Tibetan
ས་ཏེ། དེ་ཡང་ཚོགས་ལམ་ལ་ནང་གསེས་སུ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་སྟེ། དང་པོ་ནི། ལུས་ཚོར་བ། སེམས་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི། མི་གཙང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། མི་འགག་པ་དང་མི་གནས་པ་དང་ (༡༣༥)སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་བཞིའོ། །བྱེད་ལས་ནི་གོ་རིམ་ལྟར་བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་གོ། གཉིས་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་གཅོད། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་བསྒོམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩེ་གཅིག་པ་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ལས་སུ་རུང་ནས་གྲུབ་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། འདུན་པའི། བརྩོན་འགྲུས། སེམས། སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའོ། །སྦྱོར་ལམ་དྲོད། རྩེ་མོ། བཟོད་པ། ཆོས་མཆོག་བཞི་སྟེ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་ནི། དད་པའི། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས། དྲན་པའི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ་ལྔ་བསྒོམ་ཞིང་། མཚན་ཉིད་ནི། ཡིད་ཆེས་པ། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ། རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་སྦྱོར་བ། རང་བཞིན་ཤེས་པ་སྟེ་གོ་རིམ་ལྟར་སྦྱར་རོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྔ་པོ་སྟོབས་སུ་གྱུར་བས་ན་སྟོབས་ལྔར་སྨྲོས་སོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་མོ་གཉིས་སུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བའི་དུས་མ་ངེས་པས་ཆུང་ངུ་དང་། བཟོད་ (༡༣༦)པའི་ཕྱི་མར་སྐྱེ་བས་འབྲིང་དང་། ཆོས་མཆོག་གི་ཚེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བས་ཆེན་པོ་ཞེས་སོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ནི། བཤེས་སྤྲིང་ལས། དྲན་དང་ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་བརྩོན་འགྲུས་དང་། དགའ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་དང་ཏིང་འཛིན་དང་། །བཏངས་སྙོམས་འདི་བདག་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་སྟེ། གསུངས་པ་ལམ་དེའི་བསླབ་བྱ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ནི། །དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པ། ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བར་མཁས་པ། རྩོལ་བ་ལ་སྤྲོ་བ། དམིགས་པ་དེ་ལ་ཡིད་སྤྲོ་བ། ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ལས་མི་འགྱུར་བ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྣལ་མར་འཇུག་སྟེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །སྤང་བྱ་ནི། ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རགས་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་བོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བསླབ་བྱའི་རྣམ་གྲངས་ཡང་། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཡང་དག་ལྟ་དང་འཚོ་དང་རྩོལ་བ་དང་། དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ངག
Chinese
即是说，资粮道又分为小、中、大三种。第一种是：身、受、心、法四种近念住，不净、痛苦、无常、无我，以及（135）如幻的八种比喻的后得四种。作用是按照顺序进入四谛。第二种是：不善之法未生者不生，已生者断除相续，善法未生者生起，已生者使其增长，修习四正断。第三种是：止观双运的等持一心，由修习禅定心而成就，因此是四神足，即欲、勤、心、行四种等持。加行道是暖位、顶位、忍位、世第一法四种。前两种的共同之处是：信、勤、念、定、慧五根，修习这五种。体性是：深信不疑、生起欢喜、进入证悟之流、心一境性、自性了知，按照顺序对应。后两种也是将前面所说的五种转变为力量，因此称为五力。其中，暖位和顶位两种，由于不能确定何时生起见道，所以是小；忍（136）位之后生起，所以是中；世第一法之时，与见道相连，所以说是大。见道是，《亲友书》中说：‘念及妙择择，精进喜轻安，等持舍此乃，菩提分自体。’所说是此道的学处，各自的体性是：不忘失所缘，善于分辨法，乐于精进，对所缘生起欢喜，身心堪能，心不离一境性，心及心所如实安住，自然成就。所断除的是：俱生烦恼障和，能取所取的粗大所知障二者将被断除，获得超世间的智慧的第一地——极喜地。在修道中，学处的种类还有，《亲友书》中说：正见、正命、正精进，正念、正定、语
English
That is to say, the path of accumulation is further divided into small, medium, and large. The first is: the four close placements of mindfulness on body, feeling, mind, and phenomena; the impure, the painful, the impermanent, and the selfless; and (135) the four subsequent attainments of the eight similes of illusion. The function is to enter the four truths in order. The second is: unwholesome dharmas that have not arisen are not generated, and the continuum of those that have arisen is cut off; wholesome dharmas that have not arisen are generated, and those that have arisen are increased; cultivate the four right abandonments. The third is: the single-pointed samadhi of the union of tranquility and insight, accomplished by making the mind of meditation workable, therefore are the four legs of miraculous power, namely: the samadhi of aspiration, effort, mind, and conduct. The path of joining is the four: heat, peak, forbearance, and the highest dharma in the world. The commonality of the first two is: the five faculties of faith, effort, mindfulness, samadhi, and wisdom, cultivate these five. The characteristics are: deep belief, generating joy, entering the stream of realization, one-pointedness of mind, and knowing the nature, apply them in order. The latter two also transform the five mentioned earlier into powers, therefore they are called the five powers. Among them, the heat and peak positions are small because the time of arising the path of seeing is uncertain; forbearance (136) arises after the peak, so it is medium; at the time of the highest dharma in the world, it is connected to the path of seeing, so it is said to be large. The path of seeing is, as it says in the 'Friendly Letter': 'Mindfulness and excellent discrimination, diligence, joy, and pliancy, equanimity, these are the limbs of enlightenment.' What is said is the discipline of that path, the characteristics of each are: not forgetting the object, being skilled in distinguishing dharmas, being happy in diligence, generating joy in the object, body and mind being workable, the mind not deviating from one-pointedness, mind and mental factors abiding in reality, naturally accomplished. What is to be abandoned is: the afflictive obscuration of conceptual imputation and the two cognitive obscurations of coarse grasping and clinging will be abandoned, and the first ground of transcendental wisdom, the Joyful Ground, will be attained. In the path of cultivation, there are also categories of disciplines, as it says in the 'Friendly Letter': right view, right livelihood, right effort, right mindfulness, right samadhi, speech.