Tibetan
གག་ལ་གཙོར་བྱེད་དེ། །རླུང་སེམས་དབུ་མར་བཞུགས་པའི་ཚེ། །ཆོས་མིག་རྡུལ་བྲལ་ཐོབ་འགྱུར་པས། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་ཁས་ལེན་བྲལ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་སྤྱིའི། །བདེན་མཐོང་མིང་ལ་བཀའ་བརྒྱུད་པ། །རྣལ་འབྱོར་བཞི་པའི་སྒོམ་རིམ་སོགས། །ཁོལ་བུལ་བཟུང་པ་རྒ་ཤིའི་སྨན། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་འགག་དང་། །འཁོར་འདས་བདེན་ཞེན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །རྫོགས་པ་བརྗོད་བྲལ་བློ་ལས་འདས། །ལམ་འབྲས་བསྐྱེད་རིམ་ལམ་བྱས་ནས། །རྫོགས་རིམ་འབྲས་བུར་འདོད་པའི་དོན། །གྲུབ་མཐའ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སྨྲ། །སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ནི། །རྒྱལ་བའི་གཞུང་ལམ་ཉིད་ཡིན་ཡང་། །ཇོ་བོར་དུས་བཏོན་དགའ་ (༨༢༢)ལྡན་པས། །རང་ལུགས་ཁོ་ནར་དམ་འཆའ་བྱེད། །སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོའང་གཞན་སྟོང་གི །གྲུབ་མཐའི་ཞོར་ལ་དེ་བཞིན་སྨྲ། །དགེ་ལྡན་ཤིང་རྟ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི། །རིང་ལུགས་དངོས་ལས་གཞན་མིན་ཞེས། །བོད་ཀུན་ལྟ་སྒོམ་ནོར་བར་སྒྲོགས། །ངས་ནི་བསླབ་གཉེར་མ་བྱས་ཏེ། །བྲག་ཕུག་ཡུན་རིང་བརྟེན་པ་ཡིས། །དེ་ཀུན་འདོད་ཞེད་ལམ་བདེན་ལ། །བློ་ཡིས་བཏགས་པའི་ཆོས་སུ་གོ། །ལྟ་བ་རང་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་དོན། །སྒོམ་པ་རང་གྲོལ་འགག་མེད་ཀློང་། །སྤྱོད་པ་ཚོགས་ལམ་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་དགེ་ཆོས་སྡུད། །མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་དོན། །གཙོ་བོར་བྱ་ཞེས་གསུང་ན་ཡང་། །ཁྱིམ་ཆུང་སྤངས་པའི་ཁྱིམ་ཆེན་གྱི། །དགེ་སྦྱོང་ཀླ་ཀློའི་ཆོས་ལུགས་སྐྱོང་། །དེ་ཡི་རྣམ་གཞག་རང་ས་རུ། །བརྗོད་ན་ཕོག་ཐུག་ཆེས་པའི་ཕྱིར། །བསྟན་པའི་གཞུང་ལམ་རྐང་བཙུགས་ནས། །ལུང་ (༨༢༣)དང་རིག་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །ཡོན་ཏན་མཛོད་ཀྱི་གཞུང་བརྩམས་ནས། །འགྲེལ་པ་བདེན་རྣམས་ཤིང་རྟ་གཉིས། །ཤོག་གྲངས་སྟོང་དུ་ཉེ་བ་བརྩམས། །འདི་ལ་གཟིགས་ནས་དགག་གྲུབ་ཀྱི། །སྤོབས་པ་ཐོབ་ན་གསུང་འཚལ་ལོ། །མཚུར་ཕུ་གདན་ཚབ་པས་བོད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ཐ་དད་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་སོ༑༑ ༈རང་བབ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ལྟ་བ་ཡིན། །གསལ་སྟོང་ཉམས་ཀྱིས་སྒོམ་ཆེན་བསླུས་པ་མང་། །རང་གསལ་མ་སྐྱེས་མི་འགག་སྒོམ་པ་ཡིན། །རྟོག་དཔྱོད་ཚེར་མས་བསམ་གཏན་དཀྲོགས་པ་མཐོང་། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ན། །སྤྱོད་ལམ་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ལམ་དུ་འགྲོ། །རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་སོ།། ༈ ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་གནད་གོ་བདེ་བར་བཞུགས། །ལྟ་ (༨༢༤)བ་དྲི་མེད་ནམ་མཁའི་ཀློང་། །སྒོམ་པ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ཤར། །སྤྱོད་པ་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བའི། །བློ་གྲོས་མཆོག་ལྡན་དེ་ལ་འདུད། །ལྟ་བ་ཐོས་པས་གཏན་འབེབས་ཚེ། །ལུང་དང་རིག་པའི་བཤད་སྦྱར་དགོས། །སྒོམ་པ་མྱོང་བས་གཏན་འབེབས་ཚེ། །སེམས་དང་རིག་པའི་ལ་ཤན་ཕྱེ། །སྤྱོད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ། །ལམ་ལྔའི་རྒྱུད་ཚོགས་དག་དང་སྦྱོར། །ད་ནི་དེ་དག་གི་དོན་སྒོམ་ཚེ་ཀུ་སུ་ལུ་པ་ཐོས་པ་ཉུང་དུ་དག་གིས་གོ་བདེ་བར་བཤད་ན། །ལྟ་བ་ཟེར་བ་དེ་རང་གི་སེམས་ལྷོད་དེ་བཞག་ཙ་ན། །འདི་ཡིན་དང་འདི་མིན་གྱིས་རྩིས་གདབ་མེད་ལ། །གཉིད་དུ་སོང་བའམ་བརྒྱལ་བ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། །རིག་པ་དངས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། །གུ་ཡངས་བ་ལ་ཐ་མལ་དུ་མ་ཤོར་བ། །ཚིག་གིས་སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ། །བློས་བསམ་དུ་མེད། གྲུབ་མཐའི་ཁས་ལེན་གྱི་བརྗོད་བྱས་མ་ཐུག་པ་འདི་ལྟ་བ་ (༨༢༥)ཡིན། །དེའི་དང་དུ་མ་ཡེངས། །མི་སྒོམ། རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ་ཤེས་སོ་སྙམ་པའི་བཅོས་བསླད་མ་ཞུགས་པ་དེ་དྲན་པའི་རྒྱུན་གྱིས་སྐྱོང་བ་ལ་སྒོམ་པ་ཟེར། །སྤྱོད་པ་ནི་བཟང་པོ་ལ་དགའ་ནས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། ངན་པ་ལ་སྐྱོ་ནས་དགག་ཏུ་མེད། །རང་བབ་ཤུགས་འབྱུང་བླང་དོར་མེད་པ་དེ་ཡིན་ཡང་དང་པོའི་ལས་ཅན་གྱིས་དེ་ལམ་དུ་ཅང་མི་ལྷོངས་པས་ལས་འབྲས་ལ་གུས་པ་མི་ལྷོད། ཨ་འཐས་ཀྱང་མི་བྱེད། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མེད་བཞི་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་ཡིན་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དེ་དང་བྲལ་བ་བྱས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་སེམས་ཀྱི་རང་རྩལ་ཡིན་པས་ཤར་བ་དག་ཀྱང་མི་དགག །དེའི་རྗེས་སུ་ཡང་མི་མནོ། །མི་བསམ། དེ་ལ་བརྟག་དཔྱད་མི་བྱེད། ཤར་ཁུངས་ལ་བལྟས་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ (༨༢༦)ཟེར་ཏེ་སྟོང་པའི་ངང་ནས་ཤར་བ་ཡིན་ཕྱིར་སྤྲིན་ནམ་མཁའ་ལ་དེངས་པ་བཞིན་རང་མལ་དུ་འགྲོ། །ཤར་བའི་ཡུལ་ལ་ཕར་བལྟས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཚོགས་དྲུག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་འཁྲུལ་པའི་གཞི་རྩ་མི་ཆོད། །འུབ་ཀྱིས་དྲིལ་ན། །སྒོམ་ཆེན་རབ་ཀྱིས་དྲན་པ་གཅིག་པུས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ཀའི་གོ་ཆོད་པ་མཛོད། །འབྲིང་གིས་གསལ་སྟོང་གི་ངོ་བོ་དྲན་པས་བྱ་རས་སྐྱོངས། །ཐ་མ་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ནི༑ ༑ང་མ་ཡེངས་པ་བྱེད་སྙམ་པའི་ངང་ནས་གསལ་སྟོང་དེ་ལྟ་བ་ཡིན། །དེ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དེ་སྒོམ་པ་ཡིན། །ཚུལ་འཆོས་དང་ངོ་ལྐོག་མེད་པའི་བྱ་བ་ལ་འཛིན་པ་མ་ཞུགས་པ་དེ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །རང་ངོ་ཤེས་པའི་ལྟ་བ་ལགས། །བརྗེད་པ་མེད་ན་སྒོམ
Chinese
以脐为首要，当风息融入中脉时，便能获得无垢的法眼，从而脱离见、修、行的执着。大手印是密宗共同的，证悟实相之名是噶举派。瑜伽四支的禅修次第等，掌握诀窍是抵御衰老的良药。大圆满是关于生灭，轮回涅槃的实执是法界。大圆满是离言绝思的，超离心识。道果将生起次第作为道，认为圆满次第是果。宗派主张自性三有。三种士夫的分类，虽然是佛陀的教法之路，但觉沃在（公元1822年）噶当派时，只坚持自己的宗派。度母怙主也附带地宣说他空宗的观点。格鲁派的二胜六庄严，宣称他们的宗义与实际无异，这使得整个藏地对见修行产生了误解。我因为没有进行闻思修，长期住在岩洞里，所以认为那些都是把欲望和恐惧当作真理，是用分别念安立的法。证悟自见的见地后利益众生，禅修是自解脱，无碍的虚空。行持是积累资粮道，断除恶行，在加行道中积累善法。即使说证悟见道后，主要利益众生，但却守护着舍弃小家的大家之比丘，外道的宗教。如果如实地宣说那些分类，会造成极大的冲突。因此，树立起教法的正道，以教证（公元1823）和理证，著成《功德藏》的论典，撰写了《释论真理》二胜六庄严，接近千页。如果阅读这些后，获得了辩驳和成立的勇气，请您畅所欲言。蔡巴的法座继承者询问，西藏各种宗教在见、修、行、果方面有何不同？大圆满者让炯多杰如此回答。殊胜的自性是不可言说、不可思议的见地。光明与空性的体验迷惑了许多禅修者。自明、不生、不灭是禅修。见到以分别念的荆棘扰乱禅定。如果各自的自证智慧没有错乱，那么无论如何行持，都会成为道。大圆满者让炯多杰所说。关于见、修、行的要点简明地安立。见（公元1824）
English
Taking the navel as primary, when the wind-mind abides in the central channel, one will attain the Dharma-eye free from defilements, thus being free from the adherence to view, meditation, and conduct. Mahamudra is common to all tantras, the name for seeing the truth is Kagyu. The meditation stages of the four yogas, etc., mastering the key points is the medicine against aging and death. Dzogchen is about arising and ceasing, the clinging to samsara and nirvana is the realm of Dharma. Dzogchen is inexpressible and beyond mind. The Lamdre (Path and Fruit) takes the generation stage as the path, and considers the completion stage as the fruit. The philosophical school asserts the three self-natures. The classification of the three types of individuals, although it is the path of the Buddha's teachings, but Jowo (Atisha) in the Kadampa (in 1822 AD), only adheres to his own school. The protector Tara also incidentally speaks of the Shentong (empty of other) view. The two chariots of Gelug (the two great commentators, Dharmakirti and Dignaga) and the six ornaments (six great scholars of Nalanda), claim that their doctrine is no different from reality, which causes the entire Tibet to misunderstand view, meditation, and conduct. I, because I have not engaged in study and contemplation, have stayed in rock caves for a long time, so I think that all those are taking desire and fear as truth, and are dharmas established by conceptual thought. After realizing the view of self-seeing, benefit sentient beings; meditation is self-liberation, unobstructed space. Conduct is accumulating the path of accumulation, abandoning evil deeds, and accumulating virtuous deeds on the path of preparation. Even if it is said that after realizing the path of seeing, one should mainly benefit sentient beings, but they protect the bhikkhu of the great household who has abandoned the small household, the religion of the outsiders. If those classifications are spoken of as they are, it will cause great conflict. Therefore, establishing the correct path of the teachings, with scriptural authority (in 1823 AD) and logical reasoning, composing the treatise "Treasury of Qualities", and writing the commentaries "Truthful Explanations", the two chariots and six ornaments, approaching a thousand pages. If after reading these, you gain the courage to refute and establish, please speak freely. The throne successor of Tsurphu asked, what are the differences in view, meditation, conduct, and result among the various religions of Tibet? The Dzogchenpa Rangjung Dorje answered thus. The excellent self-nature is the inexpressible, inconceivable view. The experience of luminosity and emptiness deceives many meditators. Self-luminous, unarisen, and unceasing is meditation. Seeing the thorns of conceptual thought disturbing samadhi. If each individual's self-aware wisdom is not mistaken, then no matter how one acts, it will become the path. Spoken by the Dzogchenpa Rangjung Dorje. The key points of view, meditation, and conduct are clearly established. View (1824 AD)
Chinese
无垢虚空界，禅修如日辉。行持与时合，顶礼具慧者。见解立于闻，须合教理证。禅修立于验，心与觉性辨。行持三律仪，五道蕴聚合。今若修彼义，为令寡闻者易解，吾当说之。 所谓见者，乃自心放松安住之时，不以“此是”与“此非”作计较，亦非如入睡或昏厥，觉性澄明而无自性，宽广而不落庸常，不可言说，不可思议，不涉宗派之立宗，此乃见(825)。于此莫散乱，莫修饰。于自识之上，不加入“我知”之矫饰，以正念之流守护之，是名禅修。行持者，非喜好善而强为，亦非厌恶恶而强止，自然而然，无取舍。然初业者以此难入道，故不敬业果，亦不贪执。慈悲等四无量心，乃菩提心之正因，故于后得位不离此，则圆满福德资粮。分别念乃心之自性，故生起亦不遮止，亦不追忆，不思，不作观察。观其生起之处，谓之无生(826)，以其自空性中生起故，如云消融于虚空，自归本位。若向外观其生起之境，则随五蕴六处而转，故不断除错谬之根源。摄而言之，大禅修者以一念即可成办见、修、行三者。中等者以正念守护明空之体性。下等初学者，于“莫散乱”之状态中，明空即是见。不忘彼之正念即是修。不涉矫饰与虚伪之行即是行。认识自性是见，不忘即是修。
English
In the realm of immaculate sky, meditation dawns like the sun's rays. To the one whose conduct is in harmony with the times, to the supremely intelligent one, I bow. When establishing view through learning, it is necessary to combine scriptural authority and reasoning. When establishing meditation through experience, distinguish between mind and awareness. Conduct is the three types of discipline, combined with the accumulations of the five paths. Now, to meditate on the meaning of these, I will explain it in a way that is easy to understand for those with little learning, like Kusulu. What is called "view" is when one's own mind is relaxed and at ease, without calculating "this is" or "this is not," and it is not like falling asleep or fainting. Awareness is clear and without inherent existence, vast and not falling into ordinariness, impossible to express in words, impossible to conceive in thought, not touching on the assertions of philosophical tenets—this is view (825). Do not be distracted by it. Do not meditate. When self-recognition is not mixed with the artifice of thinking "I know," maintaining that with a stream of mindfulness is called meditation. Conduct is not delighting in the good and striving to accomplish it, nor is it being saddened by the bad and striving to prevent it. It is naturally arising, without acceptance or rejection. However, for beginners, this is difficult to put on the path, so they do not respect the results of actions, nor do they become attached. The four immeasurables, such as love and compassion, are the unmistaken cause of bodhicitta, so in the post-meditation period, not separating from them completes the accumulation of merit. Conceptual thoughts are the self-expression of the mind, so even when they arise, do not suppress them. Do not remember them, do not think about them, do not analyze them. Looking at the source of their arising is called unborn (826), because they arise from emptiness, and like clouds dissolving in the sky, they return to their own place. If one looks outward at the object of arising, one follows the five aggregates and the six sense bases, so the root of delusion is not cut off. To summarize, great meditators accomplish all three—view, meditation, and conduct—with a single mindfulness. Intermediate ones maintain the nature of clarity and emptiness with mindfulness as a bird scarer. As for lesser beginners, in the state of thinking "I will not be distracted," that clarity and emptiness is view. The mindfulness that does not forget that is meditation. Actions without pretense or hypocrisy, without attachment, are conduct. Recognizing one's own nature is view. Not forgetting is meditation.