by abiding on the path of following faith, therefore, through the methods and rituals of eliminating one's own afflictions, and with love and compassion for all beings without discrimination, reciting scriptures and all good thoughts and actions, plant the wish for the white side of the continuum to be liberated like lotus petals. From the time of liberation of one's own continuum, one must focus on benefiting others according to the capacity and nature of beings. As it says in the Sutra of the Question of the Holy Holder of the World: 'What is Dharma giving? Giving pens, ink, and books is small. According to the capacity of beings, teaching the Dharma of the Hearers, Solitary Buddhas, and the Unsurpassed is great. Leading into the Unsurpassed Bodhi, teaching the Dharma that is inconceivable like the sky is extremely great. (203)' Second, the perfection of morality is shown by 'morality' and so on. Among them, there are three types: nature, brief indication, slight classification, and extensive explanation of the text. First, the nature of morality is to diligently guard against all that is incompatible with the training. Second, if distinguished separately, there are three types: the vow of abstaining from evil deeds, the vow of accumulating virtuous dharmas, and the vow of benefiting sentient beings. That is, guarding all gross and subtle evil deeds of body, speech, and mind is the vow of abstaining from evil deeds; possessing the six perfections is the vow of accumulating virtuous dharmas; and striving to benefit others with the two vows just mentioned is the morality of benefiting sentient beings. Third
Tibetan
་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་སོ་བྱང་གི་མཚན་ཉིད་རགས་པར་སྟོན་པ་ནང་གསེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནང་གསེས་སུ་སོ་སོ་ཐར་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། ཁྱད་པར་བཞི་ཡི་སྒོ་ནས་འཕགས་པ་འདི་བཞིན་ཏེ། སོ་སོ་ཐར་པ་གཞན་གནོད་གཞི་དང་བཅས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། བྱང་སེམས་དེ་ཡི་སྟེང་དུ། ཕན་པ་རྒྱ་ཆེར་འདོད་པ་བསྣོན་ (༢༠༤)པ་ཡིན་ནོ། །སོ་ཐར་སྲོག་གཅོད་སོགས་གསུམ་དང་། རྫུན་སོགས་བཞི་སྟེ་སྤང་བ་བདུན་བསྡུས་ལུས་ངག་གཙོ་ཆེ་ལ། བྱང་སེམས་དེའི་སྟེང་དུ་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་སྟེ་སྤང་བ་བཅུ་ཀ་གཙོ་བོར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་གནང་བཀག་གིས་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། ཁྱད་པར་བསླབ་པའི་གནས་ནི་སོ་སོ་ཐར་བའི་སྐབས་སུ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་རྒྱ་ཆེར་འགྱུར་ཡང་ངོས་ཀྱིས་བཅས་པའི་སྡོམ་པ་མི་འདྲལ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ན། ལུས་ངག་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་ལས་ཅན་མི་དགེ་བ་རྣམ་པ་བདུན་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། འགྱུར་བར་ཤེས་པ་དང་། རང་གི་དམིགས་བཅས་དམིགས་མེད་ཀྱི་དགེ་ཚོགས་མི་སྒྲིབ་ཅིང་འཕེལ་བ་ཡི་གནས་སྐབས་གསུམ་རྣམ་པར་བསྒྲིམས་ཤིང་བརྟགས་ཏེ་འཐད་ན་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ་བདག་ཅག་གི་སྐྱབས་མགོན་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་སློབ་པའི་དུས་སུ་དེད་དཔོན་སེམས་སྟོབས་ཆེན་པོར་གྱུར་ཚེ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱའི་སྲོག་དང་ཁོ་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གཙེས་པར་གཟིགས་ནས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསྒྲལ་བ་དང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བས་ལོ་གྲངས་བརྒྱད་ཁྲི་གཉིས་སྟོང་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་པའི་མཐར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་པར། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་དེ་ལ་ཆགས་ཏེ་འདོད་པས་ (༢༠༥)གདུང་བས་སྐབས་དེར་འཆི་བར་བརྩམས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སླད་དུ་ཚངས་སྤྱོད་བཏང་བས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་པ་སོགས་དཔེར་མཚོན་ནས་རྣམ་པའི་ཆ་ནས་ཉེས་པ་འདྲ་ནའང་དོན་ལ་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་གང་ཞིག་ནུས་མཐུ་ཅན་དུ་བསམ་པ་ཁོ་ནས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལ་གནང་བའི་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལྟ་ནའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་མོད་ནའང་ཞེས་འང་གི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། །མདོར་དྲིལ་ན་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་རང་གི་དོན་དུ་ཞི་བ་དེའི་གོ་འཕང་གཉེར་བ་དང་། དགོས་ཆེད་བྱུང་ཀྱང་བྱ་དཀའ་བ་ལུས་
Chinese
关于详细的解释，其中说道了粗略地显示声闻和菩萨的特征，例如“内部分类”等等。在内部分类中，菩萨与声闻戒的区别在于，通过四种特殊的方式成为殊胜者：声闻戒仅仅是阻止对他人造成伤害及其根本原因；而菩萨戒在此基础上，增加了渴望广大利益。（204）声闻戒包括杀生等三种，以及妄语等四种，总共七种需要断除的行为，主要涉及身语；而菩萨戒在此基础上，加上意念的三种，总共十种需要断除的行为，并且以意念为主。不仅如此，还通过“允许和禁止的差别”等来展示。特殊之处在于，在声闻戒的情况下，即使为了他人的利益而发生重大变化，也不会破坏已经设定的戒律。而菩萨为了他人的利益而发生变化时，如果身体和语言的七种不善行为为了他人利益而转变，并且知道会转变；以及自己有设定和无设定的善行积累不被遮蔽且增长的三种情况下，仔细权衡和考察，如果合适，则有允许的情况。例如，我们的救怙主至尊的化身在学习的时候，当船长变得非常勇敢时，看到五百商人的生命受到成熟业力的折磨，于是杀死了手持短矛的黑人；还有婆罗门之子喜欢星宿，在森林中清净修行了八万二千年之后，去城市乞讨食物，爱上了商人的女儿，因欲望（205）而痛苦，为了阻止他当时死去，破坏了自己的梵行，结果转生到梵天世界等等。这些例子表明，虽然形式上看起来是过错，但实际上是善行，因为仅仅是认为依赖和相关的因果关系具有力量而做出的。因此，对于意念的三种，没有任何允许的情况。因此，针对大乘的补特伽罗，说道“即使那样，也……”等等。虽然这样说可能已经清楚了，但是“也”字表示强调。简而言之，菩萨戒包括为了自己的利益而寻求寂静的果位，以及即使有需要也难以做到的身体
English
Regarding the detailed explanation, it speaks of roughly showing the characteristics of the Shravaka and Bodhisattva, such as the "internal classification." Within the internal classification, the difference between a Bodhisattva and a Shravaka's vows is that the Bodhisattva becomes superior through four special ways: the Shravaka's vows merely prevent harm to others and its root causes; while the Bodhisattva's vows, on top of that, add the desire for vast benefits. (204) The Shravaka's vows include three such as killing, and four such as lying, totaling seven actions to be abandoned, mainly involving body and speech; while the Bodhisattva's vows, on top of that, add the three of mind, totaling ten actions to be abandoned, and primarily focus on the mind. Not only that, but it is also shown through "the difference of permission and prohibition," etc. The special thing is that in the case of the Shravaka's vows, even if there is a major change for the benefit of others, the already established vows will not be broken. But when a Bodhisattva changes for the benefit of others, if the seven unwholesome actions of body and speech are transformed for the benefit of others, and it is known that they will be transformed; and in the three situations where one's own virtuous accumulations, with or without intention, are not obscured and increase, carefully weigh and examine, and if it is appropriate, there are cases of permission. For example, when our protector, the supreme incarnation, was studying, when the captain became very brave, seeing the lives of five hundred merchants tormented by ripening karma, he killed the black man with a short spear; and the Brahmin boy who loved the stars, after practicing celibacy in the forest for eighty-two thousand years, went to the city to beg for food, fell in love with the merchant's daughter, and was tormented by desire (205), in order to prevent him from dying at that time, he broke his celibacy, and as a result, was reborn in the Brahma world, etc. These examples show that although they appear to be faults in form, they are actually virtuous deeds, because they are done solely by thinking that the dependent and related cause and effect have power. Therefore, for the three of mind, there is no case of permission at all. Therefore, addressing the Mahayana individual, it says, "Even so..." etc. Although it may be clear from what has just been said, the word "even" indicates emphasis. In short, the Bodhisattva's vows include seeking the state of peace for one's own benefit, and the body that is difficult to do even when there is a need.