Tibetan
འདི་དག་གིས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྐུལ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་འདི་ལ་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལྟར་བཤད་པའི་སྐབས་ (༡༩༠)སྲོག་གི་རླུང་སྟེ་ལས་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་གྱི་ངེས་པས་གསད་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་ཐ་སྙན་གཉིས་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་དཔེས་དོན་གྱི་གནས་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྫུན་ཚིག་སྨྲ་བ་དང་། །བླང་བྱའི་རྫས་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་སུས་ཀྱང་མ་བྱིན་བཞིན་དུའང་སྟོབས་ཀྱིས་བླངས་པའི་མ་བྱིན་ལེན། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བུད་མེད་ཀྱི་སྒྲར་བཏགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་འདོད་པ་བསྟན་པའི་ཐ་སྙད་དབང་རྣོན་སྔགས་ལ་དྲོད་ཐོབ་པ་དང་བསྟི་གནས་ལ་སྤྱོད་པའི་ཁྱིམ་བས་མཚོན་གསང་སྔགས་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་གནས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་གནང་བ་དང་བཀག་པའི་མཚམས་ཀྱང་ཤེས། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལ་ལ་བདག་གི་ཁྲག་མཐོང་ན། །དཔའ་བརྟན་ལྷག་པར་སྐྱེ་འགྱུར་ཡོད། ལ་ལ་གཞན་གྱི་ཁྲག་མཐོང་ན། །འབོག་ཅིང་བརྒྱལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད། །ཅེས་བློའི་ནུས་པ་དང་འཇུག་པ་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་རྟོགས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཅོལ་སྒྲོགས་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གདེངས་ཀྱང་ཐོབ། ཡུལ་རྐྱེན་ཆོས་ཉིད་དང་བསྲེ་བའི་རོ་སྙོམས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ཕ་མ་ཕབས་ཤིན་ཏུ་ཡང་བློའི་ངོ་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རིགས་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་རྩེད་འཇོ་དང་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་འདི་ཙམ་བརྗོད་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། པཎིྜ་ཏ་དྷ་རྨ་རཀིྵ་ཏས། ཁྱིམ་ནས་བྱུང་ཞིང་བསྟན་པའི་སྒོར་ཞུགས་ཀྱང་། །ཁྱིམ་པ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་མཐའ་ཡས་ཤིང་། སྤང་བླང་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སྟེ། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་དམོད་པས་གདབ་བྱ་ཡིན། ཅེས་བཤད་བས་རང་སྐྱོན་ལ་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པ་སྒོ་ང་ལྟ་བུའི་རྣམ་རྟོག་ཅན་ (༡༩༡)ལ་དགའ་བ་ཆེན་པོའི་གཏམ་འཇིགས་མེད་དཔའ་བོའི་རྒྱང་གླུ་ཞེས་བྱ་བ། ཡ་གི་གྲུབ་དབང་སར་ཧ་པ་ནས། །ད་ལྟ་དྲིན་ཅན་བླ་མ་ཡན་ཆད་ཀྱི། །གསང་སྔགས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱ་མཚོའི་མངའ་བདག་རྣམས། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྤྱོད། །ཆོས་མགོ་མ་ཐོན་སྨྲ་ན་ཁྱོད་རང་ཤེས། །དང་པོ་འདུལ་ཁྲིམས་བསླབ་པ་དང་དུ་བླངས། །བསླབ་པར་བྱ་བའི་གཞི་བཅུ་སུན་མ་དབྱུང་། །བལྟར་མི་མངོན་པའི་ལྐོག་གྱུར་རིང་དུ་སྤངས། །ཁྱིམ་གྱི་འཚོ་འཛིན་ལྷོ་ཚོང་བྱང་བསྐྱེལ་སོགས། །བལྟར་སྣང་བཙུན་པའི་གཟུགས་བརྙན་བྱས་རེ་ཤི། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཁྲེལ་བག་ཡོད།
Chinese
这些，应当策励一切有情。 所谓此处如作意授记般讲述之际（190），以命气即业气之运行融入中脉，住留，消融三者之决定而杀害，以及以法性与世俗二者相违之比喻，讲述与意义之实情不符之虚妄语，以及对于应取之物等，未经任何人给予之佛陀果位，亦以暴力夺取之不与取。 将空性假立为女性之语词，于彼之上，显示对于明觉智慧之结合之贪欲，以能言善辩之语词，以比喻获得热乐之密咒士与行于住处之在家者，亦知晓对于以密咒信欲而行之二种处所之开许与遮止之界限。 《入行论》中说： ‘有者见吾之血，勇猛倍增益坚稳，有者见他之血，惊恐昏厥而倒地。’ 如是亦了知智慧之能力与趣入各异之差别。 亦获得对于一切烦恼之孩童们之胡言乱语亦无所畏惧之自信。 将境缘与法性相混合之味等同大成就之父母，极其隐秘于智慧之面容中之某些有情，成为嬉戏与欢笑之处，然此等不应宣说，班智达达玛绕吉达云： ‘虽从家而出，入于教门中，然如在家者，所作无有尽，一切应舍应取皆轻蔑，当受持正士之诅咒。’ 如是讲述，对于自身之过失毫无顾虑，对于如鸡蛋般之分别念者（191），名为大乐之语，无畏勇士之歌。 从彼成就者萨惹哈巴起，直至如今之恩德具足之上师为止，所有密咒坛城之自在主们，皆如幻术般享用欲妙。 未通达佛法之要义而妄语，汝当自知。 首先接受调伏律仪之学处，莫要扰乱应学之十事，长远舍弃不可见之隐秘。 如同经营家业，南来北往之贸易等，徒具僧人之外相，最终衰败。 此后进入金刚乘之道，对于普贤行具有惭愧之心。
English
These should encourage all sentient beings. When explaining this as a prophetic statement, (190) it refers to killing by the certainty of the life-force, the movement of karmic winds, entering the central channel, abiding, and dissolving. It also refers to speaking false words that do not match the reality of the meaning, using the example of the contradiction between Dharma-nature and conventional truth. Furthermore, it refers to taking what is not given, forcibly seizing the state of Buddhahood, which is the object to be attained, even though no one has given it. It refers to attributing the term 'woman' to emptiness and showing desire for the union of awareness and wisdom in that very emptiness. With eloquent words, it also understands the boundaries of permission and prohibition for the two places of practice with secret mantras, exemplified by householders who have attained heat in mantra practice and those who practice in secluded places. As it says in the Bodhicharyavatara: 'Some, seeing my blood, will have their courage and steadfastness greatly increased; others, seeing the blood of others, will faint and collapse.' Thus, one also understands the difference in the capacity and approach of wisdom. One also gains fearless confidence in the babbling of children who are completely afflicted. Mixing the circumstances of the environment with Dharma-nature, the parents of great accomplishment, the taste of equality, are very hidden from the face of wisdom. Some beings become a place of play and laughter, but these should not be spoken of. Pandit Dharmarakshita said: 'Although one has left home and entered the teachings, one's actions are endless, like a householder's, and one despises all that should be abandoned and adopted. One should be struck by the curses of the righteous.' As such, one speaks without any regard for one's own faults. To those with egg-like thoughts (191), this is called the song of great joy, the fearless warrior's long song. From that accomplished Saraha, up to the kind lamas of the present, all the masters of the mandala ocean of secret mantras enjoy desirable qualities as if they were illusions. If you speak without understanding the essence of the Dharma, you should know yourself. First, take up the discipline of the Vinaya. Do not disrupt the ten things to be learned. Abandon the invisible and hidden from afar. Like managing a household, trading south and transporting north, one merely creates the appearance of a monk, and eventually declines. Then, one enters the path of the Vajrayana, having shame and modesty in the conduct of Samantabhadra.
Tibetan
།རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་རྩ་ཐིག་རླུང་ལ་བསྣུན། །རིག་པ་གཏད་མེད་ཆོས་སྐུར་ཡོངས་སུ་གྲོལ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་སྤང་བླང་རང་སར་ཞིག་ །བསླབ་བ་བསྲུང་བའི་ནང་ན་འདི་གཅེས་པ། །སེམས་བསྲུང་བརྟུལ་ཞུགས་དྲན་པ་ལྟ་ཞོག་གིས། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་གཅིག་མི་ཤེས་པ། །ཡིན་ཞེས་ཐོགས་མེད་བཞེད་ཕྱིར་དེའི་གནས་ལ། །སོ་སོ་ཐར་པའི་མདོ་དང་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ། །དགེ་ཚུལ་གྱི་ནི་ལྔ་བཅུ་ཙམ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་ཡི། །ཉེས་བྱས་སྦོམ་པོ་ཕམ་ལྟུང་འབྱུང་ཚུལ་གྱི། །གཞུང་ལུགས་ཙམ་ཡང་མཐོང་བར་མ་གྱུར་པས། །ལྡན་དང་གྲོལ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྟ་ཅི་སྨོས། །དམར་སེར་གོས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆགས་སོ་སྙམ། །སྤང་བྱའི་གནས་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བ་ཅན། །ཆུ་ནང་རྡོ་བ་སྐམ་པོ་མཐོང་ཙ་ན། །བྱི་ལའི་བརྟུལ་ཞུག་མ་བཟུང་ཁར་རྗེ་ཆེ། །རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་སྒྱུ་མ་བདག་མེད་དབྱིངས། །དྷཱུ་ཏིའི་རྩ་མདུད་དགྲོལ་ལ་ཆས་པ་བཞིན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ (༡༩༢)གནས་ལ་མིག་བསྒྱུར་གར། གུ་ཧྱ་པདྨ་བྷཉྫ་མོ་ཀྵ་ཧོ གནས་བརྟན་རྒན་པོ་འདོད་པའི་དགའ་ཐུབ་ཅན། །རྡུལ་གྱི་དངས་ས་མེད་པའི་མེ་ལོང་ལྟར། །མགོ་བྲིགས་བརྟུལ་ཞུགས་དག་ཀྱང་འགྱུར་བཅས་ཕྱིར། །ཆུ་ཡི་ཡོན་ཏན་བྲལ་བའི་ཆབ་རོམ་བཞིན། །བདག་ཏུ་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་སྲིད་གསུམ་སྒྲོན། །ཚད་མའི་གཏན་ཚིགས་ཙམ་ལ་ལྟོས་མིན་པ། །རང་ལས་བྱུང་ཡང་འདི་ཞེས་མི་མཚོན་པ། །ངོ་མཚར་སྒྱུ་མའི་ཆང་གི་མྱོས་པའི་རྗེས། །ངན་སྐྱུགས་མ་ཡིན་ཏི་གླེགས་བམ་ཆར། །རྒྱལ་པོ་ལུང་བསྟན་རྡོ་རྗེར་འགྲན་པ་བཞིན། །གནས་འགྱུར་བརྐོས་སུ་འདེབས་ལ་ཁེངས་པའི་བློ། །གང་དང་མཆེད་གྲོགས་སྤྱོད་ཡུལ་མཉམ་པ་ཅན། རྣམ་མང་ཐོས་པའི་ནོར་གྱིས་ཕྱུག་པ་དང་། །གོ་ས་ཆེན་པོར་འཕོངས་པའི་དམ་པ་འགའ། །དད་པའི་མེ་ཏོག་འཐོར་ལ་རིངས་པ་བཞིན། །རང་མིན་གཞན་ལ་མི་མཐོང་ཐོས་སྒྲོགས་རིགས། །རྣལ་མ་སེར་པོའི་མེ་ཏོག་གང་ཡིན་པ། །རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་འདི་ལ་སྐྲག་པའི་མོད། །རང་ཚུགས་ལས་ཀྱང་འདས་པས་ཤིན་ཏུ་ཉམས། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་རྒྱུད་སྡེའི་ཆོས་ཚུལ་ལ། །དངོས་དང་དངོས་འདྲ་དངོས་མིན་གསུམ་དུ་ཡོད། །ཀུན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་ལ་མྱུར་བུལ་ཙམ། །ལས་དང་དེ་ཡི་འབྲས་ཀྱང་སར་ཡོད་། །སོ་སོའི་འདུན་མ་བདག་གིར་བཞེས་པ་འཐད། །དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོའི་མགོན་པོ་སྟངས་དཔྱལ་ཀྱང་། དུས་གསུམ་ཁ་སྦྱོར་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་དབྱིངས། །དུས་མེད་ཆེན་པོའི་ཀློང་ན་འདུ་འབྲེལ་མེད། །རྡོ་རྗེའི་ག
Chinese
金刚瑜伽脉结气，觉性无依于法身解脱。 成就之边及取舍自处灭，守护学处之中此为要。 护心苦行念住且放下，堕罪生门一亦不识。 如是无碍许故于彼处，别解脱经及广释。 沙弥之五十许及，菩提萨埵律仪二十之。 罪行粗重他胜堕落生起之，论典仅亦未曾见， 何须言说具与解脱之功德，于红黄衣思为具戒律。 于应舍处成隐蔽者，见水内石如见干， 未持猫之苦行前为大，金刚瑜伽母幻相无我界。 如欲解脱明点脉结，大手印（192）之处于何转睛。 咕哈雅 贝玛 班杂 莫恰 吼 (藏文，梵文天城体 गुह्य पद्म भञ्ज मोक्ष हो，梵文罗马拟音 guhya padma bhañja mokṣa ho，秘密 莲花 摧毁 解脱 吼)。 住持老者能忍欲望喜，如无尘垢之明镜。 蓬头苦行虽清净然有变，如离水功德之冰雹。 寂灭我执之三有灯，不待量之因明理。 虽自生然不指此为何，奇哉幻术酒之醉后。 非恶呕吐乃谛字经函雨，如国王授记与金刚争。 于变异处刻印而骄慢之智，与何者为友伴行境相同者。 具足众多博闻之财富，及升至高位之圣者些许。 如急于散布信仰之花，于非自者不闻不见宣说类。 真正黄色之花为何者，于此金刚乘中畏惧时。 亦已超离自持故极衰损，于三藏及续部之法理。 有实与似实非实三者，皆为成就佛陀仅有快慢。 业及其果亦在于彼处，各自之欲乐宜纳为己有。 坛城轮之主宰调伏者亦，三时和合七支具足界。 无时大乐之中无聚无合，金刚之
English
The Vajra Yoga presses on the channels, bindus, and winds, Consciousness, without attachment, is completely liberated into the Dharmakaya. The extremes of accomplishment and the abandonment and adoption dissolve in their own place, Among the preservations of discipline, this is cherished. Guarding the mind, asceticism, let alone mindfulness, Not knowing a single door through which downfalls arise. Because it is asserted to be unobstructed, in that place, The Sutra of Individual Liberation and its extensive commentaries. About fifty for a novice monk, and Twenty vows of a Bodhisattva. Regarding how gross transgressions and defeat-downfalls arise, Not even the mere system of treatises has been seen, What need to mention the qualities of having and liberation? They think that discipline is established in red and yellow robes. Those who are hidden in the places to be abandoned, When a dry stone is seen inside water, Before holding the asceticism of a cat, they are great. The illusion of Vajrayogini, the realm of selflessness. Like setting out to untie the knots of the Duti channel, Where does one turn one's eyes to the place of the Great Seal (192)? Guhya Padma Bhanja Moksha Ho (藏文，梵文天城体 गुह्य पद्म भञ्ज मोक्ष हो，梵文罗马拟音 guhya padma bhañja mokṣa ho，Secret Lotus Destroy Liberation Ho). An elder who can endure the joy of desire, Like a mirror without the clarity of dust. Even if the matted-hair asceticism is pure, it is still subject to change, Like hail without the qualities of water. The lamp of the three existences that pacifies self-grasping, Not relying even on the mere reason of valid cognition. Although it arises from itself, it cannot be pointed out as this, After the intoxication of the wondrous illusion of wine. Not a bad vomit, but a rain of Ti texts, Like a king's prophecy competing with a vajra. A mind proud of engraving changes, Someone who is a friend, companion, and shares the same sphere of activity. Some noble ones who are rich with the wealth of vast learning, And who have risen to great positions. Like being quick to scatter flowers of faith, Those who proclaim what is not seen or heard to others who are not themselves. What is the true yellow flower? When they are afraid of this Vajrayana, They have become extremely deteriorated because they have transcended their own position. In the Dharma teachings of the Three Baskets and the Tantras, There are three: real, similar to real, and not real. All are only quick or slow in accomplishing Buddhahood. Karma and its results are also in that place, It is appropriate to take each one's desires as one's own. Even the master who tames and subdues the mandala wheel, The realm of the union of the three times, complete with seven limbs. In the space of timeless great bliss, there is no gathering or union. The vajra of