Tibetan
ད་ཌཾ་གྱི་སྐད་ཐོས་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྤོར་བ་ཞིག་བྱུང་བས་མར་ལམ་མཇལ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཟེར་འཕྲེང་འཕྲེང་ལྟར་བྱེད་ཀྱི་འདུག་པས་ཁོའི་བསམ་པ་རྫོགས་པའི་ (༡༢༣)སླད་དུ་མགུར་འདི་འཐེན་ནོ། །ཨེ་མ་ཧོ། །ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་མཇལ་བ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་བླ་མ། །གཏད་མེད་དྲན་པས་ལྟ་བ་མོས་གུས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་ །ཐིག་ལེ་ཕྱིན་མི་བཞུགས་ཤེལ་སྤུག་གི་ཟེར་གདངས། །འོད་གསལ་རྫོགས་ཆེན་སྒོམ་ན་དེ་ལྟར་དུ་མཛོད་ཅིག་ །བཀོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་བདེ་སྟོང་གི་ཌ་ཀྐི། །གཡོ་བའི་རླུང་གི་འགྲེམས་པ་ཐབས་ལམ་གྱི་རྩ་བ། །གནས་ཡུལ་ཕྱིན་མི་བཞུགས་རྩ་འཁོར་དང་དབྱེར་མེད། །བདེ་ཆེན་ཨ་ནུ་སྒོམ་ན་དེ་ལྟར་དུ་མཛོད་ཅིག་ །གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་མཐར་ཕྱིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཡི་དམ། །དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་སྒོམ་པ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྙིང་པོ། །ཞི་ཁྲོ་ཕྱིན་མི་བཞུགས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་གདངས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སྒོ་ན་དེ་ལྟར་དུ་མཛོད་ཅིག་ །ཡེ་ནས་བསྲུངས་མཚམས་བྲལ་བ་དམ་ཚིག་གི་ཁྱད་ཆོས། ཉམས་མཁན་རྩ་གདར་ཆོད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ལུགས། །ཉམས་བྱ་གདོད་ནས་དག་པ་ཀ་དག་གི་ངོ་བོ། །ལྟ་བའི་ཀློང་བཤགས་སྒོམ་ན་དེ་ལྟར་དུ་མཛོད་ཅིག་ །ཟབ་མོའི་སྙན་བརྒྱུད་སྒོམ་པ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་འགགས། །དབུ་མའི་རྩ་མདུད་གྲོལ་བ་ལམ་རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན། །ས་ལམ་ཕྱི་ན་མི་བཞུགས་རང་རིག་ལ་རྫོགས་འདུག །སངས་རྒྱས་ལག་བཅངས་སྒོམ་ན་དེ་ལྟར་དུ་མཛོད་ཅིག་ །ཅེས་སྨྲས། དུས་དེའི་ཚེ་ཉེ་སྐོར་གྱི་གྲོང་པ་རྣམས་ནས་སེམས་ཅན་རྒྱགས་པ་དང་ལུས་བོངས་ཆེ་བ་ལ་སོགས་རླམ་སེམས་ཀྱི་བསད། དེའི་མཆིན་པ་ལ་སོགས་སྡིག་ཟས་ཀྱི་ཕུད་དེ་ཐུགས་ད་པ་དང་སྒོམ་ཆེན་པ་ཚོ་ལ་ཕུལ་ཤོག་ཅེས་ཁྱེར་ཡོང་གི་འདུག་གོ། །སྟེར་བ་དག་དག་སྣང་ལོས་ཡིན་ཏེ། གསོད་ནུས་པ་དེ་སྙིང་ཁམས་ཤིན་ཏུ (༡༢༤)ཆེ། ཁོང་ཚོའི་སྣང་བ་ལ་གསོད་པའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དེ་མི་བརྩི་བར། ཕྲན་ཆེགས་བྱིན་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་འོང་དུ་རེ་བས་ཁོང་རང་ཚོའི་ཉེས་པ་འདག་པ་དང་། སེམས་ཅན་དེ་ངེད་ཚོས་ལྕགས་ཐག་འཐེན་འཐེན་བྱས་ཆོག་པ་ལྟ་བུའི་རེ་བ་ཆེན་པོ་ཞིག་བདོག་སྟེ་གནས་ཡོད། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། མ་ཡི་ཐུག་མཐའ་ཚིག་གུ་ཙམ། །རིལ་བུར་དྲིལ་ཡང་ས་ཡི་ལང་མི་འགྱུར། །ཅེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མ་བྱས། ཁོང་འཇིག་རྟེན་པས་དེ་ལྟར་རིག་སྟེ་གསོད་ནུས་ཀྱང་། རང་རེ་ཆོས་པ་ཚོས་བཟའ་ནུས་པའི་ཁ་ན་མི་འདུག་ །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྐྱེ་བ་སྔོན་མའི་ཕ་དང་།
Chinese
听到手鼓的声音，心中生起极大的欢喜，他们像串珠一样说要去拜见玛尔巴。为了圆满他的心愿，我唱了这首歌。(123)唉玛霍！ 亲见法性，离戏的喇嘛。 以无执的忆念观修，是虔诚的极致。 明点不离，如水晶般的光芒。 修持光明大圆满，就应如是。 显现菩提心，乐空的空行母。 流动的风的展现，是方便道的根本。 安住之处不离，与脉轮无别。 修持大乐阿努，就应如是。 动摇获得，稳固究竟，任运成就的本尊。 三坛城的修持，是生起次第的精髓。 寂怒不离，俱生自性。 修持大瑜伽，就应如是。 本初守护，无有边际，是誓言的殊胜之处。 修行者断除根本，是法性的规律。 所修之境本初清净，是本来清净的体性。 观修见解之界，就应如是。 修持甚深口耳传承，是实修的要诀。 解开中脉的脉结，是道相的功德。 地道不在外，圆满于自明。 如来携手修持，就应如是。 如是说。那时，附近的村民们宰杀肥壮、体型大的动物等，怀着贪婪的心。把它们的肝脏等罪恶食物的精华，说要供养给苦行者和修行者们，然后拿来了。 给予是清净的显现，确实如此。能杀生的人，心胸非常（124）大。在他们的观念里，不认为杀生的罪过很大，反而希望通过给予微薄的施舍，获得巨大的利益，从而消除他们自己的罪过。他们怀着一种很大的期望，认为可以像我们用铁链牵拉动物一样。怙主龙树说：母亲的尽头只有“词古”那么大，即使卷成小丸，也无法改变大地。 所有的众生都曾是自己的母亲。那些世俗之人虽然明白这个道理，也能够杀生。但我们这些修行佛法的人，却不能吃肉。这是为什么呢？因为他们可能是前世的父母。
English
Hearing the sound of the ḍaṃ, a great joy arose in my heart, and they said, like a string of beads, that they were going to meet Marpa. To fulfill his wish, I sang this song. Emaho! Seeing the nature of reality directly, the lama free from elaboration. Meditating with unattached mindfulness, is the ultimate devotion. The bindu does not depart, like the rays of a crystal. If you meditate on the clear light Dzogchen, do it like that. The manifestation of bodhicitta, the ḍākinī of bliss and emptiness. The display of the moving wind, is the root of the path of means. The place of abiding does not depart, inseparable from the channels and chakras. If you meditate on great bliss Anu, do it like that. Shaking obtained, stability perfected, spontaneously accomplished yidam. The meditation of the three mandalas, is the essence of the generation stage. Peaceful and wrathful not departing, innate self-nature. If you meditate on great yoga, do it like that. Primordially guarded, without boundaries, is the special quality of samaya. The practitioner cuts through the root, is the nature of dharmata. The object of practice primordially pure, is the essence of primordial purity. If you meditate on the expanse of view, do it like that. Meditating on the profound whispered lineage, is the key point of practice. Untying the knot of the central channel, is the merit of the signs of the path. The bhumis and paths are not outside, perfected in self-awareness. If you meditate holding the hand of the Buddha, do it like that. Thus he spoke. At that time, the villagers nearby, with greedy minds, slaughtered fat and large animals, etc. They brought the essence of their sinful food, such as their livers, saying that they would offer it to the ascetics and meditators. The giving is a pure appearance, indeed. Those who can kill have very (124) large hearts. In their view, they do not consider the sin of killing to be great, but rather hope to obtain great benefits by giving small offerings, thereby eliminating their own sins. They have a great hope that they can pull the animals with iron chains, as we do. Lord Nagarjuna said: The end of the mother is only the size of the word "tsik gu", even if rolled into a small ball, it cannot change the earth. All sentient beings have been one's own mother. Although those worldly people understand this principle, they are also able to kill. But we, who practice the Dharma, cannot eat meat. Why is that? Because they may be our parents in a previous life.
Tibetan
མ་དང་། སྤུན་དང་། མཛའ་བཤེས་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་གཅེས་དགུ་དེ་ཚོ་དེང་སང་དུད་འགྲོ་ཟེར་བའི་སྒུར་པོ། ཏིག་མུག་ཅན། །བླང་དོར་ལ་རྨོངས་པ། མགོ་ལ་རྭ་ཅན། སུག་བཞིས་ས་ལ་འགྲོ་བའི་ལུས་སྟབས་འདི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་སོང་བས་ཕམ་དང་གཉེན་བཤེས་དེ་དག་ཡིན་སྙམ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཙམ་ཡང་མེད་པར་གྱང་ར་སྟོང་པར་བཅུག་ །འཇིག་རྟེན་ཡ་རབས་ཀྱི་སྤྱོད་ཚུལ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་ཅིང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཞེ་འགྲས་པས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་སྡིག་ཅན་ཤན་པ་ཟེར་བ་དེའི་ལག་ཏུ་རང་གི་སྐྱེ་བ་སྔོན་མའི་ཕ་དང་། མ་དང་། སྤུན་ཟླ་གཉེན་གཤེས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མཐར་ཆགས་སུ་རྩིས་སྤྲོད་བྱས་པ་ཆེ། མ་རྒན་དེ་དག་ལུས་འདར་ཕྲི་ལི་ལི། མིག་མཆི་མ་ཁྲམ་ཁྲམ། དབུགས་སྤུད་པ་ལྷེད་ལྷེད་པའི་ངང་ནས་འདི་སྙམ་དུ། ད་ཅི་དྲག་ཀྱི་ཧུད། འབྲོས་ས་ནི་མེད། འཕུར་ནི་མི་ཐུབ། ད་ལྟ་ཉིད་དུས་འདིར་དིམ་ན་དིམ་ན་སྙམ་ (༡༢༥)པའི་སྡུག་བསྔལ་དོས་དྲག་ལ་ལྕིད་ཆེ། འཇིགས་སྐྲག་གི་སྣང་བ་དམྱལ་མེའི་དོང་ཁར་ལྷགས་པ་ལྟ་བུའི་ངང་དེར། ལུས་གནམ་ས་བསྒྱུར། བྲང་དྲོད་ཚ་ལམ་ལམ་བྱེད་ཅིང་མིག་སྔོ་ཧུར་ཧུར། ལྟ་བཞིན་པ་དེའི་ལྟོ་བ་གྲིས་ཁ་ཕྱེ། ལག་པ་ཤད་དེ་བཏང་ནས་འགུལ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ལམ་པོར་བཏང་བ་ཡིན་འདུག་པས། འཇིག་རྟེན་ཁྱིམ་པའི་མཆོད་གནས་ལ་དགེའ་རྒྱུ་མི་འདུག་གོ། །ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་མཁྱེན་ཞེས་ཡང་ཡང་སྨྲས། མཆི་མ་དབང་མེད་དུ་ཤོར། འཕགས་པ་ཀ་ཏུ་ཡ་ནས། ཁྱིམ་བདག་ཅིག་གི་སྒོར་བསོད་སྙོམས་ལ་བྱོན་ཙ་ན། ཁྱིམ་བདག་ངེས་བུ་ཆུང་ཞིག་པང་བར་བཟུང་། ཉ་ཤ་ཞིག་ཞིམ་ཞིམ་ལྟར་བཟའ། ཁྱི་མོ་ཞིག་རུས་པ་བཟའ་བ་ལ་རྡོ་བརྡེག་ཅིང་སྲུང་བ་གཟིགས་པ་འཕགས་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱི་དཔྱད་པས། སྐྱེ་བ་དེ་ཁའི་ཕ་ཉར་སྐྱེས་པའི་ཤ་བཟའ། མ་ཁྱིར་སྐྱེས་བ་ལ་རྡོ་བ་རྡེག་ རང་ཉིད་གསོད་པའི་དགྲ་བུར་སྐྱེས་པ་པང་ན་འཚོ་བར་མཁྱེན་པས་ཐུགས་ཤིན་ཏུ་མུག་སྟེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཕ་ཤ་བཟའ་ཞིང་མ་ལ་བརྡེག་ །ལས་ངན་དགྲ་བོ་པང་ན་བཟུང་། །ཆུང་མས་ཁྱོ་ཡི་རུས་པ་འཆའ། །འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་གད་མོ་བྲོ། །ཞེས་གསུངས་བ་ལྟར། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་ལུས་སྟབས་འགྱུར་བ་འདིས། ཕ་མའི་ཤ་བཟའ་བ་ཚམ་ཚོམ་མེད་པའི་སྙིང་ཁམས་འདི་ཡི་རེ་མུག་སྙམ་ནས་ཤིང་བརྩེ་ཤུམ་ཤུམ་ཡོད་ཙ་ན། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཤིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སུ་ཤར་ནས་ག་རེ། ད་བསད་ཟིན་པ་ལ་ཡི་མུག་སྒོམ་པ་ཁོ་ནས་མི་ཕན། རྒྱལ་བ་ཐབས་མ
Chinese
母親、兄弟和朋友等等，這些心中珍愛的事物，如今變成了被稱作牲畜的駝背、昏聵、對取捨一無所知、頭上長角的、四肢著地的模樣，甚至連它們是父母和親友的念頭都沒有，就被關進了空蕩蕩的畜欄。背離了世間良善的行為，與大悲心背道而馳，僅僅是看到就令人厭惡的罪人屠夫的手中，將自己前世的父母、兄弟姐妹和親友等等，一個不落地交給了他。那些老母親們身體顫抖、眼淚汪汪、呼吸急促，心想：「現在該怎麼辦呢？沒有地方可以逃，也無法飛走，現在就死了吧。」（125）這樣的痛苦既沉重又難以承受。恐懼的感覺就像掉進地獄火坑一樣。身體天翻地覆，胸口發熱，眼睛發藍，眼睜睜地看著自己的肚子被刀剖開，手腳無力地垂下，一動也不能動，就這樣被送往了來世。世俗之家的供養處看來沒有任何益處。反覆念誦「鄔金仁波切垂念」，眼淚止不住地流下來。聖者迦旃延尊者，有一次去一位居士家乞食，看到居士抱著一個小孩，津津有味地吃著魚肉，還用石頭驅趕啃骨頭的母狗。聖者以神通觀察到，居士正在吃的是他前世父親轉世的魚肉，用石頭驅趕的是他前世母親轉世的母狗，而抱在懷裡的是殺害他的仇人轉世的孩子。尊者心中極為悲痛，於是說了偈子：「吃父親的肉，打母親，懷抱著作惡的仇人，妻子啃著丈夫的骨頭，輪迴的規律真可笑。」正如尊者所說，前世今生的形體變換，對於毫不猶豫地吃父母之肉的這種鐵石心腸，感到絕望，悲傷地哭泣時，大悲心的本性顯現為空性之行，那又如何呢？既然已經被殺了，僅僅是悲傷也無濟於事，勝者的方法
English
Mothers, siblings, and friends, all those cherished in the heart, have now become hunchbacked, dull-witted creatures called livestock, ignorant of what to accept and reject, with horns on their heads, walking on the ground with four legs. Without even a thought that they might be parents and relatives, they are herded into empty pens. Turning away from virtuous worldly conduct, and in opposition to great compassion, in the hands of the repulsive and sinful butcher, one by one, are handed over one's parents, siblings, and relatives from previous lives. Those old mothers, bodies trembling, eyes streaming with tears, breathing heavily, thinking, "What should we do now? There is nowhere to escape, we cannot fly away, let us die now." (125) Such suffering is heavy and unbearable. The feeling of terror is like falling into a pit of hellfire. The body is turned upside down, the chest burns, the eyes turn blue, and as one watches, the belly is cut open with a knife, the limbs fall limp, unable to move, and one is sent on the path to the next life. It seems there is no benefit to the offerings of worldly families. Repeatedly reciting, "Ogyen Rinpoche, have mercy," tears flow uncontrollably. The venerable Katyayana, once while begging for alms at the home of a householder, saw the householder holding a young child, eating fish with relish, and throwing stones at a female dog gnawing on a bone. Through the venerable one's clairvoyant insight, he saw that the householder was eating the flesh of his father reborn as a fish, throwing stones at his mother reborn as a dog, and holding in his lap the enemy reborn as the child who had killed him. The venerable one was deeply saddened and spoke in verse: "Eating the flesh of the father, striking the mother, holding the evil enemy in one's lap, the wife gnawing on the bones of her husband, the ways of samsara are laughable." As the venerable one said, with this transformation of forms from previous and future lives, despairing at this heart of stone that eats the flesh of parents without hesitation, weeping with sorrow, the nature of great compassion arises as the conduct of emptiness, so what? Now that they have been killed, merely being sad is of no help. The Victorious One's method