Tibetan
་སྐྱོངས། ལར་གཉུག་མའི་ཡིན་ལུགས་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཡིན་ཚུལ་ལ་གནས་པ་དང་འཁྲུལ་འབྱམས་སུ་གཤོར་བ་གཉིས་བསྐལ་པ་ནས་ཚེ་རབས་ཀྱིས་གོམས་ཤུགས་ཁྱད་པར་ཤོར་བས་རང་ངོ་རང་གིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་ལམ་པས་གོ་ །སྦྱོར་ལམ་པས་མྱོང་། མཐོང་ལམ་པས་རྟོགས་ཞེས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་བླ་མ་དང་། མན་ངག་ཚད་ལྡན་གྱི་བཤད་བ་ལྟ་ལུང་རིག་དང་འབྲེལ་བ། པ་དང་། རང་གིས་རྟོགས་སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་དང་འབྲེལ་བ། ཚད་ན་དེ་ནས་ཤར་བ་གསུམ་འགལ་འདུ་ (༦༠༨)ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་རྣལ་མ་ཡིན། བླུན་པོ་ཁ་གཅིག་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བཏང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྒྱུད་དང་མན་ངག་རྣམས་ལ་སྦྱོང་བརྡར་མི་དགོས། ང་རྒྱལ་སྐྱེ་རོགས་ཡིན་ཟེར་ནས་མིག་རུ་ཟང་ཟང་ཞིག་ལ་སྦུབས་ཚོད་མོད་དེ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ལའང་མཁྱེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་ལས་ནི་ཅང་མི་མངའ། ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་པའི་གཟིགས་ནས་དེའི་དོན་གཞན་ལ་ཇི་སྙེད་པའི་མཁྱེན་པས་འདོམས་པའི་ནུས་པ་ཐོན་ནས་བསྟན་པའི་བྱ་བ་མཛད་པ་མ་གཏོགས། རྩལ་བཤད་དང་ཕོ་ཚད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་རྩོལ་པར་མི་གདའ། རོང་པ་རྫོགས་ཆེན་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟར་སྙིགས་མའི་དུས་ཀྱི་སྒོམ་ཆེན་པར་རློམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུད་དང་མན་ངག་རྣམས་དགྲ་ལྟར་སྤངས། དེ་ལས་ཟབ་ཟབ་མོ་ཞིག་ཡོད་བའི་ (༦༠༩)ཁུངས་བྱས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གནད་ཆ་ཙམ་ཡང་མ་རྟོགས། ཡིད་དཔྱོད་དང་ཕོ་ཚོད་ཁོ་ནར་སྐུ་ཚེ་མཐར་བསྐྱེད་བྱེད། ད་ཧྲིལ་གྱིས་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་སྐྱོན་ཡོན་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པའི་རང་བབས་ལྷུག་པ་འདི་ཀ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཀ་དག་གི་ངོ་བོར་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད། གང་ཟག་སྦྱངས་པ་ཅན་ཐོས་གྲོལ་གྱི་ཅིག་ཆར་རེ་རེ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཞན་ལ་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་བསླད་དེ་སྒོམ་གོ་ཆོད་པ་མི་སྲིད་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཕྲང་ལ་བཤར་དགོས་པ་རང་མང་། འོན་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ན་ཉམས་གསུམ་གྱི་ཤུབས་ནས་དོན་དེ་སྤྲོས་བྲལ་བསམ་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་འོང་བ་ཡིན། ཁྱེད་རང་ཡང་ད་ལྟའི་བབས་དྲན་པ་མ་ཡེངས་པའི་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་ཤར་རྗེས་ཐོབ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞིག་འདུག་ན་སྐྱོན་ཤོར་མདོག་མ་ཁ་ཡང་། དྲན་པའི་ (༦༡༠)རྒྱུན་དང་། རྣམ་རྟོག་རང་ངོ་ཤེས་པ་འདི་ལ་ཉམས་དང་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས། དྲན་པ་ཡང་རྩོལ་བྱས་འཇུར་དྲན་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་རྩོལ་མེད་ཡེ་བབ
Chinese
守护。一般来说，本有的实相本来就存在，但安住于实相和流于错乱这两者，由于从劫到生世的串习力量差别，导致自己本来的面目被自己所遮蔽。因此，资粮道者了解，加行道者体验，见道者证悟。因此，具有传承的上师和，具有合格诀窍的讲说，与见、闻、思相联系，并且，自己证悟的禅修与经验相联系，如果这三者不矛盾（608），那就是真正的法性。愚蠢的人跟随三种智慧的指引，认为不需要修习续部和诀窍。说是因为会生起我慢，就随便找个东西来凑合。即使是对释迦牟尼佛，也认为只有两种智慧，没有什么功德。全知龙钦巴等等所有的大成就者，都是从自己如是之智的观察出发，将那意义以其他多少的智慧来衡量，从而发挥出教导的能力，才做出了弘扬佛法的事业。没有人是用花言巧语和吹嘘来写作论著的。正如绒巴大圆满所说的那样，末法时代的自诩为大修行者的人们，像对待仇敌一样抛弃了续部和诀窍。声称有比那更深奥的东西（609）。对于大圆满的独特见解，连一点要点都没有领悟。只是在思辨和吹嘘中度过一生。现在完全地，将现在这种未被任何好坏所玷污的自然状态，作为大圆满的本来清净的自性，任运自成。有修养的人，除了听闻解脱的瞬间之外，如果向其他人介绍，也会被所知障所玷污，不可能产生禅修的效果，所以需要更多地在乐明无念的道路上前进。然而，如果能从三种体验的保护中，如实地证悟那离戏、无思之义，那就好了。你现在也应该在不散乱的觉知状态中，如果突然生起念头，之后获得一种无法言说的状态，也不要轻易地说自己犯了错误。觉知的（610）延续和，认识念头的自性，这有体验和证悟两种。所以，觉知也不是努力产生的做作的觉知，而是真正的无勤任运。
English
Protect. In general, the true nature of what is inherent exists on its own, but the two, abiding in that true nature and drifting into confusion, are different because of the force of habituation from eons to lifetimes, causing one's own face to be obscured by oneself. Therefore, the practitioner on the path of accumulation understands, the practitioner on the path of joining experiences, and the practitioner on the path of seeing realizes. Therefore, the lama with lineage and the teaching with qualified instructions are related to view, scripture, and reasoning. And, one's own realized meditation is related to experience. If these three, arising from that measure, are not contradictory (608), then that is the true nature of reality. A single fool follows after being led by the three kinds of wisdom, thinking that there is no need to train in the tantras and instructions. Saying that it will help to generate pride, they just try to fit something together haphazardly. Even for the Buddha Shakyamuni, they think he only has two kinds of knowledge and no qualities. All the great accomplished ones, such as the omniscient Longchenpa, have all taught the Dharma by observing their own knowledge and then measuring that meaning with whatever knowledge they had, thereby bringing forth the ability to teach. No one composes treatises with eloquence and boasting. As Rongpa Dzogchen said, those who in the degenerate age pretend to be great meditators abandon the tantras and instructions like enemies. They claim to have something deeper than that (609). They do not realize even a single key point of the unique view of Dzogchen. They spend their lives only in speculation and boasting. Now, completely, this natural state of present awareness, which is not defiled by any good or bad, is spontaneously present as the essence of the originally pure Kadag of Dzogchen. Except for the moment of liberation through hearing for a trained person, even if it is introduced to others, it will be defiled by the obscuration of knowledge, and it is impossible to have the effect of meditation, so it is necessary to advance more on the path of bliss, clarity, and non-thought. However, it would be good if one could truly realize that meaning, free from elaboration and without thought, from within the protection of the three experiences. You yourself should also be in a state of unwavering mindfulness right now, and if a thought suddenly arises and then you attain an inexpressible state, do not be quick to say that you have made a mistake. The continuity of mindfulness (610) and the recognition of the nature of thoughts have both experience and realization. Therefore, mindfulness is not an artificial mindfulness produced by effort, but rather a true, effortless, natural state.
Tibetan
ས་ཀྱི་དྲན་པ། དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་ཆེད་འཛིན་གྱིས་རྟོག་དཔྱོད་མ་ཡིན་པར་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་ཤེལ་གོང་ལྟ་བུ། མདོར་ན་སྒོམ་བློ་ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་མེད་ལ་ཡེངས་སུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་པ། ལྟ་བ་མཐོན་པོས་ཕན་མ་བཏགས། རྣམ་རྟོག་ངན་པས་གནོད་མ་བསྐྱལ། ངེས་ཤེས་ཀྱི་བློ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཏུ་ལ་བཟློས་པའི་ཚེ་སྒོམ་བདག་པོའི་ལག་ཏུ་འཁྱོལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་ཞལ་མི་གཉིས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པོས། མ་བཅོས་ལྷུག་པར་ཡེ་གྲོལ་ཟབ་ཀ་མ། །ཅོག་བཞག་ཅེར་མཐོང་བསམ་ཡུལ་འདས་པ་ནི། །སོ་མ་གཉུག་མ་ཅིག་བཞིན་ཆོས་ཉིད་དང་། །ཡེ་བཞིན་རྣམ་དག་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་དང་བྲལ། །དུས་ (༦༡༡)བཞི་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དོན་ལ་ཞོག་ །རེ་དོགས་ཆེད་འཛིན་ཞིག་ན་རྣལ་མའི་དོན། །སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད་ཀྱི་གཞི་བྲལ་དང་། །དམིགས་བསམས་གདོད་ནས་དག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །གནས་ལུགས་ཡེ་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་བཅོས་བསླད་མེད། །མཁའ་ལྟར་རྣམ་དག་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་དང་བྲལ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ལམ་གྱི་གཞི། །ཕྱོགས་བྲལ་ནམ་མཁའ་འདྲ་བས་གུད་མ་བཅད་། །མ་རྟོགས་སྐྱོན་རྣམས་སོ་སོར་བཟུང་ལས་བྱུང་། །དེ་བས་བསམ་འདས་ཕྱམ་བརྡལ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས། མདོར་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་སུ་བཅོས་མེད་ཡི་ཐ་མལ་ཤེས་པ་འདི་ཀ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ། སྐྱོན་ཀ་ནས་དག་ཅིང་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་མཆིས་པ་ཡིན་པས་འདི་ཉིད་ངོ་འཕྲོད་ཕྱིན་ཆད་ནས་ཀུན་གཞི་ལུང་མི་བསྟན་ལྷན་སྐྱེ་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་། (༦༡༢)རིག་པ་ཡུལ་ཕྱིར་འབྲེང་བ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མ་རིག་པ་གཉིས་ཀྱིས་དབང་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་བཏང་བར་ཡེ་བབས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་ལ་སྒོམ་གྱི་མིང་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོམ་རྒྱུ་རྡུལ་ཙམ་ཡོད་ཕྱིན་ཆད་གོལ་ས་དང་། ནོར་ས་དང་། ཤོར་ས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། གཉུག་མའི་སེམས་ལ་སྒྲིན་པོའི་གཟེབ་བསྐུར་ཏེ། །བཅོས་ཤིང་བཅོས་ཤིང་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་བསྒྲིབ། །དེ་བས་གཟེབ་བྲལ་གླེན་སྣང་ལྷོད་ཡོད་པས། །མི་རྟོག་ཆོས་ཉིད་ཡངས་པའི་དང་དེར་ཞོག་ །ཅེས་གསུངས་པས་གོ་ལ། ཡང་རིག་པ་འཐོམས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལྷུང་བ་སྙོམས་འཇུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྟ་བུའི་གེགས་སེལ་ལ། ཤེས་པ་ནམ་མཁར་གཏད་དེ་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རིག་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བསྲེ་ཞིང་རླུང་རོ་འབུད། རླུང་ཕྱིར་འཛིན། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་
Chinese
地的记忆。同样，认识自生的念头，也不是以执著的方式进行思辨，而是像水晶球一样，通透地显现胜观的智慧。总之，禅修的心念连芝麻皮那样细微的执着都没有，一刹那也不散乱。不以高深的见解来增益，不让恶劣的念头带来损害。当反复练习这种远离确定之识的心念时，禅修才能掌握在修行者手中。与普贤王如来无二无别的全知隆钦巴说： “无作自然本解脱，深奥而无上。 放下一切，直视超越思维之境。 如初生婴儿般自然，与法性无别。 本初清净，远离一切偏颇。 将心安住于（611）四时不变的意义上。 若有希冀与恐惧，执著不放，则非真实之义。 谁也无法改变，远离根本。 了知一切目标与思虑，本初即清净。 实相本基，任运自成，无有造作与错谬。 如虚空般清净，远离一切偏颇。 证悟此理，乃瑜伽之路的基石。 如无偏虚空，不可分割。 未证悟之过失，皆由分别执取而生。 因此，请了知超越思维的平等性。” 总之，在大圆满独特的语境中，这无造作的庸常觉知，即是善逝的精华。由于从根本上清净，且圆满具备一切功德，因此一旦证悟此理，就绝不会让阿赖耶识、无记、俱生的无明，以及（612）觉知向外攀缘的遍计所执的无明这二者掌控哪怕一刹那，而是保持本然的连续性，这仅仅是禅修的名称而已。如果心中有哪怕一丝一毫的作意禅修，那就只有误入歧途、犯错和迷失的可能。全知者说： “在原本的心上，加上精巧的盒子， 越是修饰，越是遮蔽了精华之义。 因此，放下盒子，显露愚痴之相，保持放松， 安住于不可思议的法性广阔之中。” 如是理解。此外，为了消除那种觉知昏沉，并陷入某种片面状态，类似入定的禅定障碍，将觉知投向虚空，混合空性法界与不可言说的觉知，呼出浊气，吸入清气，以及安乐、光明、无念这三者。
English
The memory of the earth. Likewise, recognizing the self-arisen nature of thoughts is not a matter of conceptualizing with attachment, but rather like a crystal ball, clearly revealing the wisdom of insight. In short, the mind of meditation is without even a sesame seed's worth of clinging, and without a single moment of distraction. It is not augmented by lofty views, nor harmed by negative thoughts. When repeatedly practicing this mind that is free from fixed notions, meditation can be mastered by the practitioner. The Omniscient Longchenpa, inseparable from Samantabhadra, said: "Unfabricated, naturally liberated, profound and unsurpassed. Letting go of everything, directly seeing beyond the realm of thought. Like a newborn infant, natural, inseparable from the nature of reality. Primordially pure, free from all partiality. Rest your mind on the meaning of (611) unchanging in the four times. If there is hope and fear, clinging without letting go, then it is not the true meaning. No one can change it, it is free from a basis. Know that all aims and thoughts are primordially pure. The nature of reality, the original ground, spontaneously accomplished, without fabrication or error. Like the sky, pure, free from all partiality. Realizing this is the foundation of the path of yoga. Like impartial space, indivisible. The faults of non-realization all arise from grasping separately. Therefore, please know the equality beyond thought." In short, in the unique context of Dzogchen, this unfabricated, ordinary awareness is the essence of the Sugata. Since it is pure from the ground up and perfectly possesses all qualities, once this is realized, one will never allow the alaya-vijnana, the non-specified, the co-emergent ignorance, and (612) the conceptual ignorance of clinging to external objects of awareness to control even for a moment, but rather maintain the natural continuity, which is merely the name of meditation. If there is even a trace of intentional meditation in the mind, then there is only the possibility of going astray, making mistakes, and getting lost. The Omniscient One said: "On the original mind, adding an elaborate box, The more you decorate, the more you obscure the meaning of the essence. Therefore, let go of the box, reveal the appearance of foolishness, remain relaxed, Rest in the inconceivable vastness of the nature of reality." Thus understand. Furthermore, in order to eliminate the obstacle of meditation, such as the dullness of awareness and falling into some one-sided state, like the samadhi of absorption, casting awareness into space, mixing the emptiness of dharmadhatu with inexpressible awareness, exhaling impure air, inhaling pure air, and the three of bliss, clarity, and non-thought.