Tibetan
ག་པ་ཞུ། ཞེས་སྨྲས་ནས་རང་གིས་རང་ཉིད་ལ་བསླབ་བྱ་སྙིང་གཏམ་གྱི་མགུར་བཅའ་ཡིག་ཆེན་མོ་ཞེས་ (༡༡༧)བྱ་བ། །སྐྱབས་རྒྱལ་ཀུན་འདུས་པའི་སྤྱི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ། །དུས་སྙིགས་མའི་སྐྱབས་གནས་གངས་ཆེན་གྱི་ལྷ་ཅིག་ །དྲན་པས་སྙིང་གི་མུན་སེལ་ཨོ་རྒྱན་རྗེ་མཁྱེན་ནོ། །བདག་ལས་ངན་སེམས་ཅན་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཡི་གཟིགས་ཤིག་ །སེམས་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་མྱང་འདས་ཀྱི་རྫོང་ཆེན། །ཡིད་རྟོག་པའི་དྲ་བ་འཁོར་བ་ཡི་ཅོང་རྡོ། །ཁོང་གཉིས་ཀྱི་སོ་མཚམས་སྐྱོ་ཤས་སུ་ཤར་བའི། །གྲོས་སྙིང་གཏམ་དྲན་པའི་མེ་བཙའ་ལ་འདེབས་སོ། །ལས་ནག་པོར་བསགས་པས་ལུས་ངན་དེ་བླངས་ཤིང་། །གཤིས་སྤྱོད་ངན་སྟོན་ལ་ཡིད་སྐྱོ་ཞིག་ཤོར་བས། །སྐྱབས་དཀོན་ཆོག་རིན་ཆེན་བཏང་སྙོམས་སུ་མ་བཞུགས། །སྙིང་རྗེའི་འདབ་ཆགས་འཇིགས་སྐྲག་ལས་སྐྱོབས་ཤིག་ །ལས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་དུ་སྟོན་པ། །རྗེ་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་དམ་ཆོས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ། བདག་ལས་ཉོན་ཅན་གྱི་བདེ་བ་རུ་མཐོང་བས། །སྡུག་འཁོར་བར་གཏན་འཁྱམས་ད་ལྟ་ཕན་ཐལ་ལོ། །མགོན་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་སྙིང་དབུས་སུ་བབས་པས། །བློ་ལས་རུང་བླ་མ་ཕྱི་རོལ་ན་མ་བཞུགས། །སེམས་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བས་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་ལ། སྙིང་དམར་པོར་སྟོན་པའི་བསླབ་བྱ་འདི་འཆད་དོ། །གནས་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་འདི་འདྲ་རུ་མཐོང་བས། །འདིས་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་མོད། །ཁྱོད་དལ་འབྱོར་མི་ལུས་སྟོང་ཟད་དུ་མ་གཏོང་། །ལས་བྱས་པ་དོན་ལྡན་ལྷ་ཆོས་ལ་རེམ་མཛོད། །ཆུང་བྱིས་པའི་མི་ཚེ་ཐལ་རྩེད་ལ་ཟད་འདུག་ །ལུས་ལང་ཚོའི་མཛེས་པ་འཆི་བདག་གིས་བཅོམ་འགྲོ། །གཏམ་ལྟོ་གོས་ཁོལ་པོ་མི་ཚེ་ལ་རེམ་ཡང་། །ལུས་དྲེས་མས་བསྡམ་ཚེ་ཕན་པ་ཞིག་མི་འདུག་ །ལས་དཀར་ནག་ཁྲ་གསུམ་མ་ (༡༡༨)རུལ་པའི་ས་བོན། །འབྲས་བུ་རང་ཐོག་སྨིན་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཨེ་གཟུགས། །འདིས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་བརྒྱ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད། །འཛོལ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ལ་མ་ཤོར་བ་དགོས་སོ། །ཆོས་ཞུས་བློ་ཐོབ་བློས་འཁོ་བ་ལས་མི་གྲོལ། །གཟུགས་རང་བྱུང་ཙམ་གྱི་ཉན་ཐོས་སུ་མི་འགྲོ། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་མ་ལྡན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། །ཚོང་བུན་སྐྱེད་ཁྱིམ་པའི་འཚོ་འཛིན་ལ་མ་རེམ། །ཉན་རང་ཞི་བདེ་ར་གཞོལ་བ་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ། །ཐེག་ཆེན་གཞན་དོན་བསླབ་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་དོན་རྡོ། །འཇག་ཚོ་བླ་ན་མེད་པའི་གསང་ཆེན་ལ་སྦྱངས་ནས། །རྟེན་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་ཐོས་ངེས་ཤིག་བྱེད་དགོས། །ལུས་ལོག་པའི་འཚོ་བས་གཟི་བྱིན་དང་ལྡན་ཞིང་། །ནོར་གསོག་བསྐྲུན་མཁས་པོའི་ཐོད་ཤམ་དང་འགྲིག་འགྲིག་ །ཡིད་མི་དགེའི་ཟློས་གར་ངན་སོང་ལ་ཆས་པའི། །གྲོགས་གྲ་སའི་ཞེན་པ་སྙིང་དབུས་ནས་ཆོད་མཛོད། །མགོར་སྐྲ་ཡི་ལྭ་ལྦ་མུ་སྟེགས་ལའང་ཡོད་མེད། གོས་རས་གོས་གྱོན་པས་རྟོགས་ལྡན་དུ་མི་འགྲོ། །ཕ་གྲུབ་ཐོབ་གོང་མའི་ཤུལ་ལམ་ལ་འབྱོན་ནས། །གནས་དབེན་པར་བསྐྱེད་རྫོགས་ཉམས་ལེན་ལ་འབུངས་མཛོད། །བློ་བླ་མར་གཏོད་བ་སྐྱབས་འགྲོ་ཡི་མཐར་ཐུག་ །དོན་གཞན་དོན་ལྷུར་ལེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ། །དྲན་ཤེས་བཞིན་སྐྱོང་བ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཁྱེར། །ལས་ཤེས་ཤེས་མང་པོའི་ཕེར་ཡོད་དེ་ཞོག་མཛོད། གཉེན་ཉེ་པའི་གདུང་སེམས་ལྷ་བདུད་ཀྱི་གཡབ་མོ། །དགྲ་དར་མའི་ཡ་བཟུང་དམྱལ་བ་ཡི་ལམ་མཁན། །མི་གཞན་ཟེར་ཁ་མངའི་རེ་དོགས་ལ་ཉན་ན། །ཆོས་མཐུན་རྐྱེན་འཛོམ་པ་ལོག་ལམ་ལ་བསྒྱུར་ཡོང་། །གཏམ་སྙན་པའི་གྲགས་པ་ང་རྒྱལ་གྱི་ཅོང་རྡོ། །ནོར་ཁ་དྲག་འཛོམ་པ་ལྷ་ཆོས་དང་རྒྱབ་འགལ། །མིའི་ཁྱུ་ནས་བུད་པ་བྱ་བཏང་གི་ཡང་རྩེ། །ཚོའི་ལྷག་མ་ཆགས་མེད་བློ་བདེ་ལ་ (༡༡༩)སྐྱེ་ལ་མཛོད། །གནས་དབེན་པར་བསྒོམ་པའི་མཐུ་ནུས་དང་ཡོན་ཏན། །ཁོང་འཇིག་རྟེན་ཁྱིམ་པའི་རྐྱེན་སེལ་ལ་བཙོངས་ནས། །འགྲོ་དོན་ཕྲིན་ལས་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་གྱི་སྟོང་སྦོས། །བདུད་མངོན་སུམ་འགྲུབ་པའི་གཡང་ས་ལ་གཟབས་མཛོད། །སྐྱབས་བླ་མ་དཀོན་ཅོག་ཐུགས་རྗེ་ལ་བརྟེན་ནས། ཟས་མཐུན་རྐྱེན་མི་བྲེལ་ལྷུད་ལྷུད་དུ་བབས་ཀྱང་། །ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཕྲ་ཞིབ་རྩིས་གྲངས་སུ་ཐོབ་ལ། །སྡིག་ཤ་ཆང་ཟས་ལ་བག་ཡོད་ཀྱི་རོལ་མཛོད། །ནང་བདག་འཛིན་ཁོང་བསྲན་མ་ཞིག་པ་དེ་ཀོ། །ཕྱི་དུར་ཁྲོད་ཉུལ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ཆས་ཀྱང་། །ཕུགས་སྤྲང་སྙོགས་ཁྱེར་བའི་སྔ་ལྟས་སུ་འདུག་པས། །གནས་དབེན་པར་སྒྲུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་རང་ཚུགས་མཛོད། །ཡུལ་ས་ཕྱོགས་གང་དང་ཅི་འདྲ་རུ་འདུག་ཀྱང་། །འཁོར་རལ་རོལ་ཆགས་སྡང་ས་བོན་དེ་སྤངས་ལ། །སྟབས་བདེ་པོ་ཐ་མལ་སྨྱོ་སྤྱོད་ཀྱི་ངང་ནས། །བློ་བདེ་པོ་ཀ་དག་ཆོས་ཟད་རང་སྐྱོང་མཛོད། །སྐབས་འགའ་རེ་དགོས་པ་དོན་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་བར། །བློ་ཆོས་མཐུན་མཆེད་གྲོགས་རེ་གཉིས་ལས་མང་བའི། །སེམས་ལང་ཤོར་ཤ་ཆང་བདུད་གཅོད་ཀྱི་རྟོག་བཙུན། །རྗེས་ཉུལ་བའི་བླ་ཆུང་དེ་འདྲ་ཞིག་མ་མཛད། །དུས་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་སྒོར་དེ་མང་ན། །ཟས་དཀོར་ནག་བག་མེད་བྱུང་རྒྱལ་དུ་སྤྱད་དགོས། །རང་གཅིག་པོའི་ཟས་གོས་ཤུགས་འབྱུང་དུ་སླབས། །ཕ་གྲུབ་ཐོབ་གོང་མའི་རྣམ་ཐར་ལ་གཟི
Chinese
说“去哪里？”之后，自己对自己所著的教言心语之大歌集，名为（117）：皈依总集之自性，末世之救怙雪山之神灵，忆念消除心中黑暗，邬金仁波切请垂念。请慈悲垂视我等恶劣有情。心无根无基，寂灭之大城。心识分别之网，轮回之钟磬。彼二之分界，悲伤显现处，劝诫心语施以忆念之火灸。因积黑色业，而取此恶身。因显恶劣行，而心生厌倦。皈依三宝，请勿舍弃。慈悲之羽翼，请救脱恐惧。业显轮回痛苦之自性。至尊胜者所说之正法之入口。我等烦恼者，视之为安乐。于苦轮回中，长久漂泊至今。怙主上师之加持，降临于心间。无需从外寻，上师就在心中。心解脱为法身，于习气之所依，宣讲此显现赤裸之心的教言。见此恶趣之痛苦。此已昭示暇满难得。汝勿使此暇满人身空耗。所作之事当有意义，趋向于佛法。幼童之人生，耗于嬉戏。身之青春美貌，将被死主所夺。言语、衣食之琐事，虽趋之若鹜。然身被老病缚之时，毫无助益。黑白花三色未（118）腐烂之种子。果实于自身成熟，是否亲眼得见？此连三恶趣之百分之一也无法忍受。需不迷乱于善恶取舍。修法得悟，亦无法从中解脱。仅凭自生之形相，亦无法成为声闻。纵然具备十二种修持之功德。亦勿趋向于经商、借贷、持家。耽著于声闻、缘觉之寂静安乐，乃暂时之安乐。大乘利他之修学，乃菩萨之要义。于至高无上之大密法精进修习后。须于此身获得决定之菩提。以邪命养活自己
English
After saying "Where to go?", this is the great song collection of instructions and heart advice written by oneself, called (117): The essence of the embodiment of all refuges, the refuge in this degenerate age, the deity of the great snow mountain, remember and dispel the darkness of the heart, Orgyen Rinpoche, please remember. Please have mercy and look upon us evil sentient beings. The mind is without foundation or root, the great fortress of nirvana. The net of mental thoughts, the bell of samsara. At the boundary between these two, sorrow arises, apply the moxibustion of remembrance to the heart's advice. Having accumulated black karma, this evil body is taken. Showing evil deeds, the mind feels weary. Refuge, precious jewels, do not remain indifferent. Wings of compassion, protect from fear. Karma shows the nature of suffering in samsara. The entrance to the sacred Dharma spoken by the Lord of Victors. We afflicted ones see it as happiness. In the suffering of samsara, we have wandered aimlessly until now. The blessings of the protector lama have descended into the heart. The lama who can be worked with is not outside. The mind is liberated into the Dharmakaya, on the basis of habitual tendencies, this instruction that reveals the naked heart is taught. Seeing such suffering in the lower realms. This has clearly shown the difficulty of obtaining leisure and endowment. Do not let this leisure and endowment of human life be wasted. Make your actions meaningful, strive for the Dharma. The life of a young child is spent in playing in the dirt. The beauty of the body's youth will be destroyed by the Lord of Death. Even though we strive for trivial matters of speech, food, and clothing. When the body is bound by old age and sickness, it is of no help. Seeds of black, white, and mixed karma that have not (118) rotted. Whether the fruit ripens on its own is seen with one's own eyes. This cannot even bear one percent of the three lower realms. It is necessary not to be confused about what to accept and reject in terms of good and evil. Practicing Dharma and gaining understanding does not liberate from what is needed by the mind. Merely with a naturally occurring form, one does not become a Shravaka. Even if one has the twelve qualities of practice. Do not strive for business, loans, or household management. Dwelling in the peace and happiness of Shravakas and Pratyekabuddhas is temporary happiness. The Mahayana practice of benefiting others is the essence of a Bodhisattva. After diligently practicing the supreme great secret. One must achieve definite enlightenment in this life. Living by wrong livelihood
Chinese
具足信已。善于积聚财物的头饰要相称。 对于不悦意的戏剧，要前往恶趣。 从内心深处断绝与寺院僧侣的贪恋。 头上戴着头发做的衣服，外道也没有。 穿着布衣并不能成为有证悟的人。 前往前辈成就者的足迹。 在寂静处努力修持生圆次第。 将心托付于上师，是皈依的究竟。 将利他放在首位，是发菩提心的本质。 守护正念和觉知，是显密道的精髓。 放下那些无用的琐事。 亲友的关怀是天魔的诱饵。 敌人的支持是通往地狱的道路。 如果听信他人甜言蜜语的期望和担忧。 会将符合佛法的顺缘转变为歧途。 悦耳的名声是傲慢的钟声。 财富的积累与佛法背道而驰。 从人群中脱颖而出，是苦行的顶峰。 对于剩余的琐事，要无执，在安乐中生起（119）。 将寂静处禅修的威力和功德。 卖给那些世俗的家庭。 以利益众生事业广大的傲慢来空谈。 要小心落入成就魔鬼的悬崖。 依靠上师三宝的加持。 即使食物充足，条件不缺，源源不断地到来。 也要精打细算地对待业果。 对于罪恶的肉食和酒，要有节制地享用。 内在的自私自利之心，就像破裂的瓦罐。 外表装作在坟地游荡的苦行者。 最终还是会显露出乞丐的本性。 所以在寂静处树立修行的旗帜，保持自己的本色。 无论身处何地，环境如何。 都要抛弃贪恋、嗔恨的种子。 以随和、平凡、疯狂的行为方式。 在安乐、原始清净、法尽的境界中自在。 有时因为必要且有意义的事情。 不要超过一两个与佛法志同道合的道友。 不要成为那种放纵情绪、沉迷于肉食和酒精、以断魔为借口的假修行人。 如果总是拥有太多的不义之财。 就会肆无忌惮地挥霍食物和财物。 要努力获得自己所需的食物和衣服。 要效仿前辈成就者的行为。
English
Having faith and being virtuous. The headdress of those skilled in accumulating wealth should be fitting. For unpleasant dramas, one goes to the lower realms. From the depths of your heart, sever attachment to monastic companions. Hair garments on the head are not even found among heretics. Wearing cloth garments does not make one realized. Go to the footsteps of previous accomplished ones. In solitary places, strive to practice generation and completion stages. Entrusting the mind to the Guru is the ultimate refuge. Taking the benefit of others as paramount is the essence of bodhicitta. Guarding mindfulness and awareness is the essence of Sutra and Tantra. Put aside those useless trivialities. The concern of close relatives is the bait of gods and demons. The support of enemies is the path to hell. If you listen to the hopes and fears of others' sweet words, It will turn favorable conditions in accordance with the Dharma into wrong paths. Sweet fame is the bell of arrogance. The accumulation of wealth is contrary to the Dharma. Standing out from the crowd is the pinnacle of asceticism. For the remaining trivialities, be without attachment, arise in bliss (119). Selling the power, ability, and qualities of meditating in solitary places To those worldly families. Speaking emptily with the arrogance of great benefit for beings. Be careful of falling into the cliff of accomplishing demons. Relying on the compassion of the Guru and the Three Jewels, Even if food is abundant, conditions are not lacking, and it comes continuously, One must carefully calculate the results of actions. For sinful meat and alcohol, enjoy with moderation. The inner selfish clinging is like a broken pot. Outwardly pretending to be a wandering ascetic in the cemetery, In the end, it will reveal the nature of a beggar. Therefore, in a solitary place, establish the banner of practice, maintain your true nature. Wherever you are, whatever the environment, You must abandon the seeds of attachment, hatred. With an easygoing, ordinary, crazy way of acting, Be free in bliss, primordial purity, and the exhaustion of phenomena. Sometimes, for necessary and meaningful things, Do not have more than one or two Dharma friends who share the same aspirations. Do not become that kind of fake practitioner who indulges in emotions, is addicted to meat and alcohol, and uses cutting demons as an excuse. If you always have too much ill-gotten wealth, You will have to recklessly squander food and wealth. Strive to obtain the food and clothing you need. Emulate the conduct of previous accomplished ones.