Tibetan
དང་། མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་ལ་ཕོ་ཚོད་ཀྱིས་སྦྱང་པ་བྱེད་པས་ཆོས་ཉིད་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་བསམ་ཡོད་བརྗོད་ཡོད་དུ་སོང་ འགའ་ཞིག་གིས་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཐུག་དང་འདྲ་ཟེར་བ་དྲིས་འདུག་ཀྱང་། རང་རེས་ཐོས་བསམ་མཛད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་ (༦༩༣)རང་སྟེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་ལ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་མིག་རྡུལ་བྲལ་ཐོབ་པའི་གེགས་བྱས་པ་དེ་མ་རིག་པར་འདུག་གོ །དེས་ལྟ་སྒོམ་གྱི་དབྱིངས་མཇལ་ལུགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ཁྱེད་རང་ལ་སྔར་བླ་མ་རྣམ་པས་སེམས་ངོ་བསྟན་ཚུལ་དེ་ཚོ་སེམས་ཡིན་ཡང་ཡེ་ཤེས་མིན། མིང་བཞི་འདུས་པའི་ཕུང་པོས་སྐྱེ་འགག་གྲངས་སུ་བཏབ་པའི་བསམ་གཏན་འདྲ་ཅོག་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ལས་དང་པོ་པ་དང་། སྒོམ་ཉམས་མཐུ་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་དེག་ལས་གདམས་ངག་འདེབས་མི་ཤེས་པ་ཡོད་ཙ་རིར་སྣང་སེམས་ཞགས་གསུམ་འདྲེས་ཚུལ་ད་གནས་བསྐོར་གྱིས་སྡིག་སྒྲིབ་དག་པས་རླུང་སེམས་དར་དབུ་མར་བཞུགས་པའི་གསལ་ཉམས་ལས། ལྟ་ཐོག་ནས་འདྲེས་པ་ག་ལ་ཡིན། །དེ་དུས་སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་ཙམ་ཡང་ཕྱེད་པར་མི་འདུག་པ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་ (༦༩༤)མཛོད་ལ་གཟིགས། ངས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་སོ་སྙམ་པ་དང་། །ངའི་སྒོམ་ལྟ་བུ་སུ་ལ་ཡོད་སྙམ་པའི་ཚེ་ཉམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་རང་ཞལ་བསྒྲིབས་པའི་ཚུལ། ཐེག་དམན་གྱི་ལྟ་བ་ལའང་ངས་དགྲ་བཅོམ་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་བོ་སྙམ་ན། དེ་ག་དེའི་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ནས་གངས་སྟོངས་སུ་འཇིགས་སྐྲག་གི་རྐྱེན་ལས་མཐར་གྱི་འཇིགས་པར་སྣང་བ་དང་། འཇིགས་པར་འཛིན་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ། འཇིགས་སྐྲག་གི་རྣམ་པར་མ་འགགས་པར་ཤར་བ་ན་རྐྱེན་དྲག་པོ་དེ་ལམ་དུ་བསླངས་པས་དབང་ཤེས་ཐ་མལ་ལས་ལོག་པའི་བདམ་གཏན་རྣལ་མའི་ཕྱོགས་མཐོང་བ་ཡིན། །གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་འདི་ཙམ་ལ་ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་རྣལ་མ་མཐོང་བར་བརྩི་བ་ཡང་སྣང་སྟེ། དེས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ད་དུང་མ་རྟོགས་པས་ང་དང་ཁྱོད་ (༦༩༥)ཀྱིས་ཁྱད་པར་ལ་ལ་ལྟོས། །དེ་ལན་གྱིས་ཞུ་པའི་སྙིང་པོར་ཡེངས་མ་ཡེངས་ཀྱིས་དོགས་སེལ་ལ། ཡེངས་པ་དེ་ག་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེལ་སྤྲིང་དུ་ཡུལ་གྱིས་ཉེས་དམིགས་དེ་ཙམ་གསུངས་པ་ལས། །འདི་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ལ། ངོས་འཛིན་དགོས་པས་མ་ཡེངས་པའི་དུས་ཡུལ་ཡོད་པ་ག་ལ་སྲིད། ཡེངས་ཡུལ་སྣང་བའི་ཆ་ལ་ཡུལ་ཅན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེར་ལེན་བྱས་པས་འཁོར་བར་ཞེས་པའི་བརྩོན་དོང་འདིར་ཆགས་སོ་ལྕོག་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་ལ། ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བ་ནི་འཕགས་པ་སྟེ། རྒྱ་གར་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་རྩོད་པ་མེད་པས་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཞེས་ཀུན་གྱིས་གྲོགས་ལ། བོད་ཡུལ་འདིར་ནི་ཚོགས་ཀྱི་སྣ་མ་ཟིན་པའི་གང་ཟག་ལའང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་འཕགས་ (༦༩༦)པར་སྒྲོག་པ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། ད་བཅར་གྱིས་དྲིལ་ན་དབང་ཤེས་ཐ་མལ་ལས་ལོག་པའི་གང་ཟག་གཅིག་ལ་འཁོར་འདས་ལག་པའི་ལྟོ་རྒྱབ་ལྟ་བུ་ལས་མེད་པས་རིག་མ་རིག་གི་ཁྱད་པར་ཙམ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ད་ལྟ་རླུང་སེམས་ཀྱིས་སླད་པ་དང་བཅས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ནི་བལྟར་མི་མངོན་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་ལ། སྣང་སེམས་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་ལྟ་སྒོམ་ནི་ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་དེའི་རིག་ཆ་ཡང་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་བཟུང་ཞིང་། ཚོགས་ལམ་གྱིས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་ཕྱོགས་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །གོ་མྱོང་འདི་ཙམ་ཆགས་པའི་སྒོམ་ཆེན་བྱུང་ན། ཡེངས་མ་ཡེངས་ཟེར་བ་འདི་ཡང་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་དམིགས་གཏད་ཡོད་པའི་གཏམ་ཡིན་ (༦༩༧)པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་བློ་འདས་ཀྱི་དྲན་པ་ལ་འཇུར་བྲན་གྱིས་སླད་པ་མ་འཇུག་ཅིག་ །འདི་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་གེགས་ལྟར་མི་མངོན་པ་ཅིག་དང་མི་ནོར་བའི་ཕྱིར་སྙོམས་འཇུག་དགུའི་ནང་གསས་བསམ་གཏན་གྱིས་རང་བཞིན་རྣམ་མཁྱེན་ཤིང་རྟ་ལ་ལེགས་པར་བསྟན་ཡོད་པས་དེ་ཉིད་ལ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་ཅིང་ཁྱད་པར་ཀུ་སུའི་འཇོག་སྒོམ་ལ་གཞོལ་བའི་དུས་ན་བླ་མའི་མོས་གུས་ཁོ་ན་ལ་རྟེན་ནས་གྲོལ་བའི་ཚུལ། ཀུན་དགའ་བོ། དོན་དམ་པ་ནི་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པ་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་། ཐུགས་ཡིད་འདྲེས་པའི་ཐབས་ལ་འབད་ཅིང་། དེའི་གྲོགས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་ལ་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤོབས་ཤིག་ དེས་ཚོགས་རྫོགས་ (༦༩༨)ཤིང་། སྒྲིབ་པ་འདག་ །མོས་གུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱར་ནས་བླ་མའི་རྟོགས་པ་སློབ་མ་ལ་འཕོས་པའི་ཚེ་དོན་དམ་པའི་ཐུགས་ཡིད་འདྲིས་པ་ཞེས་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱུད་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག་། ཅེས་པའང་རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས་སོ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། གྲ་སར་ཞུགས་ནས་ལྟོ་རྒྱབ་དོན་གཉེར་བས། ལེགས་སྨོན་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཕྱི་མའི་དོན་མི་འགྲུབ། ད་ལྟའི་མུ་བཞིན་ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤེས་ཀྱིས། རང་བརྒྱུད་བསྐུལ་ལ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སེམས། རྟག་པར་ནམ་འཆི་ཆ
Chinese
并且，在等持后得位以自以为是的方式修习，导致法性离思绝言的状态变成了有思有言。有些人问，离思绝言是否像两者相遇一样。我们对闻思修行非常重视。（693页）以不可思议之义，用禅定的智慧获得离尘法眼造成障碍，那便是无明。因此，要了解如何证悟见修之界。以前各位上师给您开示心性时，那些是心，但不是智慧。由四大聚合的蕴，对生灭进行计数的禅定是虚假的。然而，对于初学者和禅修体验较弱的人来说，有些人不善于从那里植入窍诀。在匝日山，显现和心识的三绳交织的方式，现在通过转绕圣地来净化罪障，从气脉融入中脉的明觉体验中，怎么可能从见地上交融呢？那时，甚至连显现和显现的对境都无法区分，请看功德珍宝的（694页）宝藏。当我以为自己证悟了空性，或者当我以为我的禅修无人能及的时候，体验会遮蔽证悟的自性面容。即使在小乘的见地上，如果我以为自己获得了阿罗汉的果位，那也会成为它的障碍。因此，在空旷的雪山中，由于恐惧的缘故，显现出极端的恐惧，并且以恐惧来执持，在二元对立中，当恐惧的形象不间断地显现时，将强大的缘转为道用，从而看到了超越普通感官意识的真正禅定的方向。在雪山中，仅仅因为这样就认为见到了法性真谛，这也显现出来。因为还没有证悟区分诸法的智慧，所以我和你（695页）之间存在一些差异。因此，为了回答，要以不散乱和散乱来消除疑惑。因为散乱就是对境，所以在《晶串论》中仅仅讲述了对境的过患。这指的是对境极其微细，必须识别，因此在不散乱的时候怎么可能有对境呢？在散乱的对境显现方面，有境的八识聚执取，因此执着于被称为轮回的勤奋之坑，这被称为凡夫俗子啊。
English
Furthermore, practicing with self-conceit in the post-meditation state causes the nature of reality, which is beyond thought and expression, to become something with thought and expression. Some people ask if being beyond thought and expression is like two things meeting. We highly value hearing, contemplating, and meditating. (Page 693) With the meaning of the inconceivable, the wisdom of meditation creates obstacles to obtaining the dust-free Dharma eye, which is ignorance. Therefore, it is necessary to understand how to realize the realm of view and meditation. When the previous lamas showed you the nature of mind, those were mind, but not wisdom. The samadhi that counts the arising and ceasing of the aggregates of the four elements is false. However, for beginners and those with weak meditation experience, some are not good at implanting pith instructions from there. In Zari Mountain, the way the three cords of appearance and consciousness are intertwined, now through circumambulating the holy site to purify sins and obscurations, from the clear experience of the winds merging into the central channel, how could it be merged from the view? At that time, even the appearance and the object of appearance cannot be distinguished, please look at the treasure of the precious qualities (page 694). When I think I have realized emptiness, or when I think my meditation is unmatched, the experience will obscure the face of realized self-nature. Even in the view of the Lesser Vehicle, if I think I have attained the state of Arhat, that will become its obstacle. Therefore, in the empty snow mountain, due to the cause of fear, extreme fear appears, and holding onto fear, in duality, when the image of fear appears uninterruptedly, transforming the powerful cause into the path, thereby seeing the direction of true samadhi that transcends ordinary sensory consciousness. In the snow mountain, it also appears that just because of this, one considers having seen the true nature of reality. Because the wisdom of distinguishing phenomena has not yet been realized, there are some differences between you and me (page 695). Therefore, in order to answer, use non-distraction and distraction to eliminate doubts. Because distraction is the object, the "Crystal Rosary" only speaks of the faults of the object. This refers to the object being extremely subtle, and it must be identified, so how can there be an object when there is no distraction? In the aspect of the appearance of the distracted object, the eight consciousnesses of the subject grasp, therefore clinging to the pit of diligence called samsara, this is called an ordinary person.
Chinese
趋入法性之境即是圣者，印度论师龙树（梵文，Nāgārjuna）无可辩驳，因此大家都称他为论师圣者。而在藏地，对于尚未掌握积聚资粮之道的凡夫俗子，也宣称其为圣人，为佛陀化身，真是令人惊叹！如今若仔细探究，会发现那些脱离普通感官认知的人，对轮回与涅槃的理解，不过如同手掌的正反面，仅仅是知与不知的差别而已。然而，现在由于受到风息和心念的干扰，佛陀的断证功德难以显现，因此才说见到了如来藏的法性。将显现和心念执着为自身本性的见修行，无论多么精妙，其觉知的部分仍然是与八识聚相关的有为法，因此不能被视为超越痛苦的自性。它与资粮道的四念住相一致。如果出现了具备这些理解和经验的修行者，那么“散乱与不散乱”的说法，也只是针对具有本体安住方式和目标指向的言论。（６９７）因此，不要让如奴仆般的造作，混淆了菩提大道的支分——超越思维的忆念。为了避免将此误认为未授记的障碍，在九次第定中，以禅定的秘密方式，已在自性一切智的车乘上对此进行了清晰的阐述，因此应当以思维的智慧对此进行辨析，尤其是在专注于库苏的安住禅修时，唯有依靠上师的虔诚敬信才能获得解脱。善男子，真正的胜义谛，唯有通过信心才能证悟。因此，要努力以虔诚的敬信对待能够照见甚深实相的上师，并努力使自己的心与上师的心融为一体。为了辅助这一过程，要发起对众生的大悲心，并勇于投入到这样的行为中，以此来圆满资粮，（６９８）清净业障。通过虔诚的敬信作为桥梁，当上师的证悟传递到弟子身上时，你就能真正体验到胜义谛的心意相融。这是持明者吉美林巴所说。顶礼佛陀！进入寺庙后，若只顾追求衣食，即使有美好的愿望和戒律，也无法成就来世的利益。如果像现在这样，以出离心和厌离感来鞭策自己，就会意识到人身难得。常常想着何时会死去。
English
Becoming enlightened in the realm of Dharma is being an Arya. The Indian master Nāgārjuna (Sanskrit, Nāgārjuna) is undisputed, so everyone calls him Master Arya. But in this land of Tibet, it is amazing that even someone who has not grasped the essence of accumulation is proclaimed as a holy person and a Buddha! Now, if you inquire closely, you will find that for a person who has deviated from ordinary sensory consciousness, there is nothing more to saṃsāra and nirvāṇa than the back and front of the hand, only the difference between knowing and not knowing. However, now, with the defilements of wind and mind, the Buddha's abandonment and realization are invisible, so it is said that one sees the Dharma nature of the Tathāgatagarbha. No matter how good the view and meditation of grasping appearances and mind as one's own nature, its knowing aspect is still a conditioned phenomenon involving the eight consciousnesses, so it is not regarded as the nature of transcendence of sorrow. It is in harmony with the mindfulness of the accumulation path. If a great meditator arises with this much understanding and experience, then the saying "distraction and non-distraction" is also a statement with a target for the essential mode of abiding. (697) Therefore, do not let the servitude-like contrivance defile the limb of great enlightenment—the memory beyond mind. In order not to mistake this for an unpredicted obstacle, it has been well shown in the chariot of the omniscient nature by the secret of samādhi among the nine successive abidings, so examine it with the wisdom of thought, and especially at the time of engaging in the Kuśa's abiding meditation, rely solely on devotion to the lama to be liberated. Kungawo, the ultimate truth is to be realized by faith. Therefore, strive to have devotion to the lama who sees the profound suchness, and strive to blend your mind with his. As a companion to this, take pride in engaging in the practice of cultivating great compassion for sentient beings, thereby completing the accumulations (698) and purifying obscurations. When the lama's realization is transferred to the disciple through the connection of devotion, may you ripen the ultimate mind-to-mind transmission in your being. This was said by Rigdzin Jigme Lingpa. Homage to the Buddha! Having entered the monastery, if one only seeks food and clothing, one will not accomplish the benefit of the next life with good wishes and discipline. As it is now, with renunciation and weariness, urge your own lineage and cherish the difficulty of finding leisure and fortune. Always thinking about when death will come.