Tibetan
དེའི་ཁྲོད་ནས་རྒན་པ་རང་གིས་མ་ཡིན་སྙམ་པ་ཞིག་གིས་ང་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩེ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ཕ་མཐར་མི་དཔོགས་པར་སྟོན། བུ་ཆུང་ལ་གཅེས་ཁ་བྱེད་པ་ལྟར། མགུལ་པར་འཁྱུད་པ་དང་། གདོང་གུག་པ་དང་། །འོ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་ངོ་ཚ་དང་ཚུལ་འཆོས་པའི་རྣམ་འགྱུར་སྤངས་ནས། བུ་ཆུང་དང་མའི་འདུ་ཤེས་གྱི་ངང་ནས་བྲག་ཕུག་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོའི་དབུ་རྗེས་ཡོད་པ་ཞིག་ཏུ་ཁྲིད། དེར་ཁོང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་མཚོ་རྒྱལ་གྱིས་ཕུར་པ་བསྒྲུབས་པའི་གཟིམས་ཕུག་ཡིན། འདི་ཨུ་རྒྱན་གྱི་དབུ་རྗེས་ཡིན་ཞེས་དེད་ལ་གནས་བཤད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཤད་ནས། ཁོང་རང་རྣམས་སྐད་གྲ་ཤིན་ཏུ་སྙན་པས་མཎྜལ་གསོལ་དཱེབས་ཡིད་འཕྲོག་པ་ཞིག་བྱས་སོང་། དེའི་ཁོང་ལ་སྐད་ཅིག་མ་དེར་དེའི་ཁྲོད་ན། འདི་སླར་འབྲུག་པ་དགེ་སློང་དང་གླེང་སྐབས། སྤ་གོ་སྟག་ཚང་གི་མཚོ་རྒྱལ་གཟིམ་ཕུག་ཡིན་བ་ངོ་ལེགས་པར་འཕྲོད། བུད་མེད་ཅུང་གཟུགས་མི་སྡུག་པ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་བསྐུལ་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངེད་ལ་གདོང་གཏད་དེ། བླ་མ་སྐུ་ཁམས་བཟང་བར་གསོལ་བ་འདེབས། །སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་རྒྱ་གླིང་བཏང་བའི་སྐད་ལས་ཀྱང་སྙན་ཅིང་དངས་སངས་པར་ཟེར་བས་སྣང་བ་ཟི་སྦིར་བ་ཞིག་བྱུང་། དེའི་མོད་ལ་རྣག་གི་ཕུ་བོ་ཡིན་རྒྱུད་ (༩༩)ཞིག་ཀྱང་ཁྲོང་གི་བྱུང་ནས་དེས་བསྐུལ་མཁན་བྱས། ཆོས་རྔ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་ཡིས་ནི། །སོགས་ཤློ་ལོ་ཀ་གཅིག་ཤིན་ཏུ་སྙན་པའི་སྐད་གྲ་སྡེབས་ནས་ཟེར་མ་ཐག་ །རང་གི་སྣང་བ་ལ། ད་འདི་ཚོར་ཡར་ཀླུངས་རྟེན་གསུམ་མཇལ་དུ་འགྲོ་ཡོང་། སྨོན་ལམའདེབས་ལུགས་ཤིག་བསླབ་དགོས་སྙམ་ཙ་ན་དོ་དིར་གྱིས་གྱེས་སོང་། དེའི་ཁྲོད་ནས་ད་རང་རི་སྲིང་མོ་ཡིན་སྙམ་པ་ཞིག་ད་རུང་བསྡད་ནས། བསླབ་དོན་འདུ་ཞུ་རྒྱུ་ཡོད་དེ་འགོལ་འགོལ་ཤིག་རྩ་བ་ནས་མ་བྱུང་ཟེར་ནནས་རྣ་བ་ལ་ཁ་གཏུགས་ཏེ། ཉིད་རང་ལུས་དབེན་པར་བཞུགས་དང་། སྟོན་དཔྱིད་ལ་སོགས་པའི་འཚོ་ཆས་ནི་འབད་མེད་དུ་ཡོང་། ངག་དབེན་པར་བཞུགས་དང་། ཟེར་བའི་མོད་ལ་སྐད་ཤུགས་ཆུང་དུ་ཆུང་དུ་བཏང་གོ་རྒྱུ་ཡེ་མ་བྱུང་ཤུབ་བུ་ཤུབ་བུ་དེ་གོ་རྒྱུ་མི་འདུག་དེ་ལས་གསལ་པར་སྨྲོས་དང་བྱས་པས། ད་དུང་སྐད་ཤུག་ཆུང་དུ་བཏང་། ཡར་ཐོས་པ་ཧིག་ལ་མི་ཆེན་ཚོ་ལའང་ངོ་འཛིན་ཆེར་གནང་གཞན་འདྲ་ཟེར། འཕྲོས་རྣམས་གོ་རྒྱུ་ཡེ་མ་བྱུང་། དེར་མི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ་འདི་ལུང་བསྟན་འདྲ་ཟེར་རྒྱུ་ཡིན་པ་སྲིད་སྙམ་ནས་ལྟོས་པ་མེད་པ་དྲན་པ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པས། རྨི་ལམ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ལོས་ཀྱང་བདེན། །མཁའ་འགྲོ་རང་རྩལ་ཡིན་པས་ལོས་ཀྱང་བདེན། །ལུང་བསྟན་བལྟར་སྣང་ཡིན་པར་ལོས་ཀྱང་བདེན། ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་ལོས་ཀྱང་མེད། བདག་ཉིད་མཁའ་འགྲོའི་དབང་དུ་མ་གྱུར་ཞིང་། །མཁའ་འགྲོ་བདག་གི་དབང་དུ་འདུས་པ་ལས། དྲན་རིག་སྨྲོས་བྲལ་དབྱིངས་ལ་བཞག་ཙ་ན། །གཉིད་སད་བུ་མོ་གར་སོང་ཆ་མེད་ཐལ། །དེར་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་སྐྱོ་ཤས་ཚད་མེད་པ་ཞིག་ལངས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ལས་ལ་སྤྱོད་པའི་སྡུག་ (༡༠༠""བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་མྱོང་བ་རྣམས་ཡིད་ལ་ལམ་ལམ་ཤར་ནས་སྙིང་རྗེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྐྱེས། ངའི་བླ་མ་ཨུ་རྒྱན་ཡབ་ཡུམ་དེ་སྙིང་ལ་དྲན་ནས་ཚུགས་ཐབས་དང་བྲལ། ད་ཅིའི་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཡིད་ཡུལ་དུ་ལམ་ལམ་གསལ་ཞིང་ཨུ་རྒྱན་མཁའ་འགྲོའ་གླིང་ལ་གཤེགས་སོང་སྙམ་པའི་མདོ་ལ་སྐྱོ་གླུ་རྒྱང་འབོད་འདི་ཐལ་ལོ། །ད་ལྟ་སྐྱིད་མོ་གདའ་བ་དགོན་མཆོག་གི་ཐུགས་རྗེ། །ཕྱི་མ་འདྲོས་ལེགས་བསྒོམ་སྒྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ། །འཇིག་རྟེན་མི་དང་སྣང་བ་བསྟུན་དང་དགོས་པ་མི་འདུག་ །ངའི་སྙིང་གྲོགས་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་ལ་ཕེབས་ཤིག་ །མི་རྟག་འཆི་བ་དྲན་པ་ངེས་འབྱུང་གི་རྩ་བ། །སྙིང་པོའི་སྒྲུབ་ལ་གཞོན་བ་དོན་ལྡན་གྱི་གཙོ་བོ། །འཇིག་རྟེན་འཁོར་བའི་ཕ་ཞིས་ལ་ཆགས་འང་དགོས་པ་མི་འདུག་ །ངའི་སྙིང་གྲོགས་དབེན་པའི་རི་ཁྲོད་ལ་ཕེབས་གཏོང་། །ལྟ་བ་མཁའ་ལྟར་དག་པ་དོན་བརྒྱུད་ཀྱི་བྱིན་རླབས། །སྒོ་པ་མ་བཅོས་རང་གསལ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ། །སྡེ་དགོན་ཆོས་པའི་ཞེན་པ་བྱེད་དགོས་པ་མི་འདུག་ །ངའི་སྙིང་གྲོགས་དབེན་གནས་བྲག་སྐྱིབས་ལ་ཕེབས་གཏོང་། །འཆི་བདག་ནམ་ཡོང་མེད་པའི་གནས་ཚུལ་ལ་བསམས་པས། །ཚེ་འདིའི་ལེགས་ཉེས་སྟོན་ཀའི་འཇའ་སྤྲིན་ལྟར་གོ་བྱུང་། །སྐྱིད་སྡུག་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མར་ཞེན་ད་དགོས་པ་མི་འདུག་ །ངའི་སྙིང་གྲོགས་གོང་མའི་རྣམ་ཐར་ལ་སོམས་ཤིག་ །གནས་བཟང་བག་རིའི་བ་གམ་བརྗིད་ཆགས་ཀྱི་ཕུག་ཏུ། །ཨོ་ལོས་སྙིང་ནས་དམ་པའི་ལྷ་ཆོས་ལ་བསམས་ཀྱང་། །ལས་ཤུགས་བདེན་པའི་རྔ་སྒྲས་ཡིད་ཀྱི་ཆོམ་རྐུན་བྱས་ཏེ། །སྣང་བ་ཡུལ་ཕྱེར་ཤོར་སྐྱོ་གླུ་ཞིག་ཐོལ་ལོ། །འོད་གསལ་ཉི་ཟླའི་སྒྲོན་མ་ནུབ་རི་ལ་གཟིམས་པས། །སྣ་ཚོགས་རྟོག་པའི་རྒྱུ་སྐར་ལང་ལོང་དུ་གཡོས་བྱུང་། །བག་ཆགས་ཀུན་གཞིའི་གཟའ་སྐར་ངན་སོང་གི་གཏིང་རྡོ། །ངའི་ཤར་རིའི་མགྲོན་པོ་སྐྱོ་སངས་ལ་ཕེབས་ཤིག་ །སྐྱོ་གྲོགས་རང་སེམས་དཀར་པོ་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས། །ཉམས་རྟོ
Chinese
在那之中，一位我認為不像老人的，對我表現出極度慈愛的樣子，簡直無法形容。就像疼愛小孩子一樣，擁抱我的脖子，親吻我的臉頰等等，拋棄了羞恥和虛偽的姿態，以小孩子和母親的感覺，帶我到一個非常寬敞的岩洞，那裡有大學者（蓮花生大士）的頭印。在那裡，他們說這是措嘉（益西措嘉）修持金剛橛的禪房，這是烏金（蓮花生大士）的頭印，像導遊一樣地解說。他們用非常甜美的聲音，做了非常迷人的曼陀羅供養。在那一瞬間，在那之中，這後來在與不丹僧人談話時，才知道那是巴羅達倉的措嘉禪房。一位長相不太好看的女人催促著，所有人都面對著我，說：祈願上師身體健康！等等，一句梵語頌詞，比用漢語唱的歌還甜美清澈，感覺頭昏眼花。就在那時，一個像是膿液兄弟的人（９９）也突然出現，他充當了催促者。以大法鼓的聲音，等等，一句頌詞用非常甜美的聲音唱出來之後，我自己的感覺是：現在他們要到雅隆朝拜三寶了，得教他們一種祈願的方式，正想著，他們就突然消失了。在那之中，一位我認為是山精女的，還留了下來，說：有需要學習的事情，但一點也沒有拖延，一邊說一邊把嘴湊到我耳朵邊，說：您自己住在僻靜的地方，春夏等的食物，是不費力氣就會來的。住在語默的地方，說著，聲音越來越小，完全聽不見，小聲地說著，聽不清楚，叫她說清楚一點，她還是把聲音放得很小。隱約聽到說，對大人物們也很認可，和其他人不一樣等等。剩下的完全聽不見。在那裡，我知道是幻覺，心想這可能是要說預言之類的話，所以沒有期待，在無所緣念的狀態中安住，結果是夢中的幻象。
English
Among them, one who I thought was not an old person showed me an extremely loving demeanor, beyond description. Like cherishing a young child, embracing my neck, kissing my cheeks, etc., abandoning the pretense of shame and hypocrisy, with the feeling of a child and mother, they led me to a very spacious cave, one that had the head imprint of the great scholar (Padmasambhava). There, they said, "This is the retreat cave where Tsoyal (Yeshe Tsogyal) practiced Vajrakila, this is the head imprint of Orgyen (Padmasambhava)," explaining it like a tour guide. They made a very enchanting mandala offering with very sweet voices. In that instant, within that, this later, when talking with a Bhutanese monk, I realized it was the Tsoyal retreat cave of Paro Taktsang. A woman who was somewhat unattractive urged everyone to face me and say, "Praying for the Lama's good health!" etc., one shloka (verse) was even sweeter and clearer than a song sung in Chinese, and I felt dizzy. At that moment, someone who seemed like a pus-brother (99) suddenly appeared and acted as the prompter. "With the sound of the great Dharma drum," etc., as soon as one shloka was sung in a very sweet voice, my own feeling was, "Now they are going to Yarlung to visit the Three Jewels, I must teach them a way to make prayers," but just as I was thinking that, they suddenly disappeared. Among them, one who I thought was a mountain spirit still remained, saying, "There is something to be learned, but there is absolutely no delay," and while saying that, she put her mouth close to my ear and said, "You yourself stay in a secluded place, and food for spring and autumn, etc., will come effortlessly. Stay in a place of silence," and as she said that, her voice became smaller and smaller, and I couldn't hear anything at all, whispering, whispering, I couldn't hear it, so I told her to speak more clearly, but she still made her voice very small. I vaguely heard her say, "They also greatly recognize the great figures, and are different from others," etc. The rest I couldn't hear at all. There, I knew it was an illusion, and thinking that it might be something like a prophecy, I had no expectations and remained in a state of non-elaboration of thought, and it turned out to be a dreamlike illusion.
Chinese
這件事確實是真的。空行母是自生的，所以確實是真的。預言看起來是真實的，所以確實是真的。一切都是世俗諦，所以並非不是真的。我沒有被空行母所控制，而是空行母被我所控制。當我將離言的覺知置於法界時，醒來的女孩不知去向了。在那之後，對於後得智生起了無限的厭倦。三界的一切眾生都在各自的業力中受苦，經歷著無量的痛苦，這些都清晰地浮現在我的腦海中，生起了無量的悲心。我想起了我的上師鄔金（蓮花生大士）父母，無法自持。現在，空行母們清晰地浮現在我的腦海中，我感到自己已經前往了鄔金空行母的淨土，於是我唱起了這首悲歌。現在，幸福存在於至尊寺院的慈悲之中。來世，通過修習禪定和苦行來獲得善果。與世俗之人交往和迎合他們的想法沒有必要。我的心靈伴侶，請走向神聖的佛法。牢記無常和死亡是出離輪迴的根本。年輕時就致力於精要的修行是最重要的。對世俗輪迴的財產產生執著沒有必要。我的心靈伴侶，請前往寂靜的隱居處。見解如天空般清淨，是傳承加持的象徵。修行者未經修飾的自生光明是積累二資糧的果實。對寺院和僧侶產生執著沒有必要。我的心靈伴侶，請前往隱蔽的岩洞。當我思考死亡何時到來的不確定性時，我明白了今生的好壞就像秋天的彩虹。執著於快樂和痛苦，夢境和幻覺沒有必要。我的心靈伴侶，請思考前輩的傳記。在巴格日（Bagri）的美麗地方，雄偉的岩洞中。哦，雖然我從內心深處思考神聖的佛法，但業力的力量，真實的鼓聲，卻像小偷一樣偷走了我的心。外境顯現，我唱出了一首悲歌。當光明燦爛的日月之燈在西山落下時，各種各樣的念頭如星星般湧現。習氣阿賴耶識的星宿是墮入惡道的基石。我的東山客人，請來消除悲傷。悲傷的朋友，自心純潔的空樂智慧。經驗和體悟
English
This is indeed true. The dakini is self-arisen, so it is indeed true. Prophecies appear to be true, so it is indeed true. Everything is conventional truth, so it is not untrue. I am not controlled by the dakini, but the dakini is under my control. When I place the inexpressible awareness in the realm of reality, the awakened girl disappears without a trace. After that, immeasurable weariness arises in the subsequent wisdom. All sentient beings in the three realms are suffering in their respective karmas, experiencing immeasurable pain, which clearly appears in my mind, and immeasurable compassion arises. I remember my guru Orgyen (Padmasambhava) parents, and I cannot control myself. Now, the dakinis clearly appear in my mind, and I feel that I have gone to the pure land of Orgyen dakinis, so I sing this sorrowful song. Now, happiness exists in the compassion of the supreme monastery. In the future, obtain good results by practicing meditation and asceticism. There is no need to associate with worldly people and cater to their ideas. My heart friend, please go to the sacred Dharma. Remembering impermanence and death is the root of renunciation. Devoting oneself to essential practice in youth is the most important. There is no need to be attached to the possessions of worldly samsara. My heart friend, please go to the quiet hermitage. The view is as pure as the sky, a symbol of the blessings of the lineage. The practitioner's unadorned self-arisen light is the fruit of accumulating the two accumulations. There is no need to be attached to monasteries and monks. My heart friend, please go to the secluded cave. When I contemplate the uncertainty of when death will come, I understand that the good and bad of this life are like the autumn rainbow. There is no need to be attached to happiness and suffering, dreams and illusions. My heart friend, please contemplate the biographies of the predecessors. In the beautiful place of Bagri, in the magnificent cave. Oh, although I contemplate the sacred Dharma from the depths of my heart, the power of karma, the sound of the true drum, steals my heart like a thief. External appearances manifest, and I sing a sorrowful song. When the bright sun and moon lamps set on the western mountain, various thoughts arise like stars. The habitual tendencies of the alaya-consciousness are the cornerstone of falling into the lower realms. My eastern mountain guest, please come to dispel sorrow. Sorrowful friend, the self-mind, pure white bliss-emptiness wisdom. Experience and realization