Tibetan
་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་རྟོགས་ནས། མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་ཀྱི་ཐོབ་རུང་གི་འབྲས་བུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་ནི། གཞན་ལས་མ་བྱུང་བར་ཀུན་གཞིའི་རྙོགས་པ་དངས་ནས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་གོང་དུ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལྟར་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་ངེས་པའི་དུས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་གཡོས་པ་ཡི། བདག་འཛིན་བག་ཆགས་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་དང་། ཤེས་བྱེད་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆ་འཛིན་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཉེར་ལེན་གྱི་དྲི་མ་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཀ་དག་བསྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ་ནམ་ཞིག་རྣམ་པར་དག་པའི་མོད་ལ། མཁྱེན་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་ལྟ་བུ་ནི། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱི་འོད་དུ་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཉེས་པ་གློ་བུར་དང་ལྡན་དང་། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ཉིད་ལྡན་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན་ (༥༦༡)འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཞེས་བརྗོད་ཉི་དང་མཁའ་བཞིན་གློ་བུར་གྱིས། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྤྲིན་ཚོགས་སྡུག་པོའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ནི་གྲོལ་གྱུར་བས། །དྲི་མེད་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་སངས་རྒྱས་ཉིད། །དེ་ནི་ཆོས་ལ་མི་རྟོགས་རྣམ་འབྱེད་ཡེ་ཤེས་དག་ལ་བརྟེན་པས་ཐོབ། ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྫོགས་པ་དང་བྱུང་ལས། སྐུ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་རབ་ལྔ། །ཞེས་དང་། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་དྲ་ལས། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཁྱབ་བདག་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག །ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་འབྲེལ་བའི་སྐུ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ལས། དང་པོ་ནི། གློ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏེ། ངོ་བོ་ཡེ་ནས་སྤྲོས་པས་དག་པ་དང་། །གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཆ་དང་བཅས་པ་སྤངས་ཤིང་དག་པ་སྟེ། དག་པ་གཉིས་ལྡན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་དངོས་པོ། །གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ཉ་རྒྱས་ཟླ་བ་སྤྲོས་པ་དེ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཕྱིར་གསལ་བ་ཅན། སྟོང་གི་ཆ་ལ་མི་སྣང་བའི་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ལྟར། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་ (༥༦༢)མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱིས་མཚོན་པ་ཏེ་རྟག་པ་མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེའི་སྐུའོ། །རང་ཤར་ལས། སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཕྱོགས་ཆ་བྲལ། །རང་སྣང་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་ཅིང་། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཐ་མ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་དུ་མེད། །སྟོང་པ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཅན། །མཐའ་ལ་མི་གནས་རྡོ་
Chinese
通达道路的体性之后，最终圆满时所能获得的果位，无论是色身还是智慧，都不是从他处而来，而是自俱生智的垢染清净后，平息于心与心所法的法界之中。为什么这样说呢？就像前面广泛阐述的那样，无论在轮回还是涅槃中，都无法确定的自生圆满之基中，基现显现，我执习气是所知境，能知境执著的八识积聚的污垢，如同云朵一般遮蔽了本来清净，一旦完全清净的瞬间，具足二智的智慧如同太阳一般，无有遮蔽，在自性光明中显现。如《宝性论》中所说：“过患为客尘，功德自性具，如昔然后时，不变之法性。”又说：“自性光明如日与虚空，由客尘烦恼所知之云聚，从痛苦的遮蔽中解脱，无垢佛陀具足一切功德，恒常稳固永恒之佛陀，依于不分别之法与辨别智慧而获得。”二是，在《圆满次第》中说：“五身五智五法界。”以及《文殊幻网经》中说：“具有五佛身之自性，遍主五智之主。”从与五智相关的五身的体性来看，第一是，由“客尘”等来表示，本体从一开始就远离戏论，去除并清净了客尘的垢染及其部分，具足二净是殊胜菩提之本体，原始佛陀是无愿的法界。如同满月，戏论显现为所见之境而明亮，如同消失在空性部分中一样，在一切形象中，不分别的法性，不变化（562）的是以虚空界来象征，是恒常不变的金刚身。在《自生》中说：“离戏论法性无有变，无有边际与中心，远离方分，自显法界极清净，原始佛无有因，最终非由缘所生，空性智慧之精华，不住于边际之金
English
Having fully understood the nature of the path, the fruit of attainment at the time of ultimate completion, whether it be form or wisdom, does not come from elsewhere, but is the pacification in the Dharmadhatu of mind and mental phenomena after the defilements of the alaya have been cleared away. Why is this so? As explained extensively above, the ground appearance arises from the spontaneously accomplished ground, which is not fixed in either samsara or nirvana. The habitual tendencies of self-grasping are the objects of knowledge, and the eight consciousnesses that grasp the aspects of the knower and the known are like clouds of accumulated defilements that obscure the primordial purity. But when they are completely purified, the wisdom that possesses the two knowledges is like the sun, shining in its own natural light without obscuration. As it says in the Uttaratantra, "Faults are adventitious, qualities are inherent, just as before, so afterward, it is the unchanging nature of things." And, "The self-luminous nature is like the sun and the sky, freed from the obscuration of the terrible clouds of affliction and knowledge, the stainless Buddha possesses all qualities, the eternal and steadfast Buddha, attained through reliance on the non-conceptual Dharma and discriminating wisdom." Secondly, in the Dzogchen it says, "Five bodies, five wisdoms, five Dharmadhatus." And in the Manjushri Net it says, "Possessing the nature of the five Buddha bodies, the lord of the five pervasive wisdoms." From the nature of the five bodies related to the five wisdoms, the first is indicated by "adventitious" and so on: the essence is pure from the beginning, free from elaboration, and the adventitious defilements, along with their parts, are abandoned and purified. Possessing two purities is the essence of supreme enlightenment, the primordial Buddha is the wishless Dharmadhatu. Just as the full moon, with its elaborations, is clear as an object of perception, so it disappears into the realm of non-appearance in the part of emptiness. In all aspects, the non-conceptual nature, unchanging (562), is symbolized by the realm of space, the eternal and unchanging Vajra body. In the Rangshar it says, "The nature of reality is free from elaboration and does not change, without beginning or end, free from direction or part. The self-appearing Dharmadhatu is completely pure, the primordial Buddha has no cause, and ultimately is not produced by conditions. The essence of emptiness is wisdom, not abiding at the edge of the
Tibetan
རྗེའི་སྐུ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་དྲ་བ་ལས། དབྱིངས་ཀྱི་དག་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །མི་འགྱུར་མི་ཤིག་བསམ་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟའི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་ཞི་བའི་དབྱིངས་ན། སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཀུན་མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འུབ་ཆུབ་ཀྱང་སྣང་ཆ་ངོ་བོར་མ་འདྲེས་པར་མེ་ལོང་ལ་པྲ་ཕབ་པ་ལྟར་གསལ་ཞིང་སྤང་རྟོག་གཉིས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞལ་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐུ་སྟེ། དྲི་མེད་འོད་ལས། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་འདས། །པྲ་ཕབ་པ་ཡི་རང་བཞིན་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་མ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་འདུད། །ཅེས་དང་། ཡེ་དྲ་ལས། །དྲི་མ་བྲལ་ཕྱིར་བྱང་བ་སྟེ། །ཡོན་ཏན་རྒྱས་པས་ཆུབ་པ་ཉིད། །གཉིས་མེད་འདྲེས་ཕྱིར་ཟུང་འཇུག་ཕྱིར། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུར་བརྗོད་དོ། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ། (༥༦༣)ཤེས་བྱ་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ལ་བློ་ཡི་འཇུག་པ་ཞི་ཞིང་། ཤེས་བྱེད་བློ་ལ་འཛིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྤངས་ནས། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་མ་ལྷུང་ཞིང་རྩལ་སྣང་དབྱིངས་ལ་དེངས་པའི་ཕྱིར་ཐིམ་པ་ལ་མ་རྨུགས་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་དོན་དམ་མཁྱེན་པ་དང་། ཇི་སྙེད་ཀུན་རྫོབ་མཁྱེན་པའི་ཆ་འགགས་པ་མེད་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ་མི་སློབ་པའི་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བྱར་གྱུར་བ་གང་ལ་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྟེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་བླ་མ་ལས། ཆེས་ཕྲའི་ཡེ་ཤེས་ནང་དུ་གསལ། །དམིགས་མེད་འཆར་གཞི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལས། དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་བས་མཐོང་དུ་མེད། །མེད་པ་མིན་ཏེ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །ཚེས་ཀྱི་སྔོན་རོལ་ཟླ་བ་བཞིན། །ཟབ་བ་ཞི་བ་ཆེས་ཕྲ་བའོ། །ཞེས་དང་། ཀློང་གསལ་ལས། གཏིང་གསལ་ཆེན་པོའི་གཞི་མར་བཞུགས། །ཁྱབ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་། །ཕྱང་ནས་ཆད་པ་མེད་སྣང་བ། །གསལ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆས་མ་འགགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཚུལ་སོ་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ (༥༦༤)པས་བསྟན་ཏེ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པར་བྱ་བ་རྒྱལ་བའི་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི། །གཅིག་དང་དུ་མར་མ་ཡིན་པར་དངོས་པོ་དང་། དངོས་མེད་ལས་འདས་ཤིང་མཁའ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོགས་ཅིང་མཚན་མས་གོས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ཞིང་། ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འདས་ཏེ་དོན་དམ་བདེན་པས
Chinese
“主的身体。”以及，《智慧网》中说：“法界清净金刚身，不变不坏超思议。”这是第一点。第二点是：在如是具备一切殊胜相的寂静法界中，力量等功德如海，不需寻觅自然成就，虽然显现圆满，但显现部分与本体不混杂，如镜中映影般清晰，从断证二方面衡量，是现前菩提之身。从《无垢光》中说：“超越微尘之自性，如镜中映影之自性，具备一切殊胜相，顶礼大印。”以及，《耶扎》中说：“无垢故而清净，功德增长故而成就，无二混合故而双运，故说现前菩提身。”这是第二点。第三点是：（563）所知胜义之境，心之行境寂灭，舍弃能知心之执着世俗，各自本觉不堕常断之边，任运显现消融于法界，不迷于寂灭，微细之智慧是如所有胜义智，以及如所有世俗智之分毫不灭，是身与智慧一切之所依。极度平等安住，是安住于无学地者所见之境，即称为寂静法身。从《幻化上师》中说：“最细微之智慧中显现，无相筹划法身。”以及，《智慧显现》中说：“于法界中回旋故不见，非无有，乃因极微细故，如月亮于初一之前，深寂极微细。”以及，《虚空光明》中说：“安住于清澈广大之基，遍及与遍及性之空性，不断绝显现，显现之明分不灭。”如是法界之三身，是空性于任何处皆不成立之无有实体的自性中安住之方式，以各自等词语（564）来表示。各自本觉所行之事，即是如来藏，如来藏心髓，既非一亦非多，超越有实与无实，如虚空般不可思议，不为相所染污，一切变异之戏论寂灭，超越言语之行境，以胜义谛
English
"The Lord's Body." And, from the Yeshe Drawa (Wisdom Net): "The Vajra Body, pure in the expanse, unchanging, indestructible, beyond thought." That's the first point. The second is: In such a peaceful expanse endowed with all supreme aspects, the ocean of qualities such as strength is spontaneously accomplished without seeking. Although it appears complete, the appearing aspect is not mixed with the essence, but is clear like a reflection in a mirror. Measured from the aspect of abandonment and realization, it is the body of manifest enlightenment. From the Stainless Light it says: "Transcending the nature of the finest particles, the nature of a reflection in a mirror, possessing all supreme aspects, I prostrate to the Great Seal." And, from Yedra: "Pure because it is free from impurities, accomplished because qualities are increased, united because it is non-dual, therefore it is called the body of manifest enlightenment." That's the second point. The third is: (563) The activity of mind towards the object of knowable ultimate truth is pacified, abandoning the conventional clinging to the knowing mind. One's own awareness does not fall into the extremes of permanence or annihilation, and the play of appearances dissolves into the expanse. Not being obscured by dullness, the subtle wisdom is the knowledge of suchness, the ultimate truth, and the knowledge of all that exists, the conventional truth, without any cessation. It is the basis of all bodies and wisdoms. Utterly equanimous abiding, it is what is seen by those who abide on the ground of no more learning, which is called the peaceful Dharmakaya. From the Magical Illusion Lama it says: "The most subtle wisdom is clear within, the Dharmakaya, the aimless design." And, from the Wisdom Appearance it says: "Because it swirls in the expanse, it is not seen. It is not non-existent, but because it is extremely subtle, like the moon before the first day of the month, deep, peaceful, and extremely subtle." And, from the Longsal (Vast Clarity) it says: "It abides in the ground of great, clear depth, the emptiness of pervasion and the nature of pervasion, uninterrupted appearance from the beginning, the clear aspect of appearance does not cease." Thus, the three bodies of the expanse are the ways in which emptiness abides in the nature of non-substantiality, where nothing is established anywhere, indicated by terms such as 'each' and so on. (564) What is to be done by one's own awareness is the Tathagatagarbha, the essence of the Sugata, which is neither one nor many, transcending existence and non-existence, inconceivable like space, unblemished by signs, all elaboration of transformation is pacified, transcending the realm of speech, by ultimate truth.