Tibetan
ལྟར་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་དྲན་པའི་མོད་ལ་འབྱུང་ཞིང་། །སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལྷ་དང་ལོངས་སྤྱོད་མཉམ་པར་ཡོད་ཅིང་། ཕྱི་རིམ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་ཕ་གུ་ཅན་དང་ལྡན་པ། ཞིང་མཆོག་དེ་ན་རིགས་བཞིའི་སྟོན་པ་ཡིས། འཁོར་ལ་དུས་བཞིར་ཞེས། སྲོད་ (༥༩༢)གདམས་ངག་གི་ཆོས། ནམ་ཕྱེད་དབང་གི་ཆོས། ཐོ་རེང་སྤྱོད་པའི་ཆོས། ཉིན་ཕྱེད་ལྟ་བསྒོམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་རྒྱུན་མི་ཆད་དོ། །དེ་ཀུན་གྱི་དབུས་ཀྱི་བར་སྣང་ན་ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་གྱི་ཞིང་། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་མེ་རི་འབར་བ་ཞེས་བྱ་བ། ཐོད་པ་སྐམ་པོས་འབྲས་བུ། །ཤར་རི་ཡོད་པས་རྩིག་པ། བྷན་དྷ་ལྕང་ལོ་ཅན་གྱིས་ཁ་བད་བྱས་པ། ཚད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གནམ་ལྕགས་ཀྱི་གཟེར་བཏབ་པ། རཀྟའི་ཞམ་ཆུ་འབབ་པ། ཉི་ཟླའི་ཀ་གདན། ཆུ་སྲིན་གྱི་ཀ་ཞུ་བྱས་པ། ལྷ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་གདུང་དུ་བྲེས་པ། མཆོག་ཆེན་པོས་གྲབ་བཏང་བ། ཉིན་མོ་རླུང་ནག་འཚུབ་ཅིང་། མཚན་མོ་མེ་དཔུང་འབར་བ། སྟེང་དུ་ཞིང་ཆེན་གྱི་གདུག་ཕུབ་པ། ལྷ་མོ་ལྔ་གར་བྱེད་པ། ས་གཞི་ཐམས་ཅད་རཀྟའི་རྦ་ཀློང་འཁྲུགས་པ་ཡོད་དོ། །དེའི་དབུས་ན་སྟོན་པ་གཞོན་ནུ་དཔའ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་ཞི་བ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་ཁྲོ་བོའི་ཆ་བྱད་དུ་བསྟན་པ་དང་། དེའི་སྤྲུལ་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དཔའ་བོའི་ཚོགས་དང་། དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་མིའི་འཁོར་དང་། པུརྞ་ཉེར་བཞི་ལ་སོགས་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་། ཨེ་ཀ་ཙ་ཏི་སྦུན་དྲུག་སོགས་འཁོར་གྱི་མཁའ་འགྲོའི་སྡེ་ཚོགས་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྤྲིན་ཕུང་འཕྲོ་བ་ལྟ་བུའི་དབུས་ཉིད་ན་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའོ། །གཞན་ཡང་པདྨ་ལས་ (༥༩༣)སྐྱེས་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱང་། དཔག་ཏུ་མེད་དེ། ཀུན་ཀྱང་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་ཁྱེའུ་ཆུང་དང་། བུ་མོའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་དྲང་སྲོང་གྲུབ་པ་ཅན་རྣམས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་སེམས་གསུམ་མེད་ལ་ཡིད་དྲུག་དང་ནི་ཉོན་མོངས་དྲུག་ཀྱང་མེད་དེ། མ་རིག་པ་མེད་རྐྱེན་བཞི་ཡོད་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཀྱང་མེད་དོ། །གང་དེ་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བྱིན་གྱིས་རླབས་ལས་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བཀོད་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་ནི་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་ཞེས་རྒྱལ་སྲས་སར་གནས་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་སོ། །ཞིང་འདི་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གསང་བའི་ལམ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་རིག་པ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས་བསྟན་ནོ། །གསང་སྔགས་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པའི་ཞིང་སྔ་མ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པ་འགའ་ཞིག་ནི་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་གཞན་དུ་བདེ་ཆེན་མཁའ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། ས་སྤྱོད་ཞེས་སུ་གྲགས་པའི་ཞིང་གང་ཞིག་ན་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལ། དབང་ཐོབ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཌཀྐི་མ་དང་། ཡུལ་ཆེན་ཉེར་བཞིར་སྤྱོད་པའི་ཞིང་སྐྱེས་མ་ལ་སོགས་པ་དཔའ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཚོགས་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་གྲལ་གང་དུ། ལམ་གྱི་འཕྲོ་སྤངས་ (༥༩༤)ཕྱིར་རིག་པ་འཛིན་པ་ཡི། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའི་བླ་མ་རྣམས་ནི་རབ་ཏུ་བཞུགས་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་རང་སྣང་དགེ་བའི་ས་བོན་མངོན་དུ་གྱུར་བ་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟབ་མོའི་བརྟུལ་ཞུགས་མཐར་སོན་པའི་གསང་སྔགས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ལས། རྟོག་པའི་རང་འདོད་ཅན་གྱིས་ཕྱིན་དུ་ཡོད་པ་ཡི་ཕྱོགས་དང་རིས་ཆད་ཅན་དུ་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཉིད་ངང་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཡི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཡི་གེའི་སྤྲིན་གྱི་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་འཕྲོས་པས། །འཇིག་རྟེན་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མཆོག་ནི། གནས་རིགས་དྲུག་གི་གདུལ་བྱའི་སྣང་བ་ལ། རང་རང་མིང་གི་མངོན་བརྗོད་ཐ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡི། འདུལ་བྱེད་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཐུབ་པ་དྲུག་ཏུ་ཕྱོགས་བཅུ་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་སྟོང་གསུམ་གྱི། སྟོང་ཆེན་པོ་ཇི་སྙེད་དང་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་སྤྲུལ་ནས། གདུལ་བ་བཞི་ཡི་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། དེའང་སྐུ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་གདུལ་བ་ནི། སྐུ་ཡི་མཛད་པ་ཆེན་པོ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མའི་ལུང་གིས་ས་བཅད་ཙམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ཁུངས་སུ་བསྟན་པ་ལྟར་རོ། །གསུང་གི་མཛད་པ་ནི། ཡན་ལག་ (༥༩༥)དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་མམ་གཅིག་གམ་དུ་མར་སྣང་བ་གང་ཡང་འགྲོ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བའི་དགོངས་པ་སྟེ་གསུངས་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་འཕར་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་གྲངས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་སྒྲ་ཚིག་རང་མཚན་པ་མ་ཡིན་པར་སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་མཐུས་རྫས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་དང་མཐུན་པར་ཤར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། གསུངས་ནི་ཚིག་སྦྱོར་ལེགས་པ་ལ། ཚངས་པའི་དབྱངས་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་ཅེས་པའི་དོན་ཉི་ཁྲི་སྣང་བ་ལས་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་སྟོ
Chinese
如是，所有念头都在忆念的瞬间生起，与三十三天神共享受用，外围具有七宝装饰。在那殊胜的刹土中，四种姓的导师们，向眷属于四个时段宣说：夜晚（592）传授口诀之法，半夜传授灌顶之法，黎明传授行持之法，中午传授见修行之法，其声音持续不断。在这一切的中央虚空中，是嘿汝嘎尊胜的刹土，名为大尸陀林火焰山。以干骷髅为果实，以东方山脉为墙壁，以班杂树枝遮蔽，无法估量，钉有天铁之钉，流淌着鲜血之水，以日月为柱基，以摩羯为柱头，八大天神悬挂为栋梁，殊胜者们发出巨响，白天黑风呼啸，夜晚火焰燃烧，上方覆盖着大刹土的伞盖，五位天女跳舞，整个大地都充满鲜血的波涛。在那中央，导师年轻勇士薄伽梵，心不离寂静，显现忿怒相，其化身金刚手等勇士众，吉祥金刚等人类眷属，二十四圣地等空行母，独髻母及其六眷属等空行眷属，如云雾般弥漫，在那之中，转动着无上果位的法轮。此外，莲花生（593）的王子们也多得无法估量，都是天神和天女的幼童形象，以及苦行成就者们，没有分别念，没有三心，没有六识和六烦恼，没有无明，没有四缘，也没有与之相应的障碍。在那里，由于刚才所说的导师金刚持的加持，自然显现，因此其自性被称为化身刹土，在王子位上的人们广为人知。此刹土是自性大圆满的殊胜秘密道，在觉性自生大圆满续中有所阐述。与共同密咒中著名的早期刹土在形式上有些相似……
English
Thus, all thoughts arise in the instant of recollection, sharing enjoyment with the thirty-three gods. The outer perimeter is adorned with seven precious ornaments. In that supreme pure land, the teachers of the four castes, to the retinue at four times, say: At night (592), the Dharma of instructions; at midnight, the Dharma of empowerment; at dawn, the Dharma of conduct; at midday, the Dharma of view and meditation. The sound of the Dharma is continuous. In the central space of all this is the glorious realm of Heruka, called the Great Cemetery Blazing Mountain. With dry skulls as fruit, with the eastern mountains as walls, covered with branches of Bhanda trees, immeasurable, nailed with nails of meteoric iron, flowing with blood-water, with sun and moon as pillar bases, with makaras as pillar heads, eight great gods hung as rafters, the supreme ones making great sounds, black winds howling during the day, flames blazing at night, above covered with the umbrella of the great pure land, five goddesses dancing, the entire earth filled with waves of blood. In the center of that, the teacher, the youthful hero, the Bhagavan, without moving from the peace of his mind, manifests in wrathful form, and his emanations, such as Vajrapani, and the assembly of heroes, and the human retinue such as Garab Dorje, and the dakinis such as the twenty-four Purnas, and the retinue of dakinis such as Ekajati and her six companions, like a cloud of mist, in the midst of that, turns the wheel of Dharma of the supreme fruit. Furthermore, the princes born from the lotus (593) are also immeasurable, all being young boys and girls in the form of gods and goddesses, and accomplished ascetics, without conceptualization, without the three minds, without the six consciousnesses and the six afflictions, without ignorance, without the four conditions, and without the obscurations associated with them. There, due to the blessing of the teacher Vajradhara just mentioned, it is naturally arranged, therefore its nature is known as the realm of emanation, widely known to those who are in the position of princes. This realm is the extraordinary secret path of the Great Perfection of Self-Nature, taught in the tantra of the Great Perfection of Self-Arisen Awareness. Some of the forms are similar to the earlier realms famous in the common mantra…
Chinese
以及“在其他地方”等所指示的那样，在其他地方，在被称为“大乐虚空行”和“地行”的净土中，对于具有意义的光明，以及获得灌顶的俱生空行母，以及在二十四个大处行走的净土所生的空行母等，与勇士和瑜伽母的聚会具有相同缘分的持明者行列中，为了不舍弃道的后续（594），而成为持明者，金刚乘的上师们安住于此，修行殊胜的密咒见修行。这些是自显清净的种子显现，以及圆满了生起次第和圆满次第甚深瑜伽行，获得了密咒成就者才能见到的景象。不应以分别念的自以为是，朝向有偏颇和宗派分别的方向去思考。调伏众生的化身差别，如“彼性”等所指示的那样，从彼性之中，圆满受用身的诸佛，以文字云的光芒照耀，为了调伏世间，殊胜的化身，在六道众生的显现中，追随各自名称的不同称谓，调伏者，觉悟之士，化现为六能仁，在十方无边无际的三千大千世界中，与无数的刹土相同，为了调伏四种众生而行利益，是不可思议的。其中，以身行大福报的调伏，是身的十二大事业，如《宝性论》的教证，只是略述了《般若经》的来源。语的利生事业是，以六十四支分的妙音所宣说的三乘或一乘或多乘的显现，无论哪一种都跟随众生的认知，成为众生烦恼的对治，是如是宣说的密意。虽然显现为宣说了八万四千法门的数量，但并非是声音和词句的自相，而是以加持力，与众生的根器和物质的完全证悟相符而显现。其中，六十四支分是，在《现观庄严论》中说：“语是善妙的词句组合，梵音是六支分”的意义，从二万偈颂中显现，秘密不可思议。
English
As indicated by "in other places," etc., in other places, in the pure lands known as "Great Bliss Sky-goers" and "Earth-goers," for those with the meaning of clear light, and the coemergent Ḍākinīs who have received empowerment, and the pure land-born Ḍākinīs who travel in the twenty-four great places, etc., in which ranks of Vidyādharas who share the same fortune as the gatherings of heroes and yoginīs, in order not to abandon the continuation of the path (594), and to become Vidyādharas, the Vajrayāna gurus reside and practice the profound mantra view and conduct. These are the appearances to those who have manifested the seeds of self-appearing goodness, and who have perfected the profound practice of the generation and completion stages, and who have attained the accomplishment of secret mantras. One should not think with conceptual self-interest, towards biased and sectarian directions. The distinction of the emanation that tames beings is indicated by "Thatness," etc. From that very nature, the Saṃbhogakāya Buddhas, with the rays of light from the clouds of letters shining forth, in order to tame the world, the supreme Nirmāṇakāya, in the appearances of beings to be tamed in the six realms, following the different expressions of their respective names, the tamers, the enlightened beings, emanate as the six Munis, in the ten directions, in the boundless and limitless three thousand great thousand worlds, equal to countless Buddha-fields, in order to benefit the four types of beings to be tamed, which is inconceivable. Among them, the taming through the great merit of the body is the twelve great deeds of the body, as the prophecy of the *Uttaratantra* only briefly describes the source of the *Prajñāpāramitā*. The activity of speech is that the appearance of the Three Vehicles, or One Vehicle, or many Vehicles, spoken with the melodious sounds of the sixty-four branches, follows the perception of beings, and becomes the antidote to the afflictions of beings, which is the intention of what is spoken. Although it appears as if the number of eighty-four thousand gates of Dharma have been spoken, it is not the self-character of sound and words, but through the power of blessing, it appears in accordance with the disposition of beings and the complete realization of phenomena. Among them, the sixty-four branches are, in the *Abhisamayālaṃkāra* it says, "Speech is a well-composed combination of words, and the Brahmic sound is six-branched," the meaning of which appears from the twenty thousand verses, the secret is inconceivable.