Tibetan
་དོན་དམ་བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་བར་གཏན་ལ་འབེབས་པ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྨིན་གྲོལ་ལུགས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རང་བྱུང་གདོད་མའི་རྒྱལ་ཐབས་ལ་མངའ་གསོལ། ཆོས་ལ་ཕྱོགས་རིས་མི་གཅོད་པ་རྒོད་ཚང་མགོན་པོ་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་ཐར་ལ་སྨོན་ནས་བོ་དོང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དྲུག་མ་ཆོས་འབྲེལ་དུ་ཞུས། ཞར་ལ་འབྲུག་པ་རིན་པོ་ཆེ་པདྨ་དཀར་པོའི་རྣམ་ཐར་གྱིས་ངེས་པ་དྲངས་པའི་རྟེན་གསུམ་རྣམས་ཞི་བ་མཇལ་བྱས་ (༡༨༡)སྐུ་འདྲ་ལ་བལ་ཚར་འདོགས་པ་སོགས་རྡོ་བོ་དང་གྲོགས་མཆེད་རང་དུ་སྣང་སྟེ་ཆོས་པ་ལ་དག་སྣང་དགའ་མོ་འདུག་ །ཟླ་བའི་འཁོར་ལོར་ལོངས་པ་ཙམ་གྱི་བར་ལ་བཞེད་དོན་མ་ལུས་པ་བསྐངས། བརྒྱ་ཀོང་ལེགས་པོ་དང་། སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདོག་པ་སྩལ་པ་མཆོད་རྫས་དང་རྟེན་བཞེངས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁོ་བར་བྱུང་། །ལམ་ཞོར་ལ་ཞེ་བོར་ཞག་བདུན་འདུག་རིང་བསམ་གཏན་ཆོས་སྡེ་ནས་བོ་དོང་བའི་གསུང་རབ་དེ་ཉིད་འདུས་པ་ཆེན་པོ་ལ་བལྟས་མོ་བྱས་ངེད་རྫོགས་ཆེན་པོ་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་ལ་ཆོས་སྐད་རང་མཚན་པར་འདོད་པར་སྣང་། མདོ་ལས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བྱིས་པ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དྲི་མེད་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་དཀའ་བས་དེ་དག་དང་དྲན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱིས། སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་ལ། གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བློ་ཡིན་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཉིད་མཐུག་པོ་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཐ་ནའང་ལ་ལས་ཅུང་ཟད་མྱོང་དགོས་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མྱང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་ན་རྨི་ལམ་གྱི་བློ་ལྟར་འགྱུར་བས་འཇིག་རྟེན་ན་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་སུ། ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་མི་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཁོ་ནས་སོ་སོར་རིག་པའི་དངོས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱིས། གཞན་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོན་བར་ནུས་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་སྣང་གིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་དང་། །ཤི་བའི་ཚེ་འཁྲུལ་སྣང་མངོན་གྱུར་ཞི་བ་བག་ཆགས་ཀྱིས་ནོན་པས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་ཡང་མི་ནུས་ (༡༨༢)པའི་ཕྱིར། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཀུན་གཞིའ་རྣམ་ཤེས་སུ་བཞག་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དྲང་པའི་དོན་མ་ཡིན་ན། དབུས་མཐའ་ལས་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔར་བཤད་པའི་གཉིད་སྟུག་པོའི་ཚེ། ཡུལ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཡིད་དང་བཅས་ཀུན་གཞིར་ཐིམ་བའི་གནས་སྐབས་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་ནོར་བ་སུས་ཀྱང་ཉམས
Chinese
将从甚深传承的加持中产生的智慧法性，确立为现量。 通过自性大圆满的三种成熟解脱方式，为自生原始的王位加冕。 不分教派地倾慕着郭仓·衮波多吉的传记，参加了波东派的六座坛城法会。顺便瞻仰了由竹巴仁波切白玛嘎布的传记引导而来的三所依，（181）给佛像披挂丝绸等，感觉如同石头和朋友一般，对修行者来说是清净的喜悦。在月轮盈满之前，所有愿望都得以满足。赐予了百工勒波和地藏等财产，对供品和建造佛像非常有用。 在路途中，在谢波住了七天，期间从禅定法寺观看了波东派的论典，在大会上进行了观察。我们大圆满认为，区分阿赖耶和法身需要使用专门的法学术语。经部中说“阿赖耶识”，是因为孩子们难以相信无垢的法界，为了让他们记住。并非如字面意思那样。如果是二取迷乱的意识，那么孩子们在深度睡眠时，至少应该稍微体验到，但实际上却毫无体验。如果存在，就会像梦境的意识一样，那么世间无心识的状态，就会变得非常不稳固。因此，这无二的菩提心，只有圣者才能各自证知的真实对境。其他人无法体验，因为被迷乱的显现所遮蔽。死亡时，迷乱的显现平息，被习气所压制，因此也无法回忆。（182）因此，将无二的菩提心安立为阿赖耶识，如果不是为了暂时引导所化众生的方便之说，那么如《中边分别论》中所说的五种无心识状态，在深度睡眠时，五境的意识连同意识一起融入阿赖耶的状态中，法性的本质没有错乱，谁也无法体验。
English
Establishing the wisdom nature arising from the blessings of the profound lineage as directly perceived. Enthroning the self-arisen primordial kingdom through the three methods of maturation and liberation of the Great Perfection of Self-Nature. Impartially admiring the biography of Götsang Gönpo Dorje, I participated in the six-mandala Dharma gathering of the Bodongpa school. Incidentally, I venerated the three supports guided by the biography of Drukpa Rinpoche Pema Karpo, (181) draped silk scarves on the statues, etc., feeling as if they were stones and friends, which is a pure joy for practitioners. Before the moon cycle was complete, all wishes were fulfilled. I was granted possessions such as Bagong Lekpo and Earth Essence, which were very useful for offerings and building statues. Along the way, I stayed in Zewo for seven days. During that time, I consulted the Bodongpa scriptures from the Samten Chöde monastery and observed them in the great assembly. We, the Great Perfection practitioners, believe that distinguishing between the ālaya and the dharmakāya requires the use of specific Dharma terminology. The sutras say "ālaya-vijñāna" because it is difficult for children to believe in the stainless realm of Dharma, and it is for the sake of reminding them. It is not as it sounds literally. If it were a dualistic, deluded consciousness, then children should at least experience it slightly during deep sleep, but in reality, they experience nothing at all. If it existed, it would be like the consciousness of a dream, and the state of mindlessness in the world would become very unstable. Therefore, this non-dual bodhicitta is the actual object of experience that only noble beings can individually realize. Others cannot experience it because it is obscured by deluded appearances. At the time of death, deluded appearances subside, suppressed by habitual tendencies, so it cannot even be recalled. (182) Therefore, establishing the non-dual bodhicitta as the ālaya-vijñāna, if it is not a provisional expedient for guiding disciples, then as stated in the *Madhyāntavibhāga*, among the five states of mindlessness, during deep sleep, the consciousness of the five objects, together with the mind, dissolve into the ālaya. The essence of dharmatā is not mistaken, but no one can experience it.
Tibetan
་སུ་མྱོང་བ་མེད་པས་ཤེས་པ་ལ། ཀུན་གཞི་ཆོས་དབྱིངས་སུ་སད་བའི་ཆ་ནས་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་འདོ་དགོངས་འབྲེལ་མཁན་པོ་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེ་བོ་དོང་པའི་གསོལ་འདེབས་ཤིག་དང་། ཆོས་སྐྱོང་བཀྲ་ཤིས་འོད་འབར་གྱི་གསོལ་ཀ་ཉུང་འདུས་ཤིག་དགོས་གསུངས་པའང་འདི་ནས་བྲིས་ཏེ་ལྷ་རྩེར་ཕུལ། ཚུར་ལམ་སྦ་མཁར་ཕུར་གྲགས་པ་ནས་ནམ་བཏེག་གླ་ཁོལ་ལ་འཛེག་དུས། དང་པོ་རིན་ཐང་ཡོད་པ་ཞིག་བོར་བའི་རྣམ་རྟོག་ཤར། སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་འཕངས་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར། དེ་མ་ཐག་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་ན་ལུས་སྲོག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཡོད། དེ་ཙམ་མ་ཆགས་པའི་བྱ་བྲལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བ་ཧུ་ཧུ། དངོས་འཛིན་དང་བྲལ་བ་དེ་ག་ན་ཡོད། རང་གིས་གཏོང་མ་ནུས་པ་ཁོའི་དབང་ཐང་གིས་ཐོབ་པ་ཡིན། ཁོང་ལ་དག་དགའ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་དགེ་བའང་འདུན་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་འཕོངས་སེམས་མ་སྐྱེས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའང་དེ་ལས་གང་སྙམ་ནས་བསྔོ་བའི་རྒྱས་འདེབས་བྱས། གངས་རྒྱབ་ནས་རྟ་བོར་བ་ལའང་བསམ་པ་དེ་ཀ་སྐྱེས་པས་བྱ་ས་ཀོ་ཁའི་བང་ཆེན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་བཞིན་འདུན་པ་དགེ་བའི་ནུས་པ་ཁོ་ནས་གཉིས་ཀ་ལག་ཏུ་སོན། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ (༡༨༣)ཡིད་ལ་ཆེས་པ་ལགས། ལར་འཁོར་འདས་རྣམ་རྟོག་གིས་བཟོས་པའི་གཡོ་འཁྲུལ་དང་བདེ་བླག་ལ་ཨ། བློ་འདི་བཟང་ངན་གང་གི་ཕྱོགས་སུའང་ཕྲལ་ཕྲལ་འགྱུར་འགྲོ་བ་ལ་དཀའ་ཚེགས་མི་འདུག་པས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་གཅེས་པའི་ཚུལ། ཤནྟ་དེ་ཝས། སེམས་བསྲང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་གཏོགས་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ། །མ་གྲངས་དྲོལ་བའི་ཁྲོད་གནས་ན། །བསྒྲིམས་ཏེ་མ་ཡི་བག་བྱེད་བཞིན། །སྐྱེ་བོ་ངན་ཁྲོད་གནས་པས་ཀྱང་། །སེམས་ཀྱི་རྨ་འདི་རྟག་ཏུ་བསྲུང་། །ཞེས་པ་འདི་གལ་ཆེ་བར་སྣང་། དགུན་རང་གནས་སུ་ལྡོག་ མཚམས་རྒྱའི་མུར་གནས་པ་ན། མཛའ་ཤེས་ལ་སྦྲེངས་པར། །ས་དང་ལྷུན་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཉི་མ་བདུན། །འབར་བས་བསྲེགས་པའི་ལུས་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་། ཐལ་བ་ཡང་ནི་ལུས་པར་མི་འགྱུར་ན། ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་མི་ལྟ་སྨོས་ཅི་འཚལ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སང་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་མྱུར་བུ་ལ་རྟག་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐུལ་བའི་གླུ། ཕ་དྲན་ཆོག་རྒྱལ་པོ་ཨུ་རྒྱན་རྗེ། །གནས་ཟངས་མདོག་དཔལ་གྱི་རི་བོར་གཤེགས། མ་སྙིང་ལ་བྱམས་པའི་མཚོ་རྒྱལ་མས། །བུ་ཤུལ་དུ་བསྒྱུར་ནས་མཁའ་སྤྱོད་འགྲིམ། །དུས་དེ་ནས་ད་དུང་སྲིད་མཚོ་ལ། །ལས་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བའི་རྣལ་འབྱོར་བར།
Chinese
因为没有经历过，所以才知道。从昆基法界觉醒的角度来区分的差别，并非所有敦炯传承的堪布都能理解。还说需要一份杰沃东巴的祈请文，以及一份简略的护法扎西沃巴的祈请文，也从这里写好献给了拉孜。回来的时候，从巴喀普拉扎巴到南提拉阔攀登的时候，最初生起了一种失去了有价值东西的想法。第一个瞬间生起了惋惜的心情。紧接着想到佛陀的经典里有不顾身体性命的故事。像那样不执着的苦行瑜伽士在哪里呢？自己舍不得的东西，被他的权威得到了。他对纯净的喜悦是无法估量的，善也是意愿的差别，所以如果没有生起惋惜的心情，布施的波罗蜜多又是什么呢？于是做了广大的回向。从冈嘎回来丢了马，也生起了同样的念头，像贾萨科卡的信使的故事一样，仅仅凭借意愿善的力量，两个都得到了。业果（183）深信不疑。总的来说，轮回涅槃都是分别念制造的幻觉和安乐啊。这个心无论朝向好坏哪一方，立刻就会改变，毫不费力，所以任何时候都要像爱护记忆和正念一样。寂天菩萨说：除了调伏心，其他的苦行有什么用？身处众多敌人之中，也要像守护眼睛一样守护母亲。即使身处恶人之中，也要时时守护这颗心。这似乎很重要。冬天返回自己的住所，停留在嘉义的尽头时，寄语给朋友：大地、须弥山、大海、七个太阳，即使是这些被燃烧殆尽的众生，也不会变成灰烬或残留，更何况是非常弱小的人呢？如是说。明天和来世，对于迅速和永恒显而易见的景象，激发了厌离之歌。父亲扎仁托国王乌金仁波切，前往莲花光净土铜色吉祥山。母亲慈爱的措嘉玛，将儿子留在身后，前往空行刹土。从那时到现在，对于轮回之海，以业力连接的瑜伽士。
English
Because one has not experienced it, one knows. The difference distinguished from the aspect of awakening in the Kunzhi Dharmadhatu is not understood by all the Khenpos of the Dudjom lineage. It was also said that a prayer to Jowo Dongpa and a concise prayer to the Dharma protector Tashi Woebar were needed, and they were written here and offered to Lhatse. On the way back, when climbing from Bakar Phur Drakpa to Namtek Lhakhol, the initial thought arose of having lost something valuable. In the first instant, a feeling of regret arose. Immediately after, I thought that in the Buddha's scriptures, there are stories of those who did not care for their body or life. Where are such unattached renunciate yogis? What one could not give up was obtained by his authority. His pure joy is immeasurable, and goodness is also a difference in intention, so if regret does not arise, what is the paramita of giving? So I made a vast dedication. When I lost my horse returning from Gangkar, the same thought arose, and like the story of the messenger of Jasa Koka, both were obtained solely by the power of the intention of goodness. I deeply believe in the law of karma (183). In general, samsara and nirvana are illusions and comforts created by conceptual thought. This mind changes immediately to either good or bad, without difficulty, so at all times, cherish mindfulness and awareness like protecting memory and mindfulness. Shantideva said: "What is the use of many austerities, except for taming the mind? Even when dwelling among many enemies, one should guard this wound of the mind at all times. This seems important. When returning to my own dwelling in winter, staying at the end of Gyai, I sent a message to a friend: "Even these beings whose bodies are burned by the earth, Mount Meru, the ocean, and the seven suns, will not turn to ashes or remain. What need is there to mention the very weak?" As it is said. Tomorrow and the next world, for the swift and obvious sight of permanence, I composed a song that inspires renunciation. Father Zarentok King Ugyen Rinpoche, went to the Lotus Light Pure Land, the Copper-Colored Glorious Mountain. Mother Tso Gyalma, loving in her heart, left her son behind and went to the realm of the dakinis. From then until now, for the yogis connected by karma in the ocean of samsara.