Tibetan
་ལ་ཆེད་འཛིན་མ་ཞུགས་པའི་ངང་ནས་སྒོམ་གྱི་དམིགས་རྟེན་ལྟ་བུར་གྱིས་ལ་མཐོང་རྒྱུ་དང་མཐོང་མཁན་གཉིས་མེད་དུ་སྐྱོངས། རྨི་ལམ་བཟང་ངན་ཇི་ལྟ་བུར་ཤར་ཡང་གཡས་མེད་དུ་སྒྱུར། དུས་རྟག་པར་འཁོར་བ་ལ་ཞེ་ལོག་གེ །སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དུང་ངེ། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་ལྷང་ངེ་དང་མ་བྲལ་བགྱིས། ད་ལྟ་ཕན་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བཟླས་པ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་སྐོར་སོང་འདུག་པ་དགའ་རབ་ཡིན། འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་དང་ཁ་བསྐང་སོང་མཚམས་སྒྲུབ་ཡིག་བསྐུར་ཆོག་པ་བྱེད། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་བ་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མི་འདུག་པས་རང་རེ་གུ་རུའི་སྒྲུབ་གནས་སུ་མཚམས་སྒྲུབ་ལ་གནས་བསུ་ལས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ (༥༩༡)ཆེ་བས་དགའ་བ་བསྒོམ་ལ་དལ་འབྱོར་དོན་དང་ལྡན་པ་མཛད། ཅེས་པདྨ་ཆོས་འཛོམ་ལའོ། །ཐུགས་དམ་སྒོམ་ཕྱོགས་སྐུར། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན། རིག་པ་བཅོས་མེད་ལས་ལྷག་པ་མེད། ཤེས་པ་ལས་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལས་རྣམ་རྟོག་ཤར་བ་ཡིན་ཚེ། ཤར་ཕྲལ་ཉིད་དུ་ངོས་གཟུང་མེད་པར་ཡལ་ན་དེ་ཀ་རང་གིས་ཆོག་པ་ཡིན། ལར་གནས་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། མི་གནས་པ་ལ་སྡུག་པ་མ་བྱས་ན་ནོར་མི་བཏུབ། རིག་པ་རང་བབས་སུ་བཞག་པའི་ཐོག་ནས་གནས་འགྱུ་ཐམས་ཅད་འགོ་འབྱམས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་མ་སོང་བར་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་ན་དེས་ཆོག་ འདི་གནས་འགྱུ་ལ་དྲན་པ་གཞུར་པོས་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་པ་དང་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས། ཆེས་ལྗང་རྩེ་མ་ཎི་བྷ་དྲ་ལའོ། (༥༩༢""བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་དྲི་བའི་ཆ་ལ། བཟླས་པའི་དུས་ལྷ་སྐུ་རང་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་ངང་ལ་རིག་པ་གློད་ནས་བསྒོམས་ན། དང་པོར་ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་ལ་ཅུང་ཟད་གནས་ཀྱང་མཇུག་ཏུ་གསལ་སྣང་ཞིག་ནས་གསལ་སྐྱོར་བྱས་ཀྱང་འཆར་དགའ་བ་ཞིག་འདུག་སྐད། སྤྱིར་བསྐྱེད་རིམ་ལ་རིག་འཛིན་གོང་མས། ཡུལ་སྣང་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པ་སྒྱུ་མའི་བསྐྱེད་རིམ། ལྷུན་གྲུབ་སྣང་སྟོང་དུ་ཤར་བ་ཟབ་མོའི་བསྐྱེད་རིམ། ལྷ་སྐུ་ཞལ་ཕྱག་དང་བཅས་པ་སྤྲུལ་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ཞེས་གསུངས་པས་རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་མཁན་ཡིན་ན་ཀུན་བརྟགས་བློས་བྱས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་མ་ལྟོས་གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་རང་ཤར་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱི་ངང་དུ་རྣམ་བཞིའི་ཕྲིན་ལས་རབ་འབྱམས་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཡིན་ཡང་། རང་རེ་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ཚེ་སྟོང་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་གསལ་ (༥༩༣)སྣང་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལྷ་སྐུར་ཝལ་ལེ་འཆར་བ་ལ་ཡུན་ཅི་གནས་སྒོམ་ཞིང་། དེ་ལྟ་མི་འཆར་བའི་ཚེ་ལྷ་སྐུའི་བརྡ་དོན་གྱི་དག་པ་དྲན་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ལ་འཇོག་པ་རེས་འཇོག་སྤེལ་མར་བསྒོམས་པས་ཅི་ཞིག་ན་གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་མཐར་ཕྱིན་ལྔའི་རྩལ་རྫོགས་ནས་དྲན་རྫོགས་ཀྱི་ལྷ་སྐུར་ལྡང་ནུས་པ་འོང་། དེ་ཡང་ད་ལྟ་ཞག་གཅིག་ །ཞག་གཉིས། ཟླ་གཅིག་ཟླ་གཉིས་ལ་བཙན་ཐབས་སུ་ཨེ་ཡོང་སྙམ་པའི་རེ་བ་བྱེད་མི་ཉན། སེམས་ཉིད་ལྷ་སྐུར་སྨིན་པ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་རིག་འཛིན་ཐོབ་པ་རྒྱུད་འགྲེལ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནས་གསུངས་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟ་འགའ་ཞིག་གིས་བསྐྱེད་རིམ་གཏན་ཆགས་ཡོང་ཁུལ་བྱེད་པ་ལར་མི་བདེན་པས་ (༥༩༤)སུ་ཤར་ཙམ་ན། །ཐ་མལ་རྟོག་པ་འཇིག་པར་འགྱུར། །བར་དུ་ལྷ་ཡི་མོས་པ་སྒོམ། །མོས་གུས་བརྟན་པར་གྱུར་ཙམ་ན། །རང་དབང་རང་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །མཐར་ནི་ལྷ་ཡི་བྱིན་རླབས་སྒོམ། བྱིན་རླབས་ནུས་པས་གཞན་སྣང་བསྒྱུར། །རང་རིག་དོན་དང་མཇལ་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པས་ད་ཆ་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་ཡོ་ག་འོག་མ་རྣམས་སུ་དམིགས་རྟེན་ལ་སོགས་པས་སེམས་འཇུར་ཐབས་མང་པོ་གསུངས་ཀྱང་རང་རེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་བསང་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཁུངས་ཡིན་ཙ་ན། ལྟ་བ་བརྗོད་མེད་བློ་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསལ་སྣང་ལྷ་སྐུར་འཆར་ཐུབ་པ་དེ་སྲེད་དུ་སྒོམ། དེས་དུབ་པ་ལྟར་བྱུང་ན་སྔར་བཞད་པ་ལྟར་ང་རྒྱལ་ལ་སེམས་བཟུང་སྟེ་འོག་འགྱུ་རྒྱུ་འབྱམས་སུ་མ་ཤོར་བའི་ངང་ལེ་ཞོག་ །དེ་ག་རམས་བྱས་པས་འཐུས། ཡང་འོག་འགྱུ་ངོས་མི་ཟིན་འདུག་ཟེར་བ་ལོས་བདན། འོག་ (༥༩༥)འགྱུ་ངོས་ཟིན་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་རྩལ་རྫོགས་པ་དགོས། དེ་ལ་འོག་འགྱུའི་རྗེས་ལ་འབྲེང་མི་འབྲེང་གི་རྣམ་རྟོག་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཕུག་མའི་འོག་གི་ཆུ་དོང་ལྟ་བུ་དེ་རང་སར་བསྒྱུར་ལ་འོག་འགྱུ་ཤར་མཁན་ཁོ་རང་ཤེས་ཙམ་རིག་ཙམ་པའི་ངང་དུ་རང་ཚོ་བཟུང་ཅི་ཐུབ་ཀྱིས་དང་། འགོ་འགྱུ་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། འདི་ལ་ཤིང་རྟེན་ཆེན་མོས། སེང་གེ་ལ་རྡོ་འཕངས་པ་དང་། ཁྱི་ལ་རྡོ་འཕངས་པའི་དཔེ་བརྗོད་ལུང་འདྲེན་མཛད་པ་ཤིན་ཏུ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན། སེང་གེ་ལ་འཕངས་ན་རྡོ་རང་སར་བཞག་སྟེ་བརྡེག་མཁན་ལ་མཆོངས་པས་ཕྱིན་ཆད་རྡོ་ཕོག་པའི་ཐེས་མེད། ཁྱི་ལ་འཕངས་ན་བརྡེག་མཁན་བཞག་སྟེ་རྡོའི་རྗེས་ལ་རྒྱུགས་པས་ད་དུང་རྡོ་གྲངས་མེད་འཕོག་པ་དང་འདྲ། རྣམ་རྟོག་ལ་བལྟ་བ་དང་། རྣམ་རྟོག་ཤར་མཁན་ལ་བལྟ་བ་གཉིས་ཁ་ཕྱི་བལྟས་ནང་ (༥༩༦)བལྟས་ཀྱི་ཁྱད་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད། ཡང་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ཐད་ཀར་ཁྱེར་ལུགས་མ་གོ་ཟེར་བ་ཡང་བདེན་ཏེ། དེ་ལ་ཚོགས་དྲུག་ཅེས་པ་སྒོ་ལྔ་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེ
Chinese
不要以特别执着的方式，而是像禅修的所缘一样，修持能见者和所见者二者不存的状态。无论出现好坏梦境，都转为无有分别。时时对轮回生起厌离心，对众生生起慈悲心，对上师生起不离的虔诚心。到现在为止，上师瑜伽的念诵已经念了一亿遍左右，非常好。在一亿遍的基础上再补足，就可以呈交修法报告。轮回是痛苦的海洋，没有安乐的机会，因此我们到古汝（莲花生大师）的修行地闭关修行，比迎接客人更有功德（591），应当欢喜地禅修，使暇满人身具有意义。这是写给白玛曲仲的。请寄来修持心要的方法。如您所说，没有比不造作的觉性更高的了。如果因为了知而由气推动生起分别念，那么一生起就不要执著，让它消失，这样就可以了。总之，不要喜欢安住，也不要讨厌不安住，这样就不会犯错。在安住于觉性自性的基础上，如果一切的住和动都没有变成无头绪、无记的状态，而是像自己认识自己一样，那就足够了。这需要不与用专注的念头来观察分析住和动混淆。写给至尊蒋哲玛尼巴扎。（592）关于修持的问题：念诵时，在心中专注于本尊身相的状态下，放松觉性进行禅修，最初本尊身相的明观稍微能安住，但最后从明观中即使努力忆念明观，也感觉难以生起。一般来说，对于生起次第，持明上师们说：了知外境显现无实是幻化的生起次第，任运显现空性是甚深的生起次第，具有本尊身相和手印是化身的生起次第。因此，如果是证悟融入法界者，则无需依赖分别念造作的生起次第，在本来任运成就、无为的生起次第中，自然显现任运圆满的状态，就能自在地成就四种事业。但是，如果我们是初学者，则应在空性智慧的明（593）观方面，以方便的方式，专注地修持本尊身相清晰显现，如果不能这样显现，则应思维本尊身相的
English
Do not be particularly attached, but like the object of meditation, cultivate the state where there is no seer and nothing to be seen. Whatever good or bad dreams arise, transform them into non-discrimination. Always generate renunciation towards samsara, generate compassion towards sentient beings, and generate unwavering devotion towards the lama. Up to now, you have recited about a hundred million recitations of Guru Yoga, which is very good. After completing a hundred million recitations, you can submit a practice report. Samsara is an ocean of suffering, there is no opportunity for happiness, so we should go to the Guru's (Padmasambhava's) practice place to practice retreat, which is more meritorious than welcoming guests (591), and we should happily meditate and make this precious human life meaningful. This is written to Pema Chodron. Please send the method of practicing the heart essence. As you said, there is nothing higher than unadulterated awareness. If, because of knowing, conceptual thoughts arise driven by the winds, then as soon as they arise, do not cling to them, let them disappear, and that will be enough. In short, do not like dwelling and do not dislike not dwelling, so you will not make mistakes. Based on dwelling in the self-nature of awareness, if all dwelling and movement do not become confused and non-committal, but are like recognizing oneself, then that is enough. This needs to be distinguished from examining dwelling and movement with focused mindfulness. Written to Jetsun Jangtse Mani Bhadra. (592) Regarding the questions about practice: During recitation, if you meditate by focusing your mind on the deity's form and relaxing your awareness, at first the clarity of the deity's form can be maintained for a while, but in the end, even if you try to recall the clarity from the clarity, it feels difficult to arise. In general, regarding the generation stage, the vidyadhara masters say: Knowing that external appearances are unreal is the illusory generation stage, spontaneously appearing emptiness is the profound generation stage, and having the deity's form and hand gestures is the emanation generation stage. Therefore, if one is an enlightened one who has merged into the dharmadhatu, then there is no need to rely on the generation stage created by conceptual thoughts, and in the naturally accomplished, uncreated generation stage, the naturally appearing, spontaneously perfect state, one can freely accomplish the four kinds of activities. However, if we are beginners, then in the clear (593) appearance of emptiness wisdom, as a means, we should focus on the deity's form appearing clearly, and if it does not appear in this way, then we should think about the meaning of the deity's form.
Chinese
清净的忆念和将我慢安住，交替轮换地修习，会有什么结果呢？会圆满获得摇动、获得、习惯、稳固、究竟五种能力，从而能够升起为忆念圆满的本尊身。而且现在不要期望在一两天、一两个月内强制做到。当自性成熟为本尊身时，会获得异熟持明，这是众多经续释论中所说的。现在有些人装作生起次第已经稳固的样子，实际上并非如此。(594)稍微生起时，平凡的分别念就会消失。中间修习对本尊的信慕。一旦信慕变得稳固，就能自己获得自在。最后修习本尊的加持。凭借加持的力量，转变其他显现。将会与自明之义相遇。如是所说，现在在意义的精要中，下部瑜伽中虽然说了许多通过所缘等使心安住的方法，但我们是大圆满的见解，是有清除之源的，因此，尽可能地修习那不可言说、超越思维的见解的明相显现为本尊身。如果因此感到疲惫，就像之前说的那样，将心安住在慢心中，不要让下行之风散乱，保持放松。那样做就足够了。又有人说不认识下行之风，这当然是真的。认识下行之风需要圆满胜观的能力。对此，将追逐或不追逐下行之风的分别念，像地洞下的水沟一样，转变回其自身，尽可能地保持在仅仅知道、仅仅觉察到下行之风生起者的状态中。下行之风自然解脱。对此，香灯大士引用了向狮子扔石头和向狗扔石头的例子，非常恰当。为什么呢？因为向狮子扔石头，狮子会把石头放在一边，扑向扔石头的人，以后就不会再被石头打到。向狗扔石头，狗会把扔石头的人放在一边，追逐石头，还会被打到无数次石头。看分别念和看分别念的生起者，两者的区别就像外看和内看。(596)又有人说不明白直接运用六识显现的方法，这也是真的。对此，六识指的是五根和意的识。
English
What will be the result of alternately meditating on pure mindfulness and settling pride? It will perfect the five abilities of shaking, attainment, habituation, stability, and ultimate completion, thereby enabling one to arise as the deity body of perfected mindfulness. Moreover, one should not expect to forcefully achieve this in a day or two, or in a month or two. When the nature of mind matures into the deity body, one will attain the ripening vidyadhara, as stated in numerous tantras and commentaries. Some people nowadays pretend that the generation stage is stable, but this is not true. (594) As soon as it arises slightly, ordinary conceptual thought will vanish. In between, meditate on devotion to the deity. Once devotion becomes stable, one will attain self-mastery. Finally, meditate on the blessings of the deity. Through the power of blessings, transform other appearances. One will encounter the meaning of self-awareness. As it is said, now in the essence of meaning, although many methods of settling the mind through objects of focus, etc., are taught in the lower yogas, we are the Great Perfection view, which has a source for purification. Therefore, meditate as much as possible on the clear appearance of that inexpressible, beyond-mind view arising as the deity body. If you feel tired from this, as mentioned before, settle the mind in pride, and relax without letting the downward-moving wind scatter. Doing that is sufficient. Again, some say they do not recognize the downward-moving wind, which is certainly true. Recognizing the downward-moving wind requires perfecting the ability of vipashyana. In this regard, transform the conceptual thoughts of chasing or not chasing the downward-moving wind, like a ditch under a cave, back to their own place, and try as much as possible to maintain the state of merely knowing, merely being aware of the one in whom the downward-moving wind arises. The downward-moving wind will naturally liberate. In this regard, Xiangdeng Great Being cited the example of throwing a stone at a lion and throwing a stone at a dog, which is very appropriate. Why? Because if you throw a stone at a lion, the lion will put the stone aside and jump at the thrower, so it will never be hit by a stone again. If you throw a stone at a dog, the dog will put the thrower aside and chase the stone, so it will be hit by countless stones. Looking at conceptual thoughts and looking at the one in whom conceptual thoughts arise, the difference between the two is like looking outward and looking inward. (596) Again, some say they do not understand how to directly use the appearances of the six consciousnesses, which is also true. In this regard, the six consciousnesses refer to the five senses and the mental consciousness.