Tibetan
ཀྱི་གྲུབ་མཐར་གོལ་ལ། མཐར་སྐྱབས་ཡུལ་རང་སེམས་སུ་མ་ཤེས་ན་རྟག་བཅས་སུ་གོལ་བའི་རིགས་མ་གཏོགས་མེད་པ་རྣམས་ལ་རང་ཡི་དམ་གང་བྱེད་གསལ་བ་དེ་གས་འཐུས་པ་སྤྱི་ཁྱབ་ཡིན། སྨོན་ལམ་འདོན་པ་སོགས་ཁ་ཏོན་གྱི་རིགས་ལ་དྲན་རིག་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྟོགས་པའི་ཁྱབ་གདལ་གྱི་དྲན་པའི་རྩིས་ཟིན་པའི་ངང་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་མདངས་ཚིག་ཕྱིར་གཞོལ་བས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འགྱུར་ (༥༦༤)བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན། གཏོར་མ་ལ་མདུན་བསྐྱེད་ཁ་ཅིག་ལྷར་ཤེས་པ། མཆོད་པའི་ཚེ་འདོད་ཡོན་དུ་ཤེས་པ། །དངོས་གྲུབ་ལེན་པའི་ཚེ་བྱིན་རླབས་སུ་ཤེས་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་སྐབས་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་ཕྱེད་པའི་ཤེས་པ་སུམ་ལྡན་དུ་འགྱུར་དགོས་པ་གསང་སྔགས་རྙིང་མའི་རང་སྐལ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཞི་དྲག་གི་ངེས་པ་སོགས་ཟུང་ཟད་དབྱེ་བ་བྱར་ཡོད། དེས་མཚོན་ནས་སྨན་རཀ་སྦྲན་པ་ལའང་འབག་བཙོག་སྦྱང་བ་དང་། བགེགས་བསལ་དང་། མཆོག་པ་འབུལ་བ་དང་། ཆང་ལ་ཕབས་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་ཐུགས་དམ་རྒྱུད་བསྐུལ་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་དགོས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་མཆོད་བསྟོད་རྣམ་ལྷས་ལྷ་ལ་བགྱིས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཤིན་ཏུའང་ཡིན་ཏེ། མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་དུ་སྦྱངས་། དག་པའི་ (༥༦༥)སྣོད་བཅུད་སྤྲུལ་པའི་བསྐྱེད་རིམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་མཁན་རང་རྒྱུད་ག་ན་ཡོད། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་སྲིད་ཞི་ཁྱབ་གདལ་དུ་མཉམ་ཡང་། གདོད་སྐྱེ་གནས་རྣམ་པ་བཞིའི་བར་སྲིད་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལན་ནས་སྦྱངས་ཞིང་གནས་སྐབས་སུ་བསོད་ནམས་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྷའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ནས་བྱུང་བ་ནི་མེད་དོ། །དེའང་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་མཆོད། བསྐྱེད་རིམ། བཟླས་བརྗོད། མཆོད་བསྟོད་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས། དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་འདའ་བ་མེད་ཅིང་མཐའ་གྲོལ་གྱི་ལྟ་བས་རྒྱས་ཐེབས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཡང་ཅིག་ལན་འདི་སྐད་སྨྲ། (༥༦༦)བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་གསུམ། །བསྒྲུབ་ལ་བྱིན་རླབས་ཆེ་ཆུང་དང་། །ཐུགས་རྗེ་ཉེ་རིང་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཀུན་བླ་མའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཕྱིར་རྒྱུད་ལུང་དང་། །མན་ངག་ཀུན་ནས་བླ་མ་ཉིད། །བསྒྲུབ་ལས་ཟབ་པ་མེད་ཅེས་གསུངས། །གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་ན་བླ་མའི་སྐུ། །ཡི་དམ་ཐུགས་ནི་མཁའ་འགྲོར་གསལ། །ཡང་ན་ངོ་བོ་བླ་མ་ལ།
Chinese
的宗派中堕落。最终，如果不认识到皈依之处是自心，那么除了堕入常有边之外别无他法，对于这些人，清楚自己所修的本尊就足够了，这是普遍的。念诵祈愿文等口头念诵之类，在没有失忆的觉性扩展的忆念把握之中，后得的词句向外流露，成果显现是规律。（564）朵玛的对生，有些认为是本尊；供养时，认为是欲妙；获得成就时，认为是加持，像这样在表示时，必须要有区分各自差别的三种智慧，这是宁玛派的自份。而且，也有本尊念诵和修法的差别，以及息增怀诛的确定等双运的区分。由此表示，对于药酒混合，也有净化污垢，遣除障碍，供养殊胜，以及像酒中下药一样，使誓言心意得到策励等各种必要。又，像以供赞来对天神作供养，这是非常好的，将不净的器情净化为清净的器情。将清净的（565）器情转化为幻化的生起次第，做供养者自己的相续中有吗？所生与能生，从本体方面来说，虽然在有寂中平等周遍，但是最初生、住、灭四相之间进入有中者，从生起次第的方面来净化，并且暂时以积累福德和智慧资粮的力量，也成就为天神的本体，不是从他处而来。也就是，通过坛城修供、生起次第、念诵、供赞等圆满了福德资粮。它的自性不离空性，并且以解脱边见的见解来增广，所以是智慧的圆满。顶礼上师！再说一遍，这样说：（566）上师本尊空行母，修持加持大小和，慈悲远近有没有，这些都是上师的缘起，依靠而生故经续和，诀窍一切都是上师，没有比修持更深的，这样说了。如果唯一修持，上师的身，本尊是心空行母是语，或者本体是上师。
English
falling into sectarianism. Ultimately, if one does not recognize the refuge as one's own mind, there is no other way than to fall into eternalism. For those who do not, it is generally sufficient to clarify which yidam one is practicing. Reciting prayers and other oral recitations, with the awareness of non-forgetfulness and the expansion of realization, the words of subsequent attainment flow outward, and the manifestation of results is the natural order. (564) Some consider the Torma's front generation as deities; at the time of offering, they consider it as desirable qualities; at the time of receiving accomplishments, they consider it as blessings. Like this, when representing, it is necessary to have the three wisdoms that distinguish each difference, which is the self-portion of the Nyingma school. Moreover, there are also differences between recitation and practice, and the determination of pacifying and wrathful, etc., are distinguished as dualistic exhaustion. As indicated by this, even in the mixture of medicine and alcohol, there are purification of impurities, removal of obstacles, offering of the supreme, and like adding medicine to wine, the commitment of the mind is encouraged, etc., which are only endowed with various necessities. Furthermore, like making offerings to the deities with praises, this is extremely good, purifying impure vessels and contents into pure vessels and contents. Transforming pure (565) vessels and contents into the illusory generation stage, does the one who makes offerings have it in their own continuum? Although the generated and the generator are equal and pervasive in samsara and nirvana in terms of essence, those who enter into existence between the four aspects of initial birth, abiding, and cessation are purified from the aspect of the generation stage, and temporarily, by the power of accumulating merit and wisdom, they also become the essence of the deity, not coming from elsewhere. That is, through mandala practice and offering, generation stage, recitation, praise, etc., the accumulation of merit is completed. Its nature does not deviate from emptiness, and it is expanded by the view of liberation from extremes, so it is the perfection of wisdom. Homage to the Lama! Again, say this: (566) Lama, Yidam, and Dakini, in practice, the blessing is great or small, and compassion is near or far, or not. All of these are the interdependence of the Lama. Because they arise in reliance, the tantras and agamas, and all the instructions are the Lama. It is said that there is nothing deeper than practice. If one practices solely, the Lama's body, the Yidam is the mind, and the Dakini is clear. Or the essence is the Lama.