Tibetan
་བསྡུས་ཕྱིར། རྟོག་དཔྱོད་དང་ཐ་སྙད་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་མཚོན། །གཉིས་འཛིན་གྱི་བློ་དང་། སྙམ་བྱེད་ཤེས་པ་དང་དཔེ་དཔེ་ཅན་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པ་ནི། རྒྱུད་བླ་མར། ངག་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་དོན་དམ་གྱིས་བསྡུས་ཕྱིར། །རྟོགས་གནས་མིན་ཕྱིར་དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བླ་ན་མེད་ཕྱིར་སྲིད་ཞིས་མ་སྡུས་ཕྱིར། །རྒྱལ་ཡུལ་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་ཚུལ། །འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། འདྲེན་པའི་མཆོག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་གྱུར་བའི་གནས་གཏིང་མཐའ་མི་དམིགས་ཕྱིར་ཟབ་ཅིང་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཞི་བ་དངས་གསལ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་ཁང་མཛེས་ཀྱི་ནང་ན། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་བཞུགས་ཀྱང་། རྣམ་པའི་ (༥༦༥)ཆ་ནས་གཅིག་གིས་གཅིག་མི་གཟིགས་ཏེ། རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དབྱིངས་ན་དགོངས་པའི་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བ་ནི། རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ན། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཅིག་གིས་གཅིག་མི་གཟིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་ཏེ། ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། མཁྱེན་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་མཁྱེན་ཆ་འགགས་པ་མེད་པའི་རང་གདངས་ལས་ཐུགས་རྗེ་ཕྱིར་གསལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། །གནས་དང་དུས་དང་སྟོན་པ་དང་ཆོས་དང་འཁོར་ཏེ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་དང་། མཚན་དཔེ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཉིས་པར་སོ་སོར་བཤད་པ་ལ་ཞི་ཁྲོ་གཉིས་ལས་དང་པོའི་ཕྱོགས་གནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་གནས་ནི་མ་བཙལ་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྫོགས་པ་འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་ཁམས། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་རང་མདངས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གསལ་འཚེར་འབར་བ་ཇི་ལྟར་མཁའ་དབྱིངས་དབང་པོའི་མཚོན་ཆ་སྟེ་འཇའ་ཚོན་གྱིས་བཀབ་པ་བཞིན་དུ། མནན་ན་ནེམ་ཞིང་བཏེགས་ན་འཕར་བ་ལྟ་བུའི་གཞལ་མེད་ཁར་མཛེས་ཕྱོགས་བཞིར་ (༥༦༦)སྒོ་འཕར་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ། རྟ་རྐང་རྣམ་པ་བརྒྱད་ལྡན་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རྩིགས་པ། ཕ་གུ་དྲ་ཕྱེད་དང་མདའ་ཡབ་དང་པུ་ཤུ་ཅན་གྱི་སྣམ་བུར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མིག་ཡངས་མ་སྟེ་ལྷ་མོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བདེ་སྟོང་གི་མཆོད་སྤྲིན་བརྩེ་ཞིང་དགའ་བའི་ཕན་ཚུན་དང་རྣམ་འགྱུར་གཡོ་བ་ཅན་རྣམས་དང་། གཞན་རྔ་ཡབ་དང་། འཕན་གདུགས་རྒྱལ་མཚན་ནོར་བུའི་རྟོག་ཅན་བླ་བྲེ་དང་ཟར་ཚགས་དང་། །གཙང་ཁང་བྱུར་བུར་མཛེས་ཤིང་། ཆུ་ཞིང་དང་། སྲིད་དུ་སྟེ་ཕན་ཚུན་དང་ཐོག་ཐ་མི་མངོན་པར་གང་དུ་ལྟས་པའི་སྣང་ཡུལ་གང་ཞིང་གྲངས་ཀྱིས་མི་གཏུགས་ཏེ། ནམ་མཁའ་དབྱིངས་སྣོད་དུ་གྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །རྟེན་གཞི་གཞལ་མེད་ཁང་པ་རེ་རེའི་ནང་ན། རྟེན་པའི་གཙོ་བོ་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔ་ཡི་གདན་ཁྲི་ནི། རང་སྣང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་མི་འཇིགས་འཕྲོག་བྱེད་སེང་གེ་དང་། སྟོབས་གཉིས་འཐུང་གླང་པོ་ཆེ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅང་ཤེས་རྟ། དབང་ཟློས་གར་ཅན་རྨ་བྱ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཤང་ཤང་ཏེའུ་རྣམས་ཀྱི་ཁྲིའི་སྟེང་ན། གོས་པ་མེད་པ་ཆུ་སྐྱེས་ཏེ་པདྨ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་གདན་གྱི་སྟེང་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་རྣམས་བཞུགས་སོ། །གཉིས་པ་དུས་ནི། འདས་མ་འོང་ད་ལྟ་ཏེ་དུས་གསུམ་བཞིར་རྫོགས་དུས་བཞི་མཉམས་པ་ཉིད་དམ་ཀུན་ (༥༦༧)ཏུ་བཟང་པོའི་དུས་སོ། །གསུམ་པ་སྟོན་པ་ནི། གདོད་ནས་འཕོ་འགྱུར་བྲལ་བའི་མཚན་རྫོགས་ཀྱི་སྟོན་པ་ལྔ་ནི། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སམ་འོད་མཚན་སྟོང་འབར། །དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་ལྔ་ནི། །རང་རང་རིགས་ཀྱི་ཡུམ། དབྱིངས་ཕྱུག སངས་རྒྱས་སྤྱན་མ། མཱ་མ་ཀི། གོས་དཀར་མོ། སྒྲོལ་མ་སྟེ་ལྔ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཁ་སྦྱོར་བདུན་གྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་བཞུགས་པའོ། །བཞི་པ་འཁོར་ནི། རྒྱལ་བ་རང་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པའི་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་དང་སེམས་མ་དང་བཅས་པའི་འཁོར་དང་། །དེ་བཞིན་སྒོ་བ་བཞི་དང་དེ་བཞིན་སོ་སོའི་ཡུམ་བཞི་དང་བཅས་པའོ། །ལྔ་པ་ཆོས་ནི། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི། སྒྲ་ཚིག་མཚན་མའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་བསྐོར་བ་ནི། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་གྱི་ཚིག་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དགོངས་པ་འཕོ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡང་འཆད་འགྱུར་ཁྲོ་བོའི་གཞལ་མེད་ཁང་གི་སྟེང་ཁང་ན་ཞི་བ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་གནས་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ནས། འཁོར་འདས་ཡོངས་ལ་དབང་བསྒྱུར་མཛད་པ་ཞི་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ལས། དམ་པའི་སྟང་དཔྱལ་གཉིས་ཏེ། །ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་གཞི་སྟེ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་བདལ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ (༥༦༨)སྐུ་ནི། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་གནས་སུ་དོན་མཛད་པའི། །རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཐུབ་དྲུག་ནི་སྤྲུལ་པར་ཤར་རོ། །རང་སྣང་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ན་སྔ་མ་བརྒྱད་ཀྱི་ལྷག་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ། གཙོ་བོ་རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་བཅུ་ལ་ལྷག་མ
Chinese
总而言之，无法用思辨、名相和推理来表示。因为与二取执著的分别念、自以为是的意识、比喻和有比喻的事物相违背。十地自在者也无法作为其行境。《宝性论》中说：“非言语境故，以胜义谛摄；非证悟处故，超离譬喻故；无上故，非有寂所摄；佛境圣者亦难思。”如此等等。法界中如何安住的方式，由“引导者”等词语来表示。对于引导者的殊胜——诸佛来说，由于显现的处所深邃且无边际，因此在自性清净的寂静、澄澈、明亮的童瓶美室之中，三世诸佛虽然恒常安住，但从相的（565）角度来说，彼此却无法看见。在自性离戏的法界中，融于一个意境之中。如《稀有王经》所说：“法界宫殿中，三世诸佛皆以彼此不见之方式安住。”如此等等。第四，关于教证和理证的两个方面，首先由“知分”等词语来表示。如此这般的知分无碍的自性音声中，慈悲显现的报身，是具有处所、时间、导师、法和眷属这五种决定的身和刹土，是具足相好功德海的自性。第二，在分别解说时，分为寂静和忿怒两种，首先由“寂静方面”等词语来表示。首先，处所是不需寻找、功德自然成就的圆满色究竟天。五种智慧的自性光芒，如天空帝释的武器——彩虹般闪耀。如同按压则柔软，抬起则跳动一般的无量宫殿，四方（566）具有四门。八马足，五智之墙。具有半网和箭楼以及普殊迦的毡幔，被认为是功德的明眼母，即各种天女的乐空供云，充满爱意和喜悦，彼此之间姿态摇曳。此外，还有拂尘、伞盖、胜幢、宝
English
In short, it cannot be expressed by speculation, terminology, and reasoning. Because it contradicts the dualistic mind, the conceiving consciousness, and metaphors and things with metaphors. Even the lords of the ten bhumis cannot make it their object. As stated in the Uttaratantra, "Because it is not the realm of speech, it is encompassed by the ultimate truth; because it is not a place of realization, it transcends metaphors; because it is unsurpassed, it is not encompassed by existence and peace; even the realm of the victorious ones and the noble ones cannot comprehend it." And so on. How it abides in the dharmadhatu is indicated by the words "guide" and so forth. For the supreme guide, the Buddhas, since the place that is manifest is profound and without limit, in the beautiful chamber of the youthful vase, which is peaceful, clear, and luminous with self-nature purity, the Buddhas of the three times always abide, but from the aspect of (565) form, they cannot see each other. In the realm of self-nature free from elaboration, they are coiled in a single expanse of thought. As stated in the Amazing King Sutra, "In the palace of the dharmadhatu, all the Buddhas of the three times abide in such a way that they do not see each other." And so on. Fourth, regarding the two aspects of teaching and reasoning, first, it is indicated by the words "part of knowledge" and so forth. Such a part of knowledge, from the unobstructed self-sound, the enjoyment body manifested from compassion, is the body and realm with the five certainties of place, time, teacher, dharma, and retinue, and is the nature of the ocean of marks, qualities, and virtues. Second, in explaining separately, there are two aspects, peaceful and wrathful, and first, it is indicated by the words "peaceful aspect" and so forth. First, the place is the Akanishta pure land, complete with spontaneously accomplished qualities without searching. The self-radiance of the five wisdoms shines brightly like the weapon of Indra in the sky, the rainbow. Like pressing down it is soft, and lifting up it jumps, the immeasurable palace, with four doors in the four directions (566). Eight horse legs, the wall of the five wisdoms. With a half-net and arrow tower, and a felt tent with pushuka, it is considered the clear-eyed mother of qualities, that is, the bliss-emptiness offering clouds of various goddesses, full of love and joy, with swaying postures between each other. In addition, there are whisks, parasols, victory banners, and jewels.
Chinese
绣有图案的帷幔和丝网，殿堂装饰得富丽堂皇，水田，纵横交错，彼此之间，从始至终，无论看向何处，所见景象无边无际，无法计数，犹如虚空化为容器一般。每个无量宫殿之中，所依之主，五部如来的宝座是：自显的幻化，无畏的夺取者——狮子，力大无比的巨象，具神通力的骏马，自在舞动者——孔雀，无碍的妙音鸟，在这些宝座之上，无垢的莲花，以及自性光明的日月之座上，坛城之主们安住。第二是时间：过去、未来、现在，三时圆满，四时平等，即是普贤之时。第三是导师：本初以来，无有迁变的圆满相导师五尊是：毗卢遮那佛、不动金刚佛、宝生佛、无量光佛或称光明炽燃佛、不空成就佛五尊。各自本族的佛母：法界自在母、佛眼佛母、嘛嘛枳佛母、白衣母、度母等五位，以双运七支之大本体而安住。第四是眷属：从如来自身显现而非他者的八大菩萨及佛母等眷属。同样，四位门神以及各自的四位明妃。第五是法：自性圆满大法的法轮，超越了声音、文字、名相的境界而转动，犹如梦中之语，唯有迁转无生之意。此外，在即将讲述的忿怒尊无量宫殿的上层，刚刚讲完寂静菩提心之处，对轮回涅槃一切自在的寂静四十二尊之中，殊胜的衡量标准有二：普贤父母二尊是所有坛城的化现之基，普遍周遍的法身，犹如虚空。于六道各自的处所成办利益的，明智之士六能仁，显现为化身。于自显报身刹土之中，前述八尊之外剩余的三十四尊，主尊五部佛父母十尊之外的剩余
English
Patterned canopies and silk nets, halls adorned with splendor, water fields, crisscrossing, between each other, from beginning to end, wherever one looks, the visible scenery is boundless and countless, like the sky becoming a container. Within each immeasurable palace, the main support, the thrones of the five Tathagatas are: the self-manifested emanation, the fearless conqueror - the lion, the mighty elephant, the miraculous swift horse, the free-dancing peacock, the unobstructed Kalavinka bird, upon these thrones, the immaculate lotus, and the self-luminous sun and moon seats, the lords of the mandala reside. Second is time: past, future, present, the three times are complete, the four times are equal, which is the time of Samantabhadra. Third is the teacher: from the very beginning, the unchanging perfect sign teachers, the five are: Vairochana Buddha, Akshobhya Vajra Buddha, Ratnasambhava Buddha, Amitabha Buddha or the Buddha of Blazing Light, Amoghasiddhi Buddha, the five. The consorts of each of their own families: Dharmadhatu Ishvari, Buddhalochana, Mamaki, Pandaravasini, Tara, the five, abide as the great essence of the union of the seven branches. Fourth is the retinue: the eight great Bodhisattvas and consorts, etc., who manifest from the Tathagata himself and are not others. Similarly, the four doorkeepers and their respective four consorts. Fifth is the Dharma: the wheel of the Dharma of the Great Perfection of self-nature, which turns beyond the realm of sound, words, and names, like the words in a dream, only transferring the meaning of non-arising. Furthermore, in the upper chamber of the wrathful immeasurable palace that is about to be described, from the place of the peaceful Bodhicitta that has just been explained, among the forty-two peaceful deities who have complete mastery over samsara and nirvana, there are two excellent standards of measurement: the two Samantabhadra parents are the basis of the manifestation of all mandalas, the Dharmakaya that pervades all, is like the sky. The six Munis, wise beings who accomplish the benefit in each of the six realms, appear as emanations. In the self-manifested Sambhogakaya realm, the remaining thirty-four deities besides the aforementioned eight, the remaining