Tibetan
་སྐྱེས་པ་ཀུན་ཏུ་བརྟག་པ་ཡིན་སྟེ། མ་རིག་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལས་འཁྲུལ་བའི་རྐྱེན་བཞི་མཆེད་པའོ། །དེ་ལ་རྐྱེན་བཞི་ནི་གཞི་ཉིད་འོད་ཁྱིམ་ལྟར་དུ་གནས་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན། དེ་ལས་རྟོགས་དཔྱོད་ཤར་བ་བདག་པོའི་རྐྱེན། །དེ་ལས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་འཛིན་པས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་པོ་དུས་མཚུངས་སུ་བྱུང་བ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ་ཚོགས་པ་དེ་ལས་རིམ་བཞིན་འཁྲུལ་བ་སྟོབས་སུ་གྱུར་ནས། ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་རྣམས་འཕེལ་ཞིང་འཁོར་བའི་གནས་རིགས་གང་དུ་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་གི་ལམ་རིམ་དུ་བསྟན་ཟིན་པ་དེ་ལྟར་གྲུབ་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་བཞིན་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་ནི་མ་རིག་པ། རྐྱེན་བཞི་ནི་འདུ་བྱེད། ཡུལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་རྣམ་ཤེས། ཐ་དད་ཀྱི་མིང་དང་གཟུགས་ནི་མིང་གཟུགས། འབྱུང་བ་སོ་སོའི་ཆ་དང་ཁ་དོག་དུ་གྲུབ་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག དེས་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་རེག་པ། དགའ་གདུང་བར་མིའི་འདུ་ཤེས་ནི་ཚོར་བ། བདེ་བར་ཆགས་པ་ནི་སྲེད་པ། དང་དུ་ལེན་པ་ནི་ (༥༠༩)ལེན་པ། ལས་དེས་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བར་འཕེན་པས་སྲིད་པའོ། །ཚུལ་འདི་ལྟར་དུ་རིགས་དྲུག་སྐྱེ་གནས་བཞི་པོའང་། ངོ་བོ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལྟ་བུའི་རང་གཟུགས་དུ་སྣང་དུས་ནས། ཡོད་མ་མྱོང་བའི་སྟོང་གཟུགས་ཐོག་མ་ལ་མ་རིག་པ་དྲུག་ལས་དཔྱོད་བྱེད་ཡིད་དྲུག་ལངས་ནས་ཚོགས་དྲུག་ཤར། མ་རིག་པ་དྲུག་ནི། །རང་ཤར་གྱིས་བསྟན་པ་ལྟར། རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འཁྲུལ་བ་ཡུལ་གྱི་མ་རིག་པ་ནི་རང་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་སྣོད་བཅུད་གཉིས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་སོ། །འཁྲུལ་གཞི་གཞིའི་མ་རིག་པ་ནི་རྐྱེན་བཞི་བཤད་ཟིན་པ་དེ་མ་ཐག་པའོ། །འཛིན་པ་རྟོགས་པའི་མ་རིག་པ་ནི་ཡིད་དྲུག་སྟེ། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་ནི་རིག་བྱེད་འགྱུ་བ་དང་བཅས་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ལ་བདག་འཛིན་གྱི་རྟོགས་པ་ཤར་བའོ། །གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཡིད་ནི་དེ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེས་པའོ། །ཀུན་ཏུ་འཚོལ་བའི་ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཕྲ་བའི་ཚོགས་རྣམས་སྡུད་པའོ། །རྣམ་པར་རགས་པའི་ཡིད་ནི་མི་དགེ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པའོ། །དེས་པར་འཇོག་པའི་ཡིད་ནི་སྣང་བའི་དངོས་པོ་བདག་དང་གཞན་ལ་རིས་སུ་གཙོད་པ་སྟེ་དྲུག་གོ །བཅོས་ (༥༡༠)པ་ལམ་གྱི་མ་རིག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྟས་སངས་རྒྱས་སྣང་བ་མི་མཐོང་བའོ། །མི་ཤེས་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཤེས་ཏེ་འཁོར་བའི་རྒྱར་འབྱམས་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ནི། རབ་ཏུ་མཐུ་ཆེ་བས་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འདི་ཡང་རབ་ཏུ་བཅིང་ནས། བདག་ཡོད་པ་ལྟར་ལ་ཞེན་ནས་འགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་རོ། །དེ་ཕྱིར་སྲིད་པ་འདི་ན་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་མཐོང་ཚུལ་ཐ་དད་དེ་ལ་ལའི་སྣང་བ་ལ་ལའི་མུན་པ་དང་། ལ་ལའི་བདུད་རྩི་ནི། ལ་ལའི་ཆུ་དང་ལ་ལའི་མེ་སྟེ། ཀུན་ནས་རྣམ་པར་འགལ་བའི་འདུ་ཤེས་རྣམས། རང་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྙིང་རྗེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལས་ངེས་པ་འགལ་ཡང་མེད་དོ། །པདྨོ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་རྣམ་པར་རོལ་པས་འཇམ་དཔལ་ལ་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་དག་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པའམ་ཇི་ལྟར་ལྟ་བར་བགྱི། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་རྣམས་ནི་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་སམ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། བག་ཆགས་ཇི་ (༥༡༡)ལྟར་བརྟས་ཀྱང་རི་དང་རྒྱ་མཚོ་དང་ཉི་མ་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་སྲ་ཞིང་འཐས་པ་ལྟར་གྱུར་བ་སྣང་དུ་ག་ལ་རུང་། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་སྣང་དུ་རུང་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཝ་ར་ནཱ་སི་ན་བྲམ་ཟེ་མེ་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བས་རང་གི་ལུས་སྟག་ཏུ་བསྒོམ་པས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟག་ཏུ་མཐོང་ནས་བྲོས་པས་གྲོང་ཁྱེར་སྟོང་བར་བྱུང་ངོ་། །ཟད་པ་ས་དང་ཆུ་བསྒོམ་པས་ས་དང་ཆུར་སྣང་བ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་མི་གཙང་བ་དང་ཀེང་རུས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པས་དེར་སྣང་བ་ཡིན་ན་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པས་ཅི་སྟེ་མི་སྣང་། ལྷའི་བུའི་སྨྲས་པ། བག་ཆགས་བརྟས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལ་ལའི་སྣང་བ་ནི་ལ་ལས་མུན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ས་འབའ་ཞིག་ལའང་ས་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །ས་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །ས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །ས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །མེ་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །མེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །མེ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །མེ་ལ་ཟས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ། (༥༡༢)ཆུ་ལ་ཆུར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །ཆུ་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །ཆུ་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། །ཆུ་ལ་བདུད་རྩིར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོ
Chinese
是说对所生之事都进行观察。从这三种无明中，产生了四种错乱的因缘。这四种因缘是：作为基础的自性如光环般存在，是能生之因；由此生起觉察思辨，是主宰之因；由此对境与有境各自执著，是所缘之因。这三者同时产生，是无间之因。从这些聚合中，次第产生的错乱转变为力量。烦恼的聚合增长，在轮回的任何处所，如三士道的共同道次第中所述，这样就成立了。十二缘起如车轮般循环往复。其中，三种因是无明，四种缘是行，对境进行辨别是识，各别的名与色是名色，由各自的组成部分和颜色组成的是六处，由此对境进行享用是触，对乐苦舍的感受是受，对安乐的贪著是爱，接受是（509）取，业由此投生后世是有。像这样，六道四生，虽然本体是空性的，但显现为如幻的马和牛般的自相时，从从未有过的空性形象最初的六种无明中，生起能辨别的六种意，显现六识。六种无明是：如自生所显示的那样，根本的心之无明是俱生，已经说过了。错乱的境之无明是从自力显现的器情二者总摄的法。错乱的基础，基之无明是已经说过的四种缘，即无间缘。执著的觉之无明是六意，与无明相同而相应的意是具有知性和运动的。意的识是对于境生起我执的觉。决定的意是对其生起贪著。普遍寻求的意是收集细微烦恼的聚合。极粗大的意是做各种不善业。确定安置的意是对显现的事物分清你我的界限，这有六种。改造（510）道之无明是以颠倒的见解，看不到显现的佛。不识愚昧的无
English
It is said that all things that arise are examined. From these three kinds of ignorance, four conditions of delusion arise. These four conditions are: the nature of the base itself exists like an aura, which is the causal condition; from this arises discernment and discrimination, which is the lord condition; from this, grasping the object and the subject separately is the objective condition. These three arise simultaneously, which is the immediate condition. From these aggregates, the delusions that arise sequentially turn into power. The aggregates of afflictions increase, and in whatever place of samsara, as described in the common path of the three types of individuals, it is thus established. The twelve links of dependent origination revolve in a continuous cycle like a chariot wheel. Among them, the three causes are ignorance, the four conditions are formations, discriminating objects is consciousness, the distinct name and form are name and form, the six sources are composed of individual components and colors, enjoying objects through this is contact, the perception of pleasure, pain, and neutrality is feeling, attachment to happiness is craving, acceptance is (509) grasping, and karma projecting into future lives is existence. In this way, the six realms and four modes of birth, although their essence is emptiness, manifest as illusory horses and cattle. From the first six kinds of ignorance in the never-before-existent empty form, the six discriminating minds arise, and the six consciousnesses appear. The six kinds of ignorance are: as shown by self-arising, the root ignorance of the mind is co-emergent, which has already been explained. The deluded ignorance of the object is the phenomena that encompass both the container and its contents, arising from one's own power. The basis of delusion, the foundational ignorance, is the four conditions that have already been explained, namely the immediate condition. The grasping ignorance of awareness is the six minds. The mind that is similar to and associated with ignorance is endowed with intelligence and movement. The consciousness of the mind is the awareness of grasping self in relation to objects. The determining mind is the arising of attachment to it. The universally seeking mind is the collection of subtle aggregates of afflictions. The extremely coarse mind is the performance of various non-virtuous actions. The mind that establishes and fixes is the discrimination between self and others in terms of appearing objects, and there are six of these. Transforming (510) the ignorance of the path is the failure to see the appearance of the Buddha due to inverted views. The unknowing, ignorant
Chinese
无明是不知自己本具佛性，而在轮回中漂泊。像这样，执着于分别念为自我的束缚，极其强大，甚至将如虚空般无自性的心也紧紧束缚，执着于好像有我一样，像旋转的火轮一样轮回。因此，在这个世间，对境的显现方式各不相同，有的人看到的是光明，有的人看到的是黑暗；有的人看到的是甘露，有的人看到的是水，有的人看到的是火。所有这些完全相反的观念，都是各自业习的怜悯所导致的，即使确定了也没有矛盾。在《莲花游戏经》中，天子游戏对文殊菩萨说：文殊菩萨，这些外境是被造作者所造，还是应该如何看待？文殊菩萨说：天子，这些外境不是被造作者所造，而是心或分别念的业习的显现。天子说：业习如何增长，才能显现出像山、海、日月等坚硬凝固的事物？文殊菩萨说：天子，可以显现的。在瓦拉纳西大城市里，有一个名叫火施的婆罗门，他观想自己的身体变成老虎，结果全城的人都看到他是老虎，都逃跑了，导致城市空无一人。还有通过观想耗尽土和水，而显现为土和水；瑜伽行派的比丘通过观想不净和骨骼的观念，而显现为不净和骨骼。如果这样，那么通过增长无始以来的业习，为什么不能显现呢？天子问：通过增长业习的力量，为什么会显现出各种各样的形象呢？文殊菩萨说：所有的显现都是不确定的。有的人看到的是光明，有的人看到的是黑暗。比如，仅仅是土地，有的人认为土地是土地；有的人认为土地是火；有的人认为土地是享受；有的人认为土地是痛苦。有的人认为火是火；有的人认为火是享受；有的人认为火是住所；有的人认为火是食物。(512)有的人认为水是水；有的人认为水是火；有的人认为水是土；有的人认为水是甘露。
English
Ignorance is not knowing that one possesses Buddha-nature and wandering in samsara. Like this, the bondage of grasping at conceptual thoughts as self is extremely powerful, even binding the mind, which is like the realm of space and without inherent existence, and clinging to it as if there were a self, thus revolving like a wheel of fire. Therefore, in this world, the ways of seeing objects are different. Some see light, some see darkness; some see nectar, some see water, some see fire. All these completely contradictory notions arise from the compassion of each individual's karmic imprints, and even if they are determined, there is no contradiction. In the Sutra of the Play of the Lotus, the son of the gods, Playful One, said to Manjushri: "Manjushri, are these external objects created by a creator, or how should they be viewed?" Manjushri said: "Son of the gods, these external objects are not created by a creator, but are appearances of the karmic imprints of mind or conceptual thought." The son of the gods said: "How can karmic imprints, however increased, cause the appearance of things like mountains, oceans, sun, and moon, which are solid and dense?" Manjushri said: "Son of the gods, it is possible to appear. In the great city of Varanasi, a Brahmin named Fire Offering, by meditating on his body as a tiger, caused all the people of the city to see him as a tiger and flee, leaving the city empty. Also, by meditating on the exhaustion of earth and water, they appear as earth and water; if a monastic practitioner of Yoga practices meditating on the concept of impurity and skeletons, they appear as such, then why would the increase of beginningless karmic imprints not cause appearances?" The son of the gods asked: "By the power of increased karmic imprints, why do various appearances arise?" Manjushri said: "All appearances are uncertain. What appears to one is darkness to another. For example, even with just earth, some perceive earth as earth; some perceive earth as fire; some perceive earth as enjoyment; some perceive earth as suffering. Some perceive fire as fire; some perceive fire as enjoyment; some perceive fire as a dwelling; some perceive fire as food. (512) Some perceive water as water; some perceive water as fire; some perceive water as earth; some perceive water as nectar."