Tibetan
་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལས་ཡོལ་མི་མངའ། །ཞེས་དང་། བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། །འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ (༡༤༥)ཅད་ནི། །ཁྱད་མེད་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་བཅིངས། །ཁྱོད་ནི་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་དང་། །དགྲོལ་སླད་ཡུན་རིང་ཐུགས་རྗེས་བསྡོམས། །ཞེས་སོ། །གང་གི་རྣམ་མཁྱེན་དངོས་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བའི་ཤེས་བྱ་ཞིག་ནམ་མཁའི་ཁོངས་སུ་མི་སྲིད་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ལུང་སྔ་མ་ལས། ཁྱོད་འབའ་ཞིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ཁྱབ་ལགས་ཀྱི། །ཁྱོད་ལས་གཞན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཤེས་བྱ་ཁོ་ན་ལྷག་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་ཙམ་ཡང་མཐའ་དག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་མ་གཏོགས་གཞན་ས་ཆེན་པོ་ནོན་པའི་བྱང་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྗོད་པས་འདི་ཙམ་མོ་ཞེས་པའི་མཐའ་ལ་མ་ཐུག་པ་ནི་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལྡིང་དར་ལ་བབ་པའི་ལང་ཚོ་རྒྱགས་པ་ཞིག་བྱ་ལམ་གྱི་ཕ་མཐའ་གཞལ་བ་ལ་ཞུགས་ན། དེ་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་མཆིས་པས་ངོགས་སུ་མི་གཏུགས་ཏེ་ནམ་ཞིག་རང་སྟོབས་ཕྲི་སྟེ་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་ཁུར་ལྕི་བས་ནོན་བཞིན་སླར་འབབ་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོར། །བྱ་ལམ་ནམ་མཁའ་དཔག་པ་ནུས་ཀྱང་སྲིད། །རྒྱ་མཚོ་བུམ་པས་གཞལ་དུ་རུང་ཡང་སྲིད། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཕ་མཐའ་རྟོགས་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱབས་ (༡༤༦)ཡུལ་གཅིག་ལས་གཉིས་པ་མ་མཆིས་པ་འདི་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་དེ་ལས་ངན་བསགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་ཚངས་ཅན་རྣམས་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱབས་གཞན་གང་གིས་བསླུ་བ་མཐོང་ནས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་པ་དང་ཐར་བ་ལ་དད་པ་དང་འགྲོ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་བ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་སེམས་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་བློས་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོའོ། །རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོའི་ཕན་ཡོན་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་ཚད་གཟུང་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་བགྲོད་པས་ཤེས་ལ། དེ་ལྟར་དཔེ་ཅན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བསྟན་པའི་དཀར་ནག་སྟེ་དགེ་སྡིག་གི་ལས་འབྲས་ཀྱི་ཕ་མཐའ་མི་དཔོག་ཅིང་། གལ་ཏེ་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཡོན་ཏན་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་ནམ་མཁའི་སྣོད་དུ་མི་ཤོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པར་ནུས་པ་
Chinese
应当行持之佛子们啊，没有比佛陀更殊胜的时刻了。如《一百五十颂》中所说：所有这些众生，都被无差别的烦恼所束缚。您为了解脱众生的烦恼，长久以来以慈悲心摄持。如是等等。对于他的遍知，真实存在的隐蔽之知识，在虚空中是不可能存在的，这是法性。如前文所说：唯有您的智慧，遍及一切所知。除了您之外的所有人，只有知识是剩余的。如是所说。哪怕仅仅是一个毛孔的功德，也只有佛陀才能完全知晓，其他占据大地的大菩萨们，也无法穷尽地说出“仅此而已”的程度。例如，一只正值壮年的雄鹰，想要测量天空的尽头，但它无法达到终点，无法触及边际，最终只会耗尽自己的力量，疲惫不堪，被沉重的双重负担压迫，然后返回。正如《父子相见经》中所说：鸟迹虽能测度天空，海水虽能用瓶测量，然佛陀功德之边际不可测知。如是等等。因此，经中以“此地没有第二个皈依处”等语句来阐述。在此世间，轮回之轮一次又一次地转动，由于积累恶业的过失，那些不具善根者，看到转轮王和伟大的自在天等任何其他的皈依处都无法欺骗他们，从而对痛苦感到恐惧，对解脱生起信心，对众生生起慈悲心，以这三种方式，一心一意地为他人着想，以大丈夫之心忆念三宝的功德，从而皈依。如何阐述作为原因的皈依之利益呢？例如，无边无际的虚空，可以通过雄鹰的飞行来了解。同样，对于作为例子的三宝，善恶业果的边际是无法估量的。如果皈依的功德有形体，那么它将无法容纳于虚空之中，因此它能够依靠自身。
English
For the sons who should practice, there is no moment more excellent than the Buddha's time. As stated in the "One Hundred and Fifty Praises": All these beings are bound by undifferentiated afflictions. You, in order to liberate beings from afflictions, have long held them with compassion. Thus and so on. It is the nature of things that there is no knowledge hidden from his omniscience that could exist in the realm of space. As stated in the previous passage: Only your wisdom pervades all that is knowable. For all others besides you, only knowledge remains. As it is said. Even the merit of a single pore can only be fully known by the Buddha himself, and even the great Bodhisattvas who occupy the great earth cannot exhaustively say, "It is only this much." For example, if a young and strong eagle attempts to measure the end of the sky, it will not reach the end, it will not touch the edge, and eventually it will only exhaust its own strength, become tired and exhausted, and be pressed down by the heavy burden of both ends, and then return. As stated in the "Sutra of Meeting Father and Son": Though bird tracks can measure the sky, and the ocean can be measured with a vase, the limits of the Buddha's merits cannot be known. Thus and so on. Therefore, the sutra explains with statements such as "There is no second refuge in this place." In this world, the wheel of samsara turns again and again, and due to the fault of accumulating bad karma, those who lack virtue, seeing that any other refuge such as the Chakravartin king and the great Ishvara cannot deceive them, thus fear suffering, generate faith in liberation, generate compassion for beings, and in these three ways, single-mindedly think of others, and with the mind of a great person, remember the merits of the Three Jewels, and thus take refuge. How is the benefit of taking refuge as a cause explained? For example, the immeasurable sky can be known through the flight of an eagle. Similarly, for the Three Jewels as an example, the limits of the results of good and bad karma cannot be estimated. If the merit of taking refuge were to take form, then it would not be able to be contained in the vessel of space, therefore it is able to rely on itself.
Tibetan
མ་ཡིན་པའོ། །དུས་དེ་ནས་བཟུང་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཁྱུར་འགྲོ་ཞིང་སྡོམ་པ་མཐའ་དག་གི་རྟེན་དུ་རུང་བའི་གཞིར་གྱུར་ལ་སྡིག་སྒྲིབ་ཀུན་མཛད་ཅིང་གནོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྤོང་ཞིང་། (༡༤༧)ངན་འགྲོའི་གཡང་ས་ལས་བསྲུང་སྟེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་བར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཚེ་འདིར་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་འོང་བ་དང་། རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང་ལོངས་སྐུ་དང་སྤྲུལ་སྐུའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོའི་ཕན་ཡོན་ནི་འབྲས་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པའི་ནང་དབྱིངས་སུ་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་གནས་ལུགས་རྡོ་རྗེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་འབྲས་ཏེ། ངོ་བོ་ཡེ་དག། རང་བཞིན་འཕྲལ་དག་ཅེས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་མངོན་སུམ་པར་འཐོབ་བོ། །བསླབ་བྱ་ནི། བསླབ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་བསླབ་བྱ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱལ་པོའི་མངའ་རིས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་བྱ་དགའ་ཐོབ་པའི་སླད་དུ་མི་འདོར་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཏོང་བ་མིན་ནོ། །ནང་གསེས་སོ་སོའི་སྡོམ་པ་ནི། མཆོག་གསུམ་དེའི་ངོ་བོ་བླ་མ་ཡིན་པས་དེར་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས། དམ་པ་བསླུ་བ་དང་མི་སྙན་སྒྲོགས་པ་ (༡༤༨)སྤང་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ་བ། གཞན་ལ་མི་འཚེ་བ། གྲོགས་སུ་མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་མི་འགྲོགས་པ་གསུམ་སྤང་བའི་བསླབ་བྱ་དང་། དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་ལ་དད་པས་བསྙེན་བསྐུར་བྱ་ཞིང་། ཉིན་མཚན་ཐུན་དྲུག་གམ་འབྱམས་ཀླས་སུ་བརྗེད་པ་སྤངས་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱའོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུའི་བསླབ་བྱར་ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། བྲལ་ཐོབ་སྤངས་པའི་དབྱིངས་རང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་པས་སྐྱོབ་དང་སྐྱབས་བྱར་མི་དམིགས་པ་གང་ཞིག་གཉིས་འཛིན་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་ཕྱིར་སྡོམ་པ་གཏོང་རྒྱུའང་བཏགས་པ་བླ་དྭགས་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་གཏོང་བའི་རྐྱེན་ནི། རྒྱུའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་ཡི་བསྲུང་སྡོམ་གཏོང་མཚམས་སྐྱབས་འགྲོ་མཚན་ཉིད་པ་དག་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་
Chinese
不是这样的。从那时起，进入内道佛教徒的行列，成为堪能一切戒律的基础，造作一切罪障，舍弃有害的方面，（147）从恶趣的悬崖中保护，不离三宝，圆满具足，来到今生能见之法，并且圆满积累福德资粮，将能成就报身和化身二种色身。果皈依的利益，由“果”等来阐述。果皈依无欺骗的功德是，于解脱之门的三种，即空性、无相、无愿的内界中证悟菩提，是实相金刚不造作，是圆满智慧资粮之果，本体本净，自性顿净，称为具足二净之佛，将能现前获得。学处是，由“学处”等来阐述。那也就是学处有因和果二种。第一种是，为了获得国王领地的圆满奖赏，不舍弃就不用说了。即使为了生命，也不舍弃三宝。各自内中的戒律是，三宝的自性是上师，因此皈依之后，舍弃欺骗圣者和宣扬恶名，（148）同样地，皈依佛法僧之后，次第地自己不向轮回中的神祇礼拜，不损害他人，不与外道为友，是舍弃这三者的学处。并且以信心侍奉三宝的身语意所依，日夜六时或者避免完全遗忘，是修持皈依的学处。第二种是，在果的学处中，能仁是法身，从离系和证得以及断除的自性真如中证悟，因此不执著救护者和所救护，超越二取之名言，所以舍弃戒律也只是假立的增上安立而已。是舍弃道之阶段的因缘，宣说了“因”等，具有因之守护戒律的界限，具足相状的皈依境皈依。
English
It is not so. From that time onwards, one enters the fold of the inner Buddhist, becoming a basis suitable for all vows, creating all sins and obscurations, abandoning harmful aspects, (147) protecting from the precipice of the lower realms, inseparable from the Three Jewels, fully endowed, coming to the Dharma visible in this life, and will perfect the accumulation of merit, and will accomplish the two form bodies of the enjoyment body and the emanation body. The benefit of refuge in the result is shown by "result," etc. The infallible quality of refuge in the result is that enlightenment in the inner realm of the three doors of liberation, namely emptiness, signlessness, and wishlessness, is the uncreated reality vajra, which is the result of perfecting the accumulation of wisdom, the essence of which is primordially pure, the nature of which is immediately pure, called the Buddha who possesses two purities, and will be manifestly attained. The precepts are shown by "precepts," etc. That is, there are two kinds of precepts: cause and effect. The first is: needless to say, one does not abandon it for the sake of obtaining the perfect reward of the king's dominion. One does not abandon the Three Jewels even for the sake of one's life. The individual vows are: since the essence of the Three Jewels is the lama, having taken refuge in him, one abandons deceiving the holy ones and proclaiming unpleasantness (148). Similarly, having taken refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, one abandons the three precepts of not prostrating to the gods who revolve in samsara, not harming others, and not associating with non-Buddhists as friends. One should serve the body, speech, and mind supports of the Three Jewels with faith, and one should practice taking refuge by abandoning forgetting for six periods of the day and night or completely. The second is that in the precepts of the result, the capable one is the Dharmakaya, and since one awakens to the suchness of one's own nature, which is free from separation, attainment, and abandonment, one does not fixate on the protector and the protected, and since it transcends the terms of dualistic grasping, abandoning the vows is merely a superimposed designation. The conditions for abandoning the stage of the path are: "cause," etc., were spoken. The limits of abandoning the vows of protection of the cause, the refuge with characteristics, take refuge.