Tibetan
ས་སུ་བརྡར་བཏགས་ནས། །ཡིན་ལུགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་སུན་ཕྱུང་ཡང་། །ཐར་པ་ནག་པོའི་སྐུ་མཆེད་ཅན། །འབྱོན་ས་ལྕགས་ཁང་སྒོ་རོ་རོ། །ཟེར་གྱིན་འདུག་པ་རྣམས་ལ་ང་སེམས་ཡེངས་ནས་ཡོད་ཙ་ན། །རིགས་པའི་ལྕགས་ཀྱུ་ཡིན་ཟེར་བའི་མི་ཞིག་ཁྲོག་གིས་འོང་ནས། །རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་ན་ཅི་བྱེད་འདིར་དོན་ཅི་ལ་འོང་ཟེར། །ང་འདི་རུ་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། །སྟོང་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་པ་ལ་ལྟད་མོ་བལྟ་ཞིང་ཡོད། །ཡོང་བ་ནི་རང་གཞན་འབྲེལ་ཐོགས་ཀུན་གྱི་དངོས་པོ་ཆུད་མི་གསན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་དུ་འོང་བྱས་པས། །ཁོས་ང་ལ་མིག་ཧུར་གྱིས་བལྟས་ནས་བྲོ་མ་དབྱངས་ཀྱི་གླུ་འདི་འདྲས་བཏང་བྱུང་ངོ། །འོ་ན་གསོན་དང་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཚུལ་ལ་དགོངས་དང་བྱ་བྲལ་བ། །ཁྱེད་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་ཅི་ལ་ཐུག་ །ཐེག་པའི་འཇུག་སྒོ་གང་ལ་གཏོགས། །ཉམས་ལེན་གནད་ (༡༦༩)དུ་ཅི་ལ་གཏོད། །སྒོམ་པའི་ཉམས་མྱོང་གང་ལྟར་མཆིས། །སྤྱོད་པའི་གཤིས་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཁྱེད་ཅག་ཡོན་གནས་དམ་པ་ཚོ། །གནས་ལ་བགྲོད་པ་ངོ་མཚར་ཏེ། །འུ་ལག་འདེད་པ་སྡིག་པ་ཆེ། །རང་གི་སྟོང་འགྲོས་མི་ཕེར་བས། །གཞན་ལ་བོང་བུའི་ཁལ་ཆེན་འགེལ། །སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་ལྟ་བ་དེ། །ཇི་ལྟར་མཐོ་ཡང་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །འོན་ཀྱང་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི །ཕ་མཐའ་སུས་ཀྱང་མི་དཔོགས་པས། །རེ་ཞིག་འདིར་ནི་དྲང་པོའི་ངང་། །འཇམ་ལ་སྙན་པས་སྔོན་བསུས་ཏེ། །བདག་ལ་ཇི་བཞིན་སྒྲོག་པར་འཚལ། །ཅེས་ཟེར་བས་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་འུར་བ་འདྲས་བྱུང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །མི་མིན་རྣམ་རྟོག་སེམས་ཀྱི་བུ། །འདྲེ་མིན་ཀུན་རྟོག་སྣང་ཆའི་རྩལ། །ངའི་བརྒྱུད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིན། །ཀུན་བཟང་རང་གི་རིག་པར་རྟོགས་ཙ་ན། །རྒྱུད་པ་འདྲེན་པ་བརྗེད་ནས་ཐལ། །ཐེག་པའི་འཇུག་སྒོ་རིམ་པ་དགུ། །དང་པོ་ཉན་ཐོས་ཐེག་པར་ཞུགས། །བར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྦྱངས། །ཐ་མར་གནས་ལུགས་དང་ལ་བཞག་ །དུས་ད་ལྟ་བསྐྱེད་རྫོགས་གདེང་དུ་གྱུར། །གཤིས་ལུགས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་། །འཇུག་སྒོའི་རྣམ་གྲངས་བརྗེད་དེ་ཐལ། །ཉམས་ལེན་ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་སུམ་ཡིན། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་སྙིང་པོ་དེ། །ཟས་དང་ནོར་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ། །ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི། །གཉེན་པོར་བཏང་བ་རང་གི་ལུགས། །ལྟ་བ་བརྗོད་མེད་བློ་འདས་ཡིན། །ནམ་མཁའ་ལག་པས་འཛིན་པ་དང་། །རི་བོང་ར་ཡིན་རྣོ་རྟུལ་དང་། །མོ་གཤམ་བུ་ཡི་བྱང་བཞིན་ལ། །ཤེས་བྱས་རྟག་ཏུ་བཏུབ་ཙ་ན། །ལྟ་བའི་ཞེ་ཕུགས་དམིགས་སུ་མཆི། །གདོད་ནས་འཁྲུལ་དུ་མེད་ཙ་ན། །མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་བྲལ་རྫུན་དུ་ (༡༧༠)གདའ། །སྒོམ་པ་གཏད་མེད་ཡེ་བཞག་ཡིན། །རང་བབ་ལྷུག་པའི་ཆུ་རྒྱུན་ལ། །མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་རྦ་རླབས་ཀུན། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་རྫོགས། །དམིགས་གཏད་བྲལ་བའི་ཤུགས་འབྱུང་ལ། །སྒོམ་རྒྱུའི་རང་ངོ་རྫུན་དུ་གདའ། །སྤྱོད་པ་ཚུལ་འཆོས་བྲལ་བ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མདོ་སྔགས་ཐེག་པ་སོ་སོ་རུ། །དགོངས་གཞི་དགོས་པ་མཐའ་ཡས་པས། །གདུལ་བྱའི་ཁམས་དང་བསམ་པ་ལ། །དཔགས་ནས་ཐ་དད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེང་སང་བསྐལ་པའི་སྙིགས་མ་ལ། །བྱུང་རྒྱལ་སྤྱོད་པ་ཨ་འཐས་ན། །རྩ་ལྟུང་འབད་པས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གདུལ་བྱའི་ཡུལ་དང་བསྟུན་དེ་སྤྱད། །དེ་ཕྱིར་ཀློང་ཆེན་བྱ་བྲལ་བས། །རི་ཁྲོད་དབེན་པར་འདུག་ཙ་ན། །གང་ཤར་སྣང་བ་ལམ་དུ་ཁྱེར། །གང་བྱུང་དེས་ཆོག་ཙམ་དུ་བྱས། །དད་པ་ཅན་གྱི་ཡོན་བདག་གིས། །མོས་པས་ཞབས་ནས་བཏེག་ཙ་ན། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་དབུགས་བྲལ་བའི། །སྒོམ་ཆེན་རྒན་པོ་སེང་གེའི་གསོབ། །གྱི་ནའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ཞེན་པའི། །ཚུལ་འཆོས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་གཏོར། །བླ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་པད་མོ་བྱས། །གྱི་ལིང་སེང་གེ་འདྲ་བ་ཞོན། །གྲུམ་པད་བསྐུངས་ནས་རྟེན་སྒམ་བཏོན། །དར་ཁ་བཅད་ནས་མདུད་པ་བོར། །དེ་ཚེ་ཐ་མལ་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་། །བཟང་པོར་མཐོང་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱོར། །རང་གིས་བསམས་ཚེ་གད་མོ་བྲོ། །ཀུན་གཞི་གཅིག་ལ་རྣམ་འགྱུར་བརྒྱ། །གང་ཟག་གཅིག་ལ་མཐོང་ལུགས་གཉིས། །རྨོངས་པའི་སེམས་ཅན་སྙིང་རེ་རྗེ། །ང་ལ་རེ་དོགས་གང་ཡང་མེད། །གཡའ་ཁྲོད་རྫ་རི་འགྲིམ་པའི་ཚེ། །རང་གཤོམ་ཅོག་བུའི་ཕོ་བྲང་ན། །གཅན་གཟན་བགས་པའི་ཁྲི་སྟེང་དུ། །གཅེར་བུར་ཉལ་བའི་བག་ཡངས་པ། །ངོ་ཚ་བྲལ་བའི་རྣམ་ (༡༧༡)འགྱུར་ཅན། །མགྲིན་པ་རྡོ་རྗེའི་དཀོར་མཛོད་ནས། སྣང་སྲིད་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པས། །འཁོར་འདས་རྫུན་གྱི་རང་མཚང་དུ། །ངེས་པར་གོ་བའི་རྒྱང་གླུ་ལེན། །སྤྱོད་པའི་གཤིས་ལུགས་དེ་ཙམ་མོ། །སྔོན་ཚེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། ཆོས་གོས་གསུམ་གྱིས་སྐུ་ལ་བརྒྱན། །ལྷུང་བཟེད་མཁར་བསིལ་བསྣམས་ནས་སུ། །གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ག་ལ་བར། །བསོད་སྙོམས་སླད་དུ་གཤེགས་པ་ལས། །མི་དཔོན་བསྐུལ་ནས་ས་རིམ་བསྐུལ། །སྙིང་རྗེ་མེད་པར་འུ་ལག་བདས། །སེམས་ཅན་སྡུག་ལ་སྦྱར་བའི་གཏམ། །མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ལ་མ་གྲགས་པས། །ཁྱོད་ཅག་ངེས་པར་བདེན་མོད་ཀྱང་། །བདག་ལ་ཤི་གསོན་འབྲེལ་ཐོགས་ཀྱིས། །ཅུང་ཟད་བྱིན་པའི་ཟང་ཟིང་ཀུན། །སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་དོན་གཉེར་གྱི། །སླད་དུ་འགའ་ཡང་ཆུད་མ་ཟོས། །རྟེན་གསུམ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་ལམ་དུ། །བསོད་ནམས་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ཚོགས་གཉིས་རླབས་ཆེན་བསགས་པའི་མཐར། །བསྔོ་སྨོན་བཙན་པོས་མཚམས་སྦྱོར་བ། །འདི་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བཀའ་དང་འབྲེལ་བའི་འགྲེལ་པ་ཡོད། །འབྲེལ་ཐོགས་ཕ་མ་ལུས་ཅན་ཀུན། །གནས་སྐབས་མངོན་མཐོའི་དཔལ་རེག་ཅིང་། །མཐར་ཐུག་རྣམ་མཁྱེན་བྱང་ཆུབ་ལ། །མྱུར་བོར་རེག་པའི་དགོས་པ་ཡོད། །དེ་གོའམ་རིག་གམ་དམ་ཚིག་ཅན། །ཅེས་སྨྲས་པ་ན། ཡང་དེས་འདི་སྐད་སྨྲའོ། །ཀྱེའོ་གསོན་དང་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཁྱོད་རང་གི་ཡུལ་ན་འདུག་ཙ་ན། །སྒོམ་ཆེན་གྱི་ནའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་དཔྱད་ཙ་ན། །བརྟག་ཏུ་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཕྱོགས་འཛིན་ཅ་ཅན་གྱི་སྣང་ངོ་རུ། །ཚིག་ལ་མཁས་པའི་རྟག་པ་ཅན། ལས་འབྲེལ་ཅན་གྱི་སྣང་ངོ་ (༡༧༢)རུ། །མཐོང་ན་དགའ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་ཅན། །ཉམས་རྟོགས་ཅན་དང་མོལ་ཙ་ན། །ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །རང་བཞིན་སུས་ཀྱང་མི་རྟོགས་ཤིང་། །ཐ་མལ་སྦས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །བྲག་རི་གཡང་ས་ཆེན་ཡང་། །རྩེ་སྒྲོ་རྒྱས་པའི་རྒོད་ཕྲུག་ལ། །ལྷུང་གི་དོགས་པའི་འཇིགས་པ་མེད། །དེ་ལྟ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རྩལ། །ཆུ་བོ་ཐུར་དུ་འབབ་ན་ཡང་། །གངས་སྟོད་བསྙེགས་པའི་ཉ་མོ་ལ། །འཕྱུགས་ཀྱིས་དོགས་པའི་ཉམ་ང་མེད། །དེ་སྒོམ་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་རྩལ། །ནགས་ཁྲོད་འཇིགས་པ་ཆེན་ཡང་། །རྩལ་གསུམ་རྫོགས་པའི་རྒྱ་སྟག་ལ། །ཡང་བག་ཆའི་རྣམ་རྟོག་མེད། །དེ་སྤྱོད་པ་རང་བབ་ལྷུག་པའི་རྩལ། །རྩལ་གསུམ་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །དགྲ་སྐྱེ་འཆིའི་འཇིགས་པ་མ་མཆིས་ཀྱང་། །བསྐུངས་ས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདུག་ །གསང་སྔགས་ཀྱི་རྩ་བ་དམ་ཚིག་ཡིན། །དམ་ཚིག་མེད་པའི་གང་ཟག་དང་། །ཟོལ་འགྲོགས་ཀྱི་ངོ་ལན་མངས་པ་ན། །རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་རྟེན་འབྲེལ་འཕྱུགས། །དུས་མིན་དུ་ཚེ་སྲོག་བསྐུངས་ཀྱི་དོགས། །ཐེག་ཆེན་གྱི་རྩ་བ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན། །བྱང་སེམས་དང་བྲལ་བའི་གང་ཟག་ལ། །ཟབ་དོན་གྱི་བདུད་རྩི་བྱིན་པ་ན། །དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྦྲང་ཆར་བསྐུངས་ཀྱི་དོགས། །འགྲོ་དོན་གྱི་རྩ་བ་ཐུགས་རྗེ་ཡིན། །ཐུགས་རྗེ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ། །ཞི་བདེ་དང་གཞན་དབང་དུ་ཤོར་བ་ན། །རླབས་ཆེན་གྱི་ཕྲིན་ལས་བསྐུངས་ཀྱི་དོགས། །བསྐུངས་གསུམ་གྱི་ཕྲང་རིང་ལ། །དྲན་རིག་གི་སོ་ཆེན་བཙུགས་གྱུར་ན། །བདུ་
Chinese
在地上摩擦，即使驳倒了正见的宗派，拥有黑色解脱眷属的，出来的地方是铁屋门。听到这些话我正在分心的时候，一个自称是理智铁钩的人突然来了，说：“瑜伽士你在这里做什么？来这里有什么目的？”我说：“我在这里向邬金仁波切祈祷，观看不可思议的空性。” 来这里是为了不浪费自己和他人所有关联的物质，所以来转绕会供轮。 他用锐利的目光看着我，唱了这样一首没有旋律的歌。 “那么听着，瑜伽士，请考虑一下行为，苦行者。 你的传承最终归于何处？属于哪个乘的入口？修行的要点放在哪里？禅修的体验如何？行为的习性是怎样的？你们这些尊贵的供养处，前往圣地是令人惊叹的，但驱使劳役是极大的罪过。因为自己空步不行，所以给别人背上沉重的驴子负担。没有慈悲的见解，无论多么高深也是分别念。然而，因为法和补特伽罗的边际无人能测度，所以暂时在这里以正直的态度，用温和悦耳的声音先迎接，请如实地告诉我。” 听了这些话，我感觉自己也变得狂妄起来，说了这样的话：“不是人的分别念是心的儿子，不是鬼的神通是显现的伎俩。我的传承是普贤王如来。当普贤领悟到自己的觉性时，传承的引导就忘记了。乘的入口有九个次第。首先进入声闻乘，中间修习菩提心，最后安住于实相。现在生圆次第已经成为把握。习性安住于大圆满的境界中，入口的名称早已忘记。修行是闻思修三者。闻思修的精髓，不是为了食物和财富，而是为了对治八万四千种烦恼，这是我自己的方式。见解是不可言说，超越思维的。就像用手抓住天空，兔子有角一样，锋利和迟钝，以及石女想生孩子一样，如果总是这样认识，那么见解”
English
Rubbing on the ground, even if refuting the tenets of right view, possessing the retinue of black liberation, the place of emergence is the iron house door. While I was distracted by these words, a person claiming to be the iron hook of reason suddenly came and said, "Yogi, what are you doing here? What is the purpose of coming here?" I said, "I am here praying to Orgyen Rinpoche, watching the inconceivable emptiness." Coming here is to not waste the substance of all connections of oneself and others, so I came to turn the Tsokhorlo. He looked at me with sharp eyes and sang such a song without melody. "Then listen, Yogi, please consider the conduct, ascetic. Where does your lineage ultimately lead? To which vehicle's entrance does it belong? Where is the key point of practice placed? What is the experience of meditation like? What is the nature of behavior? You noble objects of offering, going to the holy place is amazing, but driving labor is a great sin. Because one's own empty steps are not effective, one places a heavy donkey burden on others. That view without compassion, no matter how high, is still conceptual thought. However, because the limits of Dharma and the individual cannot be measured by anyone, so for a while here in an upright manner, first greet with gentle and pleasant sounds, please tell me as it is." Hearing these words, I felt that I had also become arrogant, and said these words: "The conceptual thought that is not a human is the son of the mind, the manifestation that is not a ghost is the skill of appearance. My lineage is Samantabhadra. When Samantabhadra realizes his own awareness, the guidance of the lineage is forgotten. There are nine stages of the vehicle's entrance. First enter the Shravaka vehicle, in the middle train in Bodhicitta, and finally abide in reality. Now the generation and completion stages have become confidence. The nature abides in the state of Great Perfection, the names of the entrances have long been forgotten. Practice is the three of hearing, thinking, and meditating. The essence of hearing, thinking, and meditating is not for food and wealth, but to counteract the eighty-four thousand afflictions, this is my own way. The view is inexpressible, beyond thought. Just like grasping the sky with the hand, the rabbit has horns, sharpness and dullness, and like a barren woman wanting to give birth to a child, if one always recognizes it in this way, then the view"
Chinese
意希，我以最高的见地为目标。本来就没有错乱，八边离戏是虚假的。（170）禅修是无所执着的自然安住。在自然流畅的水流中，轮回和涅槃的波浪，自生自灭，圆满广大。在无所执着的自然显现中，禅修的自性是虚假的。行为是远离矫饰的。然而，圆满的佛陀，在经部和密宗的各个乘中，有无边的意图和必要，为了适应所化众生的根性和思想，而示现了差别。如今在末法时代，如果随心所欲地行事，为了努力实现根本堕罪，就应该按照所化众生的根器来行事。因此，龙钦巴的瑜伽士，在寂静的山中居住时，无论显现什么都转化为道用，无论发生什么都感到满足。当有信心的施主，以虔诚之心抬起他的脚时，那些失去了教证和证悟气息的，年老的禅修者，像狮子一样咆哮，把执着于瑜伽士行为的，虚伪矫饰抛向虚空。他们像伟大的上师一样，做莲花姿势，骑着像狮子一样的坐垫，隐藏起瘸腿，拿出装有圣物的盒子，剪断哈达，扔掉结。那时，即使是普通人，也觉得很好，合掌致敬。自己想起来就想笑。万法本是一，显现百态。一人有二种看法。可怜这些愚昧的众生。我没有任何希望和恐惧。当我在荒山野岭中行走时，在自己搭建的小屋里，在野兽皮毛的宝座上，赤身裸体地安睡，这是一个无耻的（171）形象。从喉咙这个金刚宝库中，了知一切显现都是心，轮回和涅槃都是虚假的，唱着一首确定无疑的歌。这就是我的行为方式。过去，圆满的佛陀，用三法衣庄严其身，拿着钵盂和锡杖，走入大城市中，为了乞食而行，而不是让官员催促，层层征税，毫无慈悲地强迫劳役，让众生受苦受难。这种事情在所有的经续中都没有记载。你们说的肯定是真实的，但我与生死无关。
English
I aspire to the ultimate view. Since there is no delusion from the beginning, the eight extremes of non-elaboration are false. (170) Meditation is effortless, natural abiding. In the natural flow of the river, all the waves of samsara and nirvana, self-arise and self-liberate, complete and vast. In the spontaneous arising free from grasping, the essence of meditation is false. Conduct is free from pretense. However, the perfect Buddha, in the Sutra and Tantra vehicles, has endless intentions and necessities, to adapt to the dispositions and thoughts of sentient beings, and thus shows differences. Nowadays, in the degenerate age, if one acts arbitrarily, to strive to accomplish the root downfalls, one should act according to the capacity of the beings to be trained. Therefore, the yogi of Longchenpa, when dwelling in a solitary mountain retreat, transforms whatever arises into the path, and is content with whatever happens. When a faithful patron, lifts his feet with devotion, those old meditators who have lost the breath of scripture and realization, roar like lions, and throw the pretense of yogic conduct into the sky. They act like great lamas, make lotus postures, ride on lion-like cushions, hide their lameness, take out boxes containing relics, cut scarves, and throw away knots. At that time, even ordinary people, think it is good and join their palms in respect. When I think about it myself, I want to laugh. All phenomena are one, appearing in hundreds of forms. One person has two ways of seeing. Pity these ignorant sentient beings. I have no hope or fear. When I walk in the desolate mountains, in my self-built hut, on a throne of wild animal skin, sleeping naked in ease, this is a shameless (171) image. From the throat, the vajra treasury, having decided that all appearances are mind, and that samsara and nirvana are false, I sing a song of certainty. That is my way of conduct. In the past, the perfect Buddha, adorned his body with three robes, carrying a begging bowl and a staff, entered the great city, to go for alms, rather than having officials urge and impose taxes layer upon layer, forcing labor without compassion, causing sentient beings to suffer. Such things are not recorded in all the Sutras and Tantras. What you say is certainly true, but I have no connection with life or death.