Chinese
རྒྱལ་མཚན་和མདོ་ཁམས་པ་两人恳切提问的回答是，由圆满大士阿瓦雅德瓦所说。 凡是名称吉祥的莲花瓣，在行为菩提女王的耳环中，以发愿心悬挂的吉祥物，愿能平息八二怖畏的酷热。虽然以痛苦真谛的自性所摄持的有寂，被知所束缚而成为如来藏，但对于法性(705)空明无边无际，舍弃染污的觉知智慧是也。即使登上显赫的山王顶峰，也是善行睁开千眼之相，即使对他人没有实际利益，也要努力以其心投入的修行。由于众生想法各异互不相同，因此，此世间才会有各种各样的显现。所依赖的对境因缘也各不相同，观想如梦境般无自性。特别是对过去念头的追忆和，对未来迎接的成百上千的生起，以取蕴的痛苦作为行为，守护无自性的法性之念。所谓守护，是念头的顶峰，专注凝视的无造作觉性(706)，乃是未见之中的大见，即使有成百上千的念头也会摧毁。因无生而断除常边，自明无碍解脱断边。断常二边皆无的真实，以忆念如来藏的安住方式来守护。虽然佛法和佛法的分类有很多，但在堕入恶趣和升入善趣之际，积累福德资粮和智慧光明之藏，为了断除老死的根本，发起菩提心。由于不遮止世俗谛的缘起，因此上师父母的生起次第念诵和，会供朵玛火供不间断，以及八支斋戒也应当时常奉行。特别是大乘的见修行，即使居家也能依止串习(707)，因此，应当时常积累增长福德的资粮和净障，修持空性和慈悲双运。如是，持明者钦哲之神，对女神ངང་ཚུལ་རྒྱལ་མོ་，以发自内心的慈爱之心劝诫。愿吉祥圆满！愚痴和无明二者
English
In response to the earnest questions of Gyaltsen and Dokham Pa, the complete person, Abhayadwipa, said: May the auspicious lotus petal of the name and glory, in the earring of the queen of conduct, Bodhi, with the virtue of being hung by aspiration, pacify the heat of the eight-two fears. Although the self-nature of the suffering truth, which includes existence, is bound by knowledge as the Tathagatagarbha, the awareness and wisdom that has abandoned attachment is the Dharma nature (705), which is empty, clear, and without center or edge. Even reaching the peak of the majestic mountain of manifest superiority is the form of a thousand eyes opened by good deeds. Even if there is no direct benefit to others, strive for the practice of engaging with their minds. Because sentient beings' thoughts are dissimilar and different, this world is made of various kinds. The objects and conditions on which they depend are also different, meditate on them as being without inherent existence in a dream. In particular, the retrospective examination of past thoughts and the hundreds of arising of future anticipations, with the suffering of the aggregates of appropriation as actions, cultivate the mindfulness of the Dharma nature of no self-existence. What is called cultivation is the pinnacle of thoughts. The unadorned awareness of staring intently (706) is the great seeing of the unseen. Even if there are hundreds of aggregates of thoughts, they will be destroyed. Because there is no birth, the extreme of permanence is eliminated. Self-illumination, unceasing, is liberated from the extreme of annihilation. The very nature of certainty, without the two extremes of permanence and annihilation, is maintained by remembering the way the Tathagatagarbha abides. Although there are many categories of Dharma and Dharma, at the time of falling into the lower realms and ascending to the higher realms, accumulate the accumulation of merit and the treasury of wisdom light. In order to cut off the root of old age and death, generate Bodhicitta. Since the conventional truth of dependent arising is not obstructed, the generation stage recitation of the Guru Father and Mother, the Tsok, Torma, and fire offerings are continuous, and the eight-branch vows should also be constantly observed. In particular, the view and practice of the Great Vehicle, even if living at home, can be relied upon and accustomed to (707). Therefore, one should always accumulate the accumulation of merit and purify obscurations, and meditate on the union of emptiness and compassion. Thus, the Vidyadhara Khyentse deity, to the goddess Ngangtsul Gyalmo, advised with heartfelt love. May there be auspiciousness and perfection! Ignorance and the two types of ignorance
Tibetan
སྣ་ཞགས་ནི། །མཁྱེན་རབ་གདོང་ལྔས་གཟིར་བའི་གདན་ཁྲི་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་གཟིགས་པའི་ཟུར་ཕུང་ཅན། །འཇམ་དཔལ་སྨྲ་བའི་སེང་གེས་བྱིན་གྱིས་རློབས། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་ཡང་། །རང་སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ལས་གཞན་འཁོར་བ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མངོན་རྟོགས་ཅན། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་དུ། །གྲུབ་པ་མིན་ (༧༠༨)པའི་རང་ཚད་ནི། །སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ལགས་སོ། །སེམས་ལ་བརྟགས་ན་ངོས་གཟུང་མེད། །ངོས་བཟུང་མེད་དྲ་དྲན་པའི་རྩིས། །རྟག་ཏུ་ཡེང་མེད་མ་བསྐྱངས་ན། །ཡེངས་ཚད་ཀུན་གཞི་ལུང་མ་བསྟན། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་མ་རིག་པ། །མ་རིག་ལས་ནི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ། །དེ་ལས་ཡུལ་དུ་གཟུང་བ་དང་། །ཡུལ་ཅན་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱེས་པས། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །དེ་ཕྱིར་རྟོག་པ་གང་ཤར་ཡང་། །ཤར་བའི་ཡུལ་ལ་མི་དཔྱོད་པར། །ཤར་མཁན་ཉིད་ལ་ཚུར་བརྟགས་ན། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཐོས་པའི་ཤེས་བྱས་ཟབ་གསལ་དང་། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སྤྲོས་བྲལ་སོགས། །བསམ་བྱུང་རིག་པས་དཔྱད་དྲགས་ན། །སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་བློ་དང་འདྲེས། །བློ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། །འགལ་བ་ཞི་ (༧༠༩)བའི་ལྷ་ཡིས་མཁྱེན། །དེ་ཕྱིར་བླ་མ་ས་སྐྱ་པས། །ཡོད་པར་འཛིན་ལ་ཐར་པ་མེད། །མེད་པར་འཛིན་ལ་མཐོ་རིས་མེད། །གཉིས་ཀར་འཛིན་ལ་མི་རིག་པས། །གཉིས་མེད་དང་ལ་གང་དགའ་ཞོག་ །གསུང་འདི་བདེན་པ་གཟིགས་པ་ཡི། །མངོན་རྟོགས་ཞལ་ནས་བྱོན་པ་ལགས། །ཞེས་རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་ས་སྐྱ་གོང་མ་ལ་ཕུལ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་སྤྱི་བོས་མཆོད། །གང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གཉིས་ཏེ། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལ་སྨོན་འཇུག་སེམས། །དམ་པའི་ནང་ནས་དམ་པ་ལགས། །ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི། །ལྟ་བ་བློ་ལས་འདས་པ་ཡང་། །ཧྲིག་གིས་རིག་པའི་དྲན་པ་ནི། །ཚོགས་བརྒྱད་བློ་དང་མ་འདྲེས་པ། །གདོད་ནས་དག་པའི་ངང་སྒོམ་ལ། །ཡེ་གྲོལ་ཡིན་ཕྱིར་དཔྱད་ (༧༡༠)སྒོམ་གྱི། །ཡང་གྲོལ་ལྷན་ཐབས་མི་བསྣན་འཚལ། །དེ་སྣོད་མཁྱེན་པས་མི་མཆོག་གི་ །འཆི་ཁར་བློ་གདེང་ཁེལ་བ་གཅེས། །ཉེས་སྤྱོད་སྣ་གཅིག་སྡོམ་གཟུགས་ཙམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་འབྲལ་མི་འཚལ། །སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལྔ། །ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུང་པ་དེ། །ཁྱེད་ཀྱི་ཐུགས་ལ་ཆུབ་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་པའི་
Chinese
总而言之，以智慧五面压迫的座垫上，具有如是如是观看的角落，祈愿文殊语狮加持。大乐之智慧，是无有殊胜之上的，虽具一切殊胜之相，乃是自心俱生者。除彼之外的轮回，是苦谛之现观者，彼苦亦在自相续中，非为成立（708）之自性，乃是心的本性之证悟。若观察心则无有可指，无有可指乃是念头之计，若不恒常守护无散乱，散乱之量乃是阿赖耶识无记性。彼之自性是无明，从无明生起识，从彼生起对境之执取，以及有境之执取之心，五取蕴，成立为轮回之自性。因此，无论生起任何分别念，不观察生起之境，而向内观察生起者本身，无有自性乃是法身。听闻之知识深邃明晰，以及自性三身离戏等，若以思所成之智慧过度分析，则修所成之智慧与分别念相混。分别念与胜义谛，相违背寂静之天神知晓。因此萨迦上师说，执着有则无解脱，执着无则无善趣，执着二者乃是愚痴，随喜于无二。此语乃是证悟真谛者之现观口中所出。如是，大圆满者让炯多吉献于萨迦上师。以头顶礼拜导师佛陀，获得彼果之因，乃是福德智慧二资粮，于福德资粮生起希愿心，是圣者中的圣者。于智慧资粮，空性之见超离心识，然以敏锐之觉性忆念，与八识聚不相混，于本初清净之状态禅修，因是本来解脱，故不需增添分析（710）修之再度解脱之方便。彼器是智者，于临终之时，确信无疑最为重要。仅仅遮止一种恶行之形象，不应与菩提心分离。布施等五度，为了智慧之义而宣说，为了使您心中明白，胜义谛是无为的
English
In short, on the seat oppressed by the five faces of wisdom, with corners that see as it is, may Manjushri, the lion of speech, bless us. The wisdom of great bliss is unsurpassed, although it possesses all excellent aspects, it is the co-emergent with one's own mind. Other than that, samsara is the manifest realization of the truth of suffering, and that suffering is also in one's own continuum, not established (708) as its own nature, but the realization of the nature of the mind. If one examines the mind, there is nothing to point to. The ungraspable is the calculation of thoughts. If one does not constantly guard against distraction, the measure of distraction is the alaya-consciousness, which is neutral. Its essence is ignorance, from which consciousness arises. From that arises the grasping of objects, and the mind that grasps the subject. The five aggregates of grasping are established as the nature of samsara. Therefore, whatever conceptual thought arises, without examining the object that arises, but turning inward to examine the one that arises, the absence of inherent existence is the Dharmakaya. The knowledge of listening is profound and clear, and the three kayas of essence are free from elaboration, etc. If one analyzes too much with the wisdom born of thought, then the wisdom born of meditation mixes with conceptual thought. Conceptual thought is contrary to the ultimate truth, known by the peaceful deities. Therefore, the Sakya master said, 'Clinging to existence, there is no liberation; clinging to non-existence, there is no higher realm; clinging to both is ignorance; be content with non-duality.' These words are from the manifest realization of one who sees the truth. Thus, the Great Perfection practitioner Rangjung Dorje offered it to the Sakya master. I prostrate with my head to the teacher Buddha. The cause for obtaining its fruit is the two accumulations of merit and wisdom. Generate the mind of aspiration and engagement in the accumulation of merit, which is the most sacred among the sacred. In the accumulation of wisdom, the view of emptiness transcends the mind, yet with sharp awareness, the memory is not mixed with the eight consciousnesses. Meditate in the state of primordial purity, because it is originally liberated, so there is no need to add the means of analyzing (710) meditation for re-liberation. That vessel is a wise person, and at the time of death, it is most important to have unwavering confidence. Merely restraining the appearance of one kind of misdeed should not be separated from the Bodhicitta. The five perfections, such as giving, are spoken for the sake of wisdom, so that it may be clear in your mind, the ultimate truth is unconditioned.