Tibetan
ལ་པ་འབུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ལས། །སློབ་དཔོན་གཉན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཅི་ཕྱིར་བསྐལ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །སློབ་དཔོན་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་། །ཞེས་དང་། དོན་དང་ལྡན་པའི་མཁས་པ་ལ། །དུས་གསུམ་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ན་ (༡༠༥)བཞུགས་པ་ཡི། །བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་ཀུན་བྱོན་ནས། །བསྔགས་དང་འདུན་པས་ཕྱག་མཛད་དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་ཞབས་ཏོག་དང་། སྲིད་ཞུའི་ཆེད་དུ་ལུས་ངག་བཀོལ་བའི་ལས། ཕྲ་རགས་མཐའ་དག་ནམ་ཡང་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་ཆུད་ཟོས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་ཁྱད་པར་མཉེས་པ་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་ཞེས་ཟང་ཟིང་གི་འབུལ་བ། ལུས་ངག་གི་ཞབས་ཏོག་བསྒྲུབ་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་ཀུན་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཕྱི་མའོ། །རང་གི་སྣང་བའི་རྐྱོན་འགོག་པར་སྟོན་པ་ནི། མཛད་སྤྱོད་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་བླ་མ་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་འོས་སུ་རིག་པ་བརྟེན་ཟིན་ཕྱིན་མཛད་སྤྱོད་གང་ལྟར་གནང་ཡང་ལོག་པར་མི་བལྟ་སྟེ། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག་གཙང་ཙོག་མེད་པར་སྤྱོད་པས་རིགས་འཆོལ་གདོལ་བ་དང་། བྲན་གཡོག་སོགས་ཞོ་ཤས་འཚོ་བའི་ལས་ཁོ་ན་ལ་རྩོན་པས་གཡུང་པོ། །རྔོན་པ་དང་ཉ་བ་དང་བྱ་བྱེའུ་སོགས་གསོད་པའི་ལས་ལ་འཇུག་པས་སྡིག་སྤྱོད་ཕལ་བའི་ཚུལ་བཟུང་ནས། ཉམས་པ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་ཡོད་མོད་དེ། འོན་ཀྱང་གང་འདུལ་གྱི་གདུལ་བྱའི་མོས་བློ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན། རང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་སེམས་ཡིན་ལ། བཏུལ་ (༡༠༦)ནས། དབང་དུ་མ་གྱུར་གྱི་བར་རང་སྣང་འཁྲུལ་བ་གཞན་སྐྱོན་དུ་བདེན་པར་བཟུང་ནས་བརྟགས་པའི་ཉེས་པ་མཐའ་མི་གཏུག་པས་ཚད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡེ་སྣོད་བཅུ་གཉིས་བློ་ལ་བྱང་ཞིང་ཆུབ་པ་ཡི། དགེ་སློང་སྐར་བཟང་ཀྱང་སྡིག་པའི་མཐུས་བཏབ་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒྱུར་ཚེ། སྐྱོན་བྲལ་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་གྱི་སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་རྣམ་པར་དག་པའང་གཡོ་རྒྱུར་མཐོང་བའི་ཚུལ་ལ་ལེགས་པར་བསམ་ནས་གཞན་ལ་ལྟ་ཅི། དེ་བས་ན་རང་གིས་རང་ཉིད་ལ་བརྟགས་དཔྱད་བྱ་སྟེ། དགེ་བའི་ལམ་དུ་འཆོས་པར་བྱོས་ཤིག། གལ་ཏེ་བདག་གིས་ཉེས་མིན་གང་རུང་ལ་བླ་མས་བྱམས་བརྩེ་ཆུང་ཞིང་སྡང་བར་མངོན་གྱུར་ནའང་། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཐུགས་ལ་གཡོ་ཟོལ་མེད་པས་གང་ཤར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་སྦུབས་སུ་མི་བསྙལ་བར་སྟོན་པས་ན་མི་འོས་པའི་ལས་ཤིག་བདག་གིས་བྱས་པར་གདོན་མི་ཟ་བས་སྐྱོན་དུ་གཟིགས་ན
Chinese
《百千劫佛经》中说： 应当了知上师最为殊胜， 为什么劫中的诸佛， 都是依靠上师才出现的。 就像这样，对于具有意义的智者， 三时之中，一切时处， 十方刹土中（105）安住的， 善逝诸佛都降临， 以赞颂和渴求来行礼。 如是等等广说，为了侍奉和政务， 运用身语的行为， 无论细微还是粗大，都不会没有结果，因此不会白白浪费，特别是从三喜中来说，物质的供养，努力进行身语的侍奉，这些都是最好的，后者是最好的。 显示阻止自己显现的过失是： 说了“行为”等等。如前所说，好好观察上师，一旦依止了认为合适的上师，无论上师的行为如何，都不要邪见。在圣地印度，大多数瑜伽自在者，行为不洁净，像种姓混乱的旃陀罗一样，奴隶等等只努力从事维持生计的工作，像贫穷的人一样，从事猎人、渔夫和杀害鸟雀等的工作，采取罪恶行为的姿态，虽然有比堕落还要更加堕落的情况， 但是，因为是随顺所化众生的意乐而行事， 所以，自己亲近的是心， 调伏（106）后，在没有自在之前，将自己显现的错乱执着为他人的过失，真实地抓住，考察的过失没有穷尽，是无法衡量的。十二部经精通于心的， 善星比丘也因罪业所染而颠倒错乱时， 那么，对于无过失、具功德的导师圆满正等觉佛陀的清净行为，也认为是在欺骗，好好思维这种情形，还看别人做什么呢？ 因此，自己应当观察自己， 努力改正行于善道。 假如我做了错事或者没有做错事，上师显得不慈爱，甚至显现出嗔恨， 但是，大士的心中没有虚伪，因此不会将所显现的隐藏起来，而是直接指出，那么我一定做了不好的事情，所以才被认为是过失
English
It is said in the "Buddha of a Hundred Thousand Kalpas": One should know that the teacher is the most excellent. Why do all the Buddhas of the kalpas arise by relying on teachers? Like this, for the wise who possess meaning, in all times of the three times, in the ten directions of the fields (105), the Sugatas, the victorious ones, all come and pay homage with praise and longing. As it is widely said, for the sake of service and administration, the actions of body and speech, whether subtle or gross, will never be without fruit, so they will not be wasted. Especially from the three kinds of satisfaction, the offering of material things, and the diligent performance of service with body and speech, these are the best, and the latter is the best. To show how to prevent the faults of one's own appearance: It is said, "Actions," and so on. As mentioned above, after carefully examining the teacher, once one has relied on a teacher who is deemed suitable, no matter what actions the teacher performs, one should not have wrong views. In the holy land of India, most of the lords of yoga act without cleanliness, like the Chandalas of mixed caste. Slaves and others only strive to make a living, like the poor. Engaging in the work of hunters, fishermen, and killing birds, taking the form of sinful actions, although there are situations that are even more degenerate than degeneration, However, because they act according to the wishes of the disciples to be tamed, Therefore, what one takes close to oneself is the mind, After taming (106), until one is not free, holding one's own confused appearances as the faults of others, truly grasping them, the fault of examination is endless, it is immeasurable. The monk Star Good, who is well versed in the twelve divisions of scripture, when he is corrupted by the power of sin and becomes confused, Then, even the pure actions of the faultless, virtuous teacher, the perfectly enlightened Buddha, are seen as deception. Think well about this situation, and what else do you look at? Therefore, one should examine oneself, Strive to correct oneself and walk on the path of virtue. If I have done something wrong or not done something wrong, and the teacher seems to be unkind and even shows anger, However, the great being's heart has no hypocrisy, so he will not hide what appears, but will point it out directly. Then I must have done something bad, so it is considered a fault.
Tibetan
ས་སྐྱོ་བས་འདུལ་བ་ཡི། དུས་ལ་བབ་པར་ཡང་དག་པར་རིགས་ནས་སྔོན་ཆད་ནོངས་པ་བཤགས་ཤིང་སླད་ནས་བསྡོམས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ནི་ཅང་ཤེས་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ། བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་ནམ་ཡང་མི་འགྲོའོ། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཆ་ནས་བརྟེན་ཚུལ་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །བླ་མ་བཞེངས་ (༡༠༧)པའི་ཚེ་རང་ཉིད་འཕྲལ་དུ་ལྡང་བ་ལས་སྟན་ལ་འདུག་པ་མིན་ནོ། །བཞུགས་པའི་དུས་ན་སྐད་གསང་མི་སྟོད་པར་ཞེ་སས་སྐུ་ལ་སྙུན་མི་མངའ་འམ་ཞེས་འདྲི་ཞིང་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཅི་ཡོད་དབུལ་བར་བྱ་ལ། གཤེགས་པའི་ཚེ་ན་ཞབས་འབྲིང་བྱེད་པ་ལ་སྔོན་རྗེས་གཡས་ནས་བསྒྲོད་པ་མིན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་རིམ་པར་རྒྱབ་སྟོན་པ་དང་། ཞབས་རྗེས་བརྫི་བ་དང་། གྲལ་མགོར་ཡིན་པ་སྟེ་ཉེས་པ་འབྱུང་བས་སྤང་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པས་གཡོན་ནས་འགྲོའོ། །གཟིམས་མ་ལ་སོགས་སྟན་དང་གཞོན་པ་སྨད་ཅེས་དེར་འདུག་པ་དང་ཞོན་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་བག་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ཡང་བཞུགས་པའི་སྒོ་འཕར་དབྱེ་གཅོད་སྐབས་བརྡེགས་པ་དང་། ཚད་ལས་ཐལ་བའི་གོས་རྒྱན་སོགས་ཀྱིས་སྒེག་ཆོས་ངོ་འཛུམ་མ་ཡིན་པར་བཞིན་བསྡུས་ཏེ་གནག་པ་དང་། རྫུན་དང་བབ་ཅོལ་གྱི་བཞད་གད་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་གཏམ་དང་། མདོར་ན་གུས་དང་འཇིགས་བཅས་མ་ཡིན་པར་ཅི་མི་སྙམ་པར་བྱུང་རྒྱལ་བྱེད་པ་མཐའ་དག་སྤངས་དགོས་པ་ནི། སྤྱི་མདོ་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་དམ་པར་གྱུར་བ་ལ། །མ་ངེས་གྱུ་གྱུའི་ལས་བྱས་པས། །དམ་པར་གྱུར་བ་ཀུན་བསླུས་ཏེ། །རྡོ་རྗེའི་དམྱལ་བར་དེ་ལྟུང་འགྱུར། །ཞེས་ (༡༠༨)དང་། རྒྱན་དམ་པ་ལས། །ངག་ཚིག་བརླང་པོས་ཞེ་འགེངས་པ། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དམྱལ་བར་ལྟུང་། །ཟབ་མོའི་ཚིག་ལ་སྒྲོ་བསྐུར་བས། །མནར་མེད་གནས་སུ་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། །གསང་བ་ཀུན་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། །བླ་མ་མཆོག་ལས་རང་ཉིད་ཀྱིས། །ཆེ་མཆོག་རློམ་སེམས་སྨྲ་བ་ནི། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་རུ། །ཐུར་དུ་བལྟས་ཏེ་དམྱལ་བར་འགྲོ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པས་ན་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམས་ལ་སྒོ་གསུམ་ཉེ་བར་ཞི་བས་བསྟེན་པ་གལ་ཆེའོ། །ཞེས་སོ། །དད་མེད་དང་མི་འགྲོགས་པ་ནི། །བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་གི་ངོས་ནས་ཉེས་པ་མེད་ཀྱང་བླ་མ་ལ་གཤེ་བསྐུར་གྱིས་དམོད་ཅིང་ཞེ་སྡང་བའི་གང་ཟག་དེ་དང་ལན་ཅིག་ཙམ་ཡང་བཤེས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཅིའི་སླད་དུ་ན། ལོག་པའི་བློ་ཅན་དེ་ནི་གཡང་སར་འཕྱན་པའི་སྔ་འགྲོས་ཡི
Chinese
萨迦派的律仪中说，时机成熟时，应如理如实地忏悔以往的过错，并于将来严加防护。如此行事之人，如同觉悟者一般，永远不会落入魔的掌控之中。以上是关于此的阐述。从行为方面来说，依止上师的方式等已经阐述过了。上师起身（107）时，自己应立即起身，而不是坐在座位上。上师就座时，不要大声喧哗，应恭敬地询问上师是否安康，并供养上师所需之物。上师离去时，侍从不应走在前面或后面，也不应从右边走，因为那样会依次背对上师，踩踏上师的足迹，以及走在队列的前面，这些都会产生过失，所以应当避免。稍微向外侧倾斜，从左边行走。卧具等坐垫和低矮的座位，坐在上面或骑在上面等，都会导致福德衰减，所以要谨慎。此外，在开关门窗时不要撞击，穿着超过限度的华丽服饰等，不要以卖弄风情的姿态，而应收敛面容，保持庄重。避免说谎、轻率的玩笑、无关紧要的谈话，总之，凡是不恭敬、不畏惧，随心所欲的行为都应避免。如《总集经》中所说：为何已成圣者，却行无常变幻之事？欺骗一切圣者，将堕入金刚地狱。以及（108）《庄严经》中说：以粗暴的言语傲慢自大，将堕入地狱千劫。对甚深之语妄加诽谤，将堕入无间地狱。以及《秘密总集续》中说：弟子自恃比上师更伟大，口出狂言，将无数劫头朝下堕入地狱。因此，务必谨慎，以身语意三门寂静调柔的方式依止上师至关重要。以上是关于此的阐述。不要与不信者交往，这在《上师》等经论中已经阐述过了。也就是说，即使自己没有过错，也不应与那些辱骂、诅咒、憎恨上师的人交往，哪怕只是一次也不行。为什么呢？因为心怀邪念之人，是坠入悬崖的先兆。
English
In the Vinaya of the Sakya school, it is said that when the time is right, one should truly and accurately confess past mistakes and be careful to guard against them in the future. One who acts in this way is like an enlightened being and will never fall under the control of demons. The above is an explanation of this. In terms of conduct, the way to rely on the guru, etc., has already been explained. When the guru rises (107), one should immediately rise oneself, not remain seated. When the guru is seated, one should not speak loudly, but respectfully ask if the guru is well and offer whatever necessities the guru may need. When the guru departs, the attendant should not walk in front or behind, nor should they walk on the right side, because that would mean turning one's back to the guru in succession, stepping on the guru's footprints, and being at the head of the line, all of which would cause faults and should be avoided. Slightly turning to the side, one should walk on the left. Couches and other cushions and low seats, sitting on them or riding on them, etc., will cause merit to decline, so one should be careful. In addition, when opening and closing doors and windows, do not slam them, and do not wear excessively ornate clothing, etc. Do not be coquettish, but rather compose your face and remain dignified. Avoid lying, frivolous jokes, and irrelevant conversations. In short, all actions that are disrespectful, unafraid, and impulsive should be avoided. As it says in the Sutra of the Collection: Why does one who has become a saint perform impermanent and changing deeds? Deceiving all the saints, one will fall into the Vajra Hell. And (108) it says in the Ornament Sutra: Arrogantly filling oneself with rude words, one will fall into hell for thousands of kalpas. Falsely accusing profound words, one will fall into the Avici Hell. And it says in the Tantra of the Secret Collection: A disciple who boasts of being greater than the supreme guru and speaks arrogantly will fall headfirst into hell for countless kalpas. Therefore, it is essential to be very careful and to rely on the guru with the three doors of body, speech, and mind pacified and tamed. The above is an explanation of this. Do not associate with non-believers, as has been explained in the Guru, etc. That is to say, even if one is not at fault oneself, one should not associate with those who insult, curse, and hate the guru, not even once. Why? Because a person with a perverse mind is a harbinger of falling off a cliff.